บทที่ 9 พบเจอโดยบังเอิญ

บทที่ 9 พบเจอโดยบังเอิญ

“ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันนะ อย่าฆ่าฉันเลย!” หวงอี้อ้อนวอนไม่หยุด

"หึ! แกทำร้ายฉันจนเป็นแบบนี้ เพื่อไม่ให้ความลับรั่วไหล ยังคอยกดขี่ฉันในโรงเรียนอยู่ตลอด วันนี้ฉันต้องสั่งสอนแกให้รู้สำนึก!"

งูวิญญาณน้อยข้างกายต้วนอี้ก็รัดคอของหวงอี้ในทันที ปลายลิ้นเลียไปที่คอของหวงอี้ เตรียมที่จะกัดลงไป

หวงอี้ตกใจจนหน้าซีดเผือด ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาราวกับนึกอะไรออก เขารีบหยิบหินก้อนหนึ่งที่เปล่งแสงสีขาวออกมาจากอกเสื้อ

ประเภท: หินวิญญาณ

ชื่อ: หินผลึกน้ำแข็ง

คุณภาพ: สีเขียว

รายละเอียด: มีโอกาสดรอปหลังจากการตายของสัตว์อสูรสายน้ำแข็งคุณภาพสีเขียว ภายในบรรจุพลังธาตุน้ำแข็งที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เป็นหนึ่งในวัตถุดิบที่ใช้สำหรับการวิวัฒนาการ

"ขอแค่แกปล่อยฉันไป ของสิ่งนี้ก็จะเป็นของแก!"

"นี่... นี่มันหินผลึกน้ำแข็ง!" เมื่อต้วนอี้เห็นว่านี่คืออะไร เขาก็ตกตะลึงในทันที

"ใช่ๆๆ นี่มันหินวิญญาณคุณภาพสีเขียวนะ มันมีค่ามาก ฉันต้องใช้ความพยายามอย่างมากถึงจะได้มันมา ขอแค่แกไม่ฆ่าฉัน ของสิ่งนี้ก็จะเป็นของแก!"

หวงอี้พยักหน้าไม่หยุดพลางพูด

"เหอะๆ!"

ต้วนอี้เดินเข้าไปหยิบหินผลึกน้ำแข็งมาอย่างใจเย็น จากนั้นก็ส่งคำสั่งไปให้งูวิญญาณน้อย

พลันเห็นหางของงูวิญญาณน้อยฟาดไปที่หัวของหวงอี้อย่างแรง ทำให้หวงอี้สลบไปในทันที

"ได้มาโดยไม่ต้องเปลืองแรงเลย!"

ต้วนอี้ยิ้มแล้วเก็บหินผลึกน้ำแข็งให้ดี จากนั้นก็เดินเข้าไปหาหวงอี้ ค้นหาของบนตัวเขาอย่างเงียบๆ

"ไหนดูซิว่าแกมีสมบัติอื่นอีกไหม"

"เอ๊ะ นี่มันอะไร"

ทันใดนั้นต้วนอี้ก็ค้นเจอกระเป๋าใบเล็กๆ ใบหนึ่งจากอกเสื้อของหวงอี้ เมื่อเปิดออกก็พบว่าข้างในมีแกนอสูรคุณภาพสีขาวอยู่สิบกว่าชิ้น

“โอ้โห! ไม่เลวเลยนี่! แต่น่าเสียดายที่จำนวนยังไม่มากพอ”

จากนั้นต้วนอี้ก็ค้นหาต่ออีกครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีของอื่นแล้ว เขาก็หยิบป้ายส่งตัวของหวงอี้ขึ้นมา บดมันโดยตรง แล้วส่งตัวหวงอี้ออกไป

"เดิมทีก็ไม่ได้คิดจะฆ่าแกอยู่แล้ว! แค่จะขู่ให้ตกใจเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าแกจะมอบของล้ำค่าขนาดนี้มาให้ ฮ่า ๆ!”

หลังจากแก้แค้นเสร็จ ต้วนอี้ก็รู้สึกปลอดโปร่งไปทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความยึดติดที่เจ้าของร่างเดิมทิ้งไว้ก็หายไปอย่างสมบูรณ์

ในตอนนี้เองที่ต้วนอี้ได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายนี้อย่างสมบูรณ์แบบ!

จากนั้นต้วนอี้ก็พักผ่อนอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง แล้วก็ไม่รอช้าอีกต่อไป เดินตรงไปข้างหน้า

เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว ท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลง นี่เป็นคืนแรกที่ต้วนอี้เข้ามาในแดนลับ

ในความทรงจำของต้วนอี้ ค่ำคืนในแดนลับมักจะไม่สามารถพักผ่อนได้ดีนัก เพราะสัตว์อสูรส่วนใหญ่จะคึกคักเป็นพิเศษในเวลากลางคืน อันตรายอย่างยิ่ง

ทำได้เพียงหลับตาพักผ่อน และคอยระแวดระวังอยู่ตลอดเวลา

แต่ต้วนอี้ในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้นแล้ว ด้วยขอบเขตการตรวจจับของระบบ เขาสามารถรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวได้ทั้งหมด เพียงแค่หาสถานที่ที่ห่างไกลและไม่มีสัตว์อสูรมากนัก แล้วนอนหลับอย่างสบายใจก็พอ

ในตอนนี้ ต้วนอี้อาศัยขอบเขตการตรวจจับของระบบมาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง

ที่นี่เต็มไปด้วยดอกไม้บานสะพรั่ง กลิ่นหอมทำให้ต้วนอี้รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

ถึงแม้ที่นี่จะมีสัตว์อสูรอยู่บ้าง แต่ก็เป็นพวกที่ไม่ดุร้ายและไม่โจมตีมนุษย์ก่อน เช่น หนอนพิษเขียว หรือผีเสื้อวิญญาณบุปผา ซึ่งเป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีขาวธรรมดาทั่วไป

“ดีเลย คืนนี้พักที่นี่ก็แล้วกัน”

ต้วนอี้มองไปรอบๆ อย่างพึงพอใจ ทันใดนั้นก็เห็นถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่งในหุบเขา ต้วนอี้จึงรีบเดินเข้าไปทันที

แต่ทันทีที่ต้วนอี้เพิ่งจะเข้าสู่หุบเขา เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาทันที

"ตรวจพบสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวในรัศมีสามกิโลเมตร ต้องการตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียดหรือไม่"

เมื่อได้ยินคำพูดของระบบ ต้วนอี้ก็ตกใจในทันที

"ไม่จริงน่า ที่นี่มีสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวด้วยเหรอ? เป็นไปไม่ได้"

ก่อนที่ต้วนอี้จะเข้ามาในหุบเขานี้ ระบบได้ตรวจสอบพื้นที่ทั้งหมดแล้ว ไม่มีสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวเลย แต่ตอนนี้กลับปรากฏขึ้นมา?

ถ้าไม่ใช่ว่าระบบตรวจจับผิดพลาด ก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว นั่นคือสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวตัวนั้นก็เพิ่งเข้ามาเช่นกัน

"ตรวจสอบข้อมูลโดยละเอียด"

ชื่อสัตว์อสูร: หมาป่าเงาหิมะ

คุณภาพสัตว์อสูร: สีเขียว

เผ่าพันธุ์/คุณสมบัติ: สัตว์ร้าย/สายน้ำแข็ง

ความสามารถ: กรงเล็บหมาป่าน้ำแข็ง, พุ่งชนหนามน้ำแข็ง

สถานะ: ติดพิษ (บาดเจ็บสาหัส) —— คลิกที่นี่เพื่อดูวิธีการรักษา

เส้นทางวิวัฒนาการ: 2 สาย

"โย่! เป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียวที่บาดเจ็บสาหัสนี่นา?"

ดวงตาของต้วนอี้สว่างวาบขึ้นมาทันที เขารีบวิ่งไปในทิศทางของหมาป่าเงาหิมะทันที

“ฉวยโอกาสในขณะที่มันบาดเจ็บนี่แหละ สัตว์อสูรคุณภาพสีเขียว ฉันมาแล้ว!”

โอกาสดีๆ แบบนี้หาได้ยาก ต้วนอี้จะปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด ถึงแม้ระดับพลังของเขาในตอนนี้จะเป็นเพียงระดับเหล็กดำสี่ดาว ยังไม่เพียงพอที่จะหลอมรวมการ์ดวิญญาณอสูรใบที่สอง แต่หลอมรวมไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะผนึกไม่ได้นี่นา

ผนึกมันไว้ก่อน รอจนกว่าตัวเองจะทะลวงไประดับทองแดงแล้วค่อยหลอมรวมก็ได้

ยิ่งต้วนอี้คิดก็ยิ่งตื่นเต้น ฝีเท้าของเขาก็เร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

แต่ทันทีที่ต้วนอี้กำลังจะเข้าใกล้หมาป่าเงาหิมะ ทันใดนั้นทั้งร่างของเขาก็แข็งทื่อ

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของต้วนอี้ในตอนนี้คือเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ใบหน้าของเธอซีดเซียว มอมแมม เสื้อผ้าก็ขาดวิ่นเล็กน้อย เธอกำลังดูแลหมาป่าเงาหิมะที่นอนอยู่ข้างๆ อย่างใส่ใจ

"เวรเอ๊ย! ไม่จริงน่า หมาป่าเงาหิมะตัวนี้มีเจ้าของแล้วเหรอ?"

ต้วนอี้ผิดหวังอย่างยิ่ง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีคงไม่หล่นมาทับหัวเขาง่ายๆ

"ใคร!"

เด็กผู้หญิงคนนั้นราวกับได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง แววตาของเธอฉายประกายแหลมคม รีบตะโกนออกมาทันที

พร้อมกันนั้น หมาป่าเงาหิมะข้างกายเธอถึงแม้จะอ่อนแอมากในตอนนี้ แต่ก็พยายามดิ้นรนลุกขึ้นยืนทันที ยืนขวางอยู่ข้างหน้าเด็กผู้หญิงเพื่อปกป้องเธอ

"เพื่อนนักเรียน! ขอโทษที ฉันแค่เดินผ่านมาเฉยๆ ไม่ต้องตกใจไป"

ต้วนอี้รู้ตัวว่าถูกพบแล้ว เขาจึงเดินออกมาจากพงหญ้าข้างๆ ยิ้มให้กับเด็กผู้หญิงตรงหน้า

"นายต้องการอะไร!"

ถึงแม้เจ้าหมอนี่จะสามารถเข้ามาในแดนลับของโรงเรียนได้ นั่นก็หมายความว่าเขาต้องเป็นนักเรียนของมัธยมเย่ากวงอันดับสามแน่นอน

แต่ที่นี่คือแดนลับ บางครั้งเพื่อผลประโยชน์แล้ว อะไรก็สามารถทำได้ทั้งนั้น ดังนั้นเด็กผู้หญิงจึงไม่สามารถปล่อยปละละเลยต้วนอี้ได้ สายตาของเธอจ้องมองเขาอย่างเฉียบคม

"ฉันไม่ได้ต้องการอะไรเลย แค่เห็นว่าหมาป่าเงาหิมะของเธอเหมือนจะบาดเจ็บหนักมาก เลยอยากจะเข้ามาช่วย"

ต้วนอี้ยิ้มอย่างเป็นมิตรไร้พิษภัย มองไปที่เด็กผู้หญิง

"ไปซะ! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายต้องการอะไร ฉันจะบอกให้รู้ไว้ ฉันเป็นผู้ใช้การ์ดวิญญาณระดับทองแดง หมาป่าเงาหิมะข้างๆ นี่ก็เป็นสัตว์อสูรคุณภาพสีเขียว ถึงแม้มันจะบาดเจ็บ แต่นายก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก"

เด็กผู้หญิงไม่เชื่อคำพูดของเจ้าหมอนี่เลยแม้แต่น้อย และจากการรับรู้พลัง เธอก็รู้ว่าระดับพลังของต้วนอี้อยู่ประมาณระดับเหล็กดำสี่ดาวเท่านั้น

สัตว์อสูรที่ตามข้างกายก็เป็นเพียงงูวิญญาณน้อยตัวหนึ่งเท่านั้น อ่อนแอกว่าเธอมาก