บทที่ 19: อนาคตของระบบ

บทที่ 19: อนาคตของระบบ

เมื่อมองดูวิดีโอที่ถูกส่งมาทางบลูทูธ คิ้วของหยางหลินก็ขมวดเข้าหากันทันที

เขาเคยคิดว่าต่อให้พวกนักล่าสัตว์เถื่อนพวกนี้จะเหิมเกริมแค่ไหน ก็คงไม่ทำอะไรเกินเลยไปมากนัก

แต่ตอนนี้พอได้เห็นภาพตรงหน้า เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองโลกสวยเกินไป

ภายในโรงงานกว้างขวาง กรงเหล็กขนาดใหญ่หลายสิบกรงวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

ต่อให้แต่ละกรงมีสัตว์อยู่แค่ตัวเดียว อย่างน้อยก็ต้องมีสัตว์ป่าหลายสิบตัว

แน่นอนว่าด้วยสันดานของพวกนักล่าสัตว์เถื่อน สัตว์ป่าในกรงเหล็กพวกนี้น่าจะมีจำนวนไม่ต่ำกว่าร้อยตัว

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ประเด็นหลัก ประเด็นสำคัญคือกลุ่มนักล่าสัตว์กลุ่มนี้มีสมาชิกมากกว่าสิบคน และทุกคนล้วนพกอาวุธร้ายแรงอย่างปืนและหน้าไม้

ด้วยอุปกรณ์ครบมือขนาดนี้ ต่อให้เป็นสิงโต เสือ หรือช้าง พวกมันก็ล่าและฆ่าได้อย่างง่ายดาย

"ดูท่าเราจะไปเจอตอเข้าให้แล้ว นี่มันองค์กรนักล่าสัตว์มืออาชีพชัดๆ ไม่ได้การ ต้องเรียกกำลังเสริม"

คิดได้ดังนั้น หยางหลินก็รีบสั่งให้หลี่ซวงอิงที่ซุ่มอยู่บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้ามบินกลับมา

ส่วนตัวเขาเองก็หามุมปลอดภัยแล้วแอบโทรศัพท์

"ฮัลโหล! นั่นคุณตำรวจใช่ไหมครับ? ผมเจอกลุ่มนักล่าสัตว์เถื่อนที่โรงงานหม้อไอน้ำบนถนนเกากงครับ"

"ใช่ครับ มีกันสิบกว่าคน พกปืนกันทุกคน ผมประเมินว่าในมือน่าจะมีสัตว์ป่าอย่างน้อยร้อยตัว"

"ถ้าไม่เชื่อ ผมมีคลิปวิดีโอที่ถ่ายด้วยโดรนอยู่นะครับ"

"โอเคครับ เดี๋ยวผมส่งให้เดี๋ยวนี้แหละ"

...ทันทีที่หยางหลินวางสาย สถานีตำรวจเมืองหนิงหนานที่อยู่ห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตรก็ได้รับวิดีโออย่างรวดเร็ว

พอเปิดคลิปดู ทั้งสถานีตำรวจก็แตกตื่นกันยกใหญ่

"หัวหน้าหลิน คนพวกนี้น่าจะเป็นกลุ่มนักล่าสัตว์ที่ทางตำรวจป่าไม้ติดตามมานานแล้วใช่ไหม? ไม่นึกเลยว่าจะมาโผล่ที่หนิงหนานของเรา"

ภายในห้องประชุม ชายวัยกลางคนพูดด้วยความตื่นเต้นขณะมองภาพวิดีโอบนจอโปรเจกเตอร์

"น่าจะใช่ กลุ่มนักล่าทั่วไปไม่มีสเกลใหญ่ขนาดนี้ แถมมีอาวุธครบมือ เบื้องหลังคงไม่ธรรมดาแน่"

ชายหนุ่มผมเกรียนที่นั่งข้างๆ พยักหน้าเห็นด้วย

"ดูจากทรงแล้ว พวกมันคงวางแผนขนสัตว์ล็อตนี้ออกนอกประเทศทางบก คราวนี้เราต้องสกัดจับให้ได้"

"จะว่าไป ข้อมูลผู้แจ้งเบาะแสตรวจสอบเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

ได้ยินคำถามของหัวหน้า ตำรวจหนุ่มข้างๆ ก็รีบพยักหน้า

"ตรวจสอบแล้วครับ ผู้แจ้งชื่อหยางหลิน เป็นเจ้าของสวนสัตว์เอกชน ประวัติขาวสะอาดครับ"

"เจ้าของสวนสัตว์? บังเอิญจังแฮะ" แม้ชายหนุ่มจะแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

"เอาล่ะ ในเมื่อเป้าหมายและสถานที่ยืนยันแล้ว ก็เริ่มปฏิบัติการกันเลย คราวนี้ห้ามปล่อยให้พวกมันหนีรอดไปได้เด็ดขาด"

"ถ้าพวกมันหนีไปได้ พร้อมอาวุธในมือ จะเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อเมืองหนิงหนานทั้งเมือง"

"ลงมือ!"

สิ้นเสียงคำสั่งของชายหนุ่ม กองกำลังตำรวจจำนวนมากก็เริ่มระดมพลอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก รถตำรวจคันแล้วคันเล่าที่บรรทุกเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มุ่งหน้าสู่เขตอุตสาหกรรมทางตะวันออกของหนิงหนาน

กว่าจะไปถึง ก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว

ตลอดครึ่งชั่วโมงนี้ หยางหลินเฝ้าจับตาดูโรงงานที่กลุ่มนักล่าสัตว์ใช้เป็นฐานที่มั่นอย่างไม่คลาดสายตา กลัวว่าพวกมันจะหนีไปในช่วงเวลานี้

"ทำไมยังไม่มาอีกนะ? ขืนช้ากว่านี้พวกมันหนีไปจะทำยังไง?"

ขณะที่หยางหลินกำลังร้อนใจ รถตำรวจกว่าสิบคันที่ปิดไซเรนและไฟวับวาบก็ปรากฏตัวขึ้นรอบโรงงานในรูปแบบปิดล้อม

เห็นดังนั้น ดวงตาของหยางหลินก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"เยี่ยม ในที่สุดก็มาสักที"

"ในเมื่อตำรวจมาแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ รีบชิ่งก่อนดีกว่า เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า"

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจุกจิก หยางหลินรีบขับรถออกไปภายใต้ความมืดมิดของยามค่ำคืนทันที

ไม่นานนัก เขาก็ได้ยินเสียงปืนดังรัวมาจากด้านหลัง เล่นเอาเสียวสันวาบไปทั้งตัว

พร้อมกันนั้น เขาก็อดรู้สึกโชคดีไม่ได้ที่ตัวเองไม่ใจร้อนบุ่มบ่ามบุกเข้าไปคนเดียว

แม้ตอนนี้เขาจะมีระบบ แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก

ต่อให้มีหลี่โก่วต้านและหลี่โกวเซิงคุ้มกัน ก็คงยากที่จะรอดชีวิตจากเงื้อมมือของพวกนักล่าสัตว์โหดเหี้ยมพวกนั้น

คิดได้ดังนั้น เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้

"จะว่าไป มนุษย์ก็เป็นสัตว์เหมือนกัน ถ้าสักวันหนึ่งฉันเพิ่มค่าสเตตัสให้ตัวเองได้บ้างก็คงดี"

ทันทีที่พูดจบ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

"โฮสต์ปัจจุบันเป็นสัตว์ตระกูลลิงชั้นสูง หากโฮสต์ต้องการเพิ่มค่าสเตตัสให้ตัวเอง ฟังก์ชันนี้จะเปิดใช้งานได้หลังจากอัปเกรดระบบเป็นเลเวล 2 แล้วเท่านั้น"

ได้ยินเสียงแจ้งเตือนกะทันหันแบบนี้ หยางหลินตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มแห่งความดีใจจะปรากฏบนใบหน้า

"สรุปว่าที่ฉันเพิ่มสเตตัสให้ตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่เพราะทำไม่ได้ แต่เป็นเพราะมนุษย์เป็นสัตว์ชั้นสูงเกินไปนี่เอง"

"แต่ว่าไอ้ระบบนี่มันอัปเกรดได้ด้วยเหรอ? ต้องใช้เงื่อนไขอะไรถึงจะอัปเป็นเลเวล 2 ได้?"

"ระบบจะอัปเกรดได้เมื่อโฮสต์ปลุกพรสวรรค์ของสัตว์ไม่ต่ำกว่า 100 ตัว และต้องมั่นใจว่าในจำนวนนั้นมีผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับทองคำไม่ต่ำกว่า 10 ตัว"

ได้รับคำตอบจากระบบ หยางหลินก็รู้สึกเหมือนโดนน้ำเย็นสาดโครมใส่หน้า

ปลุกพรสวรรค์สัตว์ 100 ตัว อย่าว่าแต่สวนสัตว์ซีหงจะมีสัตว์ถึง 100 ตัวหรือเปล่าเลย ต่อให้มี เขาก็ต้องใช้แต้มพรสวรรค์ถึง 100 แต้ม

แน่นอนว่านี่ยังไม่ใช่ส่วนที่ยากที่สุด ส่วนที่หินที่สุดคือต้องมีผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับทองคำ 10 ตัวด้วย

นั่นหมายความว่าเขาจะเอามหมาแมวไก่กามานับรวมให้ครบจำนวนไม่ได้ ต้องเป็นสัตว์ที่มีพรสวรรค์เหนือชั้นเท่านั้น

จินตนาการได้เลยว่าความยากจะมหาโหดขนาดไหน

"ช่างเถอะ ช่างเถอะ ปล่อยไปตามธรรมชาติ เรื่องแบบนี้รีบร้อนไม่ได้"

ส่ายหน้าสลัดความคิดเพ้อฝันทิ้งไป หยางหลินเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าต่อ

ไม่นานเขาก็กลับมาถึงสวนสัตว์ซีหง

เขาคาดหวังว่าจะได้รับแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จในเร็วๆ นี้

ทว่า ที่น่าแปลกใจคือเขารอไปสองสามชั่วโมงแล้วก็ยังเงียบกริบ

"หรือว่าตำรวจจะจับพวกนักล่าสัตว์ได้ไม่หมด?"

"เป็นไปไม่ได้น่า สถานการณ์แบบนั้นจะหนีรอดไปได้ยังไง?"

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด ที่โรงงานหม้อไอน้ำเก่าห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตร หลินเฟิงที่กำลังหัวเสียสุดขีดชกกำปั้นเข้าใส่เสาต้นหนึ่งอย่างจัง

ในฐานะผู้บัญชาการปฏิบัติการครั้งนี้ เขาคาดไม่ถึงเลยว่ากลุ่มนักล่าสัตว์พวกนี้ นอกจากอาวุธทั่วไปแล้ว ยังซ่อนเครื่องยิงลูกระเบิดแบบพกพาไว้อีกสองกระบอก

แม้พวกเขาจะบุกยึดโรงงานและวิสามัญนักล่าสัตว์ไปได้แปดศพ แต่ก็ยังมีอีกเจ็ดคนที่อาศัยความชุลมุนหนีรอดไปได้

"หัวหน้าหลิน สัตว์ป่าที่พวกมันล่ามาได้ทั้งหมดอยู่ที่นี่ครับ ตัวอย่างมีชีวิต 148 ตัว ซากและชิ้นส่วน 78 ชิ้น"

ขณะที่หลินเฟิงกำลังหงุดหงิด นายตำรวจคนหนึ่งก็เข้ามารายงาน

"เหยื่อของพวกมันทั้งหมดถูกเรายึดไว้หมดแล้ว ถ้านายเป้นหนึ่งในนักล่าสัตว์ที่หนีไปได้ นายจะทำยังไงต่อ?"

เจอคำถามกะทันหันจากหัวหน้า นายตำรวจหนุ่มถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

"หาที่ซ่อนตัวที่ปลอดภัย? หรือหนีต่อไป?"

ทันทีที่เขาพูดจบ นายตำรวจอาวุโสอีกคนก็ส่ายหน้า

"ไม่ นายยังไม่เข้าใจพวกเดนตายพวกนี้ดีพอ"

"เหมือนพวกผีพนันนั่นแหละ พอเจอสถานการณ์แบบนี้ พวกมันมักจะเลือกแทงต่อ เผลอๆ เทหมดหน้าตัก เพื่อเอาทุนคืน"

"เอาทุนคืน? สภาพแบบนี้จะไปเอาทุนคืนได้ยังไง?" นายตำรวจหนุ่มดูงุนงงกับคำพูดของรุ่นพี่

และในจังหวะนี้เอง โทรศัพท์มือถือในมือของศพนักล่าสัตว์ใกล้ๆ ก็ดึงดูดความสนใจของหลินเฟิงเข้าอย่างจัง