บทที่ 510: เดินทางสู่เกาะชีเฟิ่ง (ตอนฟรี)

บทที่ 510: เดินทางสู่เกาะชีเฟิ่ง

“แต่ฉันขอบอกไว้ก่อนนะว่า เกาะนั้นฉันไม่ได้ไปมานานแล้ว ครั้งล่าสุดที่ไปก็คือไปกับพ่อแม่ของฉัน ซึ่งก็ผ่านมาหลายปีแล้ว บนเกาะอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปมาก ดังนั้นบางที่อาจจะไม่ค่อยแน่ใจนัก”

“แล้วตอนนี้เกาะชีเฟิ่งก็อันตรายมาก ยังมีองค์กรนอกกฎหมายอยู่มากมาย ถึงแม้ระดับพลังของนายจะสูงกว่าฉันมาก แต่ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ขององค์กรนอกกฎหมายพวกนั้นบนเกาะหรอกนะ ถ้าเจออันตรายเมื่อไหร่ ฉันจะหนีทันที”

ก่อนที่จะออกเดินทาง ชายหนุ่มร่างกำยำก็หันมากำชับต้วนอี้

ต้วนอี้ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มและพยักหน้า

อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังของต้วนอี้ในปัจจุบัน ตราบใดที่บนเกาะชีเฟิ่งไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับเพชรปรากฏตัวขึ้นมา ต้วนอี้ในตอนนี้ก็มีความสามารถที่จะจัดการได้ ส่วนอสูรวิญญาณทะเลป่าที่ยึดครองอยู่บนเกาะนั้น ต้วนอี้ก็ไม่จำเป็นต้องกังวล

เพราะเย่หรงหรงที่อยู่ข้างๆ มีความสามารถในการสื่อสารกับอสูรวิญญาณได้ ตราบใดที่เย่หรงหรงสามารถสื่อสารได้สำเร็จ ก็จะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

อีกทั้งเกาะชีเฟิ่งนี้ก็เป็นเพียงเกาะร้างเล็กๆ แห่งหนึ่ง แถมเส้นชีพจรพลังวิญญาณก็ยังถูกทำลาย พลังปราณวิญญาณก็เหือดแห้งไปนานแล้ว ในสายตาของต้วนอี้ ไม่น่าจะมีผู้แข็งแกร่งระดับเพชรคนไหนยอมที่จะอยู่บนเกาะเป็นเวลานานๆ แม้แต่ผู้ใช้การ์ดวิญญาณระดับแพลทินัมก็คงจะมีไม่มากนัก

ดังนั้น ตราบใดที่สามารถไปถึงเกาะชีเฟิ่งได้ ต้วนอี้ก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะสามารถขับไล่องค์กรนอกกฎหมายทั้งหมดบนเกาะออกไป และเริ่มสร้างกองกำลังของตัวเองได้

“พูดมาตั้งเยอะ แล้วเรือของนายอยู่ไหนล่ะ?”

เย่หรงหรงมองไปรอบๆ แต่ก็ยังไม่เห็นเรือสักลำ แม้แต่แพไม้ก็ไม่มี เธอจึงถามชายหนุ่มร่างกำยำด้วยความสงสัย

“หึ ใครบอกว่าไปเกาะชีเฟิ่งต้องใช้เรือเท่านั้น”

“บอกตามตรงเลยนะ นอกเกาะชีเฟิ่งไม่รู้ทำไม จู่ๆ ก็เกิดกระแสน้ำวนขึ้นมามากมาย เรือธรรมดาไม่สามารถไปถึงได้เลย ถ้าไม่ระวังก็จะถูกกระแสน้ำวนดูดเข้าไป ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด”

“แล้วตำแหน่งของเกาะชีเฟิ่งก็ห่างไกลมาก นอกเกาะก็มีหมอกปกคลุมอยู่ ถึงแม้จะขี่อสูรวิญญาณที่บินได้ ก็ยากที่จะหาเจอ”

“ไม่ต้องพูดถึงว่าบนเกาะชีเฟิ่งเองก็อันตรายมาก นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเรือบนท่าเรือเหล่านี้ถึงไม่ยอมไป ความเสี่ยงมันสูงมากจริงๆ”

“แต่ฉันไม่เหมือนกัน ฉันมีวิธีอื่นที่จะพาพวกนายไปได้ ไม่ต้องใช้เรืออะไรทั้งนั้น แล้วก็ไม่ต้องบินไปจากบนฟ้าด้วย”

สิ้นเสียงของชายหนุ่มร่างกำยำ แสงสีครามก็วาบขึ้นในมือของเขา เต่าทะเลยักษ์สีครามขนาดสี่ห้าเมตรก็ปรากฏตัวขึ้นในทะเล

เพียงแต่ว่าเต่าตัวนี้ดูแตกต่างจากเต่าทะเลทั่วไปโดยสิ้นเชิง บนหัวของมันมีเขามังกรสั้นๆ คู่หนึ่งอยู่ ทั่วทั้งตัวก็มีเกล็ดมังกรสีคราม มีลักษณะของอสูรวิญญาณเผ่าพันธุ์มังกรอยู่มากมาย เห็นได้ชัดว่านี่น่าจะเป็นเต่ามังกรชนิดหนึ่งที่มีสายเลือดเผ่าพันธุ์มังกรอยู่ส่วนหนึ่ง

หลังจากที่ต้วนอี้เห็นมัน หน้าต่างสถานะในหัวของเขาก็ปรากฏขึ้นมาทันที

ชื่ออสูรวิญญาณ: เต่าเสวียนเกล็ดมังกร

คุณภาพอสูรวิญญาณ: สีฟ้า

พลังต่อสู้ของอสูรวิญญาณ: 2800

เผ่าพันธุ์/คุณสมบัติของอสูรวิญญาณ: สัตว์ป่า/ธาตุน้ำ

ความสามารถของอสูรวิญญาณ: หดกระดอง, ควบคุมคลื่น, ลำแสงฟองสบู่, ปืนใหญ่น้ำแรงดันสูง

สถานะอสูรวิญญาณ: แข็งแรง

เส้นทางวิวัฒนาการ: 2 สาย...

“เต่าเสวียนเกล็ดมังกร ไม่คิดว่านายจะมีอสูรวิญญาณหายากขนาดนี้ ดูเหมือนว่าหินหลินสุ่ยที่นายต้องการก่อนหน้านี้ ก็คือวัตถุดิบวิวัฒนาการที่เตรียมไว้ให้มันในอนาคตสินะ”

ตอนแรกต้วนอี้ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับชายหนุ่มร่างกำยำคนนี้มากนัก เป็นเพียงแค่การแลกเปลี่ยนธรรมดาๆ เท่านั้น

แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นเต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้ เขาก็เริ่มรู้สึกสงสัยใคร่รู้ในตัวชายหนุ่มร่างกำยำคนนี้ขึ้นมาบ้าง เพราะหากเต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้ได้รับการฝึกฝนอย่างดีในอนาคต และเลือกเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกต้อง ก็จะสามารถวิวัฒนาการเป็นอสูรร้ายเผ่าพันธุ์มังกรที่แข็งแกร่งมากได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ต้วนอี้ก็อดไม่ได้ที่จะมองชายหนุ่มร่างกำยำคนนี้อีกสองสามครั้ง พร้อมกับวางแผนบางอย่างในใจอย่างเงียบๆ

“ใช่แล้ว เต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้ฉันบังเอิญเจอที่เกาะแห่งหนึ่ง ตอนแรกยังเป็นแค่ลูกอ่อนอยู่เลย ฉันเลี้ยงมันมากับมืออย่างยากลำบาก เป็นอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดของฉันด้วย แค่มีมันอยู่ ในอนาคตฉันจะต้องเป็นผู้ใช้การ์ดวิญญาณที่แข็งแกร่งมากได้อย่างแน่นอน!”

ชายหนุ่มร่างกำยำเห็นสีหน้าประหลาดใจของต้วนอี้ ก็เริ่มรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมา เขาหันไปมองเต่าเสวียนเกล็ดมังกรของตัวเอง

แต่ในวินาทีที่ชายหนุ่มร่างกำยำหันไปเห็นเต่าเสวียนเกล็ดมังกร สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไปทันที

เพราะในตอนนี้เย่หรงหรงได้ปีนขึ้นไปบนหลังของเต่าเสวียนเกล็ดมังกรแล้ว และเต่าเสวียนเกล็ดมังกรก็ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย แถมยังชอบเย่หรงหรงเป็นพิเศษอีกด้วย มันเอาหัวถูไถเธอไม่หยุด คนเดินถนนที่ไม่รู้เรื่องราวบางคน ยังคิดว่าเต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้เป็นอสูรวิญญาณของเย่หรงหรงเสียอีก

“เธอๆๆ... เธอทำอะไรน่ะ!”

ชายหนุ่มร่างกำยำเห็นภาพนี้ ก็ตกใจมากจนพูดติดอ่าง

เพราะเต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้ มีสายเลือดเผ่าพันธุ์มังกรอยู่ส่วนหนึ่ง และยังถูกชายหนุ่มร่างกำยำเลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก นอกจากชายหนุ่มร่างกำยำแล้ว คนอื่นที่เข้าใกล้มันจะถูกมันโจมตีทันที นิสัยก็ค่อนข้างจะหงุดหงิดง่าย

แต่ทำไมตอนนี้ถึงไม่โจมตีเย่หรงหรงเลย แถมยังแสดงท่าทีสนิทสนมขนาดนี้อีก ทำให้ชายหนุ่มร่างกำยำไม่อยากจะเชื่อเลยในชั่วขณะหนึ่ง

“ฉันไม่ได้ทำอะไรนี่ ก็คุณจะให้มันพาพวกเราไปเกาะชีเฟิ่งไม่ใช่เหรอ ฉันก็เลยปีนขึ้นมาเลย”

เย่หรงหรงพูดพลางยิ้มพลาง พร้อมกับลูบหัวเต่าเสวียนเกล็ดมังกรไปด้วย ไม่ได้มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย แม้แต่เต่าเสวียนเกล็ดมังกรก็ยังเพลิดเพลินเป็นอย่างมาก

ชายหนุ่มร่างกำยำเห็นดังนั้น ก็พูดอะไรไม่ออกทันที เขากระโดดขึ้นไปบนหลังของเต่าเสวียนเกล็ดมังกรโดยตรง พร้อมกับที่ในใจของเขาก็มีความสงสัยในตัวต้วนอี้และเย่หรงหรงเพิ่มขึ้นอีก

แต่ตอนนี้เพื่อที่จะได้หินหลินสุ่ยมา ชายหนุ่มร่างกำยำก็ไม่ได้คิดอะไรมากแล้ว รีบทำภารกิจให้เสร็จ แล้วรีบเอาหินหลินสุ่ยจากไปทันที

ส่วนต้วนอี้ที่เห็นการกระทำของเย่หรงหรง ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรเลย อย่าว่าแต่เต่าเสวียนเกล็ดมังกรตัวนี้เลย ต่อให้เป็นอสูรวิญญาณของต้วนอี้ออกมาก็เหมือนกัน ต้องยอมรับว่าพรสวรรค์พิเศษของเย่หรงหรงคนนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ

จากนั้น ต้วนอี้ก็ไม่ลังเล กระโดดขึ้นไปบนหลังของเต่าเสวียนเกล็ดมังกรโดยตรง

“อย่าดูถูกว่าเต่าเสวียนเกล็ดมังกรของฉันดูอุ้ยอ้ายนะ แต่บนผิวน้ำ ความเร็วของมันเร็วมากเลยล่ะ”

“นั่งให้ดีๆ นะ เตรียมตัวออกเดินทางแล้ว”

สิ้นเสียงของชายหนุ่มร่างกำยำ เต่าเสวียนเกล็ดมังกรก็ได้รับคำสั่งทันที แล้วก็ว่ายน้ำไปยังทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว ความเร็วเร็วมากจริงๆ เร็วกว่าเรือธรรมดาเหล่านั้นมากโข แถมยังมั่นคงเป็นพิเศษอีกด้วย

และเต่าเสวียนเกล็ดมังกรยังแผ่แรงกดดันของเผ่าพันธุ์มังกรออกมา ข่มขู่อสูรวิญญาณบางตัวใต้ทะเล ทำให้พวกมันไม่กล้าโจมตีโดยพลการ

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การนำทางของชายหนุ่มร่างกำยำ ต้วนอี้และเย่หรงหรงก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางของเกาะชีเฟิ่งอย่างรวดเร็ว ตลอดทางชายหนุ่มร่างกำยำก็ทำหน้าที่เป็นไกด์อย่างรับผิดชอบ เล่าเรื่องราวต่างๆ ในทะเลให้ต้วนอี้และเย่หรงหรงฟัง

ส่วนต้วนอี้ก็ตั้งใจฟังไปพลาง จดจำเส้นทางที่เต่าเสวียนเกล็ดมังกรว่ายผ่านไปพลาง ด้วยวิธีนี้ ครั้งต่อไปหากออกจากเกาะชีเฟิ่ง ก็ไม่จำเป็นต้องหาคนนำทางอีกแล้ว สามารถบินไปโดยตรงด้วยชิงหลวนแสงจันทราได้เลย

โดยไม่รู้ตัว เต่าเสวียนเกล็ดมังกรก็ว่ายน้ำบนผิวน้ำด้วยความเร็วสูงมานานกว่าสามชั่วโมงแล้ว

และในตอนนี้นี่เอง เต่าเสวียนเกล็ดมังกรก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วลง สีหน้าของชายหนุ่มร่างกำยำก็ค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น