ตอนที่ 44 ขอผมบัฟตัวเองสักนิดนะครับ
ตอนที่ 44 ขอผมบัฟตัวเองสักนิดนะครับ
โลกวันพีช
มารีนฟอร์ด!
มารีนฟอร์ด หรือที่รู้จักกันในชื่อศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ เป็นองค์กรที่ขึ้นตรงต่อ รัฐบาลโลก
ภายใต้ธงแห่งความยุติธรรมที่แท้จริง ทำหน้าที่รักษาระเบียบทั่วมหาสมุทรทั่วโลก ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือเป็นหนึ่งในสามขั้วอำนาจที่ยิ่งใหญ่ของแกรนด์ไลน์
แต่ในขณะนี้ มารีนฟอร์ด ได้กลายเป็นสมรภูมิรบขนาดใหญ่ที่มีผู้คนล้มตายนับไม่ถ้วน ถ่ายทอดสดไปทั่วโลก!
กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว นำกลุ่มโจรสลัดพันธมิตรสี่สิบสามกลุ่ม เปิดฉากโจมตีศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ โดยมีเป้าหมายเพื่อช่วยเหลือ โปโตกัส ดี. เอส!
แน่นอนว่ากองทัพเรือไม่ได้อ่อนด้อย พวกเขาครอบครองกองกำลังชั้นยอดนับแสนนาย และร่วมมือกับเจ็ดเทพโจรสลัด เปิดฉากการต่อสู้เพื่อตั้งรับ!
เสียงของการฆ่าฟัน เสียงอื้ออึง เสียงโลหะกระทบกัน และเสียงกรีดร้องดังสับสนและหูดับตับไหม้ สร้างความหวาดกลัวให้กับทุกคน
"ลูกๆ ของข้า! บุกเข้าไปและทำให้พวกมันรู้ถึงผลของการล่วงเกินหนวดขาว!"
ครืน!
ชายชราหนวดขาว สูงกว่าหกเมตร ถือง้าวเล่มยักษ์ยาวหลายเมตร ยืนอยู่บนซากเรือที่เสียหายครึ่งลำ เสียงของเขาดังกึกก้องไปทั่วทิศทาง
รอบตัวเขาเต็มไปด้วยผู้ใช้ผลปีศาจและโจรสลัดที่มีสีหน้าดุร้ายและแรงกดดันมหาศาล
เป้าหมายของพวกเขา เอส กำลังคุกเข่าอยู่บนแท่นประหารตรงกลาง จ้องมองสนามรบเบื้องล่างอย่างเหม่อลอย
"พ่อ รีบหนีไป อย่ามาช่วยผม!!!"
เอสตะโกนเสียงดัง แต่เสียงของเขาไม่สามารถทะลุผ่านสนามรบได้ จางหายไปในความโกลาหลเท่านั้น
ต่อให้หนวดขาวได้ยินคำพูดของเอส เขาก็คงจะแค่ยิ้มและปลอบใจเขา
หนวดขาว ผู้ได้ชื่อว่าเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกวันพีช ไม่มีวันทิ้งลูกชายแล้วหนีด้วยความกลัว
การต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างสองฝ่ายจวนจะปะทุขึ้น พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอาละวาดและกวาดล้างไปทั่ว และเสียงกระทบกันของอาวุธก็ประสานไปกับเสียงปืนและเสียงระเบิด
ผู้ใช้ ผลปีศาจ คือตัวตนที่ท้าทายสวรรค์ที่สุดในโลกนี้
พวกเขาครอบครองความสามารถสารพัดรูปแบบ หลากหลายและแพรวพราว
สิ่งนี้สร้างฉากที่วุ่นวายมาก ด้วยการระเบิดเหมือนขีปนาวุธที่เจาะหลุมอุกกาบาตหลุมแล้วหลุมเล่าในสนามรบ
วูม!
ในขณะนี้ ความบิดเบี้ยวของมิติก็ปรากฏขึ้นข้างๆ หนวดขาว และร่างสองร่างก็ปรากฏขึ้นพร้อมกันบนดาดฟ้าเรือที่พังเสียหาย
คนหนึ่งสวมเสื้อแขนสั้นและกางเกงขาสั้นลำลอง มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า เหมือนชายหนุ่มรูปงามจากโลกมนุษย์ แต่กลับแผ่รังสีแห่งความเหนือชั้นที่ไม่อาจละเลยได้
อีกคน ไม่สิ ต้องเรียกว่าอีกตน เป็นโครงกระดูกเดินได้ สวมชุดคลุมกว้าง ถือคทาที่ประดับด้วยเพชรหลากสี ราวกับกำลังกำดวงดาวไว้ในมือ
【ติ๊ง! ถึงสถานที่ภารกิจแล้ว ภารกิจนี้จะมีการถ่ายทอดสดตลอดเวลา!】
หลังจากเซ็นจู โชวจู และ ไอนซ์ อูล โกว์น มาถึงโลกวันพีช การแจ้งเตือนกลุ่มแชทก็ปรากฏขึ้นในหัวของพวกเขาเช่นกัน
โทนี่และคนอื่นๆ สามารถเห็นฉากจากทั้งสองโลกในกลุ่มได้แล้ว จากมุมมองที่แตกต่างกันของทั้งสี่คน
【โทนี่ สตาร์ค】: "นี่คือสงครามของโลกโจรสลัดเหรอ? ทั้งสถานที่และสเกลมันเกินจินตนาการไปเลย!"
【เบียทริซ】: "ฉันต้องยอมรับเลยว่า นี่ทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ เหมือนกัน"
ในเวลาเดียวกัน ทันจิโร่และอิตาโดริ ยูจิ ก็ปรากฏตัวขึ้นนอกอาคารขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
ท้องฟ้ามืดมิด แต่เต็มไปด้วยเสียงโหยหวนชวนขนลุก ราวกับว่าอาคารตรงหน้าเป็นหุบเหวลึกหมื่นจั้ง!
"โย่ คุณทันจิโร่ ยินดีที่ได้เจอกันครั้งแรกครับ ไปด้วยกันเถอะ คุณคาเนกิควรจะอยู่ข้างในตึกนี้นี่แหละ!"
อิตาโดริ ยูจิ ยิ้มกว้าง กำปั้นทุบฝ่ามือ ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
เขาเป็นคนลงมือทำจริง ไม่ลังเลเลย เมื่อมาถึง เขาก็เข้าเรื่องทันที
ทันจิโร่ยิ้มอย่างอ่อนโยนและพยักหน้าเล็กน้อย
ทั้งสองเดินเคียงคู่กันเข้าไปในอาคารร้างแห่งนี้ ซึ่งเต็มไปด้วย กูล และเจ้าหน้าที่สืบสวน!
อีกด้านหนึ่ง การปรากฏตัวของเซ็นจู โชวจู และ ไอนซ์ อูล โกว์น ทำให้รูม่านตาของหนวดขาวหดเกร็งทันที และ ฮาคิสังเกต ของเขาก็ล็อกเป้าไปที่ทั้งสองคนทันที
"สวัสดีครับ ท่านเซียนอมตะ ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรกครับ!"
จุดแสงในเบ้าตาของไอนซ์ อูล โกว์น วูบไหวเล็กน้อยขณะที่เขาพูดกับเซ็นจู โชวจู อย่างเคารพ
"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก เราเป็นเพื่อนกัน!" เซ็นจู โชวจู ตอบด้วยรอยยิ้ม
ราชันย์โครงกระดูกสุภาพกับเขาจริงๆ ไม่มีความหยิ่งยโสเลย ดูเหมือนการมโนของเขาจะไปไกลถึงระดับจักรวาลแล้วสินะ
ไอนซ์ อูล โกว์น พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นสายตาของเขาก็หันไปทางหนวดขาว "นั่นคือเอสเหรอครับ?"
"ไม่ใช่ คนที่อยู่บนแท่นประหารตรงโน้นต่างหาก!"
เซ็นจู โชวจู ส่งสายตาไปทางเอส ซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบร้อยเมตร
ทั้งเขาและราชันย์โครงกระดูกไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของคนรอบข้างเลย คุยกันเองเฉย
โจรสลัดรอบๆ ต่างมองดูพวกเขาอย่างระแวดระวัง แต่ไม่กล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้า
แม้ว่าทั้งสองคนนี้จะยังไม่ได้ลงมือ แต่ออร่าของพวกเขาบ่งบอกถึงพลังมหาศาล การดำรงอยู่ของพวกเขาเหมือนมังกรหมอบ น่ากลัวอย่างที่สุด
ในเมื่อพ่อของพวกเขายังไม่พูด พวกเขาก็ย่อมไม่ลงมือ
สีหน้าของหนวดขาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย อนุมานจากการสนทนาของพวกเขาว่าทั้งสองคนดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของเอส
"กุระระระระระ! พวกเจ้าสองคนเป็นเพื่อนของลูกชายข้า เอส ด้วยงั้นรึ?"
หนวดขาวหัวเราะร่า เสียงของเขาดังก้องสั่นสะเทือนอากาศ
เซ็นจู โชวจู ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า "ใช่ แต่คุณไม่ต้องสนใจเราหรอก ทำเหมือนเราไม่มีตัวตนก็ได้"
ภารกิจของพวกเขาคือการช่วยเอส และพวกเขาไม่มีเจตนาที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับหนวดขาวมากเกินไป การรีบจบงานสำคัญที่สุด
ทั้งสองเมินเฉยต่อโจรสลัดหน้าตาดุร้ายรอบตัวและยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ มองไปทางเอสด้วยสีหน้าผ่อนคลายและสงบ
"ไปกันเถอะ เริ่มภารกิจช่วยเหลือกัน!"
เซ็นจู โชวจู ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า หยิบ ดาบดำชูซุย ออกมาจากช่องเก็บของระบบและผูกไว้ที่เอว เตรียมพร้อมปฏิบัติการ
ฉากการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ทำให้เลือดในกายเขาเดือดพล่านจริงๆ เขาใจร้อนแล้ว และดาบดำชูซุยในมือของเขาก็เริ่มสั่นระริก
"ขออภัยครับ ก่อนการต่อสู้ ขอผมบัฟตัวเองสักพันล้านบัฟนะครับ!"
ในขณะที่เซ็นจู โชวจู กำลังจะกระโจนออกไปอาละวาด ราชันย์โครงกระดูกก็อุทานขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก
เซ็นจู โชวจู หันกลับมาอย่างงงงวย เห็นเพียงราชันย์โครงกระดูกกระแอมสองทีและเริ่มร่ายคาถา
"บิน!"
สิ้นเสียง เสียงหึ่งๆ ก็ดังขึ้น และแสงสีม่วงจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขาทันที
"พรร่ายเวท!"
วูม!
แสงสีทองเหมือนแก้วปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขาทันที
"บาเรียอนันต์!"
วูม!
แสงสีเขียวมรกตปกคลุมทั่วร่าง ราวกับป้อมปราการที่ไม่มีวันแตก
"บาเรียเวทมนตร์ - ศักดิ์สิทธิ์!"
วูม!
"แก่นแท้แห่งชีวิต!"
วูม!
"เสริมพลังทุกสถานะระดับสูง!"
วูม!
...ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของเซ็นจู โชวจู
ไอนซ์ อูล โกว์น ร่ายคาถาอยู่เต็มๆ สามนาที บัฟตัวเองไปกว่าร้อยชนิด ออร่าของเขาพุ่งถึงขีดสุด ราวกับว่าเขาสามารถทำลายโลกได้ด้วยการดีดนิ้ว!
【เซ็นจู โชวจู】: "(╯°Д°)╯ (┻━┻!!"
อะไรของมันวะเนี่ย นี่มันกะจะทำลายโลกวันพีชเหรอ? ต้องบัฟเยอะขนาดนี้เลยเรอะ?
การกระทำของราชันย์โครงกระดูกไม่เพียงแต่ทำให้เซ็นจู โชวจู อึ้ง แต่ยังรวมถึงสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ และโจรสลัดรอบข้างด้วย
เมื่อออร่าและแรงกดดันของราชันย์โครงกระดูกแข็งแกร่งขึ้น แม้แต่ดวงตาของหนวดขาวก็ยังเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในท้องทะเลแท้ๆ แต่ในขณะนี้ เขากลับรู้สึกถึงอันตรายและตกตะลึงอยู่ลึกๆ
จบตอน