White Online : ตอนที่44 ป่าอสูร

ตอนที่44 ป่าอสูร

“หืม...” ไอแซคครุ่นคิดว่าจะอัพค่าสถานะที่เหลือไปทางใด แต่แล้วเขาก็มองไปที่แถบหลอดเลือด HP ของเขา

“เพิ่มค่าพลังชีวิต HP หน่อยละกัน..” ไอแซคเทค่าสถานะคงเหลือทั้ง 10 หน่วยลงไปทันที

[VIT : 26 -> 36]

หลังจากนั้นเขาก็จะออกจากห้องสมุด แต่เขายังมีสมุดอยู่สามเล่มอยู่กับตัว

เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับหนังสือเหล่านี้ดี

แต่ในไม่ช้าเกมก็เลือกให้เขาเอง

[คุณได้รับหนังสือ Terrain of Beast Forest]

[คุณได้รับหนังสือ Battle Tactics]

[คุณได้รับหนังสือ Importances of Physique]

ในไม่ช้าหนังสือทั้งสามเล่มก็สลายหายไปอยู่ในช่องเก็บอุปกรณ์ของไอแซค

“ผมเก็บมันไปได้ด้วยงั้นหรอ? เยี่ยม” ไอแซคยิ้มและลุกขึ้นยืน หลังจากนั้นก็ออกจากห้องหนังสือไป

เขาเริ่มเดินไปบนท้องงถนนที่ผู้คนพลุกพล่านอีกครั้ง

แม้ว่าเขาจะใช้เวลาไป 5 ชั่วโมงกับคริสตัล แต่มันก็คุ้มค่า

5 ชั่วโมงก็เพียงพอแล้วที่จะเลเวลอัพ และยังได้ค่าสถานะมาอีกด้วย

เขาดีใจมากที่ได้รับค่าสถานะ PRE มา เพราะมันช่วยให้เขายิงได้แม่นยำขึ้น แต่ไอแซคก็ไม่แน่ใจว่าค่าสถานะ CHA หรือค่าเสน่ห์นี้มันใช้ยังไง

นอกจากนี้การเล็งเป้าของไอแซคยังดีขึ้นแบบก้าวกระโดด จนในตอนนี้เขามั่นใจที่จะไปป่าอสูรแล้ว

มีสองวิธีที่ผู้เล่นจะไปยังป่าอสูร วิธีแรกคือการเดินเท้า

วิธีที่สองคือไปกับรถม้าลาก ซึ่งวิธีนี้จะไวกว่าวิธีแรกมาก แต่มันก็แลกมาด้วยค่าใช้จ่ายที่แพงกว่า

แต่ไอแซคก็มั่นใจว่าเขามีเงินมากพอที่จะใช้วิธีที่สอง

โดยปกติแล้วคนม้าจะอยู่เตรียมพร้อมแถวบริเวณประตูเมืองเสมอ เพราะมันเป็นจุดสัญจรผ่านไปมา ทำให้ผู้เล่นมากมายสะดวกในการใช้งาน

และพักหลังมานี้ผู้เล่นมากมายก็พร้อมที่จะจ่ายให้รถม้าลาก ทำให้พวกเขาเริ่มเย่อหยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุดพวกเขาก็มีรายได้มากกว่าทหารเสียอีก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ไอแซคก็เดินมาถึงประตูเมืองและพบเห็นรถม้าลากหลายสิบคันจอดรออยู่

เขาเห็นผู้เล่นกำลังโต้เถียงกับคนม้า แต่พวกเขาดูนิ่งไม่ไหวติงใดๆ

ไอแซคเริ่มรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาจึงลองเดินเข้าไปใกล้รถม้าลากที่ใกล้ที่สุดและถาม

“ขอโทษนะ” ไอแซคพูดขณะมองดูป้ายชื่อ [Rufus (รูฟัส)]

“หืม?” รูฟัสลืมตาขึ้นมาและเห็นคนผมขาวสวยกำลังมองมาที่เขา

“เดินทางไปป่าอสูรนี่เท่าไหร่ครับ?” ไอแซคถาม

“มาคนเดียวหรอ?” รูฟัสถามพร้อมกับกอดอก

ไอแซกพยักหน้า

“อืม... คิดแปป” รูฟัสคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบว่า “1000 White Coins”

“1000!” ไอแซคอุทานออกมา ‘นั่นเท่ากับค่าเช่าห้องสองสัปดาห์!!’

รูฟัสถอนหายใจและโบกมือ “ถ้าไม่มีเงินก็ไปซะ”

‘พวกนี้คิดอะไรกันอยู่? ทำไมเขาไม่ให้ราคามาต่ำๆแล้ววิ่งหลายรอบเอานะ!’ ไอแซคบ่นในใจ

ขณะที่เขาเดินบ่นไปมา เขาก็ถามคนม้าคนอื่นไปเรื่อยๆ

แล้วก็ได้ข้อสรุปว่าราคามันก็เรทประมาณนี้หมด แถมยังให้แพงกว่ารูฟัสเสียอีก

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!? โลภจนทิ้งสมองไปกันหมดแล้วงั้นหรอ?” ไอแซคบ่นด้วยความโกรธขณะเริ่มเดินเท้าไปยังป่าอสูร

การเดินเท้าจะใช้เวลาราวๆ 2-3 ชั่วโมง แต่ถ้าหากวิ่งก็จะรวดเร็วกว่า

ไอแซคลองกดปุ่มสองสามปุ่มในหน้าอินเทอร์เฟซ และหลังจากนั้นเสื้อเกราะโซ่ก็หายเข้าไปในช่องเก็บอุปกรณ์ของเขา

ในตอนนี้ไอแซคสวมใส่แค่เสื้อยืดสีขาวสบายๆและกางเกงหนังสีน้ำตาล

เขาเริ่มวิ่งไปยังป่าอสูร

เขาถอดเสื้อเกราะโซ่ออกเพราะมันทำให้เขาเหนื่อยเวลาวิ่ง และเขาก็ไม่กลัวการโดนมอนสเตอร์โจมตี

เพราะเส้นทางที่เขาวิ่งนี้เต็มไปด้วยผู้เล่นมากมาย เขามั่นใจมากว่าจะไม่มีมอนสเตอร์มารบกวนเขา

“ฮึก ฮึก...” หลังจากวิ่งไปหนึ่งชั่วโมง หน้าผากของไอแซคก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และการหายใจก็ถี่ขึ้นมา

หัวใจของเขาสูบฉีดอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ยังไม่หนักเท่ากับตอนฝึกเทรนนิ่งฉบับบอดี้การ์ดที่เขาเคยทำ

หลังจากวิ่งต่อไปอีกสิบนาที เขาก็มาถึงป่าอสูร

ไอแซคหยุดอยู่หน้าป่าเพื่อพักหายใจ

เขาใช้เวลาไปทั้งหมด 1ชั่วโมง 10นาทีเพื่อมาถึงสถานที่แห่งนี้

ถ้าหากเดินจะใช้เวลา 2ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ

และถ้าหากใช้รถม้าก็ 1ชั่วโมง

ไอแซคยืนพิงต้นไม้และเริ่มสวมเสื้อเกราะโซ่อีกครั้ง

เขาไม่เห็นสิ่งอันตรายใดๆรอบตัว เพียงได้ยินแค่เสียงการต่อสู้และเสียงกรีดร้อง

ไม่นานความเจ็บปวดจากการวิ่งยาวก็หายไป

ไอแซคเริ่มนำปืนพกออกมาจากช่องเก็บอุปกรณ์และเดินเข้าไปในป่าอสูร

สิ่งแรกที่เขาสังเกตได้ในป่าคือ พื้นดินนั้นค่อนข้างนุ่มมาก

‘หนังสือนั้นระบุเอาไว้แบบนี้เลยแหะ...’ ไอแซคคิดในใจ

ในไม่ช้าเขาก็เข้าไปยังพื้นที่แรกที่กว้างขวาง ซึ่งมีต้นไม้อยู่ไม่มากนัก เขาเห็นผู้เล่นอย่างน้อย 30คนกำลังต่อสู้กับอสูร 3 ตัว

ไอแซคเฝ้าดูเฝ้ามองอย่างระมัดระวังจนแน่ใจว่ามีอย่างน้อย 5ปาร์ตี้ที่คอยจะขโมยการฆ่า

อสูรกำลังร้องออกมาอย่างทรมาณโดยที่พวกมันทำอะไรไม่ได้นอกจากการถูกล่า

ไอแซคมั่นใจมากว่ามันจะต้องมีการสังหารหมู่เกิดขึ้นที่นี่แน่นอน

พวกเขาทั้งหมดจะไม่ได้รับค่าประสบการณ์จากการฆ่าอสูร แต่พวกเขาจะได้รับจากการฆ่าผู้เล่นด้วยกันเอง!

ไอแซคครุ่นคิดอยู่พักนึง แต่แล้วเขาก็เห็นใบไม้ร่วงหล่นรอบตัวเขา

ใบไม้ค่อยๆล่วงกระทบพื้นดินที่อ่อนนุ่ม

ไอแซคหันหน้าไปมองที่ยอดต้นไม้และพบชายคนหนึ่งสวมชุดเสื้อคลุมดำที่กำลังจ้องมองการต่อสู้แบบตาเหยี่ยว

ไอแซคค่อยๆถอยหลังอย่างช้าๆ พยายามที่จะไม่ส่งเสียงให้เขารู้

แล้วไอแซคก็มาซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้และมองไปยังร่างสวมชุดดำที่ว่า

‘ต้องมีเยอะกว่านี้แน่’ ไอแซคคิดว่าต้องมีคนมากกว่านี้แน่ เพราะบริเวณนี้เป็นจุดแรกๆเมื่อเข้าป่ามาจะต้องเห็นที่แห่งนี้

‘อืม... ผมควรทำยังไงดี?’ ไอแซคขมวดคิ้วและคิด แต่ไอแซคไม่รู้เลยว่าตอนที่เขาคิดอยู่นี้เขาก็ตกเป็นเหยื่อของคนอื่นเช่นกัน

ไกลออกไปบนต้นไม้ มีชายคนหนึ่งกำลังแสดงสีหน้าที่เย็นชาจ้องมองมาที่ไอแซค เขามีปืนพกคู่หนึ่งคาดไว้ที่เอว และสวมเสื้อคลุมดำทั้งตัว

มันเป็นการแต่งกายของ Hitman!