บทที่ 20 - เงินฝากสองล้านกว่าทำผู้จัดการช็อก! สาวหน้าเงินสติแตก!

บทที่ 20 - เงินฝากสองล้านกว่าทำผู้จัดการช็อก! สาวหน้าเงินสติแตก!

ธนาคารเพื่อการก่อสร้าง สาขาเมืองเกาไห่

เมื่อขบวนแห่สุดพิสดารที่มีตำรวจนำหน้า ตรงกลางเป็นคู่หนุ่มหล่อสาวสวยที่เดินชิลๆ ตามด้วย "โจทก์" สามคนที่เชิดหน้าชูคอ และปิดท้ายด้วยฝูงชนมหาศาลที่ไลฟ์สด เคลื่อนขบวนเข้าสู่โถงธนาคาร สถานการณ์ก็หลุดการควบคุมทันที

"เชี่ย! ไรวะเนี่ย? ถ่ายหนังเหรอ?"

"ปล้นแบงก์? ไม่ใช่มั้ง ดูเหมือนคุมตัวนักโทษมากกว่า?"

"หลบหน่อยๆ! ทางหน่อย! ตำรวจทำงาน!"

ชาวบ้านที่ต่อคิวอยู่แตกฮือ รปภ. วิ่งวุ่นคุมสถานการณ์ โถงธนาคารเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวเหมือนตลาดสด

ทันใดนั้น เสียงหวานแต่แฝงอำนาจเด็ดขาด ก็ดังมาจากทางห้อง VIP

"เงียบหน่อย! เกิดอะไรขึ้น?"

ทุกคนหันไปดู เห็นผู้หญิงอายุราวๆ สามสิบเดินเร็วๆ ออกมา

เธอใส่ชุดยูนิฟอร์มธนาคารสีดำเข้ารูป ผมดำขลับเกล้าเป็นมวยสวยงาม เผยหน้าผากเกลี้ยงเกลาและใบหน้ารูปไข่ที่งดงาม บุคลิกอ่อนโยนเหมือนสายน้ำ แววตามีความเฉลียวฉลาด เห็นแล้วรู้สึกดี

ทว่า ชุดยูนิฟอร์มที่เคร่งขรึมนั่น กลับปิดบังรูปร่างที่เซ็กซี่เกินต้านทานของเธอไม่ได้เลย

โดยเฉพาะช่วงอก ที่ดันเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมาเป็นส่วนโค้งที่น่าหวาดเสียว ขยับไหวตามจังหวะการเดิน ดึงดูดสายตาผู้ชายทุกคนในที่นั้นทันที

เฉินเจิ้งอวี่ก็เผลอมองเธอไปครึ่งวินาที

หุ่นแบบนี้... ไม่ไปเล่นหนัง "เสน่ห์สาวตะวันตก" นี่เสียของแย่!

[ติ๊ง! ค้นพบสาวสวยคะแนนรวม 86 คะแนน: หลิวชิงอวี่!]

[อาชีพ: ผู้จัดการลูกค้าสัมพันธ์ ธนาคารเพื่อการก่อสร้าง สาขาเมืองเกาไห่]

[หน้าตา: 85, หุ่น: 92, บุคลิก: 86]

[คะแนนรวม: 86 คะแนน!]

[โฮสต์ใช้ "บัตรเครดิตเงินคืน" กับเธอเป็นครั้งแรก จะได้รับเงินคืนหลายเท่า!]

เสียงระบบดังขึ้นในหัว มุมปากเฉินเจิ้งอวี่กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

แจ๋วแฮะ!

นึกว่าจนตรอก ที่ไหนได้เจอหมู่บ้านดอกท้อเฉย!

กะว่าจะมาดูละครลิง ไม่นึกว่าจะได้โชคชั้นสอง

ผู้จัดการสาวหลิวชิงอวี่คนนี้ ทั้งหน้าทั้งหุ่น กินกันไม่ลงกับซูมู่ชิงเลย แค่คนละสไตล์ คนนึงเป็นแสงจันทร์เย็นชาในโรงเรียน อีกคนเป็นลูกพีชสุกงอมแสนหวาน

ในใจเฉินเจิ้งอวี่บานฉ่ำ แต่หน้ายังนิ่งเป็นเปาบุ้นจิ้น

หลิวชิงอวี่เองก็ผ่านงานมาเยอะ เธอรีบเดินไปหาตำรวจสองนาย ถามอย่างสุภาพ "คุณตำรวจคะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"

ตำรวจชายโชว์บัตร อธิบายสั้นๆ "เราต้องการตรวจสอบความเป็นเจ้าของและสถานะทางการเงินของบัตรธนาคารในชื่อคุณผู้ชายท่านนี้ รบกวนให้ความร่วมมือด้วยครับ"

สายตาหลิวชิงอวี่มองไปที่เฉินเจิ้งอวี่ เห็นชุดนักเรียนบ้านๆ กับหน้าตาที่ยังดูเด็ก แววตาฉายความแปลกใจวูบนึง แต่ความเป็นมืออาชีพทำให้เธอไม่ถามมาก พยักหน้าทันที

"ได้ค่ะ เชิญทางห้อง VIP ค่ะ"

เธอหันหลัง นำทางตำรวจ เฉินเจิ้งอวี่ และซูมู่ชิงไปห้องรับรอง

พวกหลี่เทียนอวิ๋นสามคนเห็นท่าไม่ดี รีบยืดอกจะตามเข้าไป แต่โดนหลิวชิงอวี่ยกมือกันไว้

"ขอโทษค่ะ เพื่อความเป็นส่วนตัวของลูกค้า บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องกรุณารอด้านนอกค่ะ" เสียงเธอยังนุ่มนวล แต่ท่าทีแข็งกร้าว

"พวกเราเป็นคนแจ้งความนะ! จะไม่เกี่ยวได้ไง!" หยางเสี่ยวเฉียนแว้ดขึ้นมา

หลิวชิงอวี่มองเธอเรียบๆ "คุณตำรวจอยู่ที่นี่ ดิฉันเชื่อว่าพวกเขาจะจัดการอย่างยุติธรรมค่ะ"

พูดจบ เธอไม่สนใจสามคนนั้นอีก หันไปปิดประตูไม้บานหนาของห้อง VIP ตัดขาดใบหน้าโกรธเกรี้ยวสามใบและสายตาสอดรู้สอดเห็นทั้งหมด

ในห้อง VIP หลิวชิงอวี่รินชาร้อนเสิร์ฟทุกคน แล้วนั่งลงหลังโต๊ะทำงาน ยิ้มการค้า

"คุณเฉินใช่ไหมคะ? ขอบัตรด้วยค่ะ"

เฉินเจิ้งอวี่ยื่นบัตรแบล็คโกลด์สุดอลังการไปให้

พอหลิวชิงอวี่รับบัตร ปลายนิ้วสัมผัสมังกรทองนูนต่ำบนบัตร รูม่านตาเธอหดวูบ!

ในฐานะผู้จัดการธนาคาร เธอเห็นบัตรหรูมานับไม่ถ้วน แต่ดีไซน์หรูหราอลังการและเลขบัตรกวนตีนขนาดนี้ เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก!

นี่ไม่ใช่บัตรแล้ว นี่มันสัญลักษณ์แห่งอำนาจ!

เธอไม่กล้าชักช้า รีบเสียบบัตรเข้าเครื่อง มือรัวคีย์บอร์ด

ตำรวจหญิงเปิดกล้องบันทึกภาพ จ่อไปที่หน้าจอคอม

เมื่อข้อมูลส่วนตัวและรายละเอียดบัญชีของเฉินเจิ้งอวี่ ปรากฏชัดบนหน้าจอ สีหน้าอ่อนโยนของหลิวชิงอวี่ แข็งค้างไปเลย

เธอมองช่องยอดเงินคงเหลือ เลขศูนย์ยาวเหยียด ตาเบิกกว้าง ปากแดงๆ อ้าค้าง หุบไม่ลง

หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน...

2,398,000!

สองล้านสามแสนเก้าหมื่นแปดพัน!

นักเรียนมัธยมใส่ชุดนักเรียนคนนึง ในบัญชีส่วนตัว มีเงินฝากออมทรัพย์เกือบสองล้านสี่แสน!

นี่... นี่มันนิทานอาหรับราตรีชัดๆ!

"อะแฮ่ม" ตำรวจชายก็ตกใจกับตัวเลขเหมือนกัน เขากระแอมมองหลิวชิงอวี่ "ผู้จัดการหลิว บัตรใบนี้ ยืนยันว่าเป็นของคุณเฉินเจิ้งอวี่จริงๆ ใช่ไหมครับ?"

"อ๊ะ... ค่ะ! ใช่ค่ะ!" หลิวชิงอวี่สะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบพยักหน้า เสียงสั่นนิดๆ "จากการตรวจสอบในระบบ บัตร 'มังกรจักรพรรดิ' ใบนี้ เป็นกรรมสิทธิ์ของคุณเฉินเจิ้งอวี่จริงๆ ค่ะ แหล่งที่มาของเงิน... ทั้งหมดเป็นผลกำไรจากการลงทุนส่วนบุคคลที่ถูกกฎหมาย ไม่มีปัญหาใดๆ ค่ะ!"

ความจริงปรากฏ!

ตำรวจสองนายมองหน้ากัน ถอนหายใจโล่งอก

สายตาที่มองเฉินเจิ้งอวี่ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

นี่ไม่ใช่ขโมยกระจอก นี่มันมังกรซ่อนกายชัดๆ!

ตำรวจชายเก็บตรา ยิ้มเป็นกันเอง "เอาล่ะ น้องเฉิน เรื่องราวชัดเจนแล้ว เป็นการทำงานบกพร่องของพวกเราเอง ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะ"

"คุณตำรวจพูดเกินไปแล้วครับ หน้าที่พลเมืองดีต้องให้ความร่วมมืออยู่แล้ว" เฉินเจิ้งอวี่ยิ้มลุกขึ้น

ทันใดนั้น หลิวชิงอวี่ก็ลุกพรวดขึ้นมา เธอมองเฉินเจิ้งอวี่ ดวงตาสวยเป็นประกายวิบวับอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ยอด!

นี่ยอดหล่นทับชัดๆ!

รอยยิ้มบนหน้าเธอเบ่งบานเจิดจ้า รีบเดินไปหาเฉินเจิ้งอวี่ เสียงหวานจนมดขึ้น

"คุณเฉินคะ! ดูสิคะ เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ฝากออมทรัพย์ไว้ ดอกเบี้ยน้อยนิด ไม่คุ้มเลยนะคะ!"

"ทางเราเพิ่งมีผลิตภัณฑ์การเงินตัวใหม่ ผลตอบแทนรายปีสูงถึง 5.8%! ให้ดิฉันจัดการให้ไหมคะ? ฝากปีเดียว ดอกเบี้ยเป็นแสนเลยนะคะ!"

เฉินเจิ้งอวี่มองแก้มที่แดงระเรื่อเพราะความตื่นเต้น และสายตาที่เขียนว่า "ได้โปรด เอาเงินมาฝากที่ฉันเถอะ" ของเธอ แล้วแอบขำในใจ

สมเป็นมืออาชีพ เปลี่ยนสีหน้าไวกว่าพลิกฝ่ามือ

เขาแกล้งทำเป็นคิด แล้วยิ้มส่ายหน้า "ลงทุนคงไม่ต้องครับ เงินก้อนนี้ผมมีที่ต้องใช้ แต่ว่า..."

เขาลากเสียงยาว

หัวใจหลิวชิงอวี่เด้งมาจุกที่คอหอย ลุ้นตัวโก่ง

"ไว้ว่างๆ เราค่อยคุยกัน"

ประโยคเดียว ให้ความหวังอันไร้สิ้นสุด!

หลิวชิงอวี่ดีใจเนื้อเต้น ยิ้มกว้างเหมือนดอกโบตั๋นบาน

"ได้ค่ะ ได้ค่ะ!" เธอรีบล้วงนามบัตรหอมกรุ่นออกมา ยื่นให้เฉินเจิ้งอวี่ด้วยสองมือ "คุณเฉินคะ นี่นามบัตรดิฉัน โทรหาได้ตลอดเวลานะคะ! เปิดเครื่องรอ 24 ชั่วโมงค่ะ!"

เฉินเจิ้งอวี่รับนามบัตร ปลายนิ้ว "บังเอิญ" ลูบผ่านฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอ แล้วหันหลัง จูงมือซูมู่ชิงที่ช็อกตาตั้งตั้งแต่ต้นจนจบ เปิดประตูห้อง VIP ออกไป

หน้าประตู

พวกหลี่เทียนอวิ๋น หวังหรูเยียน หยางเสี่ยวเฉียน กำลังรอกันอย่างใจจดใจจ่อ

พอเห็นเฉินเจิ้งอวี่เดินออกมาอย่างสบายใจ แถมตำรวจกับผู้จัดการสาวสวยยังนอบน้อม ลางสังหรณ์ร้ายๆ ก็พุ่งขึ้นมาจุกอก

ส่วนไทยมุงรอบๆ เห็นฉากนี้ ทิศทางลมเปลี่ยนร้อยแปดสิบองศาทันที

"กูว่าแล้ว คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ! พิสูจน์แล้วว่าน้องรูปหล่อเขาบริสุทธิ์!"

"ใช่! ดูท่าทางผู้จัดการแบงก์สิ แทบจะสิงร่างเขาอยู่แล้ว! น้องคนนี้เศรษฐีตัวจริงชัวร์!"

"ไอ้สามคนนั้นแม่งเปิดโลกกูจริงๆ! ไม่มีหลักฐานก็กล้าแจ้งจับคน? พวกไม่รู้กฎหมายป่าววะ!"

"มีเรื่องสนุกดูแล้ว! แจ้งความเท็จ ใส่ร้ายคนอื่น! งานนี้พวกมันกินไม่หมดห่อกลับบ้านแน่!"

เสียงนินทาเหมือนเข็มทิ่มแทงหัวใจพวกหลี่เทียนอวิ๋น

หน้าซีดเผือด

"เป็นไปไม่ได้!" หลี่เทียนอวิ๋นพึมพำ วิ่งเข้าไปหาหลิวชิงอวี่เหมือนคนบ้า "ผู้จัดการ! คุณเช็คผิดรึเปล่า? เช็คให้ละเอียดอีกทีสิ!"

"ใช่! พวกคุณต้องเช็คผิดแน่ๆ!" หยางเสี่ยวเฉียนกรีดร้องตาม "รีบเช็คใหม่เดี๋ยวนี้!"

หวังหรูเยียนกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าเนื้อ เธอก็แหกปากเถียงหัวชนฝา "ใช่ค่ะ! เราขอให้ตรวจสอบใหม่อีกรอบ!"

หน้าหวานๆ ของหลิวชิงอวี่ ตอนนี้เย็นยะเยือก

สงสัยยอดได้ แต่อย่ามาสงสัยความเป็นมืออาชีพของฉัน!

"ทางเราตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำอีกภายใต้การบันทึกภาพของตำรวจแล้วค่ะ!" เสียงเธอเย็นชา "ข้อเท็จจริงคือ บัตรที่คุณเฉินเจิ้งอวี่ถือ เป็นของท่านเอง! เงินในนั้น มาจากแหล่งที่ถูกกฎหมาย! ตอนนี้ กรุณาอย่ามาสร้างความวุ่นวาย ขัดขวางการทำงานของธนาคารค่ะ!"

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!!"

หวังหรูเยียนสติแตกไปแล้ว!

เธอยอมรับความจริงนี้ไม่ได้!

ไอ้ทาสรักจนกรอบที่ยอมกินมาม่าเพื่อซื้อโค้กให้เธอ ตอนนี้กลายร่างเป็นเศรษฐีเงินล้าน?

แล้วเธอ ก็เหมือนคนโง่ที่ผลักไสเขาไปให้ซูมู่ชิง?

แถมยังมาเล่นบทโจรจับขโมยปาหี่ให้คนทั้งเมืองดู?

ความเสียใจและความอับอายถาโถมเข้ามาเหมือนสึนามิ!

"พวกแกต้องรวมหัวกันหลอกเราแน่ๆ!" เธอชี้หน้าเฉินเจิ้งอวี่กับหลิวชิงอวี่ ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

"ใช่! พวกแกรู้จักกัน! พวกแกเตี๊ยมกันมาหลอกพวกเรา! ฉันจะฟ้องแก! ฟ้องธนาคารพวกแก!"

"พอได้แล้ว!"

เสียงตวาดเย็นชา หยุดความบ้าคลั่งของพวกเธอ

ตำรวจหญิงหน้าเครียดเดินมาหาสามคนนั้น แววตาคมกริบ

"ตอนนี้หลักฐานชัดเจน! การกระทำของพวกคุณ เข้าข่ายแจ้งความเท็จและกลั่นแกล้งผู้อื่น!"

"เชิญพวกคุณสามคน ไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจเดี๋ยวนี้!"

[จบแล้ว]