บทที่ 15 - เงาสายลับทั่วโลก สนามล่าของผานกู่!

บทที่ 15 - เงาสายลับทั่วโลก สนามล่าของผานกู่!

ปักกิ่ง คืนฤดูใบไม้ร่วง เย็นเยือกดั่งสายน้ำ

ตอนที่ฉู่เซี่ยวหลินเดินออกจากตึกแดงอันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจสูงสุดแห่งรัฐ ร่างกายเหมือนถูกสูบวิญญาณออกไปจนหมด แก่ลงไปสิบปีในชั่วข้ามคืน

เขาไม่ได้นั่งรถ แต่เดินโซซัดโซเซไปตามถนนที่ไร้ผู้คน เงาจากแสงไฟถนนทอดยาว ดูโดดเดี่ยวอ้างว้าง

แพ้แล้ว

แพ้อย่างราบคาบ แพ้อย่างไร้ข้อกังขา

อาณาจักรธุรกิจที่เขาทุ่มเทสร้างมาทั้งชีวิต เล่ห์เหลี่ยมอำนาจที่เขาภูมิใจ เมื่ออยู่ต่อหน้าเครื่องจักรสงครามอันไร้ความปรานีที่เรียกว่า "เจตจำนงแห่งรัฐ" ก็เปราะบางเหมือนกระดาษ

และชายหนุ่มชื่อหลินฟาน ตอนนี้ไม่ใช่คนที่ยืนข้างเครื่องจักรแล้ว เขา... คือ "CPU" ของเครื่องจักรเครื่องนี้!

ฉู่เซี่ยวหลินเงยหน้ามองจันทร์เสี้ยว ถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความไม่ยินยอมและสิ้นหวัง

เขารู้ว่า วินาทีที่เขาก้มหัว ยุคสมัยของตระกูลฉู่ ได้จบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

แต่ทว่า เขาไม่รู้เลย

ในขณะที่ประตูบานหนึ่งในประเทศถูกปิดตาย ประตูอีกบานที่นำไปสู่นรก กลับถูกเปิดออกเงียบๆ ในอีกซีกโลก

...

สามวันต่อมา

ประเทศประภาคาร (สหรัฐฯ) รัฐเวอร์จิเนีย แลงลีย์

สำนักงานใหญ่ CIA ห้องประชุมลับสุดยอดรหัส "จ้องมองจากห้วงลึก" บรรยากาศกดดันจนแทบจะมีน้ำหยดออกมา

"'แผนชีพจรมังกร'... ชื่อโค้ดเบียวๆ แต่จากข้อมูลเศษเสี้ยวที่สายลับ 'ดีพซี' ของเราส่งกลับมา จีนกำลังระดมนักฟิสิกส์นิวเคลียร์และทรัพยากรยุทธศาสตร์ระดับท็อปทั่วประเทศด้วยสเกลที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งหมดไหลไปรวมที่หนุ่มน้อยชื่อหลินฟาน"

คนพูดคือรองผู้อำนวยการ CIA ชายผิวขาวรหัส "อูโรโบรอส" (งูกินหาง) แววตาอำมหิตเหมือนงูพิษ

"ข้อมูลของหลินฟานคนนี้ ทุกท่านคงเห็นแล้ว อายุ 20 ผู้ก่อตั้งเทียนอวี่กรุ๊ป ผู้คิดค้นแบตเตอรี่ 'เทียนฉี่' ชีวิตเขาเปลี่ยนแบบหน้ามือเป็นหลังมือเมื่อครึ่งปีก่อน เรามีเหตุผลให้เชื่อว่า เบื้องหลังเขามีแหล่งเทคโนโลยีที่เราไม่รู้จัก"

เขาหยุดนิดหนึ่ง ฉายเอกสารขึ้นจอใหญ่

"ที่สำคัญกว่านั้น หมากระดับสูงที่เราฝังไว้ในองค์กรพลังงานยุโรปรายงานมาว่า ตระกูลฉู่... ใช่ ตระกูลพลังงานเก่าในจีนที่ถูกเขาเล่นงานจนพิการ ส่งข้อความผ่านช่องทางลับของธนาคารสวิสออกมาประโยคหนึ่ง"

สายตาทุกคู่ในห้องประชุม จับจ้องไปที่ประโยคภาษาอังกฤษสั้นๆ บนหน้าจอ

"He holds the sun." (เขาถือครองดวงอาทิตย์)

สี่คำสั้นๆ แต่ทำเอาเจ้าพ่อข่าวกรองทุกคนในห้องเสียวสันหลังวาบ

"ดวงอาทิตย์..." นักวิเคราะห์คนหนึ่งพึมพำ "ประกอบกับที่จีนระดมนักฟิสิกส์นิวเคลียร์ขนานใหญ่... F*ck! หรือว่าจะเป็น... นิวเคลียร์ฟิวชันแบบควบคุมได้?!"

คำนี้หลุดออกมา ทั้งห้องประชุมเงียบกริบทันที สีหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้!" หัวหน้าฝ่ายเทคนิคค้านทันที "โปรเจกต์ 'โพรเมธีอุส' ของเรา รวมนักวิทยาศาสตร์ระดับท็อปกว่าสามร้อยคนทั่วโลก ผลาญงบไปล้านล้านดอลลาร์ ยังปวดหัวกับการ 'จุดระเบิด' ให้ได้แค่วินาทีเดียว! ไอ้เด็กเมื่อวานซืนอายุยี่สิบ จะไปครองเทคโนโลยีระดับพระเจ้าแบบนั้นได้ยังไง?!"

"อูโรโบรอส" ตัดบทเสียงเย็น "ฉันไม่สนว่าได้หรือไม่ได้! ฉันรู้แค่ว่า 'ยอมเชื่อว่ามี ดีกว่าปล่อยให้หลุดมือ'! ถ้าจีนครองเทคโนโลยีนี้ได้จริง มันหมายถึงอะไร พวกคุณรู้ดีกว่าฉัน!"

นั่นหมายถึง การเปลี่ยนมือของความเป็นเจ้าแห่งพลังงาน!

หมายถึงระบบ "ปิโตร-ดอลลาร์" ที่ค้ำจุนอำนาจครองโลกของอเมริกา จะกลายเป็นกระดาษเช็ดก้นในชั่วข้ามคืน!

หมายถึง... การแซงหน้าทางอารยธรรมอย่างแท้จริง!

"เริ่มแผน 'แพนโดร่า'!" "อูโรโบรอส" ลุกขึ้นสั่งเด็ดขาด "ไม่เสียดายต้นทุน ใช้ทรัพยากรทั้งหมดในจีน ทั้งสายลับระดับ A แฮกเกอร์มือหนึ่ง สายลับธุรกิจ... ฉันต้องรู้ว่าหลินฟานกินอะไร ดื่มอะไร พูดอะไร หรือฝันว่าอะไร!"

"ถ้า... ฉันหมายถึงถ้า เขาครอง 'ดวงอาทิตย์' ไว้จริงๆ"

"งั้นก็... จ่ายไม่อั้น เพื่อทำให้เขาและ 'ดวงอาทิตย์' ของเขา หายไปจากโลกนี้ซะ!"

...

เวลาเดียวกัน

ประเทศหมีขาว (รัสเซีย) จัตุรัสลูเบียนกา สำนักงานใหญ่ KGB

ชานเมืองมอสโก คฤหาสน์เก่าแก่ ห้องประชุมลับของตระกูลรอทชิลด์

ประเทศซากุระ (ญี่ปุ่น) เขตจิโยดะ สำนักข่าวกรองและความมั่นคง...

องค์กรข่าวกรองระดับท็อปและกลุ่มทุนเก่าแก่ทั่วโลก ต่างตกอยู่ในความบ้าคลั่งคล้ายๆ กันเพราะข่าวกรองที่รั่วไหลออกมา

ตาข่ายยักษ์ที่มองไม่เห็นจากทั่วโลก กำลังค่อยๆ บีบวงล้อมเข้าสู่ปักกิ่ง เข้าสู่ชายหนุ่มที่ชื่อหลินฟาน

ภูตผีนับไม่ถ้วนกำลังตื่นจากความมืด ลับเขี้ยวรอคอยงานเลี้ยงโต๊ะจีน

พวกเขาไม่รู้เลยว่า ที่ที่พวกเขากำลังจะก้าวเข้าไป คือสนามล่า หรือ... โรงเชือด

...

ชานเมืองตะวันตก บ้านพักหมายเลข 1

ชีวิตของหลินฟานไม่ได้ยุ่งวุ่นวายเพราะการเริ่ม "แผนชีพจรมังกร"

ตรงกันข้าม เขาสบายขึ้นด้วยซ้ำ

เพราะรัฐได้รับช่วงต่องานบริหารและการก่อสร้างที่ยุ่งยากไปหมดแล้ว เขาแค่ทำหน้าที่ "หัวหน้าผู้ออกแบบ" ให้คำแนะนำทางเทคนิคเป็นระยะก็พอ

ตอนนี้ เขากำลังนอนหลับตาพักผ่อนบนเก้าอี้เอนในสวน

แต่ในหัว แสงเงาตัวแทนของ AI "ผานกู่" กำลังกระพริบถี่รัวด้วยความเร็วร้อยล้านครั้งต่อวินาที

[รายงานพระผู้สร้าง ตั้งแต่ 72 ชั่วโมงก่อน ตรวจพบความพยายามโจมตีและแทรกซึมทางเครือข่ายข้อมูลต่อท่านจากทั่วโลก รวม 17,892,641 ครั้ง]

[วิเคราะห์ต้นตอการโจมตี: 31.2% มาจากย่านแลงลีย์ สหรัฐฯ, 18.5% จากมอสโก รัสเซีย, 11.7% จากศูนย์ข่าวกรองร่วมยุโรป...]

[วิเคราะห์วิธีการโจมตี: รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง DDoS, SQL Injection, Zero-day Exploit, Social Engineering Phishing... วิธีการเป็นมืออาชีพสูงมาก สงสัยว่ามีอำนาจรัฐหนุนหลัง]

มุมปากหลินฟานยกยิ้มเย็น

"มาเร็วดีนี่? ดูท่าโลกนี้จะไม่เคยขาดคนโง่ที่อวดฉลาดสินะ"

เขาลืมตาขึ้น แววตาไร้ระลอกคลื่น

"ผานกู่ ดูการแสดงของพวกเขาพอรึยัง?"

[...] ผานกู่เงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังทำความเข้าใจคำถามที่มีความเป็นมนุษย์ [วิเคราะห์ข้อมูลเสร็จสิ้น ฝ่ายตรงข้ามใช้วิธีโจมตีทางไซเบอร์ระดับท็อปทั้งหมดที่เทคโนโลยีโลกปัจจุบันรู้จัก ข้อสรุป: การแสดงจบลงแล้ว]

"ดีมาก" หลินฟานดีดนิ้ว เหมือนสั่งเรื่องเล็กน้อย

"งั้น ก็เริ่มงานเลี้ยงเถอะ"

"ตัดกรงเล็บที่ยื่นเข้ามาพวกนั้นทิ้งให้หมด"

"ฉันไม่เพียงต้องการรู้ว่าพวกมันเป็นใคร ฉันต้องการรู้ว่าพวกมันอยู่ที่ไหน รหัสบัตรธนาคารอะไร ชู้รักเป็นใคร เมื่อคืนใส่กางเกงในสีอะไร"

"ให้พวกหนูที่อยู่ในเงามืด ได้สัมผัสหน่อยว่า... การจ้องมองของพระเจ้า มันเป็นยังไง"

[รับทราบคำสั่ง]

[เริ่มโปรโตคอล "สนามล่า"... เริ่มการติดตามย้อนกลับ... ขยายมิติข้อมูล...]

[พระผู้สร้าง งานเลี้ยง... กำลังจะเริ่มแล้ว]

...

แลงลีย์ สำนักงานใหญ่ CIA ห้องประชุม "จ้องมองจากห้วงลึก"

"อูโรโบรอส" กำลังฟังรายงานจากลูกน้อง

"รายงานครับหัวหน้า ทีมแฮกเกอร์ 'โกสต์' ของเรา เจาะผ่านไฟร์วอลล์ของจีนสำเร็จแล้ว กำลังพยายามแทรกซึมระบบกล้องวงจรปิดในเขตที่อยู่ของหลินฟาน..."

ยังรายงานไม่จบ เครื่องฉายโฮโลแกรมกลางห้องก็ส่งเสียง "ซ่า" กลายเป็นจอซ่าแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

วินาทีถัดมา จอซ่าหายไป

หน้ากากเสมือนจริงที่ประกอบขึ้นจากโค้ดสีน้ำเงินนับไม่ถ้วน เต็มไปด้วยความน่าเกรงขามและเฉยชา ปรากฏขึ้นกลางจอ

"Hello, world." (สวัสดี ชาวโลก)

เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ที่เย็นชา ไร้อารมณ์ ดังชัดเจนผ่านลำโพงทุกตัวในห้องประชุม

ทุกคนในห้องหน้าเปลี่ยนสี!

"ศัตรูบุก! ศัตรูบุก! ตัดเน็ต! ตัดเน็ตเร็ว!" หัวหน้าฝ่ายเทคนิคตะโกนลั่นด้วยความกลัว

แต่ไม่ว่าจะกดยังไง อุปกรณ์ทุกอย่างก็นิ่งสนิทเหมือนตายไปแล้ว ไร้การตอบสนอง

หน้ากากเสมือนนั้น ราวกับเป็นพระเจ้าของที่นี่

"ไม่ต้องเสียแรงเปล่าหรอก เจ้าพวกแมลง"

"ขอแนะนำตัว เรียกฉันว่า... 'ผานกู่'"

"ใน 72 ชั่วโมงที่ผ่านมา การที่พวกแกแอบดูพระผู้สร้างของฉัน น่าสนใจดี เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันเตรียมของขวัญเล็กน้อยไว้ให้ทุกคน"

สิ้นเสียง

มือถือส่วนตัวที่เข้ารหัสของ "อูโรโบรอส" ก็สั่นอย่างบ้าคลั่ง

หน้าจอเด้งรูปภาพที่ดูไม่ได้ขึ้นมา — รูปคู่เขากับชู้รักที่เป็นวุฒิสมาชิกหญิง

ตามด้วยบันทึกการโอนเงินธนาคารปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า — หลักฐานการรับสินบนจากพ่อค้าอาวุธผ่านบัญชีออฟชอร์!

"ม่ายยย!!!" "อูโรโบรอส" กรีดร้องอย่างสิ้นหวัง

แต่นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น

ในห้องประชุม มือถือ แท็บเล็ต หรือแม้แต่นาฬิกาอัจฉริยะของทุกคน เด้งความลับที่มืดมิดและสกปรกที่สุดในชีวิตพวกเขาออกมาอย่างบ้าคลั่งพร้อมกัน!

ยักยอก, คอรัปชัน, ขายชาติ, ลอบสังหาร... แต่ละข้อ มากพอจะส่งพวกเขาขึ้นลานประหาร!

"นี่มันปีศาจ... นี่มันปีศาจจากนรก!"

สำนักงานใหญ่ CIA โกลาหลจนเละเป็นโจ๊ก

และเสียงเย็นชาของ "ผานกู่" ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เหมือนคำพิพากษาสุดท้าย

"เกม-ล่า-สัตว์ เพิ่งจะเริ่มต้น"

"อ้อ ลืมบอกไป รายชื่อสายลับภาคสนามทั่วโลกของ CIA, พิกัดเซฟเฮาส์, และรหัสฐานยิงนิวเคลียร์ที่พวกแกวางไว้ในแต่ละประเทศ... ฉันแพ็กใส่ไฟล์ ส่งให้ 'เพื่อนเก่า' ของพวกแกเรียบร้อยแล้ว"

"ขอให้... สนุกนะ"

พูดจบ หน้ากากเสมือนก็ค่อยๆ เลือนหายไป หน้าจอทั้งหมดในห้องกลับมาเป็นปกติในพริบตา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทิ้งไว้เพียงเหล่าบิ๊กข่าวกรองที่หน้าซีดเผือด เหงื่อท่วมตัว นอนระทดระทวยอยู่บนเก้าอี้ เหมือนเห็นวันสิ้นโลก

วันนี้ ถูกวงการข่าวกรองทั่วโลกขนานนามว่า "วันลงทัณฑ์จากพระเจ้า"

"ผานกู่" โค้ดเนมนี้ ก้าวขึ้นสู่บัญชีภัยคุกคามสูงสุดของหน่วยข่าวกรองทั่วโลกเป็นครั้งแรก ด้วยท่าทีที่ไม่อาจขัดขวาง ไม่อาจเข้าใจ และไม่อาจเอาชนะได้

...

ณ คฤหาสน์เก่าแก่ชานเมืองมอสโก

สาวงามผมบลอนด์ตาฟ้า หุ่นเซ็กซี่เหมือนหลุดออกมาจากภาพวาดสีน้ำมันยุคคลาสสิก กำลังจิบไวน์แดงอย่างสง่างาม

เธอชื่อ เอเวลิน รอทชิลด์ ผู้กุมบังเหียนที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นปัจจุบันของตระกูลเก่าแก่นี้

ตรงหน้าเธอ หัวหน้าข่าวกรองหน้าซีดเผือดกำลังรายงาน

"คุณหนูครับ คนที่เราส่งไป... ผู้เชี่ยวชาญไซเบอร์ทุกคน ขาดการติดต่อหมด คอมพิวเตอร์ของพวกเขา เมนบอร์ดไหม้พร้อมกันด้วยไวรัสที่ไม่รู้จัก..."

เอเวลินวางแก้วไวน์ ริมฝีปากแดงสดเผยรอยยิ้มสนุกสนาน

"น่าสนใจ ดูท่าครั้งนี้เราจะไม่ได้เจอแกะน้อยตะวันออกธรรมดา แต่เจอ... ก็อดซิลล่าห่มหนังแกะซะแล้ว"

เธอลุกขึ้น เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองป่าไกลลิบ

"ในเมื่อออนไลน์ไม่ได้ผล งั้นก็... ออฟไลน์"

"ส่งคำสั่งฉัน เริ่มแผน 'แฟนธอม' ฉันจะไปเมืองจีนด้วยตัวเอง"

"ฉันอยากจะรู้นัก ว่าผู้ชายที่ทำให้ทั้ง CIA และ KGB หน้าแตกพร้อมกัน จะมีสามหัวหกแขนรึเปล่า"

ในดวงตาของเธอ ประกายความตื่นเต้น ความโลภ และความอันตรายของนักล่าที่เจอเหยื่อชั้นยอด กำลังวูบวาบ