ตอนที่ 27: รางวัลแบบสุ่ม

ตอนที่ 27: รางวัลแบบสุ่ม

ภารกิจ: ขาย 'ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ระดับเทพ' ให้ได้ 100 จาน (ความคืบหน้า 10%)

เมื่อเห็นความคืบหน้าของภารกิจ ฉินเฟิงก็ตื่นเต้นสุดขีด

นี่แค่วันแรก แต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายไปไกลลิบ

ลูกค้าวันนี้ทุกคนต่างรีวิวไปในทิศทางเดียวกัน และเมื่อพวกเขากลับไป การบอกต่อปากต่อปากจะนำมาซึ่งกระแสลูกค้าจำนวนมหาศาล

แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นเวยปั๋ว

ถ้าเขาไม่ได้ลงวิดีโอในเวยปั๋วเพื่อดึงดูดความสนใจ วันนี้จะขาย 'ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ระดับเทพ' ได้สักจานหรือเปล่าก็ยังเป็นเรื่องน่าสงสัย

คนเราจะใช้ชีวิตโดยปราศจากผู้มีพระคุณได้อย่างไร?

ฉินเฟิงคิดว่าบางที 'ฟางจื่อเวย' อาจจะเป็นผู้มีพระคุณที่ฟ้าลิขิตมาให้เขาก็ได้

"ไม่รู้ว่าป่านนี้ฟางจื่อเวยทำอะไรอยู่..."

ฉินเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หน้าจอเปิดค้างอยู่ที่แชทของฟางจื่อเวย

หลังมื้อเย็น เขาได้รายงานข่าวดีให้ฟางจื่อเวยทราบด้วยความกระตือรือร้น

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป แต่เขายังไม่ได้รับข้อความตอบกลับจากเธอ

เธอคงกำลังยุ่งอยู่กับธุระอย่างอื่น

ผู้ใหญ่วัยทำงาน ยามค่ำคืนมักมีเรื่องให้ต้องจัดการเป็นธรรมดา

เกือบจะห้าทุ่มแล้ว

เวลานี้ชาวบ้านใน 'อ่าวหยางซู่' ต่างทยอยดับไฟเข้านอนกันหมด

ตระกูลฉินก็เช่นกัน

หลังจากล็อกประตูบ้านเรียบร้อย ฉินเฟิงก็เริ่มภารกิจบังคับประจำวัน

นั่นคือการขนโต๊ะสี่ตัวและเก้าอี้กว่ายี่สิบตัวในลานบ้านไปเก็บใต้เพิงพักทางทิศตะวันตก

ช่วงนี้เข้าหน้าฝนแล้ว ฝนตกปรอยๆ อยู่บ่อยครั้ง

ไม่มีใครรับประกันได้ว่าฝนจะไม่เทลงมากลางดึก

โต๊ะเก้าอี้พวกนี้ทำจากไม้แท้ทั้งนั้น โดนน้ำไม่ได้เด็ดขาด

หลังจากเก็บกวาดทุกอย่างและกลับเข้าห้องนอน ฉินเฟิงก็เริ่มกิจวัตร "ลงดันเจี้ยน" ประจำวัน

คราวนี้มีอุปกรณ์ดรอปมาอีกสามชิ้น แต่เป็นระดับสีขาวไร้ค่าทั้งหมด

"เมื่อกลางวันยังไม่ได้ลองใช้ฟังก์ชัน 【ย่อยสลายอุปกรณ์】 เลย งั้นลองตอนนี้เลยแล้วกัน"

เขาเปิดช่องเก็บของ

ฉินเฟิงกวาดตามองรายการอุปกรณ์

(ทั่วไป) ดาบยาวเหล็กกล้า

(ทั่วไป) เกราะหนังจระเข้

(ระดับกลาง) กำไลข้อมือราชาแมลงหวี่ขาว

(ทั่วไป) แหวนหยกขาว

(ระดับกลาง) สร้อยคอราชันย์หนู

(ระดับกลาง) กำไลข้อมือราชันย์หนู

และไอเทมระดับสีขาวสามชิ้นที่เพิ่งดรอปมา:

(ทั่วไป) เกราะผ้าเก่าขาด

(ทั่วไป) แหวนเหล็กกล้าเรียบง่าย

(ทั่วไป) สร้อยคอออบซิเดียนแตกหัก

อุปกรณ์สามชิ้นนี้รวมกับแหวนหยกขาว (ทั่วไป) มีค่าสถานะที่แย่มาก ด้อยกว่าอุปกรณ์อีกสี่ชิ้นที่อยู่ในช่องสวมใส่เดียวกัน

"เปิดใช้งานฟังก์ชันย่อยสลายอุปกรณ์"

【รับทราบ!】

【ฟังก์ชันย่อยสลายอุปกรณ์ถูกเปิดใช้งาน กรุณาใช้เครื่องย่อยสลายเพื่อทำการย่อย...】

สิ้นเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เครื่องจักรเสมือนจริงที่มีรูปร่างคล้ายเครื่องโม่หินก็ปรากฏขึ้นบนแผงควบคุมเสมือนจริงของฉินเฟิง ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเขา

"นี่คือเครื่องย่อยสลายเหรอ? หน้าตาคล้ายๆ กับอันที่อยู่ในดันเจี้ยนเลยแฮะ"

ฉินเฟิงพึมพำ ก่อนจะโยนไอเทมระดับสีขาวไร้ค่าทั้งสี่ชิ้นลงไปในเครื่อง

ครืดดด ครืดดด~~

เครื่องย่อยสลายสั่นสะเทือน ส่งเสียงครางทุ้มต่ำออกมา

ไม่กี่วินาทีต่อมา เครื่องย่อยสลายก็เงียบลง

【ติ๊ง! ย่อยสลายอุปกรณ์เสร็จสิ้น!】

【ไอเทมที่ได้รับ:】

【เงิน 5,000 หยวน】

【ชิ้นส่วนความเชี่ยวชาญการทำอาหาร LV1 * 3 (3/10 สำหรับการสังเคราะห์)】

【ชิ้นส่วนทักษะการทำขนมอบ LV1 * 2 (2/10 สำหรับการสังเคราะห์)】

【คำแนะนำ】: ชิ้นส่วนทักษะเลเวล 1 สองชิ้นสามารถนำมาหลอมรวมและอัปเกรดเป็นทักษะเลเวล 2 ได้ และเป็นเช่นเดียวกันสำหรับเลเวลที่สูงขึ้น ปัจจุบันเปิดให้ถึงสูงสุด LV5

"ดรอปเงินด้วยแฮะ!"

"ชิ้นส่วนทักษะก็ไม่เลว ความเชี่ยวชาญการทำอาหารต้องเทพขึ้นแน่ถ้าอัปเกรดเป็นเลเวล 2!"

"แต่ทักษะการทำขนมอบนี่มันมีความสามารถอะไร? ทำไมไม่มีคำอธิบายเลย?"

ฉินเฟิงมองหาไปทั่ว แต่ก็ไม่มีคำอธิบายให้อ่านจริงๆ

"ระบบ เลิกแกล้งตายแล้วออกมาอธิบายเดี๋ยวนี้!"

【ติ๊ง! หลังจากโฮสต์ได้รับทักษะนี้ โฮสต์จะรับรู้ผลของทักษะได้เองโดยธรรมชาติ โปรดใจเย็นๆ ว่าที่เทพนักปรุงในอนาคตต้องมีมารยาทที่ดี ห้ามด่าทอระบบตามอำเภอใจ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ】

"ล้อกันเล่นหรือไง!"

"ไอ้ระบบหมา!"

ฉินเฟิงชูนิ้วกลางให้แผงควบคุมเสมือนจริง

เขารู้สึกว่าระบบนับวันยิ่งกวนประสาทขึ้นทุกที!

"ติ๊ง ติ๊ง!"

เสียงแจ้งเตือน SMS ดังขึ้น เงินรางวัลจากดันเจี้ยนสองแห่งและเงินรางวัลจากการย่อยสลายอุปกรณ์โอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว

มองดูยอดเงินคงเหลือที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฉินเฟิงฮัมเพลงอย่างมีความสุขก่อนจะผล็อยหลับไป...

วันรุ่งขึ้น ปริมาณลูกค้าเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

เขาขาย 'ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ระดับเทพ' ได้ถึง 15 จานในวันเดียว

ในจำนวนนั้นมีลูกค้าเก่ากลับมาซื้อซ้ำ

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ 'เชอเผิง' หมอนั่นดูเหมือนจะเสพติดเมนูนี้ไปแล้ว

นอกจากนี้ยังมีเพื่อนฝูงที่ลูกค้าเก่าแนะนำมา

ตัวอย่างที่ชัดเจนก็ยังเป็นไอ้หมอนั่น เชอเผิง!

วันนี้ที่มา เขาหนีบเพื่อนมาด้วยถึงสามคน

ส่วนลูกค้าที่เหลือคือคนที่ตามลายแทงมาจากเวยปั๋ว

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา

ปริมาณลูกค้าเพิ่มขึ้นวันต่อวัน

ต้องขอบคุณการบอกต่อของลูกค้าที่กลับไป ทำให้มีคนหลั่งไหลมายังอ่าวหยางซู่มากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน

เห็นกิจการฟาร์มเฮาส์ของฉินเฟิงรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ชาวบ้านในหมู่บ้านอ่าวหยางซู่หลายคนก็เริ่มอิจฉาตาร้อน

เสียงนินทาว่าร้ายเริ่มหนาหูขึ้น

แต่ฉินเฟิงไม่สนใจเลยสักนิด

สองวันนี้เขายุ่งจนหัวหมุน!

จะเอาเวลาที่ไหนไปสนใจพวกปากหอยปากปู?

วันที่สองยังพอไหว เขาทำอาหารและเสิร์ฟคนเดียวได้

แต่วันถัดมา เขาทำคนเดียวไม่ไหวแล้ว

พ่อแม่ต้องเข้ามาช่วยกันมือเป็นระวิง

ผ่านไปอีกสองวัน แค่สามคนพ่อแม่ลูกตระกูลฉินก็ยังเอาไม่อยู่

โชคดีที่ช่วงสองวันนี้งานในไร่ไม่ยุ่ง 'หวังเสี่ยวหม่าน' เลยอาสามาช่วยงานที่บ้านตระกูลฉิน

วันที่หก เวลาสองทุ่ม

"อร่อยมากครับเถ้าแก่ฉิน เช็กบิลด้วย!"

เมื่อลูกค้าคนสุดท้ายจ่ายเงินและเดินออกจากลานบ้านตระกูลฉิน

【ติ๊ง!】

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่รอคอยมานานก็ดังขึ้น

【ภารกิจ】: ขาย 'ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ระดับเทพ' ให้ได้ 100 จาน (สำเร็จ)

【เริ่มแจกจ่ายรางวัลภารกิจ】:

【ค่าประสบการณ์ + 300】

【ได้รับเงิน 500,000 หยวน】

【ได้รับรางวัลแบบสุ่มหนึ่งชิ้น ระบบจัดเก็บลงในช่องเก็บของโดยอัตโนมัติ โปรดตรวจสอบด้วยตนเอง】

ภารกิจสำเร็จแล้ว?

นี่เพิ่งวันที่หกเองนะ!

ฉินเฟิงอึ้งไปชั่วขณะ สองวันนี้เขายุ่งจนหน้ามืดตามัว

ทุกคืนหลังปิดร้าน เขาต้องเก็บกวาดร้านและลงดันเจี้ยน

บางครั้งก็ต้องทำงานล่วงเวลา ถ่ายวิดีโอและโพสต์ลงเวยปั๋ว

ทำเสร็จเขาก็หมดแรงล้มตัวลงนอนโดยไม่ทันได้เช็กความคืบหน้าของภารกิจด้วยซ้ำ

เขากะว่าภารกิจน่าจะเสร็จสักวันที่แปดหรือเก้า

ไม่นึกเลยว่าจะเสร็จตั้งแต่วันที่หก!

"ติ๊ง ติ๊ง!"

ขณะที่เขายังมึนงง เงินรางวัล 500,000 หยวนก็โอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว

ฉินเฟิงถึงได้สติกลับมา

พอนึกถึงรางวัลแบบสุ่ม เขาก็รีบเปิดช่องเก็บของทันที

จริงดังคาด มีถุงผ้าไหมเปล่งประกายพร้อมเครื่องหมายคำถามปรากฏอยู่ในช่องเก็บของ

ดูไม่ธรรมดาเลย!

"ระบบ รีบเปิดให้ดูหน่อยสิ!"

【ติ๊ง!】

【รางวัลแบบสุ่ม】: โฮสต์สามารถสุ่มจับรางวัลเมนูอาหารได้หนึ่งครั้งเพื่อรับเมนูใหม่

【คำแนะนำ】: การสุ่มเมนูอาหารขึ้นอยู่กับดวงของโฮสต์เป็นหลัก มีโอกาสสุ่มได้เมนูใหม่สูงสุดถึงสามเมนู ขอให้โฮสต์โชคดี~~

"รางวัลคือเมนูใหม่!"

น้ำตาคลอเบ้าตาฉินเฟิง

ไอ้ระบบหมา โอ้โห ไอ้ระบบหมา ในที่สุดแกก็ปลดล็อกเมนูใหม่ให้ฉันสักที!

ในฐานะเชฟที่เคยผ่านงานโรงแรมห้าดาวมา

เขาเข้าใจดีถึงความสำคัญของการนำเสนอเมนูใหม่ๆ ให้กับร้านอาหารอย่างสม่ำเสมอ

ต่อให้อาหารอร่อยแค่ไหน ลูกค้ากินบ่อยๆ ก็ต้องมีวันเบื่อ

ตอนนี้อย่าว่าแต่ลูกค้าเลย

เขาทำ 'ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ระดับเทพ' มาแล้วหนึ่งร้อยจานในเวลาหกวัน

ทำเอาฉินเฟิงแทบจะอ้วกแตกเวลาเห็นมะเขือเทศกับไข่แล้ว!

ในที่สุดเขาก็จะได้ปลดล็อกเมนูใหม่สักที

ไอ้ระบบหมา พ่อรักแกว่ะ!