เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

White Online : ตอนที่47 ก็อบลิน

White Online : ตอนที่47 ก็อบลิน

White Online : ตอนที่47 ก็อบลิน


ตอนที่47 ก็อบลิน

ไอแซคเดินมาเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาเห็นแต่ถนนลูกรังที่เขาเดินเหยียบย่ำอยู่และทุ่งหญ้ารอบถนน

เขายังมีป้ายชื่อสีแดงสดเหมือนเดิม เขาคิดว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 5ชั่วโมงมันถึงจะกลับกลายเป็นสีส้ม

นั่นทำให้เขามีเวลามากพอที่จะเดินหาสถานที่ล่ามอนสเตอร์ใหม่ๆ

ทุกคนมุ่งความสนใจไปที่ป่าอสูรเพราะมันอยู่ใกล้เมืองมากที่สุด แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังไม่มีใครกล้าสำรวจข้างในป่าอสูรเลย

และไอแซคก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นด้วย มันค่อนข้างไร้จุดหมายเกินไป

แต่ในขณะที่เขากำลังเดินอยู่ เขาก็คิดถึงการเอารัดเอาเปรียบคนอื่น!

ทุกคนมีความคิดว่าการเดินทางทำได้ด้วยวิธีเดินทางด้วยเท้าหรือไม่ก็นั่งรถม้าลาก

แต่มันมีอีกลูกเล่นนึงคือการออกเกมและเข้าใหม่ ซึ่งลูกเล่นนี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อมีห้องเช่าหรือบ้านเป็นของตัวเอง วิธีนี้ถ้าหากออกเกมไปแล้วและกลับเข้ามาใหม่ จะได้กลับไปอยู่ในบ้านหรือห้องเช่าทันที

แต่ไอแซคยังใช้วิธีนี้ไม่ได้ในตอนนี้ เพราะป้ายชื่อของเขายังมีสีแดง ไม่อย่างงั้นพวกทหารยามจะต้องมาจับกุมเขาแน่

และเมื่อลูกเล่นแบบนี้ใช้ได้ ไอแซคก็ไม่กังวลเรื่องระยะเวลาในการเดินทางกลับเมือง

เขาตัดสินใจที่จะถอดเสื้อเกราะโซ่ออกและเริ่มวิ่งออกไปตามทางเพื่อให้ถึงจุดหมายได้ไวขึ้น

แม้ว่าวิธีมันอันตรายแต่เขาก็ไม่เจออันตรายใดๆเลยขณะทางเดินทางมาตลอดครึ่งชั่วโมง

เขาวิ่งต่อไปอีก 2ชั่วโมง บริเวรณโดยรอบเงียบและสงบ ลมพัดมาทำให้ผมขาวสวยของเขาปลิวไสวไปตามสายลม

จนกระทั่งเขาเริ่มหมดแรงวิ่ง เขาเริ่มหายใจไม่ออก แต่ในใจเขาก็คิดว่าถ้ายังช้าอยู่แบบนี้มันจะหมดเวลาเล่นเกมของเขา เขาเหลือเวลาไม่มากแล้ว

เขามั่นใจว่าถ้าหากเขาไม่ได้ใช้หมวกระดับบรอนซ์

แต่ใช้หมวกระดับในตำนานเขาคงมีเวลามากพอให้วิ่งไปได้ไกลขึ้น

หมวกระดับบรอนซ์มีข้อจำกัดมากเกินไป!!

เขาสามารถไปถึงจุดหมายได้ใน 3ชั่วโมงโดยไม่หยุดวิ่ง แต่ตั้งแต่ที่เขาวิ่งมา เขาเหลือเวลาเล่นเกมอีกเพียงแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น

“ไปไม่ทันแน่เลย...” ไอแซคพึมพำด้วยท่าทางที่เหนื่อยอ่อนล้า เขามองหน้าไปทางทุ่งหญ้า

“อืม...” ไอแซคเริ่มคิดว่าถ้าเขาวิ่งไปตามถนนมันจะเป็นการอ้อมเกินไปไหม? ถ้าหากเขาวิ่งตัดทุ่งหญ้าไปเลยหล่ะ?

มันคงช่วยประหยัดเวลาได้ดีมาก!

หลังจากที่ไอแซคพักเหนื่อยได้ระยะหนึ่ง เขาก็เริ่มกลับมามีแรงเหมือนเดิมและไอแซคก็ได้กลั้นใจและออกวิ่งเหมือนถูกผีสิง

เขาวิ่งตัดทุ่งหญ้าไป ทุ่งหญ้าทำให้เขารู้สึกสบายกว่าวิ่งบนพื้นถนนอีก

นั่นจึงทำให้เขาก้าวได้สะดวกขึ้นเล็กน้อย

หลังจากวิ่งอย่างไม่หยุดพักเป็นเวลาอีก 1ชั่วโมง เขาก็เห็นป่าใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก!

“ถึงแล้ว!” ไอแซคดูตื่นเต้นและวิ่งเร็วขึ้นไปอีก หลังจากนั้นอีก 10นาทีเขาก็เข้าไปในชายป่า

ไอแซคล้มตัวลงกับพื้นเพื่อพักหายใจ

ขณะที่เขากำลังพักผ่อนขจัดความอ่อนล้า

จู่ๆก็มีข้อความโผล่มาตรงหน้าเขา!

*ติ๊ง ติ๊ง*

[คุณได้ค้บพบ Forest of Unknown! (ป่านิรนาม)]

[รางวัล : 500XP - ฉายานักผจญภัย]

[ฉายานักผจญภัย : ทุกครั้งที่ค้นพบสถานที่ใหม่จะทำให้ผู้เล่นได้รับค่า XP เพิ่มขึ้น 300%]

[ยินดีต้อนรับอยู่ป่านิรนาม]

[จำกัดเลเวล : 10 - 100]

ไอแซคยืนขึ้นและปัดสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย เขาเปลี่ยนกลับไปใส่เสื้อเกราะโซ่ และนำปืนพกออกจากช่องเก็บอุปกรณ์

เหลือเพียง 50 นาทีก่อนที่เวลาจะหมด

และเขายังหยิบของอีกอย่างนึงออกมาจากช่องเก็บอุปกรณ์

[น้ำยาเร่ง XP - ไม่ธรรมดา]

ไอแซคเปิดฝาขวดและเริ่มดื่มมัน

ของเหลวสีน้ำเงินไหลออกจากขวดแก้วผ่านลำคอของไอแซคลงไป

*ติ๊ง ติ๊ง*

[ใช้น้ำยาเร่ง XP!]

[คุณจะได้รับ XP เพิ่มขึ้น 50%]

[59.59…]

[59.58…]

ไอแซคสูดหายใจเข้าลึกๆและเดินเข้าไปในป่า!

เขาไม่ได้วางแผนที่จะเสี่ยงชีวิต เขาจะไม่ต่อสู้กับศัตรูที่ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะได้

ป่านิรนามนั้นมืดมิดกว่าป่าอื่นๆที่เขาเคยพบเจอ ใบไม้และกิ่งไม้ได้บดบังแสงแดดส่วนมาก ทำให้บรรยากาศของป่าดูน่าขนลุกและน่ากลัว

แต่ไอแซคไม่ได้กลัวความมืดมิดนี้

ในชีวิตนี้เขามีแค่สิ่งเดียวเท่านั้นที่กลัว และไม่ใช่ป่าอันมืดมิดนี้

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ได้ออกจากส่วนเล็กๆของป่า และไปอยู่ตรงด้านหน้าถ้ำขนาดเล็กที่มีเสียงดังฟังชัดออกมาจากข้างในถ้ำ

ไอแซคได้ยินเสียงฝีเท้าดังออกมาชัดเจน และในไม่ช้า...

ดวงตาของเขาต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจหลังพบว่าฝีเท้านั้นเป็นของใคร

มันเป็นบุคคลที่มีผิวสีเขียวแต่ร่างกายสั้นมากจนดูเหมือนเด็ก เขาไม่ได้สวมชุดเกราะหรืออาวุธ

เขาไม่ได้ดูอันตรายแต่อย่างใด

[ก็อบลิน – เลเวล 11]

[HP 111/111]

“กร๊า!!” ก็อบลินหยุดเดินและตกใจ เขาเห็นร่างของมนุษย์ผมสีขาวสวยมองมาที่เขาด้วยใบหน้าที่ตกใจเหมือนกัน

“กร๊า กร๊า!!” ก็อบลินวิ่งเข้าไปหาไอแซคพร้อมกับเหวี่ยงหมัดของเขา

ไอแซคจ่อปืนพกไปทางก็อบลินและเหนี่ยวไก

*ปัง!*

กระสุนเจาะหน้าผากของก็อบลินและตายไปในทันที

ก็อบลินกลายเป็นพิกเซลและไม่ดรอปอะไรเอาไว้เลย

[คุณได้ฆ่าก็อบลิน!]

[ได้รับ 180XP!]

เสียงปืนดังก้องไปทั่วป่า

ไอแซคเริ่มได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้นภายในถ้ำ

เขายกปืนพกอันที่สองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และจ่อไปที่ปากถ้ำ

ในไม่ช้าก็อบลินสองตัวก็ปรากฏพร้อมกับกระบองไม้ของพวกเขา พวกมันดูตัวใหญ่กว่าก็อบลินตัวก่อนเล็กน้อย

[ก็อบลิน - เลเวล 12]

[HP 120/120]

[ก็อบลิน - เลเวล 13]

[HP 126/126]

ก็อบลินเริ่มกรีดร้องและวิ่งเข้าหาไอแซคด้วยขาที่สั้นของพวกมัน

ไอแซคกดไกปืนทั้งสองพร้อมกัน กระสุนทั้งสองพุ่งออกจากกระบอกปืน

กระสุนนัดแรกเจาะทะลุหน้าผากของก็อบลินเลเวล 12

กระสุนนัดที่สองเจาะทะลุหน้าผากของก็อบลินเลเวล 13 แต่มันไม่ตาย!

เพราะปืนพกอีกข้างของเขามันเป็นแค่ระดับธรรมดา ซึ่งมันทำดาเมจได้แค่ 70HP เท่านั้น!

ก็อบลินตัวแรกกลายเป็นพิกเซล แต่ตัวที่สองเข้ามาปรากฏตัวต่อหน้าเขาและเหวี่ยงกระบองเข้ามา!

ไอแซคใช้ความว่องไวของเขากระโดดถอยหลัง

แต่แล้วข้อความก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[คุณได้ฆ่าก็อบลิน]

[ได้รับ 225XP!]

ตอนแรกไอแซคคิดว่าก็อบลินใช้กระบองทุบเขาตายแต่มันไม่ใช่ มันเป็นข้อความของการฆ่าก็อบลินตัวแรก

ก็อบลินตัวที่สองเริ่มไล่ตามไอแซคด้วยความกระหายเลือด

[ก็อบลิน - เลเวล 13]

[HP 56/126]

จบบทที่ White Online : ตอนที่47 ก็อบลิน

คัดลอกลิงก์แล้ว