บทที่ 50 - สิ่งมีชีวิตอมตะ

บทที่ 50 - สิ่งมีชีวิตอมตะ

ในสามพันแคว้นยุคปัจจุบัน หากมีใครเอ่ยถึงบุตรคุนเผิง เจ้าสำนักหลายคนอาจจะทำหน้างง แต่ถ้าเอ่ยถึงสิ่งมีชีวิตอมตะ ย่อมเรียกเสียงฮือฮาและความหวาดระแวงจากเหล่าเจ้าสำนักได้แน่นอน

ใช่แล้ว ภายใต้อิทธิพลบางอย่าง ฉายาบุตรของสิบจอมวายร้ายคุนเผิงได้หมองมัวไปนานแล้ว ในเก้าสวรรค์สิบพิภพยุคปัจจุบัน เขาถูกเรียกว่าสิ่งมีชีวิตอมตะ ความดุร้ายเทียมฟ้า ฆ่ายอดฝีมือระดับเจ้าสำนักมานับไม่ถ้วน

แต่นั่นเป็นมุมมองของผู้ฝึกตนทั่วไป ถ้าให้เฟิงเลี่ยหาคำมาบรรยายบุตรคุนเผิงที่อยู่ตรงหน้า เขาจะเลือกคำนี้โดยไม่ลังเล...

อ่อนแอ!

แม้ระดับพลังของบุตรคุนเผิงจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลุดพ้นมานานหลายปีแล้ว แต่ความประทับใจแรกที่เขาให้เฟิงเลี่ยก็ยังคงเป็นความอ่อนแอ!

ต้องรู้ว่า ในฐานะลูกของเซียนแท้จริงโบราณเหมือนกัน หวังฉางเซิงฝึกตนจนถึงระดับวิถีขีดสุดตั้งแต่ก่อนที่จะมีชีวิตในชาติที่สองและถูกราชาเซียนความมืดแย่งชิงร่าง แต่บุตรคุนเผิงที่ทนมีชีวิตมาครึ่งค่อนยุค กลับมีพลังแค่ขอบเขตหลุดพ้นเท่านั้น

พลังสายเลือดเสื่อมถอย มรดกเผ่าพันธุ์สูญหาย แม้แต่วิชาสมบัติลับคุนเผิงที่มีติดตัวมาแต่เกิดก็ยังสืบทอดมาไม่ได้ เฟิงเลี่ยเห็นบุตรคุนเผิงแวบแรก ก็เห็นถึงความจนใจและความโศกเศร้าของลูกหลานเซียนโบราณในเก้าสวรรค์สิบพิภพยุคนี้

ในด้านนี้ ราชาแห่งดินแดนต่างมิติทำได้แสบมาก ขณะที่ทำร้ายหรือสังหารเซียนแท้จริงและราชาเซียนผู้ทรงพลังของเก้าสวรรค์สิบพิภพ ก็ได้ใช้วิชาลับโบราณสาปแช่งสายเลือดของเซียนและราชาเหล่านี้ไปด้วย ทำให้สายเลือดที่แข็งแกร่งจำนวนมากต้องตายตั้งแต่ยังไม่เกิด แม้จะมีบางส่วนที่ฝืนเกิดมาได้ แต่ศักยภาพก็เกือบจะถูกเผาผลาญจนหมดเกลี้ยง

"ลูกของคุนเผิงผู้ไร้เทียมทาน ไม่ได้รับมรดกคุนเผิง กลับต้องแบกรับวิบากกรรมของคุนเผิง น่าเศร้าจริงๆ" ครู่ต่อมา เฟิงเลี่ยถึงวางบุตรคุนเผิงลง ถอนหายใจ

เขามองออกว่า บนกระดูกมรรคของบุตรคุนเผิงมีเพียงแก่นแท้ของวิชาอินทรีสวรรค์และวิชาปลาคุนสวรรค์สลักอยู่บางส่วนเท่านั้น สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่บุตรคุนเผิงฝึกฝนมาภายหลัง ต้นกำเนิดที่มีมาแต่เกิดของเขาถูกใช้ไปกับการต่อต้านคำสาปจากดินแดนต่างมิติจนเกือบหมด แม้แต่วิชาสมบัติลับของเผ่าพันธุ์ก็ยังสืบทอดมาไม่ได้

"เชิญท่านราชันย์ระวังคำพูด ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น ท่านแม่ทำเพื่อข้ามามาก การแบกรับวิบากกรรมของท่านเป็นเรื่องสมควร หากไม่มีท่าน ข้าคงไม่มีโอกาสแม้แต่จะเกิดมา"

เห็นคำพูดของเฟิงเลี่ยดูเหมือนจะมีเจตนาไม่ดีต่อคุนเผิง บุตรคุนเผิงก็ลุกขึ้นยืน จ้องตาเฟิงเลี่ยอย่างแน่วแน่

"อืม เป็นคนค่ายเดียวกัน ข้าย่อมเคารพคุนเผิง" เฟิงเลี่ยจ้องมองบุตรคุนเผิงอย่างจริงจัง ครู่หนึ่งถึงเอ่ยว่า "เจ้าคือร่างรองหรือร่างหลัก ร่างอีกร่างอยู่ที่ไหน"

คุนเผิงไม่ได้ทิ้งพลังรบไร้เทียมทานไว้ให้ลูก แต่นางทิ้งวิชาสืบทอดที่พิเศษมากไว้ให้บุตรคุนเผิง สามารถทำให้คนหนึ่งมีหนึ่งวิญญาณสองร่าง แยกเป็นร่างหลักและร่างรอง ไม่ว่าร่างไหนตาย ขอแค่อีกร่างยังอยู่ ก็จะฟื้นคืนชีพได้

นี่เป็นวิชาที่แทบจะไร้ทางแก้ เว้นแต่จะฆ่าร่างหลักและร่างรองพร้อมกัน ไม่อย่างนั้นต่อให้ฆ่าร่างใดร่างหนึ่งกี่ครั้งก็ไร้ผล

ดังนั้น บุตรคุนเผิงในช่วงเวลาหนึ่งของยุคนี้จึงถูกเรียกว่าสิ่งมีชีวิตอมตะ เพื่อบรรยายว่าบุตรคุนเผิงนั้นฆ่าให้ตายยากจริงๆ

"ร่างหลักถูกลอบทำร้ายเมื่อหลายปีก่อน ข้าน้อยน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ ถูกผนึกไว้ในคุกแปดอาณาจักร ร่างนี้เป็นร่างรอง" สำหรับคำถามนี้ บุตรคุนเผิงตอบอย่างตรงไปตรงมา หลายปีมานี้เขาโดนเล่นงานมาเยอะ มีความแค้นฝังลึก

"ฝีมือพวกสำนักมังกรปีศาจ ถ้ำเมฆอัคคี แล้วก็ตำหนักเซียนสินะ" เฟิงเลี่ยถาม

"ยังมีฉินฉางเซิงแห่งภูเขาไม่แก่ เขาเป็นหนึ่งในตัวตั้งตัวตีที่ผนึกร่างหลักข้าในอดีต ร่างหลักข้าก็ถูกกดทับอยู่ใต้ศาสตราของเขา" บุตรคุนเผิงกัดฟันพูด

ในฐานะผู้ฝึกวิชาหนึ่งวิญญาณสองร่างแบบดั้งเดิม เขาคือหนึ่งวิญญาณสองร่างจริงๆ ไม่เหมือนเยว่ฉานในอนาคตที่ร่างหลักร่างรองมีสองบุคลิก ดังนั้นความแค้นจึงชัดเจนมาก

"อย่างนั้นหรือ ไอ้วิเศษเซียนตกค้างพวกนั้นยังตามจองล้างจองผลาญไม่เลิกจริงๆ ฝั่งสามพันแคว้นนี่ก็มีพวกโง่เง่าไม่น้อย" เฟิงเลี่ยพยักหน้า น้ำเสียงไม่มีความผันผวน แต่ความโกรธและจิตสังหารที่ซ่อนอยู่ในแววตา บุตรคุนเผิงกลับมองเห็นได้ชัดเจน

"ไม่ทราบว่าท่านราชันย์เฟิงเลี่ยยินดีจะช่วยข้าช่วยร่างหลักออกมาหรือไม่ หากลงไปเบื้องล่างสำเร็จ ร่างหลักข้าหลุดพ้นการผนึก ยินดีมอบวิชาคุนเผิงฉบับสมบูรณ์ให้ท่านราชันย์" บุตรคุนเผิงถอนหายใจเบาๆ เพราะฐานะบุตรคุนเผิง หลายปีมานี้เขาเสียเปรียบมามาก ตอนนี้ถูกกดดันจนแทบจะไม่มีโอกาสพลิกตัว ย่อมต้องคว้าทุกโอกาส

และเฟิงเลี่ยที่ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสามราชันย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเก้าสวรรค์สิบพิภพ และดูเหมือนจะมีความหวังดีต่อเขา อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการทำลายสถานการณ์ปัจจุบันของเขา

"ได้ แต่ทางไปเบื้องล่างมีปัญหา รอให้ทางนั้นเปิดครั้งหน้า ข้าจะลงมือ" เฟิงเลี่ยจ้องมองบุตรคุนเผิงอยู่นาน ถึงเอ่ยปาก

"ข้ารู้ว่าวิชาสมบูรณ์ของคุนเผิงอยู่ที่แปดอาณาจักร แต่ปัญหาที่สำคัญกว่าคือ หากได้วิชาคุนเผิงสมบูรณ์ เจ้ามีโอกาสเติมเต็มต้นกำเนิดที่ขาดหายไปได้ไหม"

เขาแน่นอนว่าสนใจวิชาสมบัติลับคุนเผิง แต่เมื่อเทียบกันแล้ว เขาคาดหวังให้บุตรคุนเผิงที่สมบูรณ์หรือแม้แต่คุนเผิงตัวจริงกลับมามากกว่า เพียงแต่ด้วยสภาพของคุนเผิงที่โดนคำสาปสลายเซียนตอนใกล้ตาย การที่ตัวจริงจะกลับมานั้นยากเกินไป แต่บุตรคุนเผิงที่มีต้นกำเนิดสมบูรณ์ดูจะน่าคาดหวัง

ต้องรู้ว่า เป็นเซียนแท้จริงเหมือนกัน แม่ของบุตรคุนเผิงคือเซียนแท้จริงไร้เทียมทานที่เกือบจะเป็นราชาเซียน ร่างกายเทียบเท่าราชาเซียน แข็งแกร่งกว่าพ่อของหวังฉางเซิงเยอะ หากบุตรคุนเผิงเติมเต็มต้นกำเนิดได้ ศักยภาพจะเหนือจินตนาการ

"ได้วิชาสมบูรณ์ของท่านแม่แล้ว น่าจะบรรลุราชันย์ได้ง่ายๆ แต่ต้นกำเนิดที่หายไปเติมเต็มยาก พลังเหล่านั้นถูกใช้ไปเกือบหมดเพื่อต้านทานคำสาปจากต่างมิติตั้งแต่ข้ายังไม่เกิด" บุตรคุนเผิงจนปัญญา "อนาคตถ้าเป็นราชันย์ ข้าจะหาสสารวิถีเซียนมาลองเติมเต็มต้นกำเนิดดู แต่ข้าก็ไม่หนุ่มแล้ว จะดึงศักยภาพออกมาได้สักกี่ส่วนก็พูดยาก"

"งั้นก็พยายามเข้า" ได้ยินดังนั้น ในใจเฟิงเลี่ยก็อดผิดหวังไม่ได้ แต่เขาก็ยังเก็บอารมณ์ เอ่ยว่า "เรื่องหลังจากนี้ค่อยว่ากัน ในเมื่อเจอเจ้าแล้ว ก็ขอให้เจ้าช่วยข้าทำเรื่องหนึ่ง"

"ท่านราชันย์เฟิงเลี่ยเชิญสั่ง" บุตรคุนเผิงพยักหน้า ยอดฝีมือระดับราชันย์ในเก้าสวรรค์สิบพิภพที่ยินดีช่วยเขามีน้อยจริงๆ ตอนนี้เฟิงเลี่ยยินดีออกหน้าแทนเขา ช่วยเรื่องเล็กน้อยย่อมไม่มีปัญหา

"ข้ามาแดนวิญญาณครั้งนี้ เพื่อหาทางจากแดนวิญญาณไปสู่โลกวิญญาณเสมือนในแปดอาณาจักรเบื้องล่าง แต่เจ้าก็รู้ ข้าเพิ่งออกมาได้ไม่นาน ต้องรบกวนเจ้าช่วยหาให้หน่อย" เฟิงเลี่ยไม่ปิดบังจุดประสงค์

"โลกวิญญาณเสมือนแปดอาณาจักรเบื้องล่าง? ท่านราชันย์เดิมทีก็จะไปแปดอาณาจักรเบื้องล่างอยู่แล้วหรือ" คำพูดของเฟิงเลี่ยทำให้บุตรคุนเผิงดีใจ ด้วยพลังรบของเฟิงเลี่ยลงไปเบื้องล่างย่อมหาคู่ต่อสู้ไม่ได้ การทำลายผนึกของเขาก็แค่พลิกฝ่ามือ

"อนาคตอาจจะไปดู แต่เป้าหมายหลักอยู่ที่โลกวิญญาณเสมือน ในเมื่อแดนวิญญาณมีทางไปโลกวิญญาณเสมือน ข้าเลยคิดว่าจะยืมทางไปดูคุกโบราณนั่นก่อน" เฟิงเลี่ยไม่ปฏิเสธ พูดสบายๆ

"งั้นเชิญตามข้ามา สำหรับสิ่งมีชีวิตระดับเรา ทางจากแดนวิญญาณไปโลกวิญญาณเสมือนแปดอาณาจักรไม่ใช่ความลับอะไร เพียงแต่ทางนั้นมีความต้องการแปลกประหลาด โลกวิญญาณเสมือนเองก็มีความไม่เป็นมงคลและความมืดแฝงอยู่ น้อยคนนักที่จะอยากไปที่นั่น" บุตรคุนเผิงกล่าว

"เจ้ารู้ความจริงของคุกโลกวิญญาณเสมือนแปดอาณาจักรไหม" เฟิงเลี่ยมองลูกชายของเซียนแท้จริงโบราณ จู่ๆ ก็ถามขึ้น

"พอได้ยินมาบ้าง ว่ากันว่าในโลกวิญญาณเสมือนมีสิ่งชั่วร้ายดำมืดที่สุดถูกผนึกอยู่ ท่านแม่ทิ้งข้อมูลให้ข้าไม่เยอะ แค่เตือนให้ข้าระวัง" บุตรคุนเผิงกล่าว

"งั้นเจ้าก็ตามข้าไปดูในโลกวิญญาณเสมือนเถอะ ในฐานะลูกของสิบจอมวายร้าย เจ้าสมควรได้รับรู้ความลับที่เป็นรากฐานที่สุดของเก้าสวรรค์สิบพิภพ" เฟิงเลี่ยพยักหน้า ไม่รอให้บุตรคุนเผิงตอบรับ ก็กลายเป็นแสงสวรรค์ คว้าตัวสิ่งมีชีวิตอมตะที่มีชื่อเสียงระบือลือลั่นในโลกภายนอกไว้ในมือ แล้วหายวับไปจากที่เดิม

[จบแล้ว]