ตอนที่ 47 วิชาเซียน: คาถาไม้: พระพุทธรูปพันหัตถ์
ตอนที่ 47 วิชาเซียน: คาถาไม้: พระพุทธรูปพันหัตถ์
การปะทะกันระหว่างตาเหยี่ยว มิฮอว์ค และ เซ็นจู โชวจู กินเวลาเพียงไม่กี่สิบกระบวนท่า
แต่วินาทีถัดมา มิฮอว์ค ผู้ได้ชื่อว่าเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก กลับถูกเซ็นจู โชวจู ตัดแขนขาด!
ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนในกองทัพเรือ
บนแท่นพลเรือเอก สามพลเรือเอกแห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ในท่วงท่าที่โอ้อวด สวมเสื้อคลุมทหารเรือ ต่างขมวดคิ้ว
ใครก็ตามที่สามารถเอาชนะตาเหยี่ยว มิฮอว์ค ได้ในเวลาสั้นๆ เช่นนี้ ย่อมเป็นตัวตนระดับสัตว์ประหลาดอย่างแน่นอน!
"อาโอคิยิ, คิซารุ พวกแกสองคนไปลองเชิงมันหน่อย!"
อาคาอินุ ซากาซุกิ พูดพลางพ่นควันซิการ์ออกจากปาก ใบหน้าเคร่งขรึมและน้ำเสียงเด็ดขาด
แต่อาโอคิยิ คุซัน เพียงแค่เบะปาก ไม่ตอบรับและไม่ขยับตัว
ในทางกลับกัน คิซารุ โบรซาลิโน่ หัวเราะเบาๆ ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า ขณะที่เขาเทเลพอร์ตเข้าหาเซ็นจู โชวจู
"ดาบอามาโนะมุราคุโมะ!"
วูบ!
ร่างทั้งร่างของโบรซาลิโน่กลายเป็นแสง และเขาก็ชักดาบยาวสีทองออกมาจากฝ่ามือ ฟันลงมาพร้อมเสียงหวีดหวิว
เซ็นจู โชวจู ซึ่งอยู่กลางอากาศ ชักดาบของตัวเองออกมาปัดป้องทันที และทั้งสองก็ปะทะกัน ก่อให้เกิดคลื่นเลเซอร์ที่รุนแรง
"โอ้ตายจริง เด็กสมัยนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ~"
ริ้วรอยเหี่ยวย่นของโบรซาลิโน่สั่นไหวเล็กน้อย เหมือนลิงที่คล่องแคล่ว
ดวงตาหลังแว่นกรอบเหลืองดูสงบนิ่งมาก ไร้ซึ่งความกังวล
เมื่อได้ยินดังนั้น เซ็นจู โชวจู ก็แค่นเสียง "แค่เด็กเมื่อวานซืน กล้าดียังไงมาทำตัวเหนือกว่า? ฉันแก่กว่าแกตั้งเยอะ!"
ทันทีที่พูดจบ เซ็นจู โชวจู ก็สูดหายใจลึก และ วิชาปราณ ของเขาก็ทำงานอย่างเงียบเชียบ
"ปราณจันทรา กระบวนท่าที่ 9: จันทร์แรม · เฟื่องฟู!"
ดาบที่เคลือบด้วยฮาคิเกราะ ปล่อยคลื่นดาบตัดไขว้กัน ก่อตัวเป็นรอยสีม่วงหลายสาย ขณะที่ดาบจันทร์เสี้ยวสีฟ้าเขียวหมุนวนและกวาดไปพร้อมกับปราณดาบ
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ... ในชั่วพริบตา ลมกรรโชกแรงหนาทึบคำรามออกมา ตัดเฉือนราวกับใบมีด สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับโบรซาลิโน่
ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่าดาบด้วยความเร็วสูง
คิซารุเป็นผู้ใช้ผลแสง รวดเร็วและจับตัวยากอย่างเหลือเชื่อ แต่กระบวนท่าดาบทั้งหมดของเขากลับถูกเซ็นจู โชวจู ปัดป้องได้ ราวกับผู้ใช้ผลแสงสองคนกำลังปะทะกัน
ปัง!
หลังจากผ่านไปสิบกว่ากระบวนท่า คิซารุ โบรซาลิโน่ ก็ถูกบีบให้ถอยหลัง ยิงลำแสงสีทองจำนวนมากออกจากปลายนิ้ว
เหมือนจรวดนำวิถี พวกมันบรรจุพลังงานธาตุแสงที่ปั่นป่วน
"ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าได้กลับไป!"
สีหน้าของเซ็นจู โชวจู ยังคงสงบนิ่ง และเขาค่อยๆ ยกฝ่ามือขึ้น ที่ซึ่งแสงสีขาว เจิดจ้า และรุนแรง มารวมตัวกัน
"คาถาธุลี · แยกแยะโลกปฐมภูมิ!"
วูม!
แสงสีขาวก่อตัวเป็นลูกบาศก์ขนาดเล็กในทันที จากนั้นค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นและบินออกไปด้วยความเร็วที่มองไม่เห็น
มันกลืนกินเลเซอร์ของคิซารุ แล้วพุ่งเข้าหาคิซารุ โบรซาลิโน่ ด้วยแรงผลักดันที่ไม่อาจต้านทานได้
"ท่าไม่ดีแล้ว! เจ้านี่มันน่ากลัวไปหน่อย!"
สีหน้าของโบรซาลิโน่เปลี่ยนไปด้วยความตกใจ เขาไม่กล้าเล่นตลกอีกต่อไป และรีบปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา
ตู้ม!
ในขณะที่วิชาแยกแยะโลกปฐมภูมิกำลังจะกลืนกินเขา เขาก็หลบการโจมตีถึงตายได้อย่างหวุดหวิด
เขารีบหันกลับไปมองและเห็นว่าสิ่งก่อสร้างในบริเวณที่ถูกวิชาแยกแยะโลกปฐมภูมิกลืนกินนั้นหายวับไปจนหมดสิ้น
เสื้อคลุมพลเรือเอกของเขาเองก็กลายเป็นฝุ่นผงภายใต้วิชาแยกแยะโลกปฐมภูมิเช่นกัน
ในขณะนี้ โบรซาลิโน่เหงื่อแตกพลั่ก โดยไม่ลังเล เขาเลือกที่จะถอยทันที
ต่อให้เงินเดือนสูงแค่ไหน ก็ต้องมีชีวิตอยู่ถึงจะใช้ได้!
อาโอคิยิ คุซัน และ อาคาอินุ ซากาซุกิ บนแท่นสูง เมื่อเห็นฉากนี้ ก็เริ่มนั่งไม่ติดที่ทันที
ทั้งสองเลิกเสแสร้งและโจมตีออกมาพร้อมกัน ปล่อยหมัดออกไปพร้อมกัน
พลังงานธาตุเย็นและร้อนกวาดเข้ามาจากทั้งสองด้าน
เซ็นจู โชวจู ยังคงไม่หวั่นไหว กวาดดาบเพื่อสร้างร่องลึกขนาดใหญ่บนพื้น และปราณดาบก็พุ่งขึ้น ราวกับจะแยกฟ้าและดินออกจากกัน
ครืน!
วิหคน้ำแข็งอันหนาวเหน็บและสุนัขปีศาจอันร้อนระอุโจมตีพร้อมกัน พลังงานที่ผลักดันกันทั้งสองปะทะกับปราณดาบ ทำให้เกิดหมอกไอน้ำหนาทึบ
เซ็นจู โชวจู ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย ไม่รู้สึกถึงพลังงานที่เฉียดหน้าด้วยซ้ำ เขาเหวี่ยงดาบอีกครั้ง
ปราณดาบที่คมกริบดูเหมือนจะผ่าท้องฟ้า พาดาบจันทร์เสี้ยวที่หมุนวนจำนวนมาก พุ่งเข้าหาอาคาอินุและอาโอคิยิ
"ไอซ์บอล!"
"เมเทโอวัลคาโน!"
ทั้งสองโจมตีพร้อมกัน ขว้างลูกบอลน้ำแข็งและหมัดลาวายักษ์ตามลำดับ ระเบิดปราณดาบของเซ็นจู โชวจู จนกระจุย
ฉึบ! ฉึบ! ฉึบ!
เสียงทึบๆ ดังขึ้นต่อเนื่อง และเศษซากธาตุจำนวนมากก็ตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับฝน
หลังจากจัดการกับปราณดาบที่คำราม อาคาอินุและอาโอคิยิรู้สึกว่าแสงโดยรอบมืดลง พวกเขาเงยหน้าขึ้นมอง
พวกเขาเห็นพระพุทธรูปไม้ยักษ์พุ่งชนลงมาอย่างกะทันหัน!
ครืน!
ทันใดนั้น มารีนฟอร์ดก็สั่นสะเทือนอีกครั้งด้วยเสียงและการสั่นสะเทือนมหาศาล ทำให้ทุกคนในกลุ่มแชทตกใจ
"วิชาเซียน · คาถาไม้ · พระพุทธรูปพันหัตถ์!"
เสียงเย็นชาของเซ็นจู โชวจู ดังก้อง ขณะที่พลังงานจิตวิญญาณและจักระของเขาพุ่งพล่านราวกับพายุ
พระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่กว่าอาคารในมารีนฟอร์ด ก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหันในความว่างเปล่า ลงจอดบนพื้นและทำให้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ตู้ม!!
มือขนาดยักษ์นับพันปรากฏขึ้นเป็นรูปครึ่งวงกลมด้านหลังพระพุทธรูปยักษ์ ขนาดมหึมาและจำนวนมากมายจนทำให้หนังศีรษะชา
【คามาโดะ ทันจิโร่】: "เชี่ย นั่นมันตัวอะไรครับเนี่ย?!"
【อิตาโดริ ยูจิ】: "พระพุทธรูปยักษ์ขนาดนี้ น่ากลัวจริงๆ"
【โทนี่ สตาร์ค】: "โอเค ผมยอมรับ ผมประเมินความแข็งแกร่งของท่านเซียนอมตะต่ำไปอีกแล้ว"
【เบียทริซ】: "..."
【อิซึมิ ซากิริ】: "..."
【โปโตกัส ดี. เอส】: "นี่คือพลังของท่านเซียนอมตะเหรอ? ตอนนี้ฉันช็อกมาก เขาเผชิญหน้ากับสามพลเรือเอกเพียงลำพังและปลดปล่อยพลังที่น่ากลัวขนาดนี้!"
【ไอนซ์ อูล โกว์น】: "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สมกับเป็นท่านเซียนอมตะ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็นจริงๆ! ฉากนี้น่าทึ่งจนลืมหายใจเลย!"
"ไอ้ตัวบ้านั่นมันคืออะไรวะ? น่ากลัวเกินไปแล้ว! โชคดีที่ท่านเซียนอมตะอยู่ฝั่งเรา การเดาของเจ้าหนูเด (เดมิเอิร์จ) ถูกต้องจริงๆ ท่านเซียนอมตะคือเทพเจ้าที่ลงมาจุติ!"
อย่าให้เสียงหัวเราะอันร่าเริงของราชันย์โครงกระดูกในกลุ่มหลอกคุณ จริงๆ แล้วเขาหวาดกลัวกับท่านี้ของเซ็นจู โชวจู มาก
"หึ ขนาดใหญ่ก็แค่ไว้ขู่!"
อาคาอินุแค่นเสียง ดูถูกอย่างไม่แยแส
ในโลกวันพีช มีของใหญ่ๆ เยอะแยะ เขาไม่กลัวขนาดของทักษะคู่ต่อสู้หรอก
"หวังว่าความแข็งแกร่งของแกจะดีเหมือนปากนะ ยอดเขาพระพุทธ!"
เซ็นจู โชวจู แสยะยิ้มและตะโกนเบาๆ อีกครั้ง
พระพุทธรูปพันหัตถ์กำมือแน่นทันทีและทุบลงไปที่อาคาอินุและอาโอคิยิ
แม้แต่คิซารุที่ถอยหนีก็ไม่รอด ทุกคนและทุกสิ่งในบริเวณใกล้เคียงล้วนเป็นเป้าหมายของพระพุทธรูปพันหัตถ์!
ครืน! ครืน ครืน!!!
ในพริบตา หมัดยักษ์คู่แล้วคู่เล่าก็กระหน่ำลงมา
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป และพวกเขาก็ปลดปล่อยการโจมตีและมาตรการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาพร้อมกัน
อย่างไรก็ตาม พลังหมัดของพระพุทธรูปยักษ์นั้นเกินความคาดหมายของทุกคนไปไกล
วิชาเซียน คาถาไม้ ที่ผสานพลังงานจิตวิญญาณ จะต้านทานด้วยวิธีการธรรมดาได้อย่างไร?
อาคาอินุถูกหมัดทุบเข้าไปเต็มๆ พื้นดินใต้เท้าของเขาแตกละเอียดทีละนิ้ว และเขาก็ถูกซัดปลิว พร้อมลาวาจำนวนมากไหลทะลักออกมา
ตู้ม!
หมัดอีกหมัดกระแทกลงมา อาคาอินุที่ยังไม่ทันหายใจจากการโจมตีครั้งล่าสุด ก็โดนเข้าไปอีกดอกเต็มๆ
จบตอน