White Online : ตอนที่27 ประตู!

ตอนที่27 ประตู!

[ยินดีต้อนรับเข้าสู่ดันเจี้ยนเดี่ยวแห่ง Swornword!]

ไอแซคเห็นข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

แต่สำหรับผู้เล่นที่อยู่ข้างนอกจะมองไม่เห็นอะไรนอกจากความมืด

แต่ตอนนี้...ภายในถ้ำสว่างไสว ไอแซคมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจน

ผนังเป็นสีน้ำตาลและมีโคมไฟขนาดเล็กห้อยลงมาจากเพดาน

เขาหันหน้ากลับมามองทางเข้าและเห็นว่ามีกำแพงหินปรากฏขึ้น...นี่หมายความว่าเขาไม่สามารถย้อนกลับไปได้

เขาหันหน้าไปมองรอบๆและพบว่าที่ปลายทางเดินมีห้องหนึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลมากนัก

ไอแซคนำปืนพกออกมาจากช่องเก็บอุปกรณ์และเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

ในไม่ช้าเขาก็เดินเข้ามาในห้องดังกล่าว

ภายในนั้นกว้างขวางมีคริสตัลสีฟ้าขนาดเล็กห้องลงมาจากเพดาน ทำให้ทั่วทั้งห้องสว่างไสวด้วยสีฟ้าสบายตา

ไอแซคละสายตาจากคริสตัลสีฟ้าและมองไปทางด้านหน้าเขา..

มีประตูอยู่ 3บาน

ประตูไม้สามบานมีตัวอักษรที่แตกต่างกันระบุเอาไว้

ประตูแรกมีตัวอักษร G

ประตูที่สองมีตัวอักษร D

ประตูที่สามมีตัวอักษร O

“GDO?” ไอแซคยักคิ้วขึ้นและครุ่นคิด

“อืม...” ไอแซคเริ่มเรียงตัวอักษรใหม่

“DOG ….? GOD …?” ไม่ว่าจะเรียงยังไงก็ได้อยู่ 2แบบที่มีความหมาย

“เอาเถอะไม่ว่าจะเรียงยังไงเราก็เข้าได้แค่ประตูเดียว...” เขาตัดสินใจเลือกประตู G แบบมั่วๆ

*เอี๊ยด!*

เสียงประตูดังลั่นอย่างน่าสยอง อากาศเย็นถาโถมเข้าใส่ร่างของไอแซค

“หนะ..หนาว!” ไอแซคตัวสั่นจนต้องรีบปิดประตูลง

เขาไปที่ประตูบานสองและพยายามเปิดมัน แต่ก็ทำไม่ได้

เขาจึงลองไปเปิดประตูบานที่สามดู แล้วก็เปิดมันไม่ได้เช่นกัน

มีแค่ประตูบานแรกตัว G เท่านั้นที่เปิดได้

คราวนี้กลับไปเปิดประตูบานแรกอีกครั้งและลมหนาวก็โจมตีเขาอีกครั้ง

เขาต้องเข้าไปให้ได้!

‘เริ่มหายใจไม่ออกแล้วสิ หนาวเหลือเกิน... โลกนี้ช่างโหดร้าย!’ ไอแซคก้าวเท้าเดินไปข้างใน และประตูมันก็ปิดลงทันที

ไอแซคเริ่มถูมือเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย

เขายังคงรู้สึกหนาวแต่มันก็ช่วยบรรเทาได้นิดหน่อย

ไอแซคเริ่มเดินอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาอยากวิ่งใจจะขาดแต่เขาก็กลัวเผชิญกับกับดักด้านหน้า

ไอแซคเก็บปืนพกกลับเข้าไปในช่องเก็บอุปกรณ์เพราะเขาคิดว่าปืนพกไม่น่าจะช่วยเขาพ้นจากความหนาวเหน็บได้

เขาเดินต่อไป 2 นาทีจนขนทั่วร่างกายของเขาเริ่มแข็งทื่อ

แต่โชคดีที่เขาเห็นจุดสิ้นสุดของทางเดิน เขารีบตรงดิ่งไปทันที

หลังจากออกมาได้แล้ว อากาศที่หนาวเย็นก็หายไป

“เฮ่อ...” ไอแซคสูดหายใจเข้าเต็มปอดและขยับร่างกายไปมาเพื่อสร้างความอบอุ่น

*ฟึ๊บ!*

แต่ทันใดนั้น ประตูที่เขาเข้ามาก็เริ่มสว่างไสวด้วยสีสันหลากสี

เขาจ้องมองบนเพดานและเห็นคริสตัลนับร้อยที่สีสันแตกต่างกันทั้งหมด

คริสตัสเริ่มทำให้บรรยากาศในห้องอบอุ่นจนอุณหภูมิในร่างกายของไอแซคกลับมาเป็นปกติ

ไอแซคมองไปด้านหน้าและเห็นประตู 4บานที่มีตัวอักษรต่างกัน

ประตูแรกมีตัวอักษร Y

ประตูที่สองมีตัวอักษร H

ประตูที่สามมีตัวอักษร T

ประตูที่สี่มีตัวอักษร M

“อืม...” ไอแซคครุ่นคิดอีกครั้งหนึ่ง

“MYTH…” ไอแซคบ่นพึมพำและเลือกประตูบานที่สาม

เขากลืนน้ำลายและเปิดประตูบานที่สาม

คราวนี้ทางเดินเงียบมาก ไม่หนาวไม่ร้อน

ไอแซคเดินเข้าไปข้างในและประตูด้านหลังก็ปิดลงอีกครั้ง

ไอแซคนำปืนพกออกมาและเริ่มเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

ในไม่ช้าเขาก็เจอทางออก ไอแซคดีใจอย่างมากแต่นี่มันผิดปกติสุดๆ

เขาเดินต่อไปอีก 10 วินาทีก็ถึงปลายทาง

เมื่อเขากำลังจะก้าวไปในห้องต่อไปเขาก็หยุดนิ่ง!

ไอแซคดึงขากลับมาอย่างรวดเร็ว

ห้องเงียบมาก.. และก็ไม่เห็นประตูใดๆให้เลือกในห้องนั้นเลย!

‘ผมเลือกผิดงั้นหรอ? เวรล่ะ!’ ไอแซคทำหน้างง

ไอแซคหยิบก้อนหินออกมาจากกระเป๋าเล็กข้างเอวแล้วโยนเข้าไปในห้อง

เมื่อหินก้อนนั้นกระทบลงพื้น มันสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน!

ไอแซคเห็นแบบนั้นแล้วรู้สึกสยดสยองมาก เขารีบหันหลังเดินกลับ แต่แล้ว....

*คลืดด!*

เขาได้ยินเสียงบางอย่างจากทางเดินที่เขาพึ่งเดินมา!

ราวกับมีบางอย่างกำลังคลืบคลานเข้ามาหาเขา!

ไอแซคหรี่ตาลงและเห็นก้อนหินขนาดยักษ์กำลังตรงมาหาเขา!

ไอแซคถึงกับทำตาโต เขารีบหันหน้ากลับไปยังห้องเมื่อสักครู่และคิดอย่างรวดเร็ว

‘ไม่ว่าทางไหนก็ตายเหมือนกันสินะ!’

ตอนนี้ก้อนหินอยู่ห่างจากเขาเพียง 100 เมตร

ไอแซคชะเง้อหน้าเข้าไปมองข้างในห้อง เขาไม่เห็นสิ่งใดที่ควรใช้ปืนด้วย .. เขาต้องการสิ่งของบางอย่างที่ทำให้เขาอยู่รอด!

ไอแซคเก็บปืนพกของเขากลับไปในช่องเก็บอุปกรณ์และหยิบกริซคู่หนึ่งออกมา

*ฉึก! ฉึก!*

เขาแทงผนังห้องด้วยกริซทั้งสองเล่ม

ตอนนี้คมของกริซแทงลึกเข้าไปในผนัง

ไอแซคปีนขึ้นไปเหรียบกริซทั้งสองและยืนอยู่เฉยๆโดยภาวนาว่ากริซจะไม่หลุดลงจากผนังห้อง

*ฟึ้บ!*

*ตึ่ง!!*

ก้อนหินขนาดยักษ์ชนเข้ากับผนังด้านนอกห้อง

ไอแซคเอามือจับผนังห้องเอาไว้ และเขาเริ่มรู้สึกว่ากริซของเขามันกำลังสั่นใกล้จะหลุดเต็มที

แต่เขาไม่ได้สังเกตว่าตอนที่ก้อนหินกระแทกเข้ากับผนังห้องด้านนอก พื้นห้องสีเท้าได้กลายเป็นสีน้ำตาล

“มะ ไม่!!” ไอแซคล่วงลงกับพื้น

ไอแซคคิดในใจว่าเขามอดไหม้แน่แต่มันกลับกลายเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา

ไอแซคมองรอบๆตัวเองและพบว่าพื้นมันเปลี่ยนสีไป

เขาคว้ากริซทั้งสองที่อยู่บนพื้นและเก็บเข้าช่องเก็บอุปกรณ์ทันที

เขาค่อยๆยืนขึ้นด้วยอาการใจเต้นอย่างรุณแรง!

แต่แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นผนังกำแพงที่ถูกก้อนหินชน มันมีรูขนาดใหญ่และข้างนอกนั่นก็เป็นซากก้อนหินที่พังทลาย

และบริเวณที่ถูกก้อนหินชนพังทลายนั้นมันมีทางเดินลึกลับซ่อนอยู่

เขาไม่รอช้ารีบเดินไปดูที่ทางเดินลึกลับ

กำแพงด้านหลังของเขาที่ถูกทำลายมันเริ่มเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต มันกำลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว และพื้นก็กลับกลายมาเป็นสีเทาอีกครั้ง...

ไอแซคไม่ได้สังเกตเห็นว่าที่ผนังกำแพงบริเวณใกล้ๆมีร่องรอยถูกแทงเหมือนกับที่เขาทำ

มีคนอื่นเคยใช้กลอุบายเดียวกับเขา! และใครบางคนก็มาได้ไกลเหมือนกัน!!