GOI ตอนที่ 99 หุ่นเชิดตัวที่สอง! (3)

หลังจากส่งดรุณีหกคนออกไป ระลอกที่สามมาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า หัวใจของสมาชิกห้องคนเถื่อนที่ยังไม่ได้รับโอกาสเลือกหุ่นเชิดทะยานขึ้นสู่ลำคอ

ความรู้สึกคาดหวังสามารถทำให้ใครก็ได้รู้สึกตื่นเต้น

“เพราะไม่มีหุ่นเชิดธาตุน้ำแข็งบริสุทธิ์มากนัก พวกเราจึงไม่สร้างเป็นจำนวนมาก ข้าหามาได้แค่สามตัว”

“โซ่น้ำค้างแข็ง ทักษะเสริมความแกร่งธาตุน้ำแข็ง ทักษะเปิดใช้คือเกราะหนามน้ำแข็ง สามารถสร้างเกราะป้องกันที่ควบกลั่นจากน้ำแข็งล้วน สะท้อนการโจมตีระยะใกล้ในรูปแบบหนาม”

“ถุงมือน้ำค้างแข็ง สร้างมาจากขนของราชันย์หมาป่าน้ำค้างแข็ง เสริมแกร่งผลของธาตุน้ำแข็ง ทักษะเปิดใช้คือหัตถ์เหมันต์ ซึ่งสามารถแช่แข็งสิ่งใดก็ตามที่แตะต้อง”

“ไม้เท้าราชินีหิมะ ยกระดับความแข็งแกร่งธาตุน้ำแข็ง ทักษะใช้งานชื่อพิรุณหิมะ เมื่อเปิดใช้จะเรียกศรน้ำแข็งรอบข้างผู้ใช้ก่อนจะโจมตีศัตรูทั้งหมดในระยะหวังผล ข้าแนะนำให้เลือกชิ้นนี้”

ถึงแม้เขาจะเตรียมพร้อมมาตั้งแต่ต้น เฉินฮุยอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อได้ยินคำอธิบายของเฟิงอู๋เหินมันเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นหุ่นเชิดระดับม่วงเยอะขนาดนี้

หากไม่ใช่เพราะได้มาอยู่ในห้องคนเถื่อน ไข่มุกแช่หิมะอาจเป็นหุ่นเชิดระดับม่วงตัวเดียวในทั้งชีวิตของเขา...

“ข้าต้องการถุงมือน้ำค้างแข็ง”

ตัวเลือกของเฉินฮุยทำให้ทุกคนตกตะลึงเล็กน้อย แต่ไม่มีใครสามารถคัดค้านเขาได้เมื่อเขาเอ่ยคำต่อมา

“ข้าอยากทำให้หุ่นเชิดที่แม่ข้าทิ้งไว้ให้เป็นหุ่นเชิดสายโจมตีตัวเดียวตลอดไป ข้าจะไม่แทนที่มันด้วยหุ่นเชิดชนิดเดียวกันตัวอื่น”

แววตาของเฉินฮุยแฝงความไม่ยินยอม เป็นความมุ่งมั่นที่มิอาจถูกสั่นคลอน

“จิตใจมุ่งมั่นกตัญญูมากล้น ทุกคนในห้องคนเถื่อนล้วนไม่ธรรมดาจริงๆ”

เฟิงอู๋เหินเอ่ยในเวลาที่ประจวบเหมาะ ความสามารถด้านยกยอปอปั้นไม่ด้อยไปกว่าของป๋ายเสี่ยวเฟย

“ศิษย์จากสายลอบสังหาร ข้ามีหุ่นเชิดสองตัวให้เจ้าลองดู ตามจริงแล้วมีหุ่นเชิดมากมายสำหรับสายของเจ้า แต่เมื่อข้าได้เห็นสองตัวนี้แล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่พิจารณาตัวอื่น เจ้าถือได้ว่าโชคดีไม่น้อย!”

หวังหางรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อได้ยิน เขามองไปยังทิศทางที่เฟิงอู๋เหินชี้นิ้ว ที่นั่นมีแก่นหุ่นเชิดและรองเท้าธรรมดาหาได้ทั่วไปหนึ่งคู่

“รองเท้าประกายเงา ความภาคภูมิใจของนักสร้างหุ่นเชิดเทวะ ผี่นั่วเฉา ผลงานของเขาสร้างเพียงไม่เกินสามชิ้นต่อหนึ่งปี ความสามารถคือแฟลช เคลื่อนตัวไปยังพื้นที่ที่กำหนดพร้อมเข้าสู่สภาวะหายตัว!”

หายตัว!

หนึ่งในทักษะที่สำคัญที่สุดสำหรับนักเชิดหุ่นสายลอบสังหารคือการอำพราง และมีอยู่ทั้งหมดสามชนิดในทวีปนี้ พวกมันคือ ลอกเลียน พรางตัว และหายตัว

ลอกเลียนถูกเรียกว่าจำลองเช่นกัน ผู้ใช้จะหลบหลีกสายตาผู้อื่นโดยการกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมโดยรอบ แต่ความเร็วในการเคลื่อนไหวเมื่ออยู่ในสภาวะนี้จะเชื่องช้าเป็นอย่างมาก ทำให้มันเป็นลักษณะการอำพรางที่อ่อนด้อยที่สุดและง่ายที่สุดในการถูกค้นพบ

ในอีกด้าน พรางตัวคือการที่ผู้ใช้งานพึ่งพาอุปกรณ์พิเศษหลายอย่างเพื่อซ่อนตัวก่อนจะปล่อยการจู่โจมที่ถึงแก่ชีวิตในเวลาที่เหมาะสม!

ในระหว่างสามชนิดแห่งการอำพราง ดีสุดคือหายตัว ภายใต้สภาวะหายตัว เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกตรวจจับ อีกทั้งมือสังหารสามารถเคลื่อนตัวอย่างอิสระจนกระทั่งเวลาที่ทำการโจมตี!

นอกจากนั้น รองเท้าประกายเงาไม่เพียงทำให้ผู้ใช้งานเข้าสู่สภาวะหายตัว อีกทั้งยังมีทักษะแฟลช เรียกได้ว่าน่าหวาดหวั่น...

ความตกใจของบนใบหน้าของหวังหางเปิดเผยทุกความรู้สึก แต่ยังไม่จบเพียงเท่านี้

“ต่อไปคือแก่นวิถีมือสังหาร หลังใช้งานจะสามารถเลือกเป้าหมายและเมื่อจู่โจมจะลบล้างผลของโล่และเกราะบนตัวเป้าหมาย อีกทั้งยังเพิ่มพลังโจมตีตามโล่และเกราะที่สวมใส่โดยเป้าหมาย หลังจากประสบความสำเร็จในการสังหาร วิถีมือสังหารจึงจะสามารถเลือกเป้าหมายใหม่ได้!”

“พวกเราซื้อทั้งคู่!”

คนที่เอ่ยหาใช่หวังหางไม่ หากแต่เป็นป๋ายเสี่ยวเฟยที่ยืนอยู่ด้านหลัง สองหุ่นเชิดนี้ทำให้ป๋ายเสี่ยวเฟยมองเห็นถึงถ้วยชัยชนะในงานประลองศิษย์ใหม่

โดยไม่รู้ตัว หวังหางได้กลายเป็นมือสังหารอันดับหนึ่งในหมู่ศิษย์ใหม่! ไม่มีใครสามารถต่อสู้กับเขาได้!

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเสวี่ยอิ่งที่นั่งกลืนน้ำลายอึกใหญ่อยู่ข้างหลัง...

หลังจากหวังหาง คนต่อไปคือจูนั่ว ดรุณีน้อยประหม่าถึงกระทั่งกระโจนขึ้นจากโซฟา

“เจ้าให้ข้าเลือกหุ่นเชิดที่มีความสามารถฟื้นฟู ข้าจึงนำหุ่นเชิดของนักสร้างหุ่นเชิดระดับเทวะ ไป๋ฮัว มาให้”

“มงกุฏแห่งรุ่งอรุณ ทักษะเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ สหายร่วมกลุ่มที่กำหนดในระยะจะได้รับผลจากพรดาราซึ่งจะฟื้นฟูบาดแผลเป็นเวลาห้าวินาที”

แค่หุ่นเชิดตัวเดียวก็เพียงพอให้จูนั่วกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง!

หลังจากซื้อหุ่นเชิดให้อีกสามคน ดรุณีระลอกสุดท้ายเดินเข้ามา

“สหายน้องหญิงจากสายจู่โจมรวดเร็ว รองเท้าของเจ้าเป็นเซ็ทจากเทพธิดาสงคราม ข้าหาชิ้นส่วนอื่นมาได้ ลองเลือกดู”

เมื่อเขาเอ่ยจบ ดรุณีสี่คนเผยสี่หุ่นเชิดที่ถูกสร้างมาจากวัตถุดิบคล้ายคลึงกับรองเท้าของจู๋ซือซือ เป็นปลอกแขน เกราะเบา หมวก และดาบสั้น

จู๋ซือซือราวกับเตรียมตัวมาตั้งแต่แรก นางเลือกปลอกแขนทั้งสองก่อนที่เฟิงอู๋เหินจะได้แนะนำ

ปลอกแขนเทพธิดาสงคราม ความสามารถ ทะลวงโล่!

ความสามารถรองคือลาก ซึ่งจะดึงผู้ใช้ไปยังเป้าหมาย และถ้าน้ำหนักของเป้าหมายน้อยกว่าผู้ใช้ จะเป็นการลากเข้ามาแทน!

หลังจากจู๋ซือซือก็เป็นฉิงหนานที่ได้รับโอกาส

ต่างจากจู๋ซือซือที่เป็นลูกคุณหนูร่ำรวยมีหุ่นเชิดระดับม่วงในครอบครอง หุ่นเชิดตัวแรกของฉิงหนานเป็นเพียงระดับเหลือง สิ่งที่เขาขอคือแก่นหุ่นเชิด

“ตั้งจิต เพิ่มพลังของลูกธนูมากสุดสิบเท่าจากเดิมโดยการสะสมพลัง”

“ขยาย พึ่งพาการสะสมพลังเช่นเดียวกัน แต่ความสามารถตรงกันข้ามกับตั้งจิต ศรปราณกำเนิดภายใต้ผลจากขยายจะเพิ่มขนาดเปลี่ยนการโจมตีหนึ่งเป้าหมายเป็นโจมตีแบบกลุ่ม”

“ปะทุ เพิ่มผลการระเบิดให้ศรที่ยิงออกไป หลังจากจู่โจมโดนเป้าหมาย ศรจะระเบิดออก ความแรงของระเบิดขึ้นอยู่กับปริมาณของปราณกำเนิดที่ใส่เข้าไปในศร”

ฉิงหนานตกอยู่ในภวังค์เมื่อฟังจบ

ปะทุเป็นสิ่งที่เขาต้องเลือกแน่ๆ ปัญหาคือเขาจะเลือกตั้งจิตหรือขยายดี อย่างแรกคือการโจมตีเดี่ยว อีกอย่างคือโจมตีกลุ่ม ซึ่งเป็นปัญหาที่นักเชิดหุ่นสายจู่โจมระยะไกลทุกคนต้องประสบ

“เลือกขยาย ฟางเย่เพียงพอสำหรับเป้าหมายเดี่ยวแล้ว และพลังทะลวงของศรของเจ้าไม่ต่ำ”

สุดท้ายเป็นป๋ายเสี่ยวเฟยที่แนะนำ ฉิงหนานครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนจะตกลง

หากไม่มีป๋ายเสี่ยวเฟย ฉิงหนานจะไม่ได้รับโอกาสในการเลือก เขาจึงต้องคิดถึงส่วนรวมในครานี้

คนสุดท้ายคือฟางเย่ที่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงไป ไม่ต้องสงสัยเลยว่าดรุณีคนสุดท้ายถือถาดหุ่นเชิดของเขาอยู่!

“สหายน้อย เดาสิว่าใครเรียกข้าไปพบหลังจากข้ากลับไปที่สำนักงานใหญ่และเอ่ยว่ากำลังหาหุ่นเชิดตนที่สองสำหรับนักเชิดหุ่นสายไรเฟิล?”

เฟิงอู๋เหินปล่อยให้ทุกคนคาดเดาไปต่างๆ นานาเมื่อถึงตาฟางเย่

ฟางเย่เบิกตาโพลงเหม่อมองขณะที่เอ่ยคำสั้นๆ ด้วยริมฝีปากที่สั่นเทิ้ม

“หนาน...หนานอู๋เซิง?”