บทที่ 15: พิชิตวานรหิมะจอมพลัง

บทที่ 15: พิชิตวานรหิมะจอมพลัง

“ซี่!”

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งที่สัมผัสได้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นมากกำลังตื่นเต้นอย่างยิ่ง มันใช้ศีรษะที่ใหญ่ราวกับลูกฟุตบอลถูไถใบหน้าของต้วนอี้ไม่หยุด

แม้ว่าทั่วร่างของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งจะแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา แต่ต้วนอี้กลับไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกสบายตัวเสียด้วยซ้ำ

“ฮ่าฮ่า! ดีใจมากเลยสินะ ไป! ไปดูกันว่าตอนนี้แกแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน!”

ถึงแม้อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งจะกลายเป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีฟ้าแล้ว แต่พลังต่อสู้ที่แท้จริงเป็นอย่างไร ต้วนอี้ก็ยังไม่รู้ จำเป็นต้องลองต่อสู้ดูสักครั้ง

จากนั้น ต้วนอี้ก็ใช้ความสามารถสแกนด้วยเรดาร์ของระบบสำรวจไปรอบๆ

เขาพบว่าบริเวณโดยรอบมีแต่ทุ่งหิมะขาวโพลน หรือไม่ก็เป็นป่าไม้แห้งเหี่ยว

“เจอแล้ว เอาเป็นหมาป่าหิมะตัวข้างหน้านั่นแหละ!”

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ต้วนอี้สั่งให้อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งพุ่งเข้าไปทันที!

“ซี่!”

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบมิได้ มันพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

หมาป่าหิมะตัวนั้นเดิมทีกำลังพักผ่อนอยู่ในทุ่งหิมะ จู่ๆ ก็ตกใจกับเสียงขู่คำรามนี้ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นงูเหลือมยักษ์ที่มีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นตรงหน้า มันตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อในทันที

แต่กว่ามันจะคิดหนีก็สายไปเสียแล้ว ภายใต้การโจมตีอันเกรี้ยวกราดของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็ง สัตว์อสูรคุณภาพสีขาวไม่มีพลังที่จะต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย เพียงชั่วพริบตา มันก็ถูกสังหารในทันที

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งควักแกนอสูรออกมาอย่างชำนาญแล้วโยนให้ต้วนอี้ ส่วนตัวมันเองก็เริ่มลิ้มรสเลือดเนื้อของหมาป่าหิมะตัวนี้ สีหน้าของมันแสดงความสุขอย่างเต็มเปี่ยม

“แข็งแกร่งมาก!”

เมื่อได้เห็นพลังที่อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งแสดงออกมาเมื่อครู่ ต้วนอี้ก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง

“ดูท่าแล้ว สัตว์อสูรคุณภาพสีขาวต่อหน้ามัน คงไม่ต่างอะไรกับมดปลวกเลยสินะ”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้...”

ดวงตาของต้วนอี้พลันสว่างวาบขึ้นมาในตอนนี้ ราวกับนึกอะไรบางอย่างออก

หลังจากที่อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งกินซากของหมาป่าหิมะจนหมด เขาก็พามันวิ่งกลับไปยังทิศทางของวานรหิมะจอมพลังในทันที

ไม่นานนัก ต้วนอี้ก็กลับมาถึงรังของวานรหิมะจอมพลังอีกครั้ง

ภาพเรดาร์ในหัวของระบบก็ตรวจพบตำแหน่งของพวกมันในทันที

“แกน่าจะยังจำวานรหิมะจอมพลังตัวเมื่อกี้ได้นะ เราไปจัดการมันกัน!”

ต้วนอี้ลูบหัวของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็ง พลางชี้ไปยังถ้ำแห่งหนึ่งเบื้องหน้าแล้วกล่าว

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งที่กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้วย่อมมีจิตวิญญาณการต่อสู้เปี่ยมล้น ดวงตาของมันจ้องเขม็งไปยังถ้ำเบื้องหน้า

“ลุย!”

ต้วนอี้ออกคำสั่ง อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งข้างกายก็พุ่งออกไปในทันที มันส่งเสียงขู่คำรามใส่ปากถ้ำ

วานรหิมะจอมพลังที่เดิมทีกำลังพักฟื้นและหลับสนิทอยู่ จู่ๆ ก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงขู่คำรามนี้ มันพุ่งออกมาจากถ้ำด้วยความโกรธเกรี้ยว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่มาท้าทาย ในฐานะสัตว์อสูรระดับเจ้าถิ่นแห่งแดนหิมะ วานรหิมะจอมพลังย่อมไม่อาจยอมทนได้ ไม่จำเป็นต้องมีการสื่อสารใดๆ การต่อสู้ก็ปะทุขึ้นในทันที

ชื่อสัตว์อสูร: วานรหิมะจอมพลัง

คุณภาพสัตว์อสูร: สีเขียว

เผ่าพันธุ์/คุณสมบัติ: สัตว์ป่า/สายพละกำลัง, สายน้ำแข็ง

ความสามารถ: หมัดคลื่นปฐพี, หมัดทลายน้ำแข็ง

สถานะสัตว์อสูร: คลุ้มคลั่ง (บาดเจ็บเล็กน้อย) — คลิกเพื่อดูวิธีการรักษา

เส้นทางวิวัฒนาการ: 2 สาย

“บาดแผลยังไม่หายดี ดูท่าแล้วอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งคงจะเอาชนะมันได้ในไม่ช้า”

ต้วนอี้เหลือบมองสถานะของวานรหิมะจอมพลังแล้วกล่าว

โฮก!

วานรหิมะจอมพลังคำรามใส่อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งอย่างโกรธเกรี้ยว มันไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายเป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีฟ้า เงาหมัดนับไม่ถ้วนถาโถมเข้าใส่อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง

เงาหมัดเหล่านี้มีพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง และทุกครั้งที่ปล่อยหมัดออกไป พื้นดินก็จะสั่นสะเทือน นี่คือพลังของสัตว์อสูรระดับเจ้าถิ่น

แต่ถึงแม้มันจะแข็งแกร่งอย่างมากในบรรดาสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวด้วยกัน ก็ยังไม่อาจเทียบได้กับอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งที่กลายเป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีฟ้าไปแล้ว

จะเห็นได้ว่าร่างที่ปราดเปรียวของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งบิดตัวอย่างต่อเนื่อง หลบหลีกหมัดคลื่นปฐพีได้อย่างง่ายดาย

ขณะเดียวกัน มันก็พ่นหมอกพิษออกมาจากปากไม่หยุด

วานรหิมะจอมพลังได้รับผลกระทบจากหมอกพิษเหล่านี้ การเคลื่อนไหวของมันในตอนนี้ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

ลำแสงเยือกแข็งฉับพลัน!

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งฉวยโอกาสนี้ทันที ในปากของมันพลันรวมตัวเป็นคลื่นแสงสีฟ้า พุ่งเข้าใส่วานรหิมะจอมพลัง

ตูม!

ด้วยพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวของลำแสงเยือกแข็งฉับพลัน วานรหิมะจอมพลังไม่อาจต้านทานได้เลย มันถูกซัดกระเด็นในทันที กระแทกเข้ากับภูเขาหิมะข้างๆ อย่างแรง

ในขณะเดียวกัน ส่วนที่ถูกลำแสงเยือกแข็งฉับพลันโจมตีก็เริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง ทำให้การเคลื่อนไหวช้าลงอีกครั้ง

แม้ว่าวานรหิมะจอมพลังจะเป็นสัตว์อสูรสายน้ำแข็งเช่นกัน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งคุณภาพสีฟ้า มันก็ไม่อาจทนรับได้

วานรหิมะจอมพลังที่บาดเจ็บอยู่แล้ว ตอนนี้อาการก็ยิ่งสาหัสขึ้นไปอีก แต่ในฐานะสัตว์อสูรระดับเจ้าถิ่นแห่งแดนหิมะที่อยู่รอดมานานหลายปี มันไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ เช่นนี้

มันยังคงต่อต้านการโจมตีของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งต่อไป

แต่ความแตกต่างของพลังระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นมากเกินไป ผลของหมอกพิษทำให้ทั่วร่างของวานรหิมะจอมพลังไร้เรี่ยวแรง ไม่นานนัก มันก็ล้มลงกับพื้น

เขี้ยวพิษที่ส่องประกายแสงสีม่วงในปากของอสรพิษวิญญาณน้ำแข็งก็เตรียมพร้อมแล้ว เพียงแค่งับลงไปหนึ่งครั้ง ก็สามารถจบชีวิตของวานรหิมะจอมพลังตัวนี้ได้ทันที

“ช้าก่อน!”

ต้วนอี้รีบสั่งให้อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งหยุดการโจมตี แล้ววิ่งเข้าไปหาวานรหิมะจอมพลัง

“ข้าให้โอกาสเจ้ายอมจำนนต่อข้า มิฉะนั้นวันนี้เจ้าตายแน่”

ต้วนอี้มองวานรหิมะจอมพลังบนพื้นด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าว

“โฮก!”

สัญชาตญาณสัตว์ป่าของวานรหิมะจอมพลังนั้นแรงกล้าเกินไป ต่อให้ต้องตายในตอนนี้ มันก็ไม่คิดที่จะยอมตกลงกับมนุษย์ผู้นี้ มันคำรามใส่ต้วนอี้อย่างโกรธเกรี้ยว

อสรพิษวิญญาณน้ำแข็งข้างๆ ที่หวงนายก็รีบใช้หางฟาดใส่มันอย่างแรง ทำให้มันกระเด็นลอยออกไป

วานรหิมะจอมพลังที่เดิมทีก็อ่อนแรงอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งอ่อนแอลงไปอีก

“ยากแฮะ สัญชาตญาณสัตว์ป่ามันแรงกล้าเกินไปจริงๆ” ต้วนอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าว

แม้ว่าตอนนี้วานรหิมะจอมพลังจะไม่มีพลังต่อต้านแล้วก็ตาม แต่มันก็อยู่รอดมานานหลายปี แถมยังเป็นสัตว์อสูรระดับเจ้าถิ่นของเขตแดนหิมะแห่งนี้ ต่อให้ใช้กำลังผนึกมันไป ในอนาคตก็เกรงว่าจะควบคุมได้ยาก

อีกทั้งมันก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดการเติบโตแล้ว ในอนาคตคงยากที่จะพัฒนาไปได้อีก

ต้วนอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมา กล่าวว่า “เจ้าไม่อยากยอมจำนนต่อข้าก็ได้ งั้นข้าจะพาลูกของเจ้าไปด้วยแล้วกันนะ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของต้วนอี้ ทั่วร่างของวานรหิมะจอมพลังก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

มันพยายามดิ้นรนลุกขึ้น คลานไปยังถ้ำของตัวเอง ใช้ร่างกายของมันขวางทางไว้ ไม่ให้ต้วนอี้เข้าไป

“เจ้าคงอยู่ในเขตแดนหิมะนี้มานานมากแล้วสินะ นานขนาดนี้แล้วเจ้ายังเป็นแค่สัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวอยู่เลย หรือว่าเจ้าอยากให้ลูกของเจ้าในอนาคตเป็นเหมือนเจ้า เป็นคุณภาพสีเขียวไปตลอดชีวิต? ติดอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต?”

ต้วนอี้คาดการณ์ไว้แล้วว่าวานรหิมะจอมพลังจะต่อต้าน เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและเปี่ยมด้วยเหตุผล

หากต้วนอี้ไม่ได้พูดประโยคนี้ออกมา แล้วคิดจะพาลูกของมันไปโดยตรง วานรหิมะจอมพลังคงจะโกรธเกรี้ยวอย่างมาก ถึงขั้นยอมตายเพื่อขัดขวางเขา

แต่เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ในตอนนี้ มันกลับลังเล