บทที่ 730: คลื่นสัตว์อสูรเผ่ามด (ตอนฟรี)

บทที่ 730: คลื่นสัตว์อสูรเผ่ามด

“เดี๋ยวก่อน!”

“การแต่งกายของคนผู้นี้... รวมถึงความแข็งแกร่งระดับนี้ หรือว่าจะเป็นซิวหลัวในตำนาน?”

แน่นอนว่าลู่เย่เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับซิวหลัวมาบ้าง แต่ไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเองมาก่อน ในตอนนี้เมื่อเห็นร่างแยกต้วนอี้สามารถรับการโจมตีด้วยสายฟ้าของชายผมทองได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย เขาก็นึกขึ้นมาได้ในทันที

เพราะความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของชายผมทอง ลู่เย่ได้เห็นมากับตาแล้ว ชายลึกลับที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ต้องเป็นซิวหลัวอย่างไม่ต้องสงสัย

“ไม่ได้การแล้ว ระดับพลังของผู้อาวุโสผมทองคนนี้ลึกล้ำเกินหยั่งถึง ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งก้าวสู่ระดับสูงสุดธรรมดาๆ แน่นอน”

“ถึงแม้ตอนนี้จะดูเป็นมิตร แต่ก็ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นมิตรหรือศัตรู จะเปิดเผยตำแหน่งของร่างจริงไม่ได้เด็ดขาด”

“ดูเหมือนว่าจะมีเพียงวิธีนั้นแล้ว”

ร่างแยกต้วนอี้กัดฟัน โค้งคำนับให้ชายผมทองตรงหน้าแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ขออภัยด้วย ผมไม่สามารถเปิดเผยตำแหน่งของร่างจริงได้”

พูดจบ ร่างของร่างแยกต้วนอี้ก็ค่อยๆ เลือนราง กลายเป็นควันสีครามสายหนึ่งแล้วหายไป

“ฮ่าๆๆ เจ้าหนูนี่ ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรสักหน่อย ทำไมวิ่งเร็วกว่ากระต่ายเสียอีก”

เมื่อมองดูร่างแยกต้วนอี้ที่หายไปต่อหน้าต่อตา ชายผมทองก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ทว่าสำหรับตัวตนที่แท้จริงของร่างแยกต้วนอี้ ชายผมทองก็รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

เพราะผู้ใช้การ์ดวิญญาณที่สามารถใช้ความสามารถร่างแยกได้ ในสายตาของชายผมทองแล้ว ย่อมไม่ใช่ผู้ใช้การ์ดวิญญาณธรรมดาอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่มีระดับพลังแข็งแกร่งอย่างยิ่งยวด เหนือกว่ากฎเกณฑ์ทั้งปวง หรือไม่ก็มีอุปกรณ์วิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวบางอย่างอยู่ในมือ

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ก็ล้วนดึงดูดความสนใจของชายผมทองได้ทั้งสิ้น หากเป็นไปได้ก็อยากจะไปพบกับร่างจริงของร่างแยกนี้สักครั้ง

“อาจารย์ ผู้อาวุโสซิวหลัวหายตัวไปกะทันหันได้อย่างไรครับ”

ลู่เย่ที่อยู่ด้านหลังไม่รู้เรื่องราวของร่างแยกต้วนอี้ เมื่อเห็นร่างแยกต้วนอี้หายตัวไปอย่างกะทันหัน จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ลู่เย่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าซิวหลัวในตำนานนั้นมีตัวตนเป็นอย่างไรกันแน่?”

ชายผมทองก็เพิ่งเคยได้ยินเรื่องราวของซิวหลัวในช่วงนี้เช่นกัน จึงรู้ไม่มากนัก เลยลองถามจากลู่เย่ดู

“อาจารย์ครับ เรื่องของผู้อาวุโสซิวหลัว จริงๆ แล้วผมก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่ผมได้ยินมาว่าผู้อาวุโสซิวหลัวเกี่ยวข้องกับองค์กรหนึ่งครับ”

ลู่เย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบอย่างจริงจัง

“โอ้? องค์กรอะไร!”

ดวงตาของชายผมทองเป็นประกาย ถามต่อทันที

หากเรื่องที่ลู่เย่พูดเป็นความจริง ในความคิดของชายผมทองแล้ว ร่างจริงของร่างแยกนั้นก็ต้องอยู่ในองค์กรนั้นอย่างแน่นอน

“หอว่างโยว เกาะชีเฟิ่งครับ”

“เพียงแต่ว่าตำแหน่งที่แน่ชัดของเกาะชีเฟิ่ง ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน ในน่านน้ำยังมีเกาะอีกมากมาย อาจจะต้องใช้เวลาสักพักถึงจะหาเกาะชีเฟิ่งเจอ”

ลู่เย่ไม่กล้าปิดบัง บอกเล่าเรื่องราวที่รู้ทั้งหมดออกมา

“หอว่างโยว เป็นชื่อที่ไพเราะดี”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็ไปที่หอว่างโยวกันสักหน่อยเถอะ”

ชายผมทองพูดจบ ก็ดึงตัวลู่เย่ กลายเป็นลำแสงสีทองสายหนึ่ง หายไปจากที่เดิม ส่วนเรื่องการตามหาเกาะชีเฟิ่งนั้น ชายผมทองไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย

หลายวันต่อมา

ณ เกาะเล็กๆ ที่ห่างไกลแห่งหนึ่งในน่านน้ำดาวทะเลคราม

ที่นี่มีชาวเกาะจำนวนมากอาศัยอยู่อย่างสงบสุข ในหมู่พวกเขาก็มีผู้ใช้การ์ดวิญญาณอยู่ส่วนหนึ่ง แต่โดยทั่วไปแล้วความแข็งแกร่งไม่ได้สูงมากนัก คอยปกป้องเกาะที่ตนเองอาศัยอยู่

และบนเกาะที่สงบสุขแห่งนี้ ก็มีรอยแยกมิติระดับ S ที่อันตรายอย่างยิ่งอยู่ด้วยเช่นกัน

แต่เนื่องจากอสูรวิญญาณจากรอยแยกมิติระดับ S ไม่สนใจที่จะมายังโลกมนุษย์ ประกอบกับการคุ้มกันของกองทัพรัฐบาลสหพันธ์ ทำให้ชาวเกาะเหล่านี้ค่อยๆ คุ้นชินกับการมีอยู่ของรอยแยกมิตินี้

“ทุกคนตั้งใจทำงานหน่อย ถึงแม้อสูรวิญญาณจากรอยแยกมิติระดับ S แทบจะไม่โผล่ออกมา แต่ก็ห้ามหย่อนยานแบบนี้”

“ใครแอบหลับอีก ออกไปวิ่งสิบกิโลเมตรเลย!”

เจ้าหน้าที่ทหารที่รับผิดชอบเฝ้าระวังรอยแยกมิติระดับ S นี้ เป็นผู้ใช้การ์ดวิญญาณระดับเพชร 2 ดาว เมื่อเห็นลูกน้องจำนวนไม่น้อยแอบหลับอยู่ข้างๆ ก็ตะคอกเสียงดังด้วยความโกรธ

“รับทราบ!”

เมื่อได้ยินเสียงตวาดของผู้บังคับบัญชา เหล่าเจ้าหน้าที่ทหารก็ตกใจจนสะดุ้ง รีบยืนตัวตรงทันที

“พี่ใหญ่ อีกไม่กี่วันภารกิจของเราก็จะจบแล้ว ถึงตอนนั้นก็จะมีกองทัพอื่นมาสับเปลี่ยนแทนพวกเรา”

“ยังไงรอยแยกมิติระดับ S นี้ก็ไม่มีอันตรายอะไรอยู่แล้ว ปกติก็แทบไม่มีใครเข้ามา ให้พวกเราอู้งานสักหน่อยเถอะน่า”

เจ้าหน้าที่ทหารหนุ่มผมเหลืองคนหนึ่ง ตบไหล่ผู้บังคับบัญชาระดับเพชร 2 ดาว แล้วพูดเสียงเบา

“อย่ามาเล่นลูกไม้นี้กับฉัน ต่อให้เหลือเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ก็ต้องเฝ้าให้ดี”

“ถ้านายพูดมากอีกคำเดียว ออกไปวิ่งยี่สิบกิโลเมตรเดี๋ยวนี้!”

เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวไม่ได้ล้อเล่นกับพวกเขา พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“โธ่ๆ พี่ใหญ่ ผมก็แค่ล้อเล่นน่า อย่าโกรธเลย อย่าโกรธเลย”

เจ้าหน้าที่ทหารหนุ่มผมเหลืองรีบหุบปากทันที แล้วเริ่มตรวจตราบริเวณโดยรอบอย่างจริงจัง

“อย่างนี้ค่อยดูเป็นผู้เป็นคนหน่อย”

เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวเห็นคนเหล่านี้ไม่กล้าอู้งานแล้ว ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ทว่าในขณะนั้นเอง รอยแยกมิติระดับ S ที่เคยสงบนิ่งมาตลอดก็พลันสั่นสะเทือนขึ้นมา ปลดปล่อยคลื่นพลังวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งออกมา

“เตรียมพร้อมรบ!”

เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวตอบสนองอย่างรวดเร็ว สั่งให้ลูกน้องเตรียมพร้อมต่อสู้ทันที

เนื่องจากรอยแยกมิติระดับ S นี้มีความอันตรายอย่างยิ่ง ดังนั้นเจ้าหน้าที่ทหารที่รับผิดชอบเฝ้าอยู่ที่นี่ โดยพื้นฐานแล้วผู้ที่มีระดับพลังต่ำสุดก็คือระดับทอง ผู้ใช้การ์ดวิญญาณระดับแพลทินัมก็มีอยู่มากมาย นับว่าเป็นทีมที่แข็งแกร่งมากทีเดียว

“ฟู่!~”

ขณะที่เจ้าหน้าที่ทหารจำนวนมากกำลังเตรียมพร้อมต่อสู้ ร่างสีดำสนิทร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินออกมาจากรอยแยกมิติ

“นี่มันมดทหารราชาปีศาจคุณภาพสีส้ม!”

“กำจัดทันที!”

เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวที่เป็นผู้นำ ทราบสถานการณ์ของอสูรวิญญาณตัวนี้ในทันที เตรียมอัญเชิญอสูรวิญญาณเพื่อสังหารมัน

แต่ในขณะที่เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวกำลังจะลงมือ มดทหารราชาปีศาจตัวนั้นก็พลันกลายเป็นเงาดำสายหนึ่ง พุ่งผ่านข้างกายของเจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวไป

เจ้าหน้าที่ทหารระดับเพชร 2 ดาวผู้แข็งแกร่งคนนั้น ถึงกับไม่มีเวลาแม้แต่อัญเชิญอสูรวิญญาณ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ลำคอ จากนั้นศีรษะก็กลิ้งหลุดลงไป เลือดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ ล้มลงจมกองเลือด

“อ๊า!”

“ลูกพี่!”

เมื่อเห็นผู้บังคับบัญชาเสียชีวิตในพริบตา เจ้าหน้าที่ทหารจำนวนมากที่อยู่ในที่นั้นต่างก็เผยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

ทว่าความตกตะลึงของพวกเขายังไม่จบสิ้น

หลังจากที่มดทหารราชาปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวตัวนั้นเดินออกมาจากรอยแยกมิติระดับ S แล้ว ก็มีอสูรวิญญาณเผ่ามดอีกจำนวนมากทยอยกันออกมาจากรอยแยกมิติระดับ S เพียงชั่วพริบตาเดียว ก็ล้อมรอบเจ้าหน้าที่ทหารที่เฝ้าอยู่ที่นี่ไว้ทั้งหมด

ในจำนวนนั้น นอกจากจะมีอสูรวิญญาณมดรูปร่างปกติจำนวนมากแล้ว ยังมีบางตัวที่บินได้ บางตัวมีเปลวไฟสีดำลุกท่วมตัว แต่ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดก็คืออสูรวิญญาณมดที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์เหล่านั้น

“นี่... นี่มันคลื่นสัตว์อสูร...”

“เป็นคลื่นสัตว์อสูรเผ่ามด!”

เจ้าหน้าที่ทหารเหล่านี้ เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้น ต่างก็เผยสีหน้าสิ้นหวังออกมา