ตอนที่ 1: ระบบเทพเจ้าครัวเปิดใช้งาน!

ตอนที่ 1: ระบบเทพเจ้าครัวเปิดใช้งาน!

ณ โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งในเมืองหลวง

ภายในห้องครัว

ปัง!

จานผัดพริกหยวกหมูสับถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง

ตามมาด้วยเสียงตวาดลั่นที่ฟังดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

"ฉินเฟิง แกผัดบ้าอะไรออกมา?"

"นี่มันของให้คนกินเหรอ?"

"ขืนลูกค้ากินเข้าไป ชื่อเสียงโรงแรมไม่ป่นปี้หมดหรือไง!"

เจ้าอ้วนที่กำลังชี้หน้าด่าฉินเฟิงอยู่คือลั่วหง หัวหน้าเชฟของที่นี่

นี่เป็นครั้งที่แปดของสัปดาห์แล้วที่ลั่วหงหาเรื่องฉินเฟิง

ที่สำคัญคือ วันนี้เพิ่งจะวันจันทร์

ใครดูก็รู้ว่าลั่วหงจงใจหาเรื่องฉินเฟิงชัดๆ

"เชฟลั่ว ผมชิมหมูผัดพริกหยวกจานนี้แล้ว มันไม่มีปัญหาอะไรเลยนะครับ!" ฉินเฟิงพูดข่มอารมณ์โกรธ

"ไม่มีปัญหา? ฉินเฟิง แกคิดว่าแกเป็นใคร? ในครัวนี้ฉันใหญ่สุด ถ้าฉันบอกว่ามีปัญหาก็คือมี!"

"ไป! เอาออกไปเททิ้งแล้วทำมาใหม่!" ลั่วหงแสยะยิ้ม ท่าทางวางก้ามสุดขีด

"เชฟลั่ว วันนี้แปดรอบแล้วนะ อย่าให้มันมากเกินไปนัก!" ฉินเฟิงกำหมัดแน่น จ้องเขม็งไปที่ลั่วหง

เขาเป็นคนใจเย็น แต่ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัด

"โอ้โห อะไร? ทนไม่ไหวแล้วเหรอ? นี่แค่น้ำจิ้มเองนะ!"

"ฉินเฟิง ฉันไม่ได้จะไล่หรอกนะ แต่ถ้าแกทนไม่ไหวก็ไสหัวออกไปเองสิ! ไม่มีใครห้าม!" ลั่วหงหัวเราะเยาะ

"ไอ้อ้วนลั่ว แกชักจะเกินไปแล้วนะ!"

"แค่เพราะเถ่าแก่ชมฉันไม่กี่ครั้ง ขึ้นเงินเดือนให้หน่อย แกถึงกับต้องจองล้างจองผลาญกันทุกเรื่องเลยหรือไง?!"

"เหอๆ แล้วจะทำไม? ในครัวนี้ฉันเป็นหัวหน้า แกต้องฟังคำสั่งฉัน! ถ้าทนไม่ได้ก็ออกไปซะ!"

"บัดซบ เพิ่งมาทำงานไม่กี่วันก็กล้าปีนเกลียวกับฉันแล้วเรอะ!"

เรื่องราวชัดเจนแจ่มแจ้ง ลั่วหงไม่คิดจะปิดบังเจตนาอีกต่อไป

ใช่แล้ว เขาอิจฉาฉินเฟิง

เขากลัวว่าวันหนึ่งฉินเฟิงจะข้ามหน้าข้ามตาได้เลื่อนตำแหน่ง

เขาเลยอยากบีบให้ฉินเฟิงลาออก ด้วยการสรรหาคำด่าทอสารพัดมาพ่นใส่

ฉินเฟิงกำหมัดแน่นกว่าเดิม เขาอยากจะพุ่งเข้าไปซัดหน้าลั่วหงสักหมัดแล้วลาออกไปให้รู้แล้วรู้รอด

แต่ทำไม่ได้ เขาจะตกงานไม่ได้!

ที่บ้านยังมีอีกสามชีวิตต้องดูแล ทุกคนพึ่งพารายได้จากงานของเขา

ถ้าเขามุทะลุลาออก ก็ต้องหางานใหม่ แล้วจะหาที่ถูกใจได้ไหมก็ยังไม่รู้

แต่สถานการณ์ตอนนี้ เขาจะทนทำต่อไปได้ยังไง?

ขณะที่ฉินเฟิงกำลังต่อสู้กับความคิดในหัวอย่างหนัก จู่ๆ เสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ก็ดังขึ้นในหัว

【ติ๊ง! พบโฮสต์ที่เหมาะสม โฮสต์ต้องการยอมรับระบบเทพเจ้าครัวหรือไม่?】

อะไรนะ?

ระบบ?!

ฉินเฟิงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตามมาด้วยความดีใจสุดขีด!

เขาอ่านนิยายมาเยอะ ย่อมรู้ดีว่าการมีระบบหมายความว่ายังไง

ยิ่งดูจากชื่อ "ระบบเทพเจ้าครัว" นี่มันเข้าทางเขาชัดๆ!

【ติ๊ง! โฮสต์ต้องการยอมรับระบบเทพเจ้าครัวหรือไม่? หากปฏิเสธ โฮสต์จะพลาดโอกาสครอบครองระบบนี้ตลอดไป!】

พอได้ยินแบบนั้น ฉินเฟิงก็ดึงสติกลับมาทันทีแล้วตะโกนลั่น

"ยอมรับ! แน่นอนว่าต้องยอมรับ!"

เสียงตะโกนกะทันหันทำเอาลั่วหงสะดุ้งโหยง

"ฉินเฟิง แกเป็นบ้าอะไรของแก?"

ทว่าฉินเฟิงเมินลั่วหงไปโดยสิ้นเชิง

เพราะหลังจากเลือกยอมรับ หน้าต่างโฮโลแกรมเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ติ๊ง! ระบบเทพเจ้าครัวเปิดใช้งาน!】

【โฮสต์: ฉินเฟิง】

【เพศ: ชาย】

【อายุ: 23 ปี】

【เลเวล: 1】

【ค่าสถานะพื้นฐาน:】

【เลือดลม: 100 / 100】

【พละกำลัง: 100 / 100 (ค่าคงที่ ใช้สำหรับเข้าดันเจี้ยน ฟื้นฟู 1 แต้มทุก 5 นาที)】

【ความแข็งแกร่ง: 30】

【พลังป้องกัน: 27】

【ความว่องไว: 20】

【สติปัญญา: 23】

【แต้มสถานะที่จัดสรรได้: 0】 (ได้รับ 5 แต้มเมื่อเลเวลอัป ใช้เพิ่มค่าเลือดลม, ความแข็งแกร่ง, พลังป้องกัน, ความว่องไว, สติปัญญา โดยเลือดลม 1 แต้ม = +20 ส่วนค่าอื่น +1)

【ค่าประสบการณ์: 0 / 100】

【ตำราเทพเจ้าครัว: ยังไม่เปิดใช้งาน】

【ดันเจี้ยนที่ครอบครอง: ยังไม่เปิดใช้งาน】

ฉินเฟิงมองหน้าต่างตรงหน้าด้วยความปิติยินดี!

ของจริง!

ทั้งหมดนี่คือเรื่องจริง!

"เดี๋ยวนะ ทำไมมีเลเวล ค่าประสบการณ์ แล้วก็ดันเจี้ยนด้วย?"

"หรือว่าระบบนี้จะมีลูกเล่นเหมือนเกม?"

ทันทีที่คิดแบบนั้น

【ติ๊ง!】

วินาทีต่อมา เสียงระบบก็ดังขึ้น

ฉินเฟิงเพิ่งนึกได้ว่ามีระบบแล้วแค่คุยในใจก็พอ ไม่ต้องตะโกน

ไม่งั้นคนคงหาว่าบ้า...

【ระบบนี้ผ่านการปรับปรุงและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้โฮสต์ได้รับประสบการณ์สูงสุด จึงได้ทำการผนวกรวมเข้ากับรูปแบบเกม หากสถานการณ์เข้าเงื่อนไข จะสามารถเปิดดันเจี้ยนเกม เก็บค่าประสบการณ์ และดรอปไอเทมหายากได้】

พอได้ยินแบบนี้ ตาของฉินเฟิงก็ลุกวาว!

เยี่ยมไปเลย!

แบบนี้สนุกกว่าเล่นเกม VR ตั้งเยอะ!

【ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์มีคุณสมบัติครบถ้วน กรุณาเปิดภารกิจหลัก!】

"เปิดเลย!" ฉินเฟิงตะโกนก้องในใจด้วยความตื่นเต้น

【ภารกิจหลักเริ่มทำงาน】

【ภารกิจ: ครอบครองร้านค้าหนึ่งแห่ง】

【ระยะเวลา: 24 ชั่วโมง】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 200 แต้ม, แพ็กเกจของขวัญเงินสด 300,000 หยวน】

เชี่ย!

มีเวลาจำกัดด้วย โหดชะมัด!

แต่แพ็กเกจมือใหม่ให้เงินตั้งสามแสนหยวน เจ๋งเป้ง!

ตอนนี้เขาสนแค่เงินเท่านั้น!

เขาขาดแคลนเงินจะตายอยู่แล้ว!

【ภารกิจถูกส่งมอบแล้ว โฮสต์สามารถเลือกปิดหน้าต่างระบบได้】

พอมรระบบบอกแบบนั้น ฉินเฟิงก็นึกในใจ "ปิดหน้าต่าง"

แสงสว่างวาบหายไปกลับเข้าไปในสมอง

"เฮ้ย เป็นบ้าอะไรของแกวะไอ้หนู?"

"ไม่ได้การละ ฉันต้องรีบไปบอกเถ่าแก่ให้ไล่แกออก ก่อนที่แกจะบ้าคลั่งแล้วมากัดฉัน!" ลั่วหงขมวดคิ้ว มองฉินเฟิงราวกับมองคนเสียสติ

ได้ยินลั่วหงพูดแบบนั้น ฉินเฟิงก็แค่นเสียง

"เหอๆ ไอ้อ้วนลั่ว ไม่ต้องลำบากแกหรอก ฉันจะออกเอง!"

พูดจบ ฉินเฟิงก็ถอดหมวก ปลดผ้ากันเปื้อน แล้วปาใส่หน้าลั่วหงต่อหน้าธารกำนัล

"ไอ้เด็กเวร แกกล้า..." คำด่าทอของลั่วหงถูกฉินเฟิงเมินเฉยโดยสมบูรณ์

ตอนนี้ฉันเป็นคนมีระบบแล้ว ไม่ลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับขยะแบบแกหรอก

พอเดินออกจากครัว ฉินเฟิงก็ตรงไปหาเถ่าแก่ แม้เถ่าแก่จะพยายามรั้งตัวไว้แค่ไหน ฉินเฟิงก็ยืนกรานที่จะลาออก

บ้าจริง มีระบบเทพขนาดนี้ยังต้องเป็นลูกจ้างคนอื่นอีกเรอะ?

หลังลาออก ฉินเฟิงเดินออกมาทางหน้าประตูโรงแรมอย่างสบายใจเฉิบ

นึกถึงโชคลาภที่กำลังจะเข้ามา หัวใจก็พองโตด้วยความปิติ

"แม่รงเอ๊ย โคตรสะใจ!!"