STBI : ตอนที่ 47 สร้อยผลึกจี้เต๋า

โหยวเต้าอี้ ได้เรียกคืนพระราชวังทองสัมฤทธิ์

เขาได้กางนิ้วชี้ขึ้นไปในอากาศ ทันใดนั้นประตูแสงขนาดใหญ่ก็ค่อย ๆ โผล่ออกมา

“ตามข้ามา!”

หลังจากกล่าวทักทายทุกคน พวกคนอื่น ๆ และ เด็กทารก ก็ก้าวข้ามผ่านประตูแสงขนาดใหญ่ตามไป

ขณะที่พวกเขาข้ามประตูแสงไป ไป๋ตงหลิน ก็รู้สึกว่า ผมของเขาได้ตั้งชูชัน เขาสัมผัสได้ถึงการจ้องมองที่มาจากความสูงที่ไร้สิ้นสุดและพยายามจะสำรวจจิตวิญญาณและร่างกายทั้งหมดของเขา หลังจากผ่านไปครู่นึง สายตาเหล่านั้น ก็ถูกถอดถอนออกไป สิ่งนี้ทำให้หลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

เขารู้สึกเจ็บที่มือซ้ายในทันที และ มองเห็นสร้อยข้อมือทองสัมฤทธิ์ปรากฏขึ้นบนข้อมือจากอากาศบาง ๆ

สร้อยข้อมือนี้ปกคลุมไปด้วยลวดลายลึกลับ และ มี สัญลักษณ์ เล็ก ๆ อยู่ด้านหน้า เมื่อเขามองไปยังพื้นที่โดยรอบ เขาก็ค้นพบว่าทุกคน รวมถึง เด็กทารกที่หลับใหล กำลังสวมสร้อยมือทองสัมฤทธิ์อยู่

ทุกคนล้วนมีกำไลสวมอยู่ที่มือขวา และ มีขนาดที่ต่างกัน แต่มันพอดีกับข้อมือ

หลังจากเห็นทุกคนข้ามประตูแสงมา โหยวเต้าอี้ ก็ปิดประตูแสงด้วยการโบกมือและอธิบาย :

“นี่คือสร้อยผลึกจี้เต๋า ทุกคนที่เข้าร่วมกับนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋าจะได้รับมัน สิ่งนี้คือผลประโยชน์เบื้องต้นแรกของพวกเจ้า”

“สร้อยผลึกจี้เต๋านี้ จะผูกติดกับจิตวิญญาณของพวกเจ้า มันมีไว้สำหรับพวกเจ้าโดยเฉพาะ สิ่งนี้สามารถหลบซ่อนและไม่สามารถถูกทำลายได้ ถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าเป็นอย่างมาก”

“อีกอย่าง สร้อยผลึกจี้เต๋า ยังมีคุณสมบัติพิเศษในการเป็นพื้นที่จัดเก็บสิ่งของ และ มีหลายสิ่งบรรจุอยู่ในนั้น พวกเจ้าสามารถไปศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ได้รับในนั้นเพิ่มเติมได้ภายหลัง อีกอย่าง เมื่อพวกเจ้าอาศัยอยู่ในนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า สร้อยผลึกจี้เต๋า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้”

หลังจากกล่าวจบ โหยกเต้าอี้ ก็ยกมือซ้ายขึ้น และ เผยให้เห็นสร้อยข้อมือใต้แขนเสื้อของเขา ยกเว้นสีที่แตกต่างกัน สไตล์ก็ได้ปรับแต่งให้เข้ากันกับพวกเขา

ในเวลานี้ คนกลุ่มใหญ่ที่แต่งตัวเป็นคนรับใช้ ก็ได้เดินทางมาแสดงความเคารพต่อ โหยวเต้าอี้

“ทำความเคารพนายท่าน ท่านเจ้าเมืองไท่ซาง!”

“ข้าจะปล่อยให้พวกเข้าอธิบายหลายสิ่งต่อจากนี้ให้แก่พวกเจ้า”

โหยวเต้าอี้ ได้พยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับ พูดกับ ไป๋ตงหลิน และ คนอื่น ๆ:

“ทุกคนโปรดดูแลตัวเอง เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”

หลังจากพูดเสร็จ ร่างของเขาก็ค่อย ๆ หายไป ทุกคนที่มองดูต่างโค้งคำนับในทันที

“คุณชาย/หนูทั้งหลาย โปรดติดตามพวกข้าน้อยมา!”

ทันใดนั้น พ่อบ้านคนนึงก็ได้โบกมือ จากนั้น สาวใช้ที่อยู่ข้างหลัง ก็ก้าวไปข้างหน้า และ อุ้มเด็กทารกที่ลอยอยู่ในอากาศ

ดูจากลักษณะของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าทุกคนมีฐานการบ่มเพาะพลังที่ไม่ต่ำ

จากนั้น ทุกคนก็ก้าวเดินไปข้างหน้าเข้าไปในหุบเขาพร้อมกัน ระหว่างทางเดิน มี ศิลาหินขนาดใหญ่ สลักคำว่า ‘ไท่ซาง’ ถูกเขียนเอาไว้

ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้คือที่อยู่อาศัยของศิษย์ใหม่ ที่มาจากเมืองไท่ซาง

พื้นที่ภายในหุบเขานั้นกว้างขวาง และ มีสภาพแวดล้อมที่สวยงาม กระทั่งดอกไม้และพืชพรรณแปลกตาก็มีให้เห็น เหล่าสรรพสัตว์วิญญาณต่างรายล้อมไปทั่วหุบเขา จนทำให้ กลิ่นอายพลังฟ้าดินในสถานที่แห่งนี้ ค่อนข้างหนาแน่นเป็นอย่างมาก

ในที่แห่งนี้ มีบ้านเรือนกระจัดกระจายไปทั่ว ยกเว้นคนรับใช้ทั่วไป ที่นี่ ไม่มีเหล่านักพรตเต๋าคนอื่น ๆอาศัยอยู่

“คุณชาย/หนู ทุกท่าน โปรดเลือกบ้านพักสำหรับอาศัย สำหรับคำถามอื่น ๆ พวกท่านสามารถตรวจสอบกับสร้อยผลึกจี้เต๋าได้ หากพวกท่านไม่เข้าใจ ก็สามารถสอบถามคนรับใช้ที่นี่ได้ เพราะหน้าที่ของพวกเรา คือการรับผิดชอบชีวิตประจำวันของพวกท่านในหุบเขาไท่ซาง”

จากนั้น พ่อบ้าน ก็ได้นำฝูงชนมาเลือกบ้าน ที่นี่มีบ้านอยู่หลายหลังและไม่ได้ดูหรูหราจนเกินไป

ไป๋ตงหลิน ได้เลือกบ้านที่เงียบสงบและล้อมรอบไปด้วยต้นไผ่สีม่วง ตัวบ้านนั้น ตั้งอยู่ในสถานที่เงียบสงบและให้บรรยากาศที่ดูงดงาม

บ้านนี้ไม่ใหญ่เท่ากับ ตำหนักฉิงโหยว ของเขา ในไป่เฉิง แต่มันก็เพียงพอสำหรับการอาศัยอยู่คนเดียว

เขาได้เดินเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว และ นั่งไขว่ห้าง จากนั้น เขาก็ตรวจสอบสร้อยผลึกจี้เต๋าในมือซ้าย เขามีคำถามมากมายอยู่ในใน

จากสิ่งที่เขาคาดหวังไว้หลังจากเข้ามาที่นิกายแห่งนี้ค่อนข้างรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้รับการต้อนรับจากบรรดา ศิษย์ด้วยกัน หรือ บรรดาผู้อาวุโสของนิกาย

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ นิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า ไม่ได้ขาดแคลนอัจฉริยะและผู้มีพรสวรรค์เช่นพวกเขา พวกเขาสามารถถูกโยนลงมาที่หุบเขาที่แตกสลายนี้ได้ตามต้องการ

ขณะที่ สติของ ไป๋ตงหลิน จมลงไปในสร้อยข้อมือ ข้อความนับไม่ถ้วนก็เข้ามาในหัว

ประการแรกเป็นการแนะนำคุณสมบัติต่าง ๆ ของสร้อยผลึกจี้เต๋า สิ่งพื้นฐานสุดก็คือการบันทึกข้อมูลพื้นฐานของผู้ใช้ ไว้ในสร้อยผลึกจี้เต๋า และ ใช้เป็นสัญลักษณ์ในการผ่านทางเข้าสู่นิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า

สร้อยผลึกจี้เต๋านี้ มีพื้นที่จัดเก็บหลายหมื่นลูกบาศก์เมตร ดูเหมือนว่า แหวนมิติที่พี่รองของเขาให้มา จะได้เวลาเปลี่ยนสักที เพราะสร้อยข้อมือใหม่นี้ มีอักขระพลังสลักไว้ ทำให้สามารถซ่อนไว้ในร่างกายหรือแม้กระทั่งจิตวิญญาณ อีกทั้งยังไม่สามารถถูกทำลายได้

สุดท้ายนี้ เขาก็ต้องการอาวุธหรือสมบัติที่ไม่ถูกทำลายหลังจากที่เขาตาย

สร้อยผลึกจี้เต๋า นี้ยังสามารถปรับปรุงคุณภาพพื้นที่โดยการกลืนกินวัสดุล้ำค่าต่าง ๆ ดังนั้น มันจึงไม่น่าแปลกใจที่ สร้อยข้อมือของ โหยวเต้าอี้ จะมีลักษณะที่ดูแตกต่างออกไป

ภารกิจต่าง ๆ ของนิกาย สามารถรับผ่านสร้อยข้อมือได้ อีกอย่าง คะแนนการมีส่วนร่วมในนิกาย ก็ดำเนินการผ่านสร้อยข้อมือเช่นเดียวกัน

ไม่ว่าจะเป็น การตรวจสอบอันดับ การแจ้งเตือน หรือการเพิ่มเพื่อนเพื่อสื่อสารทางไกล!

และสิ่งที่ ทำให้ ไป๋ตงหลิน รู้สึกดีที่สุด ก็คือ เขาสามารถใช้ข่ายอาคมผ่านสร้อยข้อมือเพื่อไปยังพื้นที่ทั้งหมดที่เขาได้รับอนุญาติให้เข้าไปได้

ด้วยสร้อยข้อมืออันนี้ การเดินทางของเขาจะค่อนข้างสะดวกสบายอย่างแท้จริง

ดูเหมือนว่าบรรพบุรุษของนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า จะเป็นผู้ใช้พลังมิติที่กล้าแกร่ง

เพราะหน้าที่ของ สร้อยผลึกจี้เต๋า มีความครอบคลุมมากเกินไป และ ด้วยคุณสมบัติของมัน ก็ทำให้ ไป๋ตงหลิน รู้สึกตกตะลึงโดยสมบูรณ์

เขาได้สั่นศีรษะและพยายามไม่คิดมาก จากนั้นก็หยิบของบางอย่างออกมาจากสร้อยข้อมือ มันเป็นชุดเครื่องแบบนิกายสองชุด โอสถ2-3 ขวด หินวิญญาณระดับสูง 10 ก้อน และ ท่อหยก

เขาได้วางท่อหยกไว้บนหน้าผาก ทันใดนั้น ข้อมูลเพิ่มเติมก็ได้ปรากฏขึ้น

อย่างแรกก็คือกฏของนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า ที่ได้กระจายคำหลายหมื่นคำอย่างชัดเจน จากนั้นก็มีการแนะนำรายละเอียดเกี่ยวกับ ยอดเขาหลัก ในนิกาย พื้นที่บางประเภทที่แตกต่าง และ อื่น ๆ

นอกจากนี้ยังมีแผนที่ขนาดใหญ่ ทั้งหมดที่เขาเห็นคือพื้นที่บางส่วน สำหรับพื้นที่อื่น ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยหมอก มันปรากฏเพียงแค่ชื่อเท่านั้น ดูเหมือนว่ามันอาจจะเป็นเพราะอำนาจการเข้าถึงของเขาไม่เพียงพอ

แต่โดยพื้นฐานแล้ว ข้อมูลจำเป็นสำหรับศิษย์ใหม่ทั้งหมด ไป๋ตงหลิน ก็ได้รับมันมาแล้ว

ปรากฏว่า ศิษย์ที่เพิ่งเข้าร่วมนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า อย่างแรกพวกเขาจะต้องอาศัยในเขตเมืองหลักของตนเองก่อนเพื่อสร้างรากฐาน ในบางครั้งจะมีผู้อาวุโสมาเทศนาเต๋าให้พวกเขาฟัง ซึ่งพวกเขาสามารถเข้าไปร่วมฟังบรรยายได้

หากพวกเขาไม่เข้าใจ ก็ยังสามารถใช้คะแนนการมีส่วนร่วมเพื่อหาคนมาอธิบายแบบตัวต่อตัวได้

คะแนนการมีส่วนร่วม มีความสำคัญอย่างยิ่ง อาจกล่าวได้ว่าทรัพยากรบ่มเพาะพลังทั้งหมดภายในนิกายศักดิ์สิทธิ์ จำเป็นจะต้องใช้คะแนนในการแลกเปลี่ยน ไม่ว่าจะเป็น อาวุธวิเศษ ทักษะขั้นสูง สมบัติหายาก รวมถึงการสอนแบบตัวต่อตัวโดยผู้อาวุโสที่แข็งแกร่ง การใช้สถานที่ฝึกฝนต่าง ๆ และยังมีอื่น ๆ อีกมากมาย

สำหรับ ศิษย์ใหม่ ที่เพิ่งเข้าร่วมนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า พวกเขาจะได้รับ สร้อยผลึกจี้เต๋า แต้มคะแนน 10,000 แต้ม และ เข้าถึงมรดกทักษะทำความเข้าใจในระยะเวลา 6 ชั่วยาม ฟรี

นอกจากนี้ยังมีผลประโยชน์พื้นฐานรายเดือน โอสถ 2-3 ขวด และ หินวิญญาณระดับสูง 10 ก้อน

ไป๋ตงหลิน ได้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ท้ายที่สุด นี่ก็คือนิกายศักดิ์สิทธิ์ เพียงแค่ทรัพยากรพื้นฐานที่ให้ ก็ไม่มีอะไรต้องโต้แย้งแล้ว

หลังจากผ่านไป 5 ปี ศิษย์ใหม่จะสามารถเข้าร่วมการประเมินและเยี่ยมชมยอดเขาหลักได้ โดยการประเมินจะปรากฏขึ้นทุก ๆ 5 ปี หากพวกเขาไม่สามารถขึ้นไปที่ยอดเขาหลักได้หลังจากพยายามครบ 4 ครั้ง พวกเขาจะถูกถอดถอนออกจากนิกายศักดิ์สิทธิ์ เพื่อไปทำงานในเมืองหลัก หรือทำหน้าที่เป็น ‘ดวงตา’ ให้กับเบื้องบน

ไป๋ตงหลิน และ คนอื่น ๆ ในปัจจุบัน กล่าวได้ว่าเป็นศิษย์สายนอก ภายในระยะเวลา 5 ปีต่อจากนี้ จะเป็นตัวกำหนดความสามารถของทุกคน ทุกคน จะต้องพยายามค้นหาเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเองในระยะเวลานี้

เพราะท้ายที่สุดแล้ว แต่ละคน ก็มีความชำนาญที่ไม่เหมือนกัน และ ตอนนี้ พวกเขาก็เพิ่งเข้าสู่นิกาย หลังจากครบกำหนด 5 ปี พวกเขาจะต้องมองหายอดเขาที่เหมาะสมกับตัวเอง ยอดเขาหลักแรกคือ ยอดเขาจี้เต๋า , ยอดเขาสี่ธาตุ ดิน,น้ำ,ลม และ ไฟ,ยอดเขาเทียงกัน 36 เขา,7 ยอดเขาปีศาจ,108 ยอดเขาดารา,ยอดเขา 365 …

มียอดเขาหลักหลายแห่งภายในนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า และ มีหลายประเภทนับไม่ถ้วน การเลือกยอดเขาที่เหมาะสมนั้นจะสอดคล้องกับพื้นฐานการฝึกของตนเอง หากเลือกยอดเขาหลักได้ถูกต้อง เส้นทางการบ่มเพาะพลังของตนเองก็จะราบรื่นมากยิ่งขึ้น

ไป๋ตงหลิน ได้เข้าใจพื้นฐานทั้งหมดเกี่ยวกับกฏและสถานการณ์ภายในของนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า

ดูเหมือนว่าเขาจะมีเวลาอีกหลายปีในการพัฒนา ก่อนที่จะคิดเรื่องแนวคิดการเข้าร่วมยอดเขาหลัก

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาไม่สามารถผิดพลาดได้เหมือนกัน เพราะนิกายศักดิ์สิทธิ์จี้เต๋า รับเพียงเฉพาะ อัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะเท่านั้น โดยเฉพาะการเปิดรับสมัครใหม่ทุก ๆ 20 ปี

สำหรับนักพรตเต๋าแล้ว ระยะเวลา 20 ปี ค่อนข้างสั้น ทุก ๆ 20 ปี จะปรากฏศิษย์เข้ามาใหม่หลายคน และ พวกเขาก็จะเริ่มต้นพื้นฐานเหมือนกับพวกเขาในตอนนี้

ในปัจจุบัน ไป๋ตงหลิน ได้มองไปที่ สร้อยผลึกจี้เต๋า รากฐานทั้งหมดของนิกายได้ผูกมัดกับสิ่งนี้

เขาได้เททุกสิ่งในแหวนมิติของเขาใส่ไปในสร้อยผลึกจี้เต๋า จากนั้นก็เอาเมล็ดพันธุ์สีม่วงทองออก เขาได้หยดโลหิตของเขาเพื่อให้อาหาร ในช่วงเวลานี้ เขาจะให้อาหารมันวันละครั้ง น่าเสียดาย ที่สิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ไม่มีอะไรเพิ่มเติมนอกจากความอยากอาหารที่เพิ่มขึ้นของมัน

หลังจากให้อาหารเมล็ดพันธุ์เสร็จ เขาก็ออกกำลังกายเบา ๆ อีกครั้ง ดื่มนนมร้อน นอนบนเตียง และ เตรียมจะพักผ่อน

ช่วงนี้ เขาไม่ได้นอนพักเลย ดังนั้น เขาจึงจำเป็นจะต้องรักษาสภาพจิตใจให้พร้อม และ พรุ่งนี้ค่อยไปมองหาทักษะบ่มเพาะพลังกาย

ด้วยทักษะบ่มเพาะพลังกาย เขาจะเริ่มต้นเส้นทางการฝึกฝนที่แท้จริงอย่างเป็นทางการ

“เส้นทางของ ฉันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ไม่ว่าจะอย่างไร อนาคตที่ฉันคาดหวังเอาไว้ก็ยังอีกไกล!”

หลังจากบ่นพึมพัมออกมาเขาก็ผล็อยหลับไป