บทที่ 18 - การสอบสวนของปีศาจ ของขวัญแด่ราชินี

บทที่ 18 - การสอบสวนของปีศาจ ของขวัญแด่ราชินี

ความวุ่นวายในลานจอดรถใต้ดิน มาเร็วไปเร็ว

เมื่อกำลังเสริมและเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษมาถึง การต่อสู้ก็จบลงนานแล้ว

อากาศอบอวลด้วยกลิ่นดินปืนและคาวเลือดจางๆ พื้นเต็มไปด้วยรอยร้าวและหลุมยุบรูปมนุษย์ เหมือนเพิ่งเกิดแผ่นดินไหวเฉพาะจุด

นอกจาก รปภ. ที่ถูก "บุชเชอร์" ชนสลบไป ในที่เกิดเหตุเหลือเพียง "ผู้บุกรุก" สามคนที่ถูกล่ามด้วยกุญแจมือโลหะผสมพิเศษ นอนกองกับพื้นเหมือนหมาตาย

อดัม แขนพิการไปข้างหนึ่ง หน้าตาตื่นตระหนก หมดสภาพ

บุชเชอร์ ข้อต่อแขนขาถูกเทียนเสวียนถอดออกด้วยเทคนิคพิเศษ ตัวอ่อนปวกเปียก

ส่วนโกสต์ที่เด่นเรื่องความเร็ว ถูกเทียนซูสับต้นคอทีเดียว สลบเหมือด

กระบวนการทั้งหมด ไม่เกิน 3 นาที

เรียกว่าเป็นปฏิบัติการสวนกลับสายฟ้าแลบระดับตำราเรียน

"นายเหนือหัว ภารกิจสำเร็จครับ" เทียนซูกับเทียนเสวียนกลับมายืนข้างหลินฟาน ลมหายใจปกติ เหมือนเมื่อกี้แค่วอร์มอัพ

หลินฟานพยักหน้าพอใจ

ยา [T-1] ได้ผลดีกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่เพิ่มสมรรถภาพร่างกาย แต่ยกระดับสัญชาตญาณการต่อสู้และเทคนิคด้วย ตอนนี้ "ทหารสวรรค์" แต่ละคน คือกันดั้มเดินดินชัดๆ

"พาพวกมันกลับบ้านพักหมายเลข 1 ฉันมีเรื่องจะใช้" หลินฟานสั่งเรียบๆ

"ส่วนที่นี่..." เขามองความเละเทะรอบๆ "ให้คนเก็บกวาดจัดการ บอกไปว่าฉันโดนกลุ่มติดอาวุธต่างชาติไม่ระบุฝ่ายโจมตี ทีมรักษาความปลอดภัยของฉันจัดการได้แล้ว"

"ครับ!"

...

บ้านพักหมายเลข 1 ชั้นใต้ดิน 3 ในห้องแล็บชีวภาพ "เจเนซิส"

บนเก้าอี้สอบสวนโลหะผสมเย็นเฉียบ ชายผอมแห้งรหัส "โกสต์" ถูกน้ำเย็นสาดจนตื่น

เขาลืมตาโพลง เห็นใบหน้าของหลินฟานที่สงบนิ่งเกินไป

"ตื่นแล้ว?" หลินฟานนั่งจิบชาอยู่ตรงข้าม "งั้นมาคุยกันหน่อย"

"ถุย!" โกสต์ตาขวาง "ฝันไปเถอะว่าจะได้อะไรจากฉัน! อัศวิน... ไม่มีวันทรยศ!"

"งั้นเหรอ?" หลินฟานยิ้ม

เขาไม่ใช้เครื่องทรมาน ไม่แม้แต่จะขึ้นเสียง

เขาแค่จ้องมองไปที่โกสต์เงียบๆ

"ออร่าผู้นำ" — แรงกดดันทางจิตใจ ทำงาน!

ฉับพลัน แรงกดดันมหาศาลที่มองไม่เห็นเหมือนภูเขายักษ์ ถล่มลงใส่จิตใจของโกสต์!

โกสต์รู้สึกเหมือนสมองถูกมือที่มองไม่เห็นบีบขยี้ วิญญาณสั่นสะท้าน!

ภาพหลินฟานตรงหน้าเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเป็นปีศาจบนบัลลังก์กระดูก เดี๋ยวเป็นเทพเจ้าบนสวรรค์ชั้นเก้า เดี๋ยวเป็นพระผู้สร้างที่กุมชะตาลิขิต...

จิตใจเหล็กกล้าที่ผ่านการฝึกมาอย่างโชกโชน เปราะบางเหมือนกระดาษเมื่ออยู่ต่อหน้าการบดขยี้ทางจิตวิญญาณระดับนี้!

"ผะ... ผมบอก... อย่า... อย่าเข้ามา..."

กำแพงจิตใจของโกสต์พังทลายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที

เขาตัวสั่นเป็นลูกนก น้ำหูน้ำตาไหลนองหน้า กางเกงเปียกชุ่มส่งกลิ่นเหม็นโชย

เขา... กลัวจนฉี่ราด

"แบบนี้สิ" หลินฟานคลายแรงกดดัน รอยยิ้มยังคงอ่อนโยน แต่ในสายตาโกสต์ มันน่ากลัวกว่ารอยยิ้มปีศาจ

"ชื่อ รหัส ที่มา และ... ต้นตอเทคโนโลยีดัดแปลงของพวกแก ฉันถาม แกตอบ" เสียงหลินฟานเหมือนคำพิพากษาสุดท้าย

"ผะ... ผมชื่อ มาร์คัส เวย์น... รหัสโกสต์..."

ครึ่งชั่วโมงต่อมา โกสต์คายทุกอย่างที่รู้ออกมาจนหมดเปลือก

เขา อดัม และบุชเชอร์ เป็นเด็กกำพร้าที่ตระกูลรอทชิลด์เก็บมาฝึกโหดแต่เด็ก และผ่านการผ่าตัดดัดแปลงพันธุกรรมที่เรียกว่า "โปรเจกต์เลือดเทพ" จนกลายเป็นอาวุธชีวภาพระดับท็อปของตระกูล — "อัศวินเทมพลาร์"

" 'โปรเจกต์เลือดเทพ'?" หลินฟานสนใจชื่อเบียวๆ นี้

"คะ... ครับ..." โกสต์ตอบเสียงสั่น "เทคโนโลยีพันธุกรรมของตระกูลรอทชิลด์ ไม่ได้คิดเอง แต่แลกมาจาก... องค์กรที่เก่าแก่กว่า ในเวอร์ชันที่ไม่สมบูรณ์"

"องค์กรอะไร?"

"ผะ... ผมไม่รู้ชื่อจริง..." แววตาโกสต์เต็มไปด้วยความกลัว "ในตระกูลเรียกมันว่า... 'สภาวิวัฒนาการ' (Evolutionary Council)"

"สภาวิวัฒนาการ?" หลินฟานเคาะนิ้วบนโต๊ะ

ชื่อนี้ มีกลิ่นแปลกๆ

"ใช่ครับ... ตำนานบอกว่า พวกเขาคือกลุ่มคนที่วิจัยการวิวัฒนาการมนุษย์กลุ่มแรกของโลก... ประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าตระกูลรอทชิลด์อีก พวกเขาเชื่อว่าวิวัฒนาการตามธรรมชาติของมนุษย์จบลงแล้ว ต้องแทรกแซงเพื่อเปิดประตูสู่ 'พระเจ้า' 'โปรเจกต์เลือดเทพ' ของตระกูลเรา เป็นแค่เทคโนโลยีตกรุ่นที่มีผลข้างเคียงสูงของพวกเขา..."

"พวก... พวกเขาจะตามหาคนที่มีศักยภาพ 'เหนือธรรมชาติ' ในทุกด้านทั่วโลก ไม่ว่าจะวิทย์ ปัญญา หรือพลัง... แล้วส่งคำเชิญ หรือไม่ก็... 'เก็บกู้'..."

ได้ยินดังนั้น หลินฟานหรี่ตาลง

น่าสนใจ

องค์กรลึกลับที่มุ่งมั่นจะ "สร้างพระเจ้า"?

ฟังดูเหมือนบอสลับในเกมออนไลน์โลกใบนี้เลยแฮะ

"แล้วเอเวลิน รอทชิลด์ เป็นใครใน 'สภาวิวัฒนาการ'?"

"คุณหนูเอเวลิน... เธอ... เธอเป็นสมาชิกรอบนอกของ 'สภา' รับผิดชอบรวบรวมทรัพยากรและหา 'เป้าหมาย' ทั่วโลก ที่เธอมาจีนครั้งนี้ นอกจากมาชิงเทคโนโลยีคุณตามคำสั่งตระกูลแล้ว อาจจะ... อาจจะอยากเอาคุณเป็น 'เป้าหมาย' เสนอให้ 'สภา' เพื่อแลกกับสถานะที่สูงขึ้นและเทคโนโลยีที่ดีขึ้น..."

หลินฟานเข้าใจแจ่มแจ้ง

สรุปคือนังงูพิษเอเวลิน ไม่ได้แค่จะปล้นของ แต่กะจะจับเขาแพ็กใส่กล่องขายเอาเงินด้วย

นี่ไม่ใช่แค่กล้ามาก แต่กล้าท้าทายตะวันเลยทีเดียว

"ดี ข้อมูลมีค่ามาก" หลินฟานลุกขึ้น สั่งเทียนซูข้างๆ "เก็บมันซะ"

"ไม่! แกสัญญาแล้ว... อ๊ากกก!!!"

เสียงร้องโหยหวนของโกสต์ขาดห้วงไปพร้อมเสียงทุบหนักๆ

หลินฟานไร้ความรู้สึก

เมตตาต่อศัตรู คือโหดร้ายต่อตัวเอง หลักการนี้เขาเข้าใจดีที่สุด

เขาเดินไปที่คอนโซล เรียกหน้าต่างผานกู่

"ผานกู่ สร้างแฟ้มลับรหัส 'สภาวิวัฒนาการ' จากคำให้การเมื่อกี้ ค้นหาเบาะแสที่เกี่ยวข้องในเน็ตทั่วโลก"

[รับทราบคำสั่ง สร้างแฟ้มเสร็จสิ้น เริ่มขุดข้อมูลใน Deep Web...]

"อีกอย่าง" มุมปากหลินฟานยกยิ้มเย็น "เตรียม 'ของขวัญ' ส่งให้มิสเอเวลินที่ยุโรปหน่อย"

[โปรดระบุรายละเอียด 'ของขวัญ' พระผู้สร้าง]

"ง่ายมาก" ตาหลินฟานเป็นประกายอันตราย "หนึ่ง ตัดต่อวิดีโอสอบสวนเมื่อกี้ เอาเฉพาะตอนมันฉี่ราด ซูมชัดๆ ใส่ซับ 8 ภาษา ส่งไปที่เมลล์ลับส่วนตัวของเอเวลิน รอทชิลด์"

"สอง เอาวิดีโอกล้องวงจรปิดตอนอดัมกับพวกโดน 'ทหารสวรรค์' ยำเละที่ลานจอดรถ ทำเป็นไฮไลต์ความละเอียดสูง หาแพลตฟอร์ม Dark Web ที่ทราฟฟิกเยอะที่สุด ปลอดภัยที่สุด โพสต์แบบไม่ระบุตัวตน"

"ตั้งชื่อคลิปว่า — 'อัศวินเทมพลาร์สุดแกร่งตระกูลรอทชิลด์ VS รปภ. ลึกลับแดนมังกร 3 นาทีรู้เรื่อง อะไรคือมืออาชีพกับมือสมัครเล่น'"

"ส่วนราคา... แจกฟรีไปเลย ฉันคนใจดี ชอบแบ่งปัน"

ผานกู่เงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังวิเคราะห์ความ "ร้ายกาจแบบมนุษย์" ของคำสั่งนี้

[...รับทราบคำสั่ง พระผู้สร้าง ไอเดียท่าน... สร้างสรรค์มาก]

[กำลังประมวลผลวิดีโอ... ล็อกเป้าแพลตฟอร์ม Dark Web 'Hell's Kitchen'... คาดว่าอีก 10 นาที กองกำลังระดับท็อปทั่วโลก จะได้รับชม 'ของขวัญ' ชิ้นนี้]

"ดีมาก" หลินฟานเอนหลัง หลับตา

เอเวลิน หวังว่าคุณจะชอบ... การตายทางสังคม (Social Death) อันยิ่งใหญ่นี้ที่ผมเตรียมให้

คิดว่าเป็นนักล่าเหรอ?

ขอโทษที ต่อหน้าผม คุณไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะเป็นเหยื่อ

...

สิบสองชั่วโมงต่อมา สวิตเซอร์แลนด์ ริมทะเลสาบเจนีวา ปราสาทเก่าตระกูลรอทชิลด์

เอเวลิน รอทชิลด์ เพิ่งจบการประชุมวิดีโอทางไกลอันยาวนานกับครอบครัว

เนื้อหาประชุมแน่นอนว่าเกี่ยวกับความ "ล้มเหลว" ในการเยือนจีนของเธอ

เจอกับคำถามและตำหนิจากผู้อาวุโส เธอรู้สึกเหนื่อยใจเป็นครั้งแรก

ภาพผู้ชายคนนั้น เหมือนฝันร้ายที่เกาะกินในหัวเธอไม่ยอมไปไหน

ทันใดนั้น ผู้ช่วยคนสนิทหน้าซีดเผือดวิ่งเข้ามา

"คุณหนู! แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

"ตื่นตูมอะไร?" เอเวลินขมวดคิ้ว จิบกาแฟ รักษามาดผู้ดี

"คุณ... คุณดูเองเถอะครับ!" ผู้ช่วยมือสั่น ยื่นแท็บเล็ตเข้ารหัสให้

บนหน้าจอ คือวิดีโอที่โกสต์ มาร์คัส กำลังฉี่ราดร้องไห้น้ำมูกโป่งสารภาพความจริงบนเก้าอี้สอบสวน! ซับไตเติล 8 ภาษา ระบุชัดเจนทุกความลับสุดยอด "โปรเจกต์เลือดเทพ", "อัศวินเทมพลาร์", "สภาวิวัฒนาการ"!

"เพล้ง!"

แก้วกาแฟในมือเอเวลินร่วงแตกกระจาย!

ใบหน้างามซีดเผือด เลือดสูบฉีดหายวับ!

เป็น... เป็นไปได้ยังไง?!

ความลับสุดยอดของตระกูล... รั่วไหล?!

แถมยังรั่วไหลด้วยวิธีที่... น่าอับอายที่สุด!

"ยะ... ยังมีอีกอันครับ..." เสียงผู้ช่วยสั่นเครือ เลื่อนหน้าจอเปิดอีกคลิป

ภาพวิดีโอในลานจอดรถใต้ดิน

ไพ่ตายที่เธอภูมิใจ "อัศวินเทมพลาร์" อดัม, บุชเชอร์, โกสต์ ถูก รปภ. จีนลึกลับสองคน ยำเหมือนเด็กน้อยเล่นขายของ!

ช็อตที่อดัมโดนต่อยแขนเละ ถูกรีเพลย์ช้าๆ สามรอบ!

ใต้คลิป คอมเมนต์ใน Dark Web "Hell's Kitchen" ระเบิดเถิดเทิง!

"เชี่ย! นี่เหรออัศวินรอทชิลด์ในตำนาน? แค่นี้? แค่นี้อะนะ? กูไปเองยังไหวมั้ง!"

"ฮาขี้แตก แรงแค่นี้ เร็วแค่นี้ ตระกูลรอทชิลด์จ้างตัวตลกคณะละครสัตว์มาเหรอ?"

"ประเด็นคือ รปภ. จีนสองคนนั้น! พวกเขาเป็นใคร?! นี่มันแรงคนเหรอวะ?!"

"ตระกูลรอทชิลด์หน้าแหกยับเยิน ทุ่มเงินสร้างอาวุธชีวภาพ ผลออกมาเป็นกากเดนห้าบาทสิบบาท?"

เอเวลินมองคอมเมนต์เยาะเย้ยถากถางพวกนั้น รู้สึกโลกหมุนคว้าง เกือบล้มทั้งยืน

จบกัน

จบสิ้นทุกอย่าง

นี่ไม่ใช่แค่ความล้มเหลว

นี่คือการประหารชีวิตต่อหน้าธารกำนัล!

หลินฟาน ผู้ชายคนนั้น ใช้วิธีที่โหดเหี้ยมที่สุด (Brutal) ที่เธอคาดไม่ถึง เหยียบหน้าเธอและตระกูลรอทชิลด์จมดิน แล้วขยี้ซ้ำไปซ้ำมา!

เธอแพ้

แพ้ยับเยิน

แพ้จน... เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกกลัวใครสักคนจากก้นบึ้งของวิญญาณ!

"ปีศาจ... เขาคือปีศาจ..." เอเวลินพึมพำอย่างคนเสียสติ

ทันใดนั้น แท็บเล็ตสั่นอีกครั้ง

เมลใหม่เด้งขึ้นมา

ผู้ส่งนิรนาม แต่เอเวลินรู้ว่าใครส่งมา

ในเมลไม่มีข้อความ มีแค่รูปภาพ

รูปหัวของอดัม บุชเชอร์ และโกสต์ วางเรียงกัน

ฉากหลังคือมุมหนึ่งของห้องแล็บชีวภาพ "เจเนซิส" ที่เย็นชาและล้ำยุค

นี่คือ คำเตือนครั้งสุดท้าย

เอเวลินทนไม่ไหวอีกต่อไป ขาอ่อนทรุดลงกองกับพื้นเย็นเฉียบ

เธอรู้ว่า ตั้งแต่วินาทีนี้ ตระกูลรอทชิลด์ ต้องถอนตัวจากเกมนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข และถอนตัวอย่างเด็ดขาด

ไม่งั้น ครั้งหน้าที่ถูกวางเรียงเป็นรูป อาจจะเป็นหัวของเธอเอง