บทที่ 740: การสนับสนุน (ตอนฟรี)

บทที่ 740: การสนับสนุน

กองทัพเผ่ามดสีดำทะมึนราวกับกระแสน้ำสีดำถาโถมเข้าใส่เกาะชีเฟิ่งโดยตรง

ในระหว่างนั้น อสูรวิญญาณในน่านน้ำจำนวนไม่น้อยก็สัมผัสได้ถึงอันตรายและเริ่มล่าถอย แต่สำหรับอสูรวิญญาณในโลกมนุษย์เหล่านี้ อสูรวิญญาณเผ่ามดก็ไม่ได้ปรานีแม้แต่น้อย พวกมันถูกกลืนกินจนหมดสิ้น

และในขณะนั้นเอง อสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งหลายตัว นำโดยมังกรวิญญาณครามคลื่นพิโรธและราชันย์กริฟฟินทอง ก็ปรากฏตัวขึ้นเป็นกลุ่มแรกเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับคลื่นสัตว์อสูร

พวกมันต่างรู้ดีว่าคลื่นสัตว์อสูรนี้น่ากลัวเพียงใด มันต้องการจะลบล้างทุกชีวิตในโลกมนุษย์ให้สิ้นซาก ย่อมไม่ปล่อยพวกมันไปอย่างแน่นอน มีเพียงการต่อสู้อย่างสุดกำลังเท่านั้น

"ข้าขอเตือนพวกเจ้าเหล่าอสูรวิญญาณ อย่าได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้โดยไม่จำเป็น หากพวกเจ้าถอยไปอยู่ข้างๆ อย่างเชื่อฟัง บางทีข้าอาจจะไว้ชีวิตพวกเจ้า"

มดทหารราชาปีศาจซึ่งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดในกองทัพเผ่ามด เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโสอย่างยิ่งต่อเหล่าอสูรวิญญาณป่าอย่างมังกรวิญญาณครามคลื่นพิโรธและราชันย์กริฟฟินทอง

"โฮก!~"

ทว่ามังกรวิญญาณครามคลื่นพิโรธไม่เชื่อคำพูดของอสูรวิญญาณเผ่ามดที่น่ารังเกียจเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย หากพวกมันจะไว้ชีวิตจริง แล้วเหตุใดจึงสังหารอสูรวิญญาณผู้บริสุทธิ์เหล่านั้นอย่างโหดเหี้ยม เห็นได้ชัดว่าพวกมันต้องการสังหารทุกชีวิตให้สิ้นซาก

ดังนั้น เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำของมดทหารราชาปีศาจ จึงไม่สามารถทำให้อสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งอย่างมังกรวิญญาณครามคลื่นพิโรธและราชันย์กริฟฟินทองเชื่อได้ พวกมันจึงเปิดฉากโจมตีในทันที

"ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ในเมื่อพวกเจ้าดึงดันที่จะหาที่ตาย ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!"

"ฆ่า!~"

มดทหารราชาปีศาจเพียงแค่หลอกล่ออสูรวิญญาณเหล่านี้ เมื่อเห็นว่าไม่สำเร็จ มันก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป สั่งการให้กองทัพเผ่ามดเปิดฉากโจมตีอย่างบ้าคลั่งทันที

ส่วนอสูรวิญญาณเผ่ามดอีกสามตัวที่หลอมรวมพลังของผู้ใช้การ์ดวิญญาณเช่นกัน พลังของพวกมันแม้จะไม่แข็งแกร่งเท่ามดทหารราชาปีศาจ แต่ก็ไม่ธรรมดาเลย พวกมันต่างบัญชาการกองทัพมดที่น่าสะพรึงกลัวสามกองทัพ เตรียมพร้อมที่จะกลืนกินเกาะชีเฟิ่งให้เร็วที่สุด

"บังอาจ!"

"เจ้าพวกเดรัจฉาน ไม่ยอมอยู่ในรอยแยกมิติให้ดีๆ กลับกล้าคิดจะยึดครองโลกมนุษย์ของข้า!"

"วันนี้ ข้าจะทำให้พวกเจ้าไม่ได้กลับไป!"

กลุ่มผู้ใช้การ์ดวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดของเกาะชีเฟิ่ง นำโดยต้วนอี้ ต่างอัญเชิญอสูรวิญญาณทั้งหมดออกมาในทันทีและเข้าร่วมการต่อสู้

ส่วนสมาชิกหอว่างโยวคนอื่นๆ ก็คอยปกป้องชาวเกาะผู้บริสุทธิ์ พร้อมกับต้านทานการบุกรุกของอสูรวิญญาณเผ่ามดอย่างสุดกำลัง

แต่จำนวนของอสูรวิญญาณเผ่ามดนั้นมีมากเกินไปจริงๆ หากไม่มีกำลังเสริม ด้วยกำลังของเกาะชีเฟิ่งเพียงลำพัง ไม่มีทางเอาชนะกองทัพเผ่ามดนี้ได้อย่างแน่นอน

โชคดีที่ต้วนอี้ก็มีวิธีรับมือ นั่นคือสนามแม่เหล็กแรงโน้มถ่วง

เมื่อเห็นกองทัพเผ่ามดพุ่งเข้ามา เขาก็เปิดใช้งานสนามแม่เหล็กแรงโน้มถ่วงในทันที กดข่มอสูรวิญญาณเผ่ามดส่วนใหญ่ไว้ได้โดยตรง

แต่ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนๆ จำนวนของอสูรวิญญาณเผ่ามดมีมากเกินไป เพียงแค่เปิดใช้งานไปครู่เดียว ก็ทำให้ต้วนอี้สูญเสียพลังวิญญาณไปไม่น้อย ดังนั้นต้วนอี้จึงไม่สามารถใช้อุปกรณ์วิญญาณต่อสู้ด้วยตนเองได้ ทำได้เพียงสั่งการให้อสูรวิญญาณของตนโจมตี และตั้งใจควบคุมสนามแม่เหล็กแรงโน้มถ่วงอย่างจริงจัง

กระบวนการนี้ไม่สามารถยืดเยื้อได้นาน ต้วนอี้ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับกองทัพของสำนักเหลยหั่วและรัฐบาลสหพันธ์ ว่าจะสามารถมาถึงได้โดยเร็วที่สุด มิฉะนั้นก็คงต้องยอมสละเกาะชีเฟิ่ง

ส่วนเหลยเจิ้งหลินนั้น เขาได้ระเบิดคลื่นพลังงานคุณสมบัติสายฟ้าที่น่าตกใจอย่างยิ่งออกมาในทันที บุกเดี่ยวเข้าไปในส่วนลึกของกองทัพเผ่ามด พยายามที่จะสังหารครึ่งอสูรหลายตัวที่ทำหน้าที่บัญชาการ

น่าเสียดายที่ครึ่งอสูรทั้งสี่ในกองทัพเผ่ามดนั้นเจ้าเล่ห์อย่างยิ่ง พวกมันให้อสูรวิญญาณเผ่ามดล้อมรอบตัวพวกมันไว้ หากต้องการโจมตีครึ่งอสูรทั้งสี่ตัวนั้น ก็ต้องสังหารอสูรวิญญาณเผ่ามดจำนวนมากที่ล้อมรอบพวกมันอยู่ก่อน

ดังนั้น เหลยเจิ้งหลินจึงไม่สามารถเข้าใกล้ได้ในทันที ทำได้เพียงสังหารอสูรวิญญาณเผ่ามดที่ไม่กลัวตายเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อเข้าใกล้ครึ่งอสูรที่ทำหน้าที่บัญชาการ

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง

น่านน้ำที่เคยใสสะอาด บัดนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือดจนเป็นสีแดง กระทั่งมีซากศพจำนวนมากลอยอยู่บนผิวน้ำ ส่วนใหญ่เป็นซากของอสูรวิญญาณเผ่ามดทั่วไป แต่ก็มีซากของสมาชิกหอว่างโยวและอสูรวิญญาณอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

เพียงแค่ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ก็ทำให้หอว่างโยวสูญเสียกำลังไปส่วนใหญ่แล้ว หากต่อสู้ต่อไป เรื่องคงจะเลวร้ายลงอย่างแน่นอน

"น่าชังนัก หากเป็นคลื่นสัตว์อสูรทั่วไป จำนวนคงไม่มากขนาดนี้ แต่ดันเป็นคลื่นสัตว์อสูรเผ่ามด"

"ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของลัทธิจันทราทมิฬ ข้าต้วนอี้ขอสาบานว่า ชาตินี้จะต้องกำจัดมันให้สิ้นซาก"

เมื่อเห็นสมาชิกในองค์กรล้มลงทีละคน ทำให้ต้วนอี้รู้สึกหนักใจอย่างยิ่ง ในใจก็ยิ่งโกรธแค้นลัทธิจันทราทมิฬที่ก่อคลื่นสัตว์อสูรนี้ขึ้นมาอย่างหาที่เปรียบมิได้

"ทุกคนฟังให้ดี"

"การ์ดวิญญาณสภาพแวดล้อมของข้าทนได้ไม่นานแล้ว เดี๋ยวเจ้าพาสมาชิกหอว่างโยวและชาวเกาะผู้บริสุทธิ์ล่าถอยออกจากด้านหลังไปก่อน"

แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีอสูรวิญญาณเผ่ามดตัวใดสามารถเข้ามาในเกาะชีเฟิ่งได้ แต่ใครก็ตามที่พยายามจะเข้ามา ไม่ว่าจะถูกสนามแม่เหล็กแรงโน้มถ่วงกดข่ม หรือถูกสมาชิกหอว่างโยวสังหาร

แต่พลังวิญญาณในร่างกายของต้วนอี้ก็ถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว เขาสัมผัสได้แล้วว่าไม่สามารถทนต่อไปได้อีกแล้ว หากเป็นเช่นนี้ กองทัพเผ่ามดจะต้องบุกเข้ามาในเกาะชีเฟิ่งอย่างแน่นอน ผลที่ตามมานั้นไม่อาจคาดเดาได้

ดังนั้นต้วนอี้จึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วที่สุด เตรียมให้พวกเขาถอยออกจากเกาะไปก่อน

"ไม่ได้! พวกเราขออยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับหอว่างโยว!"

"เจ้าอสูรวิญญาณเผ่ามดที่น่ารังเกียจพวกนี้ ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด!"

"ฆ่า!~"

อสูรวิญญาณเผ่ามดได้สังหารสหายของพวกเขาไปไม่น้อย ทำให้พวกเขาโกรธแค้นอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเพื่อปกป้องเกาะชีเฟิ่ง หรือเพื่อแก้แค้น พวกเขาก็สู้จนเลือดขึ้นหน้า จะไม่ยอมถอยหนีไปง่ายๆ อย่างแน่นอน

"พวกเจ้า..."

เมื่อต้วนอี้เห็นดังนั้น กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งกำลังพุ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว

และหน้าต่างตรวจสอบของระบบในหัวของเขาก็ตรวจพบอสูรวิญญาณกลุ่มใหญ่

"กำลังเสริม! มีคนมาช่วยเราแล้ว"

ไม่เพียงแต่ต้วนอี้ที่สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง ในหอว่างโยวก็มีคนไม่น้อยที่สัมผัสได้เช่นกัน ในตอนนี้ทุกคนต่างตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

อีกด้านหนึ่ง ครึ่งอสูรทั้งสี่ที่ถูกกองทัพเผ่ามดล้อมรอบอยู่ เดิมทีพวกมันก็อยากจะออกไปต่อสู้ด้วยตนเอง แต่พลังของเหลยเจิ้งหลินนั้นแข็งแกร่งเกินไป หากออกไปตอนนี้ เกรงว่าจะถูกเขาทำร้ายสาหัสได้ในพริบตา

ดังนั้นพวกมันจึงยังไม่กล้าออกไป ทำได้เพียงให้อสูรวิญญาณเผ่ามดคอยลดทอนพลังของเหลยเจิ้งหลินไปเรื่อยๆ รอจนกว่าเขาจะอ่อนแอลง ครึ่งอสูรทั้งสี่ตัวนี้ก็จะร่วมมือกันลงมือ สังหารยอดฝีมือมนุษย์ระดับครึ่งก้าวสู่ระดับสูงสุดผู้นี้โดยตรง

"เป็นการต่อต้านที่ไร้ความหมายสิ้นดี กองทัพเผ่ามดอันยิ่งใหญ่ของข้า หรือว่าพวกมนุษย์ที่อ่อนแออย่างพวกเจ้าจะสามารถทัดเทียมได้!"

"ตายให้หมดซะ!"

มดทหารราชาปีศาจซึ่งเป็นผู้นำในกองทัพเผ่ามด เมื่อเห็นมนุษย์พ่ายแพ้ไปเรื่อยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

แต่ในขณะนั้นเอง ที่น่านน้ำเบื้องหน้าไม่ไกล ก็พลันปรากฏจุดแสงขึ้นมาทีละจุด กระทั่งมิติโดยรอบก็เริ่มสั่นไหว ปรากฏประตูมิติเวลาขึ้นมามากมาย