ตอนที่ 7 การตรวจสอบเครือข่าย! มาตรการต่อต้านการปลอมแปลง!

ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดเงียบในขณะนี้

ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่เฉินจะใช้สิ่งประดิษฐ์เซียนจริงๆ!

นี่...

ประมุขแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์มีอำนาจมากมายและมีอำนาจควบคุมสิ่งประดิษฐ์เซียนบางส่วน

แต่สิ่งประดิษฐ์เซียนคือไพ่ตายของดินแดนศักดิ์สิทธิ์

แต่กลับนำมันมาใช้แบบนี้

มันเลอะเทอะเกินไป

หวังฉางชุน ประหลาดใจกับความคิดที่ป่าเถื่อนของ เย่เฉิน แต่ก็ยังถามอย่างลังเลว่า "ประมุขศักดิ์สิทธิ์ ถ้าท่านทําเช่นนี้จะมีความเสียหายต่อสิ่งประดิษฐ์เซียนหรือไม่"

เงินเป็นสิ่งสําคัญ

แต่สิ่งประดิษฐ์เซียนสําคัญกว่า

นี่คือรากฐานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน

เย่เฉินยิ้มอย่างราบเรียบ "ผู้อาวุโสหวังกังวลมากเกินไป สิ่งประดิษฐ์เซียนที่สง่างามย่อมไม่มีปัญหาในการทำสิ่งเล็กน้อยเช่นนี้"

คัมภีร์เซียนเทียนหยานของพวกเขานั้นสมบูรณ์แบบสำหรับการเป็นเซิร์ฟเวอร์

ประการแรก สิ่งประดิษฐ์เซียนสามารถดูดซับปราณจิตวิญญาณจากความว่างเปล่าเพื่อเติมเต็มพลังงาน

ไม่ต้องกังวลเรื่องพลังงานแต่อย่างใด

สามารถให้บริการได้ตลอด 24 ชม.

ประการที่สอง คัมภีร์เซียนเทียนหยาน อยู่ในมือของเซียนซึ่งเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถอนุมานกฎได้

พลังการประมวลผลนั้นสูงจนสุดจะพรรณนา

อาจกล่าวได้ว่าพลังการประมวลผลรวมกันของคอมพิวเตอร์ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ และเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดบนโลกในชีวิตที่แล้วอาจไม่ถึงหนึ่งในสิบของคัมภีร์เซียนเทียนหยาน

นี่คือความแข็งแกร่งของสิ่งประดิษฐ์เซียน

ดังนั้นอย่าพูดว่าตอนนี้มันเป็นเพียงสถานีฐานซึ่งรับผิดชอบคถณสมบัติการสื่อสารพื้นฐาน

แม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะถูกสร้างขึ้นในอนาคตและมีการเปิดตัวคุณสมบัติของอินเทอร์เน็ตต่างๆ มันก็จะจะไม่ส่งผลกระทบใดๆต่อคัมภีร์เซียนเทียนหยาน

มันคือการใช้ให้เกิดประโยชน์

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งต่อสู้กันเองมาหลายปีแล้ว และไม่มีใครเคยเห็นการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายเลยสักครั้ง

ท้ายที่สุดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่แห่งล้วนมีเซียน

สิ่งประดิษฐ์เซียนเปรียบเสมือนอาวุธนิวเคลียร์

ไม่มีใครกล้าผลักใครจนสิ้นหวัง

ดังนั้นการไม่ใช้มันเป็นการสูญเปล่า ทำไมไม่บริจาคให้กับ เย่เฉิน และ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน

......

เมื่อเห็นว่าผู้อาวุโสในปัจจุบันยังคงจมอยู่ในความตกใจ

เย่เฉินโบกมือใหญ่และดึงภาพที่อยู่เหนือห้องโถงใหญ่กลับคืนมา

จากนั้นเขาก็พูดอย่างสบายๆ "ตอนนี้ทุกคนควรเข้าใจแล้ว"

"แหวนสื่อสารเป็นสิ่งประดิษฐ์วิเศษระดับต่ำที่ธรรมดาที่สุด"

"แก่นแท้ของมันอยู่ในคัมภีร์เซียนเทียนหยาน"

"ข้าตัดสินใจที่จะทําให้การสื่อสารเป็นอุตสาหกรรมสําคัญของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อแก้ไขวิกฤตการณ์ทางการเงินในดินแดนศักดิ์สิทธิ์"

"ใครขวาง? ใครต่อต้าน?"

ในขณะนี้ผู้อาวุโสหลายคนพูดพร้อมกัน "ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ ทรงฉลาดมาก!"

หลังจากเข้าใจการทํางานของแหวนสื่อสารแล้ว

ไม่มีอะไรที่ต้องตั้งคําถามอีก

แม้ว่าแหวนจะเป็นเพียงสิ่งประดิษฐ์วิเศษ แต่คุณสมบัติของมันทรงพลังกว่าสิ่งประดิษฐ์จิตวิญญาณและสิ่งประดิษฐ์สมบัติเสียอีก

มันมีแนวโน้มที่ดี

ในฐานะที่เป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมที่สําคัญของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มันไม่มีปัญหาเลย

เมื่อเห็นว่าทุกคนพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง เย่เฉินมองไปที่หวังฉางชุน "ผู้อาวุโสหวังทิศทางการผลิตหลักถัดไปของยอดเขาหลอมกลั่นคือแหวนสื่อสาร"

"แหวนสื่อสารไม่ใช่เรื่องยาก ข้าจะสลักงานฝีมือทั้งหมดลงในหยกจดจำในภายหลัง"

"แหวนสื่อสารที่ได้รับการหลอมกลั่น นิกาย จะซื้อมันในราคา 10 คะแนนผลงาน"

หวังฉางชุน พยักหน้าทันทีเมื่อได้ยินเรื่องนี้

เย่เฉินพูดต่อไป "อย่างไรก็ตามแก่นแท้เหล็กที่สลักด้วยค่ายกลจะต้องถูกจัดหาโดยนิกาย หากใช้จากภายนอก แหวนจะไม่สามารถใช้งานได้"

หวังฉางชุน งุนงงเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งนี้

"ประมุขศักดิ์สิทธิ์ ทําไมเป็นอย่างนั้น"

เป็นไปได้ไหมว่าแก่นแท้เหล็กภายในนิกายนั้นแตกต่างจากโลกภายนอก?

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย "แก่นแท้เหล็กที่นิกายจัดหาให้ไม่แตกต่างจากโลกภายนอก"

"แต่แก่นแท้เหล็กของนิกายได้สัมผัสกับกลิ่นอายของสิ่งประดิษฐ์เซียน ซึ่งหมายความว่ามันได้รับการรับรองว่าเป็นของแท้”

"เฉพาะแหวนสื่อสารที่ทําจากแก่นแท้เหล็กที่ได้รับการรับรองเท่านั้น ถึงจะสามารถสื่อสารกับสิ่งประดิษฐ์เซียนและสื่อสารกับผู้อื่นได้ หากไม่มีการรับรองแสดงว่าเป็นเพียงเศษเหล็กเท่านั้น!"

เช่นเดียวกับโทรศัพท์มือถือที่มีใบอนุญาตการเข้าถึงเครือข่าย

แหวนสื่อสารยังต้องการการรับรองเพื่อเชื่อมต่อกับสิ่งประดิษฐ์เซียน

มิฉะนั้นใครๆก็สามารถสร้างสิ่งนี้ได้โดยไม่มีปัญหาทางเทคนิค

หากช่างฝีมือทําแหวนแบบสุ่มและสามารถใช้มันได้

นั่นไม่ได้หมายความว่าสิ่งประดิษฐ์เซียน ถูกขโมยไปใช้อย่างไร้ประโยชน์ไม่ใช่หรือ?

"ประมุขศักดิ์สิทธิ์ฉลาด!"

แม้ว่าผู้อาวุโสที่อยู่ที่นี่จะไม่คุ้นเคยเล็กน้อยกับคำศัพท์ใหม่ๆ เช่น การรับรองในปากของเย่เฉิน

แต่พวกเขายังสามารถเข้าใจได้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แหวนสื่อสารสามารถสร้างได้ด้วยตัวเองเท่านั้น

สิ่งนี้จะช่วยลดความเสี่ยงของการเลียนแบบ

ในโลกเซียนทั้งหมดมีเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาเท่านั้นที่สามารถทําได้

ธุรกิจผูกขาด ทํากําไรได้มากที่สุด

หลักการนี้ใช้ได้กับทุกโลก

ดวงตาของผู้อาวุโสฝ่ายสํานักงานกิจการภายนอกสว่างขึ้น

พวกเขากําลังปวดหัว หลังจากสูญเสียผลิตภัณฑ์หลักอย่างใบต้นท้อเซียน ธุรกิจร้านค้าของตนเองในเมืองเซียนหลายแห่งย่อมตกต่ำลง

ตอนนี้มีแหวนสื่อสารแล้ว และยังเป็นธุรกิจพิเศษที่มีอนาคตสดใส

"ประมุขศักดิ์สิทธิ์ แหวนสื่อสารของเราจะถูกขายให้กับโลกภายนอกในราคาเท่าไหร่"

ผู้อาวุโสฝ่ายสํานักงานกิจการภายนอกถามอย่างคาดไม่ถึง ทันใดนั้นผู้อาวุโสคนอื่นๆก็พูดว่า "ราคาต้องเป็นหินวิญญาณระดับสูงอย่างน้อยหนึ่งก้อน!"

"ถูกต้อง ความสามารถในการสื่อสารได้ตามต้องการในโลกเซียนทั้งหมด นี่เป็นสิ่งที่ สิ่งประดิษฐ์สมบัติ สิ่งประดิษฐ์เต๋า ไม่สามารถทําได้ การขายหินวิญญาณระดับสูงหนึ่งก้อนนั้นนับว่าถูกแล้ว"

"ข้าคิดว่าจําเป็นต้องขายหินวิญญาณระดับสูงอย่างน้อยสิบก้อน ท้ายที่สุดมันสามารถสื่อสารได้แม้จะอยู่ในอาณาจักรลับ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่นิกายใหญ่ปราถนายิ่ง"

"ธุรกิจนี้ถูกผูกขาดโดยดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานของเราอย่างสมบูรณ์ พวกเราสามารถขายมันด้วยเงินเท่าไหร่ก็ได้ หินวิญญาณระดับสูงสิบก้อน ถ้าเจ้าไม่ซื้อมัน คนอื่นจะซื้อมันแน่นอน อย่างไรก็ตามสหายเต๋าของข้าในขั้นวิญญาณก่อตั้งจะไม่ตระหนี่อย่างแน่นอน"

"ตระกูลเหล่านั้น และกองกําลังจะซื้อและจัดเตรียมให้กับสาวกหลักจํานวนมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

ทุกคนต่างพูดถึงมัน ต่างคิดว่าจะขายในราคาสูง

รู้ไหมว่าต้นทุนวัสดุของแหวนสื่อสารนั้นมีเพียงหินวิญญาณระดับต่ำเท่านั้น

ต้นทุนต่ำ กำไรสูง นี่คือกำไรที่บ้าเลือด

ไม่ยากที่จะเกินผลประโยชน์ที่ได้รับจากต้นเซียนทุกปี

อย่างไรก็ตาม เย่เฉิน ส่ายหัว "ราคาที่ผู้อาวุโสกล่าวถึงนั้นสูงเกินไปเล็กน้อย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสหลายคนตกตะลึง

นี่ยังสูงอยู่ไหม?

ผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์มีคุณสมบัติที่ไม่เคยมีมาก่อน

หายากและมีราคาแพง

การขายในราคานี้

มันเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว

เย่เฉิน ส่ายหัว

ความคิดของผู้อาวุโสในการทําเงินยังล้าสมัยเกินไป