บทที่ 16 การจัดตั้งฐานที่มั่นสำเร็จ

บทที่ 16 การจัดตั้งฐานที่มั่นสำเร็จ

“อืม ดีมาก”

เฉิ่นมู่กลับพยักหน้าตอบอย่างสงบ: “นั่งลงกันเถอะ พวกเจ้าเดินทางมาคงจะเหนื่อยแย่แล้ว”

“ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่าน” ทุกคนในห้องก็นั่งลงอีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็นชาวนา 20 คนที่มาจากอาณาจักรสวาเดีย หรือสมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบ 10 คนที่มาจากอาณาจักรสเตอเจีย ในตอนนี้ต่างก็ทิ้งตัวพิงกำแพงอย่างอ่อนแรง หอบหายใจอย่างหนัก ยังคงใจสั่นไม่หาย

การต่อสู้เมื่อครู่นี้สำหรับพวกเขาแล้ว มันดุเดือดเกินไปจริงๆ!

เมื่อพวกเขามาถึงโลกนี้ สัตว์ประหลาดอมนุษย์ที่หลั่งไหลมาไม่ขาดสายก็เข้าโจมตีพวกเขา

การที่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ก็ต้องขอบคุณที่พวกเขาคุ้นเคยกับสงคราม รู้ว่าควรจะต่อสู้อย่างไร จัดกระบวนทัพเพื่อป้องกันศัตรูอย่างไร ถึงได้ยันอยู่จนกระทั่งเฉิ่นมู่นำกองทัพมาช่วยได้

“แหวกม่านผ้าฝั่งทุ่งข้าวสาลีออก ให้ผู้ย้ายถิ่นกับสมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบไปพักผ่อนที่นั่น”

ในตอนนี้เฉิ่นมู่ก็สังเกตเห็นความแออัดยัดเยียดเกินไปในห้อง

ห้องเล็กๆ ขนาด 30 ตารางเมตร

ยังต้องหักพื้นที่ห้องน้ำและเตียงนอนที่กองของจิปาถะออกไปอีก

แล้วก็ยัดคนเข้ามา 45 คน

มันแออัดจนน่ากลัว! “เข้าใจแล้ว” มีทหารบ้านสวาเดียคนหนึ่งลุกขึ้นสั่งการ แหวกม่านผ้าออก พาผู้มาใหม่เข้าไปพักผ่อนในทุ่งข้าวสาลี

อย่างน้อยก็ทำให้พื้นที่ในห้องพอจะโล่งขึ้นมาได้ไม่น้อย

ฝั่งทุ่งข้าวสาลีไม่มีความมืดที่สมบูรณ์

และก็ไม่มีหมอกสีเทา

ถึงแม้จะอยู่ในม่านราตรี แต่ก็จะไม่มีสัตว์ประหลาดอมนุษย์ปรากฏกายขึ้น

ดังนั้นจึงนับว่าปลอดภัย

บวกกับในโลกของเมาท์แอนด์เบลด 2: แบนเนอร์ลอร์ด ซึ่งก็คือบรรพบุรุษของอาณาจักรเวเจียร์ในโลกของวอร์แบนด์ นั่นก็คืออาณาจักรสเตอเจียที่นั่น มีสมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบซึ่งมีอาชีพเป็นชาวประมงและโจรสลัดในหนองน้ำใหญ่ 10 คนนี้ซึ่งเทียบเท่าหน่วยรบระดับสองตามไปกึ่งพักผ่อนกึ่งคุ้มกันผู้ย้ายถิ่น ดังนั้นจึงนับว่าปลอดภัย

อย่างน้อยเฉิ่นมู่ก็วางใจสมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบเหล่านี้มาก แม้ว่าชื่อตำแหน่งของพวกเขาจะเป็นเพียง ‘สมาชิกใหม่’ ซึ่งถือเป็นหน่วยรบระดับต่ำสุดในตระกูลแก๊งหนูทะเลสาบก็ตาม

สวมเสื้อหนังรัดเอว สวมหมวกหนัง ถือขวานคมเล็กและโล่ทรงว่าว ในการต่อสู้ระยะประชิดมีลักษณะที่หยาบกระด้างและดุร้ายของชาวสเตอเจีย ซึ่งก็คือชาวเวเจียร์ในยุคหลัง

ยิ่งไปกว่านั้น ที่ด้านหลัง ระหว่างเสื้อหนังและขอเกี่ยวที่รัดเอว ยังแขวนหอกซัดเส้นเล็กๆ ที่มีฉมวก 4 เล่มอยู่อีกสองอัน

ปกติแล้วจะใช้ตอนหาปลาโดยการพุ่งออกไปแทงปลา

แต่ในยามศึก...

ก็ยังคงสามารถพุ่งออกไปได้อย่างแม่นยำ ในระยะ 10 เมตร โจมตีศัตรูที่พวกเขาต้องการโจมตีได้ทุกเป้าหมาย!

“ผู้ย้ายถิ่นใหม่เหล่านี้จัดการเรียบร้อยแล้ว ถ้าอย่างนั้นต่อไปก็ถึงเรื่องของข้าแล้ว”

เฉิ่นมู่นั่งอยู่บนเตียง

บนจอประสาทตาตรงหน้ามีกล่องสนทนาปรากฏขึ้น

【ติ๊ง! ท่านชนะการต่อสู้ครั้งนี้!】

【เพราะท่านและกองทัพของท่านต่อสู้อย่างกล้าหาญ ท่านได้รับ ‘หีบสมบัติระดับทองเหลือง’ ×1 ใบ; ดีนาร์ ×500 เหรียญ】

【ท่านมีทหาร ‘ทหารบ้านสวาเดีย ×5 นาย’ ที่สามารถเลื่อนขั้นได้แล้ว】

【ท่านมีพลเรือน ‘ชาวนาสวาเดีย ×20 คน’ ที่สามารถเลื่อนขั้นได้แล้ว ท่านสามารถเลือกที่จะเลื่อนขั้นพวกเขาเป็นหน่วยรบของ ‘ฝ่ายเป็นกลาง/ฝ่ายสวาเดีย’ ได้】

ตรงหน้าของเฉิ่นมู่ สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาก่อนคือบทสรุปของการต่อสู้ครั้งนี้

ล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับรางวัลและการเลื่อนขั้นหน่วยรบ

เรื่องเหล่านี้สามารถจัดการทีหลังได้

“ต่อไป” ความคิดของเฉิ่นมู่ขยับเล็กน้อย

กล่องสนทนาใหม่ก็ปรากฏขึ้น

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าจำนวนคนทั้งหมดของท่านและกองทัพของท่านมาถึง 46 คนแล้ว บรรลุเงื่อนไขการจัดตั้ง 「ฐานที่มั่น」 ที่ต้องมี 30 คน】

【บุคลากรส่วนใหญ่เป็น ‘ชาวสวาเดีย’ ดังนั้นท่านสามารถเลือกที่จะจัดตั้ง 「ฐานที่มั่นสวาเดีย」 ได้】

【หากท่านเลือกที่จะจัดตั้ง 「ฐานที่มั่นสวาเดีย」 ท่านจะได้รับ ‘คุณสมบัติพิเศษของสวาเดีย (ชนชาติผู้กล้าหาญ) (ขั้นต้น)’ : ①ความกล้าหาญของทหาร +20% เมื่อทำการรบรอบๆ ฐานที่มั่น】

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าท่านสามารถจัดตั้ง 「ฐานที่มั่นสวาเดีย」 ได้ ไอเทมพิเศษของท่าน 「จุดนัดพบของโจร」 ได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างได้】

“จัดตั้งฐานที่มั่นสวาเดีย” เฉิ่นมู่ไม่ลังเล เขาตัดสินใจในทันที

เรื่องนี้ ก็เป็นเรื่องที่เขาสนใจมากที่สุด

【ท่านยืนยันที่จะสร้าง 「ฐานที่มั่นสวาเดีย」】

【กำลังเริ่มโหลดหน้าต่างสิ่งก่อสร้าง…】

【ฐานที่มั่นสวาเดีย】

【ลอร์ด】: เฉิ่นมู่

【คุณสมบัติพิเศษ】: ชนชาติผู้กล้าหาญ (ขั้นต้น) (ความกล้าหาญของทหาร +20% เมื่อทำการรบรอบๆ ฐานที่มั่น)

【พลเรือน】: ชาวนา 20 คน

【ทหาร】: ทหารราบเบาสวาเดีย 10 คน; ทหารบ้าน 5 คน; สมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบสเตอเจีย 10 คน

【สิ่งก่อสร้าง】: ทุ่งข้าวสาลี 1 หมู่

【สิ่งก่อสร้างที่สามารถสร้างได้】: บ้านหลักของฐานที่มั่น (สามารถสร้างเสร็จได้ทันที) ห้องเก็บของ ยุ้งฉาง กำแพงล้อม คอกปศุสัตว์ จุดนัดพบของโจร (สามารถสร้างเสร็จได้ทันที)

【ผลผลิต】: ข้าวสาลี (ผลผลิตน้อยมาก)

【การเกณฑ์ทหาร】: ไม่สามารถเกณฑ์ทหารได้ (พลเรือนต้องรักษาระดับต่ำสุดที่ 30 คน)

“นี่น่ะเหรอ ฐานที่มั่นของสวาเดีย?” ตรงหน้าของเฉิ่นมู่ กล่องสนทนาก็รีเฟรชทันที

ข้อมูลสรุปที่สมบูรณ์ก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

‘วูม!’

และในระหว่างกระบวนการนี้ พลังอันลึกล้ำบางอย่างก็เริ่มแผ่ขยายออกไปรอบๆ โดยมีเฉิ่นมู่เป็นศูนย์กลางอีกครั้ง

มันกวาดผ่านห้องอพาร์ตเมนต์ที่เฉิ่นมู่อยู่โดยตรง และยังกวาดผ่านทุ่งข้าวสาลี 1 หมู่ที่กินพื้นที่ 20 ห้องข้างๆ อีกด้วย

กระทั่งพลังอันลึกล้ำนี้ยังกวาดผ่านทั่วทั้งชั้นเจ็ด แม้แต่ชั้นล่างอีกหกชั้น และอพาร์ตเมนต์อีกสามหลังข้างนอกที่ปกคลุมอยู่ในความมืดและหมอกสีเทา ก็ถูกกวาดผ่านไปจนหมด

ในทันใดนั้น เฉิ่นมู่ก็พบว่า หลังจากที่เขาได้สร้างฐานที่มั่นสวาเดียขึ้นบนชั้นเจ็ดแล้ว

ทั้งหมู่บ้านอพาร์ตเมนต์ ก็ล้วนอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับฐานที่มั่น

ทหารของเขา ขอเพียงแค่อยู่ในหมู่บ้านอพาร์ตเมนต์นี้ ก็จะได้รับคุณสมบัติพิเศษของฐานที่มั่นสวาเดีย ในเวลาต่อสู้ จะได้รับผลเพิ่มความกล้าหาญ +20%! การเพิ่มความกล้าหาญ ก็เท่ากับเป็นการเพิ่มขวัญกำลังใจ และยังเพราะความกล้าหาญจึงเพิ่มพลังรบและพลังป้องกันอีกด้วย

แม้จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเกินไป ก็จะไม่แตกพ่ายง่ายๆ

เป็นคุณสมบัติพิเศษที่ดีมาก

“ยังมีสิ่งก่อสร้างที่สามารถสร้างได้อีก ในนั้นมีสิ่งก่อสร้างสองอย่างที่สามารถสร้างเสร็จได้ทันที”

สายตาของเฉิ่นมู่กวาดผ่านเนื้อหาในหน้าต่างฐานที่มั่น

มองไปยังสิ่งก่อสร้างเพียงสองอย่างนั้น

“บ้านหลักของฐานที่มั่น… กับจุดนัดพบของโจร”

ความคิดของเฉิ่นมู่ก็ขยับเล็กน้อยในทันที

พร้อมกับการเชื่อมต่อกับระบบ

‘วูม!’ พลังอันลึกล้ำบางอย่างปรากฏลงมาอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้ มุมมองของเฉิ่นมู่ก็เปลี่ยนเป็นมุมมองบุคคลที่สามอีกครั้ง เหมือนกับตอนที่เขากางทุ่งข้าวสาลีไม่มีผิด

นับว่าคุ้นเคยเส้นทางดี

และในหัวของเฉิ่นมู่ การ์ดใบหนึ่งที่วาดภาพสิ่งก่อสร้างคล้ายหอคอยสี่เหลี่ยมที่สร้างด้วยหินและไม้

และการ์ดอีกใบที่วาดภาพกำแพง และบนกำแพงมีสัญลักษณ์กากบาท ‘X’

ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ใบแรกคือบ้านหลักของฐานที่มั่น

ใบหลังคือจุดนัดพบของโจร

【บ้านหลักของฐานที่มั่น (สวาเดีย)】

【คำแนะนำ: นี่คือสิ่งก่อสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรสวาเดีย เป็นหอคอยสี่เหลี่ยมที่แข็งแรงซึ่งทำจากหินและไม้ สูง 6 เมตร กินพื้นที่ 50 ตารางเมตร แบ่งเป็นสองชั้น ชั้นบนสามารถพักอาศัยได้ ชั้นล่างสามารถเรียกประชุมกองทัพและใช้เป็นห้องครัวได้ ชั้นบนสุดอนุญาตให้มีทหารประจำการป้องกันได้】

【ผล: สิ่งก่อสร้างหลักของฐานที่มั่น】

…

【จุดนัดพบของโจร】

【คำแนะนำ: นี่คือวิธีการตามท้องถนนที่กลุ่มโจรจากอาณาจักรสวาเดียนิยมใช้ ขอเพียงแค่วางมันไว้ที่มุมของสิ่งก่อสร้างใดๆ ก็จะมีโจรที่สังเกตเห็นเครื่องหมายแอบเข้ามา】

【ผล: จัดซื้อในตลาดมืดหรือขายของโจร】

หน้ารองของสิ่งก่อสร้างทั้งสองนี้ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉิ่นมู่โดยธรรมชาติ

“ถ้าอย่างนั้นก็สร้างเลยแล้วกัน”

ความคิดของเฉิ่นมู่ขยับเล็กน้อย

จากนั้นตรงหน้าของเฉิ่นมู่ หอคอยสี่เหลี่ยมสูง 6 เมตร ก็ปรากฏขึ้นเป็นภาพเสมือนจริง

พอดีเลย ก็ทับซ้อนกับห้องและโถงทางเดินของห้องหัวมุมที่เฉิ่นมู่อยู่ตอนนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

และชั้นบนสุดยังทะลุเพดานขึ้นไปถึงตำแหน่งระเบียงดาดฟ้าของอพาร์ตเมนต์อีกด้วย

กลายเป็นหอคอยเล็กๆ พิเศษที่สามารถขึ้นไปบนดาดฟ้าของอาคาร และยังสูงกว่าดาดฟ้าอีกด้วย!

【จะกาง ‘บ้านหลักของฐานที่มั่น’ หรือไม่?】

ตรงหน้าเฉิ่นมู่มีกล่องสนทนาปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“ยืนยันการกาง!”

เฉิ่นมู่ตัดสินใจในทันที

และแววตาก็ส่องประกาย เขามองดูบ้านหลักและชั้นอพาร์ตเมนต์ที่สามารถแก้ไขได้อีกครั้งภายใต้การทำงานของโปรแกรมแก้ไขแผนที่ ในใจก็มีความคิดบางอย่างผุดขึ้น

ยกตัวอย่างเช่น การรวมห้องและโถงทางเดินข้างนอกทั้งหมดเข้ากับบ้านหลักที่ใหญ่กว่าห้องนี้ โดยไม่ทำลายกำแพงรับน้ำหนัก

ในทิศทางที่หันหน้าเข้าหาโถงทางเดิน บนกำแพงของบ้านหลักยังเปิดช่องยิงประมาณ 20 ช่องตามแนวชั้น

เพื่อใช้สำหรับให้นักธนูเข้ามาประจำการต่อไป

และระหว่างโถงทางเดินถึงห้องลิฟต์ เพดานดาดฟ้าของอพาร์ตเมนต์ตามทิศทางของโถงทางเดินก็ถูกเอาออกไปทั้งหมด

เท่ากับว่า ศัตรูใดๆ ก็ตามขอเพียงแค่เลี้ยวผ่านห้องลิฟต์ มาถึงโถงทางเดิน

ถ้าอย่างนั้นในระยะ 30 เมตรนี้

ก็จะเข้ามาในระยะโจมตีของบ้านหลักของฐานที่มั่นที่ได้กางออกแล้ว สูง 6 เมตร มีช่องยิงเปิดอยู่ทั้งสองชั้น ชั้นบนสุดยังมีช่องยิงบนกำแพง ที่แท้จริงแล้วก็คือหอคอยสี่เหลี่ยมนั่นเอง!

โถงทางเดินกว้างเพียง 1.5 เมตร

สำหรับพลธนูของอาณาจักรสวาเดีย ซึ่งเป็นทหารที่ใช้อาวุธประเภทหน้าไม้แล้ว...

เรียกได้ว่าเป็นสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ที่ดีที่สุด!

“ใช่แล้ว ก็ต้องแบบนี้แหละ”

มุมปากของเฉิ่นมู่ยกสูงขึ้น

กระแสข้อมูลระหว่างคิ้วของเขาไหลเวียนอย่างรวดเร็ว

สิ่งก่อสร้างกำลังกางออก

ห้องอพาร์ตเมนต์ก็เปลี่ยนแปลงไปตามความคิดของเขา

เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็พบว่าตนเองได้นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะยาวในบ้านหลักแล้ว

ตรงหน้าคือโต๊ะอาหารยาวที่ทำจากไม้จริงแบบโบราณ

และในเตาผิงข้างกำแพง...

‘เปรี๊ยะปร๊ะ’

กองไฟกำลังลุกโชนอย่างแรงกล้า เศษไม้และผ้าไหมจำนวนมากกองอยู่ที่นั่น รอการเติมอยู่ตลอดเวลา

ควันก็ลอยออกจากปล่องไฟของเตาผิง

ในห้องไม่มีควันมากนัก

ทำให้เฉิ่นมู่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงยาวที่ทำจากไม้จริง สายตาก็นิ่งงันไปครู่หนึ่ง แล้วก็เผยรอยยิ้มออกมา: “นี่มันช่าง…สมบูรณ์แบบจริงๆ!”

(จบตอน)