บทที่ 190 ถูกสาวน้อยโลลิซ้อม
บทที่ 190 ถูกสาวน้อยโลลิซ้อม
ฮั่วอวิ๋นเฟยรู้ดีว่าในตอนนี้ถ้าหากไม่ทำอะไรเลย จุดจบต้องน่าสังเวชอย่างแน่นอน
โชคดีที่ตอนฉินเยี่ยลากเวลส์ออกไป เขาไม่ได้ระวังหลัวเสี่ยวหลิง จึงเป็นการเปิดโอกาสให้ฮั่วอวิ๋นเฟยได้ลงมือ
สำหรับพลังต่อสู้ของหลัวเสี่ยวหลิงแล้ว เขายังคงมั่นใจอย่างมาก
อย่างไรเสียเด็กสาวที่สูงขนาดนี้ พูดอย่างไรก็ไม่มีทางที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้
แต่ในตอนที่อุ้งมือหมูของเขากำลังจะยื่นไปหาหลัวเสี่ยวหลิง หลัวเสี่ยวหลิงกลับเป็นฝ่ายลงมือก่อน เธอซัดหมัดตรงไปยังใบหน้าของฮั่วอวิ๋นเฟย
เพราะยาเสริมสร้างกายาทั้งห้าเม็ด ฮั่วอวิ๋นเฟยคนนี้ไม่มีทางที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของหลัวเสี่ยวหลิงได้ เพียงหมัดเดียวก็ถูกซัดจนกระเด็นออกไป
ฮั่วอวิ๋นเฟยที่ล้มลงกับพื้น ไม่เพียงแต่ฟันจะหักไปหลายซี่ เลือดก็ยังทะลักออกมาจากปากและจมูก
“อ๊ากกก!”
ฮั่วอวิ๋นเฟยกุมแก้มของตัวเองไว้แล้วส่งเสียงร้องโหยหวนอันน่าสังเวชออกมา
ทั้งร่างก็เหมือนกับหนอนตัวหนึ่ง บิดเบี้ยวอยู่บนพื้นไม่หยุด
“สะใจจัง!”
ในตอนนี้หลัวเสี่ยวหลิงค่อยส่งเสียงตื่นเต้นออกมา กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข
ด้วยรูปร่างและน้ำหนักตัวของเธอ ทำให้พละกำลังของเธอน้อยมาโดยตลอด ปกติตีคนอื่นยังไม่รู้สึกเจ็บเลยด้วยซ้ำ
ตอนนี้เมื่อเห็นว่าตัวเองสามารถซัดฮั่วอวิ๋นเฟยจนร่วงได้ในหมัดเดียว จะไม่ดีใจได้อย่างไร?
ในทางกลับกัน ฮั่วอวิ๋นเฟยที่นอนอยู่บนพื้น นอกจากจะร้องโหยหวนแล้ว ก็ยังถึงกับตะลึงงันไป
เกิดอะไรขึ้น?
เขาไปกลายเป็นไก่อ่อนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
แม้แต่หมัดของหลัวเสี่ยวหลิงก็ยังทนไม่ไหว?!
“เมื่อกี้คิดจะทำอะไร?”
ฉินเยี่ยมาถึงข้างกายฮั่วอวิ๋นเฟยแล้วถามพลางยิ้ม
เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดทางร่างกายในตอนนี้แล้ว ความรู้สึกเสี่ยงภัยที่ฉินเยี่ยนำมากลับทำให้เขาหวาดกลัวมากกว่า
เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว รีบกล่าว “พี่ใหญ่ครับ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ!”
“เพียะ!”
พอเสียงของเขาเพิ่งจะสิ้นสุดลง ฉินเยี่ยก็ตบหน้าเขาโดยตรงฉาดหนึ่ง
ครั้งนี้ ตีจนฮั่วอวิ๋นเฟยร้องโหยหวนอีกครั้ง
“ไม่ซื่อสัตย์”
ฉินเยี่ยเอ่ยปากอย่างเรียบเฉย
ฮั่วอวิ๋นเฟยเข้าใจจากฝ่ามือนี้ว่าการพูดมากต่อหน้าฉินเยี่ยไม่มีประโยชน์
ดังนั้น เขาจึงตัวสั่นแล้วรีบขอความเมตตา “พี่ใหญ่ครับ ครั้งนี้ผมผิดเอง ผมยินดีจะชดใช้ ท่านว่าเท่าไรถึงจะเหมาะสมครับ”
ไม่ใช่แค่เพราะฝ่ามือนี้ แต่ตั้งแต่ตอนที่ฉินเยี่ยซ้อมเวลส์แล้ว เขาก็เข้าใจได้อย่างชัดเจนว่า
ตระกูลฮั่วอะไร องค์กรลึกลับอะไร ก็อย่าหวังว่าจะไปข่มขู่อีกฝ่ายได้!
ตอนนี้เขาอยู่ในปากเสือ เสือตัวนี้จะไปปล่อยเขาไปเพราะอำนาจบารมีของตระกูลที่อยู่ห่างไกลหลายพันลี้ได้อย่างไร?
วิธีที่ดีที่สุดก็คือให้เนื้ออร่อยๆ กองหนึ่งแก่เสือตัวนี้ เพื่อให้มันไม่มีเวลามากินตัวเอง!
“บ้านหลังนี้ของฉันซื้อมาสองร้อยล้าน ตอนนี้ในเมื่อแกทำพังแล้ว งั้นก็ชดใช้ให้ฉันสองร้อยล้านแล้วกัน”
ฉินเยี่ยพูดคำพูดที่ทำให้ฮั่วอวิ๋นเฟยตาแทบจะถลนออกมาอย่างเรียบเฉย
“ก็แค่ทำประตูและพื้นพังไป จะให้ชดใช้สองร้อยล้านทำไม?!”
“เพียะ!”
ฮั่วอวิ๋นเฟยเพิ่งจะถามจบ ฝ่ามือของฉินเยี่ยก็มาถึงตามคาด ตีจนฮั่วอวิ๋นเฟยเงียบกริบในทันที
ฉินเยี่ยมองดูแก้มทั้งสองข้างที่บวมเป็นหัวหมูของฮั่วอวิ๋นเฟยแล้วส่ายหน้า กล่าวว่า “ผมไม่ค่อยชอบพูดจาไร้สาระ แค่บอกมาว่าจะให้หรือไม่ให้”
พูดจบ เขาก็ถูมือไปมา เห็นได้ชัดว่าตราบใดที่ฮั่วอวิ๋นเฟยพูดคำว่า “ไม่” คำหนึ่ง จุดจบของเขาก็คงจะไม่ดีไปกว่าเวลส์เท่าไรนัก
“ให้! ผมให้!”
ฮั่วอวิ๋นเฟยรีบตะโกน แล้วรีบโทรศัพท์ไปหาฝ่ายการเงินของตัวเอง ให้โอนเงินให้ฉินเยี่ย
ฉินเยี่ยก็พอใจกับท่าทีที่ให้ความร่วมมือของเขาเช่นกัน เขาพยักหน้าแล้วกล่าว “เอาล่ะ ตอนนี้แกก็ไสหัวไปได้แล้ว”
“ครับ! ครับ!”
ตอนนี้ฮั่วอวิ๋นเฟยกลัวอย่างถึงที่สุดแล้ว เขาวิ่งหนีไปอย่างทุลักทุเล
“รับเท้าฉันไป!”
แต่เขายังออกไปได้ไม่กี่เมตร หลัวเสี่ยวหลิงก็ไล่ตามไปแล้วเตะเขาจากด้านหลังไปทีหนึ่ง
เพราะฮั่วอวิ๋นเฟยไม่ได้ระวังตัวจึงถูกเตะจนล้มหน้าคะมำ ไม่เพียงแต่ดั้งจมูกจะหัก ฟันหน้ายังแตกไปหลายซี่
ฮั่วอวิ๋นเฟยเจ็บจนร้องโวยวาย แต่หลัวเสี่ยวหลิงกลับกระชากคอเสื้อของเขาขึ้นมา
“อาจารย์ฉินปล่อยแกไป แต่ฉันไม่ปล่อย! เมื่อกี้แกคิดจะจับฉันใช่ไหม จ่ายเงินมาให้ฉันหนึ่งร้อยล้าน!”
พอได้ยินข้อเรียกร้องของหลัวเสี่ยวหลิง ฮั่วอวิ๋นเฟยก็รู้สึกว่าแทบจะหายใจไม่ออก
ไม่ใช่ว่าหนึ่งร้อยล้านจะน่ากลัวอะไร แต่คือชายฉกรรจ์อย่างเขา กลับถูกเด็กสาวโลลิที่สูงไม่ถึงหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตรข่มขู่!
ที่น่าโกรธยิ่งกว่านั้นคือ เขายังสู้เด็กสาวโลลิคนนี้ไม่ได้อีก!
“ฉัน...”
ฮั่วอวิ๋นเฟยไม่อยากจะอยู่ต่อไปแล้ว เตรียมจะตอบตกลงโดยตรง แต่ความเจ็บปวดกลับทำให้เขาพูดไม่ออก
ในดวงตางามของหลัวเสี่ยวหลิงมีประกายแสงวาบผ่านไป เธอซ้อมฮั่วอวิ๋นเฟยไปยกใหญ่
“จะจ่ายหรือไม่จ่าย จะจ่ายหรือไม่จ่าย?!”
หลัวเสี่ยวหลิงซ้อมไปพลางถามไปพลาง
ฮั่วอวิ๋นเฟยแทบจะร้องไห้แล้ว เขาไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้เสียหน่อย!
ในที่สุด ในชั่วขณะหนึ่ง ฮั่วอวิ๋นเฟยก็บีบเสียงออกมาจากไรฟันได้คำหนึ่ง “ให้!”
หลัวเสี่ยวหลิงถึงค่อยหยุดมือ
ขณะเดียวกัน เธอก็ยังแสร้งทำเป็นตบมือแล้วส่ายหน้ากล่าว “ให้แต่แรกก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ ไม่วายต้องโดนตีก่อนถึงจะให้ สมควรโดนไหมล่ะ?”
พอได้ยินประโยคนี้ของหลัวเสี่ยวหลิงแล้ว ฮั่วอวิ๋นเฟยก็โกรธจนแทบจะกระอักเลือดแล้ว
ให้ตายสิ เขาอยากจะให้แต่เนิ่นๆ เหมือนกัน แต่เธอให้โอกาสฉันพูดสักสองวินาทีไหมล่ะ?
แต่ว่า ถึงแม้ในใจจะคิดอะไรมากมายแค่ไหน ฮั่วอวิ๋นเฟยก็ทำได้เพียงให้ฝ่ายการเงินโอนเงินให้หลัวเสี่ยวหลิง
เมื่อมองดูข้อความแจ้งเตือนว่าเงินเข้าบัญชีในโทรศัพท์แล้ว หลัวเสี่ยวหลิงถึงมีสีหน้าตื่นเต้น
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้ แต่เป็นเพราะนี่คือรายได้ก้อนแรกหลังจากที่เธอฝึกวิทยายุทธ์!
“ผม... ผมไปได้หรือยังครับ?”
ฮั่วอวิ๋นเฟยถามอย่างน่าสังเวช
เขากลัวว่าตัวเองจะเดินๆ อยู่แล้วก็ถูกเตะอีกที
“ไสหัวไป!”
หลัวเสี่ยวหลิงโบกมืออย่างรังเกียจ
ฮั่วอวิ๋นเฟยถึงค่อยคลานขึ้นมาแล้วโซซัดโซเซหนีออกไปนอกคฤหาสน์
แต่ว่า ฮั่วอวิ๋นเฟยไม่ได้เพราะเรื่องนี้ถึงได้กลัวฉินเยี่ยโดยสิ้นเชิง ตรงกันข้าม ความเกลียดชังในใจกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้น
เมื่อก่อนเขาแค่หวังให้ฉินเยี่ยตาย แต่ตอนนี้เขาอยากจะให้ฉินเยี่ยต้องตายให้ได้!
หลังจากที่ฮั่วอวิ๋นเฟยจากไปแล้ว การจัดการกับเวลส์ก็ง่ายขึ้นมาก เพียงแค่โทรศัพท์ไปหาท่านผู้เฒ่าหยวน คนที่เขาจัดไว้ใกล้ๆ ก็มาถึงทันที
บังเอิญเหลือเกินที่เสี่ยวอวี่ซีซีก็อยู่ใกล้ๆ เธอได้รับคำสั่งแล้วก็รีบพาหมายเลข 454 คนก่อนหน้านี้มาถึงทางฝั่งฉินเยี่ยด้วยกัน
“เธอคือเสี่ยวอวี่ซีซีคนก่อนหน้านี้?”
ตอนที่เสี่ยวอวี่ซีซีมาถึงที่เกิดเหตุ หลัวเสี่ยวหลิงก็จำอีกฝ่ายได้ทันที
“ค่ะ”
เสี่ยวอวี่ซีซีพยักหน้า
ทันใดนั้น เธอก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่อิจฉาของหลัวเสี่ยวหลิง
เธอรีบถามฉินเยี่ย “อาจารย์ฉินคะ ทำไมท่านถึงพาเธอไปได้ แต่กลับพาฉันไปไม่ได้คะ?!”
การเดินทางบนเรือสำราญครั้งนั้น เธอรู้สึกว่าน่าสนใจมาก คนที่อยากรู้อยากเห็นรุนแรงอย่างหลัวเสี่ยวหลิง แน่นอนว่าอยากจะไปสนุกด้วย
แล้วเธอก็สัมผัสได้ว่า พลังต่อสู้ของเสี่ยวอวี่ซีซีคนนี้ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร
“ดูแลคนเดียวก็ลำบากพอแล้ว เธอยังอยากจะให้ฉันดูแลสองคนอีกหรือไง?”
ฉินเยี่ยเหลือบมองหลัวเสี่ยวหลิงแวบหนึ่ง ภายใต้สีหน้าที่ไม่พอใจของหลัวเสี่ยวหลิง เขาก็ถามเสี่ยวอวี่ซีซี “เธอลองมาดูสิว่าคนนี้คือใคร”
“นี่คือเวลส์ มีชื่อเสียงมากในภูมิภาคตะวันออกกลาง เคยสู้ร้อยชนะหนึ่ง เอาชนะกองทหารรับจ้างกองหนึ่งมาแล้ว ไม่นึกเลยว่าเขาก็เข้าร่วมองค์กรนี้ด้วย”