บทที่ 50 ความสามารถที่เพิ่มขึ้นของเซี่ยชิง

บทที่ 50 ความสามารถที่เพิ่มขึ้นของเซี่ยชิง

เมื่อถึงเวลานัดหมายในวันที่สอง สมาชิกทีมหูจื่อเฟิงสองคนเข้ามาในที่ดินหมายเลข 3 เพื่อช่วยเฝ้าบ้านให้เซี่ยชิง เซี่ยชิงสวมชุดป้องกัน แบกเป้ พกหนังสติ๊กและมีดสปาร์ตา เดินไปรวมพลกับทีมหูจื่อเฟิงที่แนวกันไฟฝั่งตะวันตก

ครั้งนี้เซี่ยชิงไม่พกปืน ไม่ใช่แค่เพราะฝีมือยิงปืนของเธอยังไม่แม่นยำพอและใช้ปืนไม่ถนัดมือเท่าหนังสติ๊ก แต่ยังเป็นเพราะทีมของหูจื่อเฟิงมีอุปกรณ์ครบครัน ความเสี่ยงในการเข้าป่าขุดหน่อไม้ครั้งนี้อยู่ในเกณฑ์ที่ควบคุมได้

ทำไมหูจื่อเฟิงไม่พาลูกทีมของเขาเข้าป่าวิวัฒนาการไปเองเลยสองคน?

นั่นเป็นเพราะในสถานการณ์ที่ควบคุมความเสี่ยงได้ มนุษย์วิวัฒนาการสายพละกำลังระดับสูงหนึ่งคนมีประโยชน์มากกว่าลูกทีมสายต่อสู้สองคน จากภารกิจครั้งก่อน หูจื่อเฟิงยืนยันได้แล้วว่าความสามารถในการแบกน้ำหนักของเซี่ยชิงไม่ด้อยไปกว่ากวนถงที่เป็นมนุษย์วิวัฒนาการระดับห้าเลย เธอเป็นมนุษย์วิวัฒนาการสายพละกำลังระดับสูงอย่างไม่ต้องสงสัย

ระดับสี่กับระดับห้า คือช่องว่างขนาดใหญ่ที่กั้นระหว่างมนุษย์วิวัฒนาการทั่วไปกับมนุษย์วิวัฒนาการระดับสูง ช่องว่างนี้กว้างกว่าความแตกต่างระหว่างระดับสามกับระดับสี่ถึงสามเท่า กล่าวคือ ความสามารถในการแบกน้ำหนักของมนุษย์วิวัฒนาการระดับห้าเทียบเท่ากับคนธรรมดาเจ็ดคน

ในเมื่อจำนวนสมาชิกทีมมีจำกัดและความเสี่ยงควบคุมได้ การพาสมาชิกสายพละกำลังระดับสูงไปเพิ่มอีกหนึ่งคน ย่อมขนเสบียงออกจากป่าวิวัฒนาการได้มากกว่าการพาสายต่อสู้ไปเพิ่ม

เมื่อเซี่ยชิงไปถึงจุดนัดพบ ก็พบว่านอกจากทีมหูจื่อเฟิงแล้ว ในแนวกันไฟยังมีทีมอีกทีมหนึ่งที่มีสมาชิกแปดคน แม้ทุกคนจะสวมหน้ากากป้องกัน แต่เซี่ยชิงก็จำสถานะของพวกเขาได้ทันที —— ทีมตงหยาง

และหัวหน้าทีมที่มาวันนี้ คือหัวหน้าใหญ่ของทีมตงหยาง —— เฉินตงหยาง มนุษย์วิวัฒนาการสายความเร็วระดับห้า ขนาบข้างด้วยเซวียจินชาง มนุษย์วิวัฒนาการสายความอดทนระดับห้า และสวีเจวียน มนุษย์วิวัฒนาการสายการได้ยินสามเท่า ส่วนคนอื่นๆ ก็ล้วนเป็นสมาชิกระดับแกนนำของทีมตงหยาง

แค่เพื่อมาขุดหน่อไม้ให้จางซาน ทีมตงหยางที่อยู่อันดับสิบเอ็ดของฐานฮุยซานถึงกับขนยอดฝีมือมาหมดทีม!

ตกลงจางซานมีความสามารถอะไร หรือมีเสบียงหายากอะไรในมือ ถึงทำให้คนตระกูลทังอย่างทังหวายที่วางก้ามใหญ่โต หรือหูจื่อเฟิงแห่งทีมชิงหลงต้องเกรงใจ แล้วยังสั่งให้เฉินตงหยางมาขุดหน่อไม้ให้ได้?

เห็นทุกคนมองมา เซี่ยชิงก็ถอดหน้ากากป้องกันออกอย่างเปิดเผย ทักทายสวีเจวียน "พี่เจวียน"

สวีเจวียนรีบถอดหน้ากากป้องกันวิ่งเข้ามาหาเซี่ยชิง รูปร่างที่เย้ายวนของเธอสั่นไหวไปตามจังหวะการเคลื่อนไหว ทำเอาเซวียจินชางมองตาค้าง

สวีเจวียนมองสำรวจเซี่ยชิงแล้วส่งเสียงชื่นชม "เซี่ยชิง! เมื่อกี้ฉันมองตั้งนานว่าใช่เธอไหมแต่ไม่กล้าทัก ไม่เจอกันแค่เดือนกว่าๆ ทำไมเธอเปลี่ยนไปเหมือนคนละคนเลย!"

เซี่ยชิงที่มีสีหน้าแดงระเรื่อสุขภาพดียิ้มตอบ "ฉันเปลี่ยนชุดป้องกันใหม่น่ะค่ะ"

ชุดป้องกันชุดเก่าของเธอมีรอยปะชุนเต็มไปหมด ดูจนกรอบ แต่ชุดที่ใส่อยู่ตอนนี้เป็นของใหม่เอี่ยม สีและรูปแบบก็ใกล้เคียงกับของทุกคน เลยไม่ดูสะดุดตาเหมือนเมื่อก่อน

สวีเจวียนหัวเราะคิกคัก ผลักไหล่เซี่ยชิงเบาๆ "เธอนี่ยังซื่อเหมือนเดิมเลยนะ"

ท่าทางและน้ำเสียงออดอ้อนของเธอ ทำให้เฉินตงหยางมองมาด้วยสายตาหวานเชื่อม เซี่ยชิงเข้าใจสถานการณ์ทันที สวีเจวียนคงเขี่ยหยางซานซาน มนุษย์วิวัฒนาการสายการมองเห็นระดับสี่ตกกระป๋องไปแล้ว และกลับมาทวงคืนความรักจากเฉินตงหยางได้สำเร็จ

แม้จะไม่เข้าใจว่าการต้องมาคอยตบตีแย่งชิงผู้ชายกับผู้หญิงอื่นมันสนุกตรงไหน แต่เซี่ยชิงก็ไม่อยากก้าวก่ายวิถีชีวิตคนอื่น เธอคุยกับสวีเจวียนสองสามประโยค ก็เดินไปหากวนถงเพื่อเข้าประจำที่

หลังจากหูจื่อเฟิงตกลงแบ่งพื้นที่กับเฉินตงหยางเรียบร้อย เขาก็นำทีมเข้าสู่ป่าวิวัฒนาการก่อน

เฉินตงหยางที่นำทีมตามเข้าไปใช้สายตาถามสวีเจวียนว่าทำไมเซี่ยชิงถึงไปรวมกลุ่มกับหูจื่อเฟิงได้

ทั้งสองทีมต่างเป็นมนุษย์วิวัฒนาการ การพูดคุยกันโจ่งแจ้งไม่สะดวกนัก สวีเจวียนได้แต่ส่ายหน้าบอกว่าเธอเองก็ไม่รู้

เนื่องจากคุ้นเคยเส้นทาง ทั้งสองทีมจึงไปถึงป่าไผ่อย่างรวดเร็ว ป่าไผ่ขนาดเก้าสิบหมู่ที่ยังไม่ถูกขุดค้นถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ทั้งสองทีมจับฉลากเลือกพื้นที่ แล้วเริ่มตรวจสอบและขุดหน่อไม้

หูจื่อเฟิงแบ่งทีมแปดคนออกเป็นสองกลุ่ม ใช้เวลาสี่ชั่วโมงขุดป่าไผ่กว่าสี่สิบหมู่จนพรุน เจอไผ่ไฟเขียวสองต้น แม้จะโดนใบไผ่บินโจมตีกว่าสี่สิบครั้ง แต่ผลประกอบการถือว่าน่าประทับใจมาก

ส่วนทีมตงหยางวันนี้ดวงกุด ไม่เพียงไม่เจอไผ่ไฟเขียวสักต้น ยังไปแหย่รังงูพิษวิวัฒนาการเข้าให้อีก ได้หน่อไม้ไฟเหลืองมาแค่สามกระสอบ ไม่มีทางส่งภารกิจให้จางซานได้แน่

ดังนั้นพอออกจากป่าวิวัฒนาการ เฉินตงหยางจึงยื่นข้อเสนอขอแลกเปลี่ยนหน่อไม้ไฟเขียวสามสิบชั่งกับหูจื่อเฟิง ด้วยราคาที่สูงกว่าเกณฑ์แลกเปลี่ยนพืชไฟเขียวเกือบเท่าตัว

หลังจากหูจื่อเฟิงขอความเห็นจากลูกทีมและเซี่ยชิง ก็ตกลงทำการแลกเปลี่ยนกับเฉินตงหยาง พอแยกทางกัน หูจื่อเฟิงเสนอให้แบ่งของกันหน้างานเลย ซึ่งเซี่ยชิงที่มีเครื่องซีลสุญญากาศย่อมเห็นด้วย

ครั้งนี้ เซี่ยชิงมีบทบาทสำคัญเทียบเท่ากวนถง หากไม่มีเซี่ยชิงที่แบกของหนักเจ็ดร้อยชั่งแล้วยังเดินทำความเร็วได้เต็มสปีด ทีมของหูจื่อเฟิงคงไม่สามารถขนเสบียงจำนวนมหาศาลออกจากป่าวิวัฒนาการที่เต็มไปด้วยอันตรายได้อย่างราบรื่น

ดังนั้น ส่วนแบ่งที่เซี่ยชิงได้รับจึงเท่ากับกวนถง

นอกจากหน่อไม้ไฟเหลืองสองร้อยชั่งที่เธอขุดเองแล้ว เซี่ยชิงยังได้รับส่วนแบ่งเป็นหน่อไม้ไฟเขียวสามสิบชั่ง หนูอ้นไฟเหลืองสองตัว และลูกเหล็กขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแปดมิลลิเมตรอีกสามร้อยลูก ลูกเหล็กเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเสบียงที่เฉินตงหยางเอามาแลกหน่อไม้ไฟเขียว ซึ่งเซี่ยชิงขอรับมาทั้งหมด เพราะหนังสติ๊กแรงสูงเป็นอาวุธที่เธอถนัด

ไม่พูดถึงทังหวายที่แอบซุ่มฟังอยู่หลังกำแพงหญ้า ขอกล่าวถึงทีมตงหยางที่แบกเสบียงไปส่งภารกิจที่ที่ดินหมายเลข 7

เฉินตงหยางถอดหน้ากากป้องกันออก สีหน้าบูดบึ้ง "ในทีมหูจื่อเฟิงไม่มีใครใช้หนังสติ๊ก แต่เขายอมแลกลูกเหล็กกับหน่อไม้ไฟเขียว แสดงว่าเซี่ยชิงมีความสำคัญกับเขาไม่น้อย"

สวีเจวียนยังไม่ทันพูด เซวียจินชางก็ชิงพูดขึ้นก่อน "วันนี้เซี่ยชิงแบกของหนักพอๆ กับมนุษย์วิวัฒนาการสายพละกำลังระดับห้าของทีมหูจื่อ แต่ความเร็วไม่ตกเลย ความสามารถของเธอพัฒนาขึ้นกว่าเมื่อก่อน จริงๆ แล้วเซี่ยชิงหน้าตาไม่เลว แค่ผอมเกินไปแถมโดนพิษ ถ้าขับพิษที่ผิวหนังออกแล้วกินให้อิ่มสักหน่อย ก็นับว่าเป็นสาวงามคนหนึ่ง"

เฉินตงหยางไม่รับมุก แต่สวีเจวียนที่อยู่กับเขามาหลายปีจับสังเกตได้ว่าเขาเก็บคำพูดของเซวียจินชางไปคิด สวีเจวียนขมวดคิ้วเตือนชายบ้ากามทั้งสอง "ตอนนี้เซี่ยชิงได้รับความคุ้มครองตาม 'กฎหมายเจ้าของที่ดิน' ถ้าเธอไม่สมยอม ใครก็แตะต้องเธอไม่ได้"

เฉินตงหยางนึกว่าสวีเจวียนหึง เลยยิ้มบางๆ ไม่พูดอะไร เซวียจินชางหัวเราะแหะๆ "งั้นก็ทำให้เธอยอมเองก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ? พี่เจวียนสนิทกับเซี่ยชิงไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนเธอยังออกภารกิจกับพี่บ่อยๆ พี่น่าจะมีเบอร์โทรศัพท์เธอนะ?"

สวีเจวียนไม่เคยทำหน้าดีใส่เซวียจินชาง "ในเขตที่ดินไม่มีสัญญาณ ใช้โทรศัพท์ไม่ได้"

เซวียจินชางถ่มน้ำลาย "เออว่ะ ลืมเรื่องนี้ไปเลย"

ลูกทีมอีกคนแซวเซวียจินชาง "งั้นก็ง่ายนิดเดียว พี่ชางเอาโทรศัพท์ดาวเทียมให้เธอสักเครื่องก็ติดต่อได้แล้วไม่ใช่เหรอ?"

"โทรศัพท์ดาวเทียมเครื่องนึง ราคาพอกับให้ข้านอนกับผู้หญิงที่สวยกว่าเธอในเขตปลอดภัยได้เป็นปี" เซวียจินชางเลิกพูดถึงเซี่ยชิง หันมาถามเรื่องแลกเปลี่ยน "พี่ตง หน่อไม้สามสิบชั่งพอแลกน้ำยาอี๋ได้สองขวดไหม?"

"รวมกับของที่พวกเราขนออกมาแลกด้วย น่าจะพอแลกได้ขวดนึง ไม่รู้ว่าหน่อไม้ไฟเหลืองหกร้อยกว่าชั่งนี่เขาจะเอาไหม?"

จางซานย่อมไม่เอา เขาทำหน้าบอกบุญไม่รับใส่ทีมตงหยางที่เสียเวลาไปทั้งวันแต่ได้หน่อไม้ไฟเขียวมาแค่สามสิบชั่ง โบกมือไล่เหมือนไล่แมลงวัน "ไปๆๆ ต่อไปห้ามพวกแกรับภารกิจของฉันอีก!"

เฉินตงหยางที่รักศักดิ์ศรีมาตลอด ถึงกับต้องก้มหัวปลกๆ ต่อหน้าจางซาน "ขอโอกาสให้พวกเราอีกครั้งเถอะครับ ครั้งหน้าจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน"

____________________

ฟรีตอนที่ลงท้ายเลข 3 และ 8