บทที่ 340: ภารกิจกรมปราบปรามปีศาจ (ตอนฟรี)

บทที่ 340: ภารกิจกรมปราบปรามปีศาจ

หลังจากกลับมาจากป่าชานเมืองตะวันออกถึงเมืองเยี่ยนหวง เซี่ยปู้ฝานก็รีบวิ่งกลับไปยังสตูดิโอของเขาอย่างตื่นเต้น ส่วนต้วนอี้ก็ไปส่งเย่หรงหรงกลับถึงร้านน้ำชาว่างโยว ระหว่างทางก็ได้อธิบายสถานการณ์ของเจียวหลงน้ำแข็งเงาอเวจีของเขาให้เธอฟังคร่าวๆ

แม้ว่าเย่หรงหรงจะรู้สึกตกใจอย่างมากและคิดว่ามันเหลือเชื่อ แต่ความจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว จึงจำต้องเชื่อ อย่างไรก็ตาม ในใจของเธอยังคงมีข้อสงสัยมากมาย และคิดว่าจะไปหาศาสตราจารย์หวังจิ้งเพื่อขอคำตอบ

หลังจากมาถึงร้านน้ำชาว่างโยว ต้วนอี้พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นมุ่งหน้าไปยังถ้ำสายแร่พลังวิญญาณในป่าชานเมืองตะวันตก

“วันนี้เกือบลืมจับรางวัลไปเลย ถือโอกาสตอนนี้มีเวลา รีบมาจัดสักหน่อยดีกว่า!”

“เปิดการจับรางวัล”

ก่อนที่จะเริ่มฝึกฝนอย่างเป็นทางการ ต้วนอี้ก็เปิดการจับรางวัลของระบบตามความเคยชิน

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับเงินสกุลดาวทะเลครามสามล้านเหรียญ ได้โอนเข้าบัญชีธนาคารของโฮสต์โดยอัตโนมัติแล้ว”

เสียงที่ไร้ความรู้สึกของระบบดังสะท้อนอยู่ในหัวของต้วนอี้

“......”

“ต้องบอกเลยว่า ของที่ได้จากการจับรางวัลของระบบนี่มันช่างแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ มีทุกอย่างเลย แม้แต่เงินสกุลดาวทะเลครามก็ยังจับได้โดยตรง”

“ถึงแม้สามล้านจะไม่ใช่จำนวนที่เยอะมาก แต่นี่มันของฟรี ไม่เอาได้ยังไง ฮ่าๆ!”

หลังจากที่การจับรางวัลของระบบสิ้นสุดลง โทรศัพท์มือถือของต้วนอี้ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนว่ามีเงินเข้าบัญชีสามล้านเหรียญ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าโอนมาจากบัญชีไหน แต่ต้วนอี้ก็ไม่ได้สนใจ อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่เงินที่ขโมยหรือปล้นมา รับไว้ด้วยความสบายใจก็พอแล้ว

ส่วนผลการจับรางวัลนี้ จริงๆ แล้วต้วนอี้ก็ชินชาไปแล้ว และยังได้เรียนรู้กฎเกณฑ์อย่างหนึ่ง นั่นคือทุกครั้งที่จับได้รางวัลที่ดีที่สุดอย่างการ์ดต่างโลก ก็จะมีช่วงโชคร้ายอยู่ระยะหนึ่ง ในช่วงเวลานี้โดยพื้นฐานแล้วจะจับไม่ได้ของดีอะไรเลย

ดังนั้นไม่ว่าต้วนอี้จะยุ่งจนลืมไป หรือเปิดการจับรางวัลก่อนการฝึกฝน เขาก็ไม่ได้ใส่ใจกับผลการจับรางวัลอีกต่อไป

แน่นอนว่า ถ้าจับได้พลังของการ์ดต่างโลก ต้วนอี้ก็จะดีใจมาก เพราะการ์ดแปลกๆ ประเภทนี้ล้วนแข็งแกร่งมาก ต้วนอี้เริ่มตั้งตารอแล้วว่าการ์ดต่างโลกใบที่สามจะเป็นอะไร

“เอาล่ะๆ เลิกคิดฟุ้งซ่านได้แล้ว เริ่มฝึกฝนกันเถอะ”

ต้วนอี้สูดหายใจเข้าลึกๆ ดื่มชาว่างโยวไปหลายถ้วย จากนั้นก็เริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาเสวียนเทียน

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ต้วนอี้ตื่นขึ้นมาจากถ้ำสายแร่พลังวิญญาณตามปกติ แล้วก็กลับไปยังสถาบันเยี่ยนหวงก่อน

เนื่องจากลาหยุดกับหนานกงอี้ไว้ห้าวัน ดังนั้นต้วนอี้จึงไม่จำเป็นต้องไปถึงโถงต่อสู้ตรงเวลา แต่การฝึกฝนการต่อสู้ประจำวันก็ยังคงลืมไม่ได้

หลังจากที่ต้วนอี้ล้างหน้าล้างตา กินข้าวเช้า และไปส่งมอบภารกิจที่หอภารกิจเสร็จแล้ว เขาก็ไปฝึกฝนที่โถงต่อสู้ตามความเคยชิน

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของต้วนอี้ก็ได้รับข้อความหนึ่ง:

“ที่เมืองเจียงหนิงมีปลาตัวใหญ่กำลังจะถูกจับ คุณสามารถเข้าร่วมปฏิบัติการช่วยเหลือได้ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจจะได้รับรางวัลเป็นคะแนนสมทบ 200 คะแนน หากในระหว่างปฏิบัติภารกิจ สังหารผู้ใช้การ์ดวิญญาณของลัทธิชั่วร้ายระดับเงินขึ้นไปได้ ทุกๆ หนึ่งคนที่สังหาร จะได้รับรางวัลพิเศษ 100 คะแนนสมทบ”

“ถ้าอยากจะมา ให้มารายงานตัวที่กรมปราบปรามปีศาจสาขาเมืองเยี่ยนหวงก่อนบ่ายโมง — ซ่งเชียนซาน”

“เป็นภารกิจที่พี่ใหญ่ซ่งส่งมา!”

“ถึงแม้รางวัลคะแนนสมทบจะไม่ค่อยเยอะ มีแค่ 200 คะแนน แต่ก็ยังมีรางวัลพิเศษด้วยนี่นา ดูเหมือนจะดีไม่น้อยเลย”

หลังจากที่ต้วนอี้เห็นเนื้อหาในข้อความนี้ สีหน้าก็เผยให้เห็นความตื่นเต้น

เพราะนี่คือภารกิจแรกของต้วนอี้หลังจากเข้าร่วมกรมปราบปรามปีศาจ และยังเป็นปฏิบัติการขนาดใหญ่อีกด้วย แค่คิดก็ทำให้ต้วนอี้เริ่มตื่นเต้นแล้ว ต้องไปให้ได้แน่นอน

ดังนั้นต้วนอี้จึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตอบกลับข้อความนี้โดยตรงว่า: “พี่ใหญ่ซ่ง ตอนเที่ยงผมไปถึงแน่นอนครับ!”

จากนั้น ต้วนอี้ก็ดูเวลา พบว่าสิบโมงกว่าแล้ว ดังนั้นหลังจากฝึกฝนอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ไปกินข้าวกลางวันที่โรงอาหาร แล้วก็รีบร้อนออกจากเมืองเยี่ยนหวง มุ่งหน้าไปยังกรมปราบปรามปีศาจ

ในระหว่างนั้น ต้วนอี้ก็ได้ส่งข้อความไปหาเย่หรงหรง บอกเธอว่าเขาต้องออกไปข้างนอกสักพัก เพื่อไปเข้าร่วมภารกิจของกรมปราบปรามปีศาจ

เย่หรงหรงไม่ได้โกรธ ตอบตกลงอย่างมีความสุข แล้วก็เริ่มง่วนอยู่กับหญ้าวิญญาณและหินวิญญาณที่ได้มาจากรอยแยกมิติเมื่อวานนี้ หรือแม้กระทั่งดินวิญญาณที่หายากยิ่งกว่า ซึ่งล้วนเป็นของที่ต้วนอี้พาเธอไปหามา ทำให้เย่หรงหรงตื่นเต้นมาก

สามารถใช้ดินวิญญาณเหล่านี้ปลูกหญ้าวิญญาณในสวนหลังร้านน้ำชาได้ ดังนั้นวันนี้เย่หรงหรงจึงออกไปซื้อเมล็ดหญ้าวิญญาณโดยตรง และยังสามารถไปหาสศาสตราจารย์หวังจิ้งที่สถาบันเยี่ยนหวง เพื่อพูดคุยเรื่องเจียวหลงน้ำแข็งเงาอเวจีกับเขาได้อีกด้วย

...

“มาแล้วเหรอ กินข้าวกลางวันรึยัง?”

ทันทีที่ต้วนอี้มาถึงกรมปราบปรามปีศาจ เขาก็ตรงไปยังที่ตั้งของทีมที่สาม และได้พบกับซ่งเชียนซานโดยตรง

“กินแล้วครับ พี่ใหญ่ซ่งจะออกเดินทางเมื่อไหร่ครับ” ต้วนอี้พูดกับพี่ใหญ่ซ่งอย่างตื่นเต้น

“อย่าเพิ่งรีบร้อน ภารกิจครั้งนี้ต้องเดินทางไปที่เมืองเจียงหนิง แน่นอนว่าต้องเตรียมตัวให้พร้อมทุกอย่าง และยังต้องรอให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ มารวมตัวกันก่อน ประมาณสามโมงน่าจะออกเดินทางได้”

“ภารกิจครั้งนี้มีความอันตรายอยู่พอสมควร คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าจะไป?”

ซ่งเชียนซานพูดกับต้วนอี้ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“แน่ใจครับ!”

ต้วนอี้ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พยักหน้าอย่างหนักแน่น

เพราะเป็นการปฏิบัติการร่วมกันของคนทั้งทีมใหญ่ ต่อให้เจออันตราย ก็จะมีผู้ใช้การ์ดวิญญาณระดับทองเหล่านี้คอยรับมือ ถ้าสู้ไม่ได้ ต้วนอี้ก็ยังมั่นใจว่าจะหนีรอดได้

ต่อให้โชคร้ายเจออันตรายจริงๆ ต้วนอี้ก็มีความมั่นใจว่า ตราบใดที่ไม่ใช่การ์ดวิญญาณที่เกินระดับทอง เขาก็มีวิธีรับมือได้

“ฮ่าๆ! ดีมาก ดีมาก สมแล้วที่เป็นศิษย์เอกของผู้อาวุโสหนานกง นักศึกษาอัจฉริยะของสถาบันเยี่ยนหวง ช่างมีใจกล้าหาญและชอบความท้าทายเช่นนี้”

“แต่ฉันก็ยังต้องเตือนคุณไว้อย่างหนึ่งว่า ภารกิจครั้งนี้สถานะของคุณเป็นเพียงสมาชิกนอกหน่วยงาน มีหน้าที่ช่วยเหลือเท่านั้น การต่อสู้หลักๆ จะมีสมาชิกประจำของเราเป็นผู้รับผิดชอบ”

“คุณต้องระวังความปลอดภัยของตัวเองให้ดี หากเกิดการต่อสู้ขึ้นมา อาจจะไม่มีเวลาดูแลคุณ คุณต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ”

ซ่งเชียนซานพูดกับต้วนอี้

“ครับ พี่ใหญ่ซ่งวางใจได้เลย ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับ ครั้งนี้ก็แค่ไปเปิดหูเปิดตา แล้วก็ถือโอกาสฆ่าคนของลัทธิชั่วร้ายสักสองสามคน” ต้วนอี้พยักหน้าเล็กน้อยแล้วตอบกลับ

แม้ว่าหนานกงอี้จะเคยเตือนต้วนอี้ให้ระวังคนในกรมปราบปรามปีศาจ แต่ซ่งเชียนซานที่อยู่ตรงหน้านี้ ดูแล้วก็เป็นคนใจดี ไม่แก่งแย่งชิงดี ให้ความประทับใจที่ดีกับต้วนอี้จริงๆ

แต่ต้วนอี้ก็ไม่ได้เป็นแบบนี้กับทุกคน อย่างเช่นเหลียงฮุยคนก่อนหน้านี้ ต้วนอี้มีความประทับใจที่แย่มากกับเขา คำเตือนของหนานกงอี้ น่าจะหมายถึงให้ระวังคนแบบนี้ ต้วนอี้ก็จำไว้ในใจ

“จริงสิครับพี่ใหญ่ซ่ง ภารกิจครั้งนี้ ต้องทำอะไรบ้างเหรอครับ พอจะเล่ารายละเอียดให้ฟังได้ไหมครับ?”

ในเมื่อตกลงว่าจะไปแล้ว ต้วนอี้ย่อมต้องอยากจะรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของภารกิจคร่าวๆ อยู่แล้ว