Chapter 32 - งานเลี้ยงประตูแดง

Translated by: ShiroyukinekoTLN: ชื่อตอนฉบับจีนคือ 鸿门宴 (Hong Meng An), หมายถึงการจัดงานเลี้ยงขึ้นมาเพื่อฆ่าใครสักคน << ผู้แปลอิ้งเข้าโน้ตไว้

ไม่มีสาวใช้ในวังอยู่คอยรับใช้'หลิวเย่'ข้างๆ นางเกลียดพิธีการเหล่านี้และไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรจากมัน แต่ว่านางมี 2 หัวหน้าหน่วยพิเศษของ'ซวนหยวนเช่อ'ที่คอยรับใช้นางและเป็นองครักษ์ไปในตัว

“ไข่มุก? ข้าคิดว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างในการส่งข้าไปให้พระเจ้า ใช่ไหม?”

'หลิวเย่'ยกหัวขึ้น แววตาที่ชาญฉลาดของนางได้ค้นพบเจตนาที่ซ่อนเร้นของพระจักรพรรดินี'หยางฮู'พยักหน้าและกล่าว

“ข้ารับใช้ของท่านคิดว่านั่นจะเป็นการดีกว่าถ้าท่านรอให้นายท่านกลับมาก่อน, พระจักรพรรดินี...”

แม้ว่าเขาจะพูดไม่หมด แต่'หลิวเย่'ก็สามารถเข้าใจความหมายที่ซ่อนไว้ได้นางเป็นที่รู้จักว่าบุตรชายของพระจักรพรรดินีนั้นคือองค์ชายรัชทายาท ส่วน'พระมเหสีเฉิน'เป็นแม่ผู้ให้กำเนิด'ซวนหยวนเช่อ' พระจักรพรรดินีนั้นได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝั่งซ้าย และ'พระมเหสีเฉิน'นั้นได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝั่งขวา

ทั้งสองคนนี้กำลังต่อสู่แย่งอำนาจซึ่งกันและกันอย่างไรก็ตาม 'ซวนหยวนเช่อ'นั้นดีเกินไป ความกล้าหาญของเขาได้ล้มล้างองค์รัชทายาท'ซวนหยวนเฉิน' ด้วยความไม่สมดุลนี้ ทำให้เกิดความอยุติธรรมนับไม่ถ้วนในการตัดสิน'หลิวเย่'ไม่เคยอาศัยอยู่กับสมาชิกราชวงศ์เก่าแก่ แต่อะไรคือสิ่งที่แตกต่างระหว่างสิ่งนี้กับพลังการต่อสู้ในสมัยใหม่?

คนในยุคใหม่นั้นทำได้ดีกว่าในการวางแผนแต่ละอย่างได้ดีกว่าคนในยุคเก่ามาก หลังจากที่พวกเขาได้เรียนรู้จากประวัติศาสตร์การเมือง การปกครอง กว่า 5,000 ปีของจีนแม้ว่า'หลิวเย่'ไม่เคยเรียนพวกนี้มาก่อน แต่ว่านางก็เข้าใจความหมายของเรื่องการเมืองในขณะที่ดวงตานางหรี่ลงอย่างคมหล้า 'หลิวเย่'ก็ยกยิ้มขึ้นช้าๆ

“มีหรือที่ข้า, มู่หรงหลิวเย่จะกลัวใครหรือการพบปะกับใคร? ไม่, ข้าอยากรู้นักว่านางจะปฏิบัติกับข้าอย่างไร”

ด้วยคำพูดนี้ 'หลิวเย่'สะบัดแขนและก้าวเดินไปยังที่พักของพระจักรพรรดินี พระราชวังปิงเฉิน ในชุดปกติของนาง นางเป็นเพียงเด็กสาวน่ารังเกลียดในตอนนี้ นางจะไม่กลายเป็นดังนกฟีนิกซ์ด้วยชุดที่ดีมากกว่าเป็นการดูดีขึ้นด้วยตัวของนางเอง มันควรจะเพียงพอแล้วในชุดนี้ด้านหลังของนาง,

'ชิวเหิน' 'หยางฮู'มองหน้ากันชั่วระยะนึง ก่อนที่คนหนึ่งจะตามนางไปทันทีส่วนอีกคนก็วิ่งออกไปในอีกทางพระราชวังเทียนเจิ้นนั้นถูกสร้างขึ้นมาอย่างสวยงาม แต่ละมุมงดงามเกินจะเปรียบในพระราชวังปิงเฉิน, พระจักรพรรดินีนั่งอยู่ตรงกลางของห้องโถงพระราชวัง'หลิวเย่'ยังไม่ได้เข้าไปเมื่อนางได้ยิงคำเยินยอไร้สาระจากระยะไกล มันทำให้นางขนลุก

“องค์หญิงมู่หรงหลิวเย่มาถึงแล้ว”

เสียงแหลมสูงกล่าวขึ้นและเสียงเจื้อยแจ้วในภายวังเงียบลง

“เข้ามา”

เสียงสง่างามและภูมิฐานได้ดังขึ้นทำให้ยามเฝ้าประตูคำนับอย่างรวดเร็วและเชิญให้'หลิวเย่'เข้าไปในวังใช้เวลาไม่นานที่นางเข้ามาภายในห้องโถงของวังปิงเฉิน 'หลิวเย่'มองดูคนที่มาเตรียมพร้อมจำนวนมากในห้องโถงบางและโค้งมน, บริสุทธิ์และเซ็กซี่ แต่ละคนต่างก็มีใบหน้าที่งดงาม ภายในโถงของวังนี้เต็มไปด้วยหญิงสาวที่งดงาม

ใครอยากรู้ว่า ที่มาของชื่อตอนมันคืออะไร ก็ตามไปอ่านประวัติได้ที่ วิกิ นะครับ

ที่มา:https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=32