บทที่ 423 นี่ไม่ใช่น้ำพุร้อนที่มนุษย์สร้างขึ้น

แปดนาทีต่อมา

ประตูลิฟต์ของโรงแรมก็เปิดขึ้นอีกครั้ง

หลินฟานและเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมเสียงหัวเราะ

เมื่อมาถึงกลางล็อบบี้

หลินฟานมองซูรุ่ยเหวินและเพื่อนทั้งสี่คนที่รออยู่ แล้วยิ้มกล่าวว่า “ในเมื่อคนมากันครบแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ”

เพื่อนร่วมห้องทั้งสามของซูรุ่ยเหวินเห็นว่าหลินฟานยังคงเป็นหัวหน้าชั้นหลินคนเดิมที่เข้าถึงง่าย ความตึงเครียดที่เพิ่งเกิดขึ้นก็คลายลงไปมาก

แต่พวกเธอก็ยังไม่กล้าพูดเสียงดังอยู่ดี

กลุ่มคนเดินมุ่งหน้าไปยังวิลล่าบนภูเขา

จากการพูดคุยกันระหว่างทาง ทำให้เพื่อนร่วมห้องทั้งสามของซูรุ่ยเหวินวางใจได้อย่างสมบูรณ์

ที่แท้หัวหน้าชั้นหลินก็ยังเป็นหัวหน้าชั้นหลินคนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

เมื่อคิดดูแล้ว ฐานะที่หลินฟานมีในวันนี้ย่อมไม่ได้เพิ่งมีวันนี้

เพื่อนร่วมห้องทั้งสามของซูรุ่ยเหวินเริ่มผ่อนคลาย และกล้าที่จะพูดคุยกับหลินฟานมากขึ้น

หลังจากเดินทางมาสิบกว่านาที ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงป้อมยามด้านนอกวิลล่า

หัวหน้า รปภ.เห็นว่าเป็นหลินฟานมา ก็รีบวิ่งเข้ามายิ้มกล่าวว่า “คุณหลิน เชิญทางนี้ครับ ผมจะพาไปที่วิลล่าหมายเลขสอง”

หลินฟานมองหัวหน้า รปภ.แล้วพยักหน้ากล่าวว่า “ขอบคุณมากครับ”

หัวหน้า รปภ.รีบโบกมือกล่าวว่า “ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร เชิญทางนี้ครับ”

คณะของหลินฟานเดินตามหัวหน้า รปภ.มาถึงหน้าประตูสีแดงบานใหญ่

ประตูสีแดงในสมัยโบราณก็คงจะประมาณนี้

“คุณหลินครับ ผมขอตัวไม่รบกวนท่านแล้วนะครับ หากมีอะไรให้เรียกผมได้เลย” หัวหน้า รปภ.ส่งหลินฟานถึงหน้าวิลล่าหมายเลขสองแล้วกล่าวลา

หลินฟานพยักหน้า กล่าวเบาๆ ว่า “ขอบคุณครับ”

หัวหน้า รปภ.รีบกล่าวว่า “เป็นหน้าที่ครับ เป็นหน้าที่”

กล่าวจบก็หันหลังเดินจากไป

เขาก็โล่งใจในใจ ไม่คิดเลยว่าหลินฟานจะเข้าถึงง่ายขนาดนี้

เสี่ยวฟางสัมผัสสีบนประตู แล้วกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “สีนี้สัมผัสแล้วลื่นมากเลย”

“แล้วกระเบื้องด้านบนนี่เป็นแก้วเหรอ?”

“ดูเงางามมากเลย”

ในเวลานั้น เสี่ยวลี่ที่อยู่ข้างเสี่ยวฟางก็กล่าวว่า “แน่นอนว่าต้องลื่นอยู่แล้ว สีพวกนี้ใช้สีที่ดีที่สุด ว่ากันว่ากระป๋องหนึ่งก็ราคาหลายแสนหยวนแล้ว”

นี่เป็นข้อมูลที่เธอสอบถามจากชาวเน็ตผู้รอบรู้มา

“และด้านบนก็ไม่ใช่แก้ว แต่เป็นเครื่องแก้ว (琉璃 - Liuli) ของแท้เลย”

เธอไม่ได้พูดอะไรตลอดทาง ก็เพื่อหาข้อมูลนี่แหละ

อย่าคิดว่ามีแต่ผู้ชายที่ชอบอวด ผู้หญิงก็ชอบอวดเหมือนกัน

เพราะการอวดสำเร็จสามารถทำให้จิตใจเบิกบานได้

แน่นอนว่าเมื่อเธอพูดจบ ซูรุ่ยเหวินและเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนก็มองมาที่เธอ สายตาแฝงไปด้วยความชื่นชมเล็กน้อย

ทำให้เธอรู้สึกเติมเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

หลินฟานมองทุกคนที่จ้องมองประตูสีแดง แล้วกล่าวว่า “ไปกันเถอะ”

เขาพูดจบก็เดินนำเข้าไปด้านใน

ทุกคนได้ยินคำพูดของหลินฟาน ก็รีบเดินตามเข้าไปในวิลล่า

เมื่อเข้าไปในบริเวณลานบ้าน การจัดวางทั้งหมดของหลินฟานได้รับการออกแบบตามแบบสวนในราชสำนักสมัยโบราณ ให้ความรู้สึกแบบย้อนยุคเต็มเปี่ยม

มีศาลาและซุ้มริมน้ำ

“เอ๊ะ ที่นี่มีสระน้ำใหญ่ด้วย?”

“เอาไว้เลี้ยงปลาเหรอ?”

“แต่ทำไมฉันไม่เห็นปลาเลยนะ แปลกจัง”

เสี่ยวฟางบังเอิญเห็นสระน้ำเล็กๆ ในลานบ้าน

เลี้ยงปลาเหรอ?

หลินฟานได้ยินคำพูดของเสี่ยวฟางก็รู้สึกพูดไม่ออกในใจ

นี่มันบ่อน้ำพุร้อนนะ

ถ้าเอาไว้เลี้ยงปลา ปลาก็คงถูกต้มสุกหมดแล้วไม่ใช่เหรอ?

เขาตัดสินใจให้ความรู้แก่พวกเธอสักหน่อย จะได้ไม่เกิดเรื่องน่าขบขัน

“ไอ ไอ ไอ”

เขาไอเบาๆ แล้วชี้ไปที่บ่อน้ำพุร้อนกล่าวว่า “นี่ไม่ใช่สระน้ำเล็กๆ”

“นี่คือบ่อน้ำพุร้อนสำหรับแช่ตัวโดยเฉพาะ”

เสี่ยวฟางได้ยินคำพูดของหลินฟาน ก็ย่อตัวลงด้วยความอยากรู้ ใช้มือแตะน้ำในสระ แล้วร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ “ว้าว น้ำนี้อุ่นมากเลย”

“หัวหน้าชั้นหลินเก่งจริงๆ รู้ทุกอย่างเลย”

เธอจ้องมองหลินฟานด้วยความชื่นชมอย่างเต็มที่ ราวกับเป็นแฟนคลับตัวยง

เธอไม่คิดเลยว่าหลินฟานไม่เพียงแต่มีเงิน แต่ยังรู้เรื่องต่างๆ มากมายขนาดนี้

ซูรุ่ยเหวินก็ย่อตัวลง ใช้มือแตะน้ำในสระเช่นกัน ความอบอุ่นก็แผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือของเธอ

อุ่นสบายจริงๆ

เธอยกศีรษะขึ้นมองหลินฟาน แล้วถามด้วยความสงสัยว่า “หัวหน้าชั้นหลินคะ บ่อน้ำพุร้อนนี้สร้างขึ้นได้อย่างไร?”

“ไม่เห็นมีที่ทำความร้อนเลย”

เธอเคยหาข้อมูลมาโดยเฉพาะว่าบ่อน้ำพุร้อนในวิลล่าส่วนใหญ่เป็นน้ำพุร้อนที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่เธอไม่พบอุปกรณ์ทำความร้อนในสระเลย เธอจึงอยากรู้มาก

เพื่อนร่วมห้องทั้งสามของซูรุ่ยเหวินก็มองหลินฟานเช่นกัน พวกเธอเองก็อยากรู้เรื่องนี้

ข้อมูลเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องนำไปอวดเพื่อนสาวๆ ได้

มิฉะนั้นถ้าถามอะไรก็ตอบไม่ได้ คงน่าอายแย่

หลินฟานมองซูรุ่ยเหวินและเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคน ส่ายหัวแล้วยิ้มกล่าวว่า “นี่ไม่ใช่น้ำพุร้อนที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่เป็นน้ำพุร้อนธรรมชาติ”

เขามองบ่อน้ำพุร้อนตรงหน้า แล้วรู้สึกถอนหายใจในใจ

เขาไม่คิดเลยว่าบนภูเขาเฟิงเย่จะมีบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติอยู่ด้วย

ซูรุ่ยเหวินและเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนได้ยินคำพูดของหลินฟาน ก็มองบ่อน้ำพุร้อนตรงหน้าด้วยความตกใจ

แต่ละคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

นี่?

นี่คือบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติจริงๆ เหรอ?

ต้องรู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าน้ำพุร้อนในท้องตลาดส่วนใหญ่เป็นน้ำพุร้อนที่มนุษย์สร้างขึ้น ส่วนน้ำพุร้อนธรรมชาติที่แท้จริงนั้นมีน้อยมาก

พวกเธอไม่คิดเลยว่าน้ำพุร้อนตรงหน้าจะเป็นน้ำพุร้อนธรรมชาติ จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไร?

“ว่ากันว่าน้ำพุร้อนธรรมชาติมีแร่ธาตุที่อุดมสมบูรณ์ สามารถปรับปรุงผิวพรรณ ทำให้ผิวเรียบเนียนละเอียดและขาวใสได้”

“ว้าว จริงเหรอ?”

“เธอคิดจะทำอะไร? อย่าบอกนะว่าจะแช่น้ำพุร้อนตอนนี้?”

ซูรุ่ยเหวินรีบดึงเสี่ยวฟางที่กำลังจะถอดเสื้อผ้า

หัวหน้าชั้นหลินและเพื่อนร่วมห้องของเขายังอยู่ตรงนี้เลยนะ

แบบนี้มันจะดูไม่ดีนะ

เสี่ยวฟางได้สติคืนมา ใบหน้าก็แดงก่ำทันที เธอเกือบลืมไปแล้วว่าหลินฟานและเพื่อนร่วมห้องทั้งสี่คนยังอยู่ตรงนี้

“ไอ ไอ ไอ”

“หัวหน้า ไปเถอะ พวกเราไปเก็บของกันก่อน”

หลินฟานรู้สึกว่าเสี่ยวฟางค่อนข้างบ้าบิ่น เขากลัวว่าอีกสักครู่เสี่ยวฟางจะทำอะไรที่น่าตกใจยิ่งกว่านี้อีก

ซูรุ่ยเหวินและคนอื่นๆ เห็นหลินฟานเดินจากไป ก็รีบเดินตามไป พวกเธอคิดว่าควรจะเลือกห้องพักและวางสัมภาระก่อนแล้วค่อยทำอย่างอื่น

กลุ่มคนเดินขึ้นไปที่ชั้นสอง

หลินฟานหันไปบอกสาวๆ ทั้งสี่คนด้านหลังว่า “พวกเราพักชั้นสอง ส่วนพวกคุณผู้หญิงพักชั้นสามแล้วกันนะ”

เขาคิดว่าการพักแยกชั้นกันน่าจะสะดวกสำหรับทุกคนมากกว่า

ซูรุ่ยเหวินและเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนมองหน้ากัน แล้วพยักหน้า ก่อนจะเดินขึ้นไปที่ชั้นสาม

หลินฟานเลือกห้องนอนหลัก

เมื่อเดินเข้าไปในห้องนอน ก็ให้ความรู้สึกเหมือนเดินเข้าไปในห้องบรรทมของจักรพรรดิสมัยโบราณ

โต๊ะเก้าอี้ไม้แดง เตียงไม้แดง เต็มไปด้วยสไตล์ย้อนยุค

เฟอร์นิเจอร์เหล่านี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าใช้เงินจำนวนมากในการสร้าง

คุณฟู่จ้านคุนนี่ชอบสไตล์โบราณจริงๆ

เขาส่ายหัว

แต่สำหรับเขา สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญ ขอแค่พักสบายก็พอแล้ว

เขาวางกระเป๋าลง

เขากำลังจะเอนตัวลงนอนพักผ่อนสักหน่อย

“กรี๊ดดด” เสียงกรี๊ดจากชั้นสามทำให้เขาผุดลุกขึ้นจากเตียงทันที

เขารีบวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว