บทที่ 29 ฉันมันตัวท็อป! พวกนั้นมันเป็นลมไปแล้วเหรอ?

บทที่ 29 ฉันมันตัวท็อป! พวกนั้นมันเป็นลมไปแล้วเหรอ?

"ฮ่าๆๆ ผ่านด่านแล้วโว้ย!"

"เวลาของพวกเราต้องสั้นที่สุดแน่นอน!"

"คราวนี้สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้ชัวร์ไม่มีปัญหา!"

ตรงกลางประตูสัมฤทธิ์ วังวนสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมระลอกคลื่นมิติ

ร่างห้าร่างเดินออกมาจากด้านใน แต่ละคนดูตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด

"ไม่เลว พวกเราทั้งห้าคนเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้แน่!" หลี่เกาหยางเอ่ยอย่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน

"พวกเราใช้เวลาแค่ห้านาทีสี่สิบสองวินาทีเท่านั้น!"

หลินฉีเจ๋อเดินออกจากประตูสัมฤทธิ์เป็นคนแรก รอคอยเสียงอุทานชื่นชมจากทุกคนอย่างภาคภูมิใจ

เกาซ่ง หวงซิง และหลี่อวี้ ที่ตามหลังมาต่างก็ยืดอกอย่างผ่าเผย

"พรวด..."

"หลินฉีเจ๋อ หลี่เกาหยาง หวงซิง หลี่อวี้ แล้วก็เกาซ่ง ตลกชะมัด"

"ผ่านด่านความยากระดับหัวกะทิใช้เวลาตั้งห้านาทีสี่สิบสองวินาที ยังทำหน้าภูมิใจขนาดนั้น"

"ฮ่าๆๆๆ... ดูสีหน้าพวกนั้นสิ รอให้พวกเราชมอยู่หรือเปล่านะ?"

"พวกเราควรเล่นตามน้ำหน่อยไหม? ว้าว..."

เด็กหนุ่มท่าทางกะล่อนคนหนึ่งแกล้งทำเสียงตกใจเกินจริง

"ชู่ว..."

"ฮ่าๆๆ นายก็เล่นใหญ่เกินไปแล้ว"

นักเรียนหลายคนอดขำกับท่าทางของเขาไม่ได้

"เกิดอะไรขึ้น?"

สีหน้าของหลินฉีเจ๋อและหลี่เกาหยางมืดมนทันทีที่ได้ยินเสียงพูดคุยของนักเรียนคนอื่น

ทำไมมันไม่เป็นอย่างที่คิดไว้?

เสียงอุทานชื่นชมไปไหน?

ความประหลาดใจไปไหน?

ความอิจฉาไปไหนหมด?

ทำไมคนพวกนี้ถึงมองพวกเราเหมือนคนปัญญาอ่อนแบบนั้น?

หลี่เกาหยางและหลินฉีเจ๋อสบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นความสับสนในแววตาของอีกฝ่าย

"ลูกพี่ หัวหน้าห้อง ดูนั่นสิ!"

"นั่นเวลาของตี้จวินหลิน เขา..."

"เขาเคลียร์ระดับฝันร้าย! ใช้เวลาแค่สามนาทีสามสิบสามวินาทีเอง!"

เกาซ่งชี้ไปที่นาฬิกาสีทองเหนือศีรษะ เสียงสั่นเครือด้วยความตกตะลึง

"อะไรนะ?"

หลี่เกาหยางและหลินฉีเจ๋อเงยหน้ามองทันที

"ผู้เข้าสอบ ตี้จวินหลิน! ความยากระดับฝันร้าย; เวลาที่ใช้: สามนาทีสามสิบสามวินาที!"

ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ข้างนาฬิกาสีทอง ราวกับฝ่ามือยักษ์ที่ตบหน้าหลี่เกาหยางและหลินฉีเจ๋อฉาดใหญ่

ตี้จวินหลินนอกจากจะไม่ตายแล้ว ยังเคลียร์ระดับฝันร้ายได้โดยตรงเลยเนี่ยนะ?

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน

คนที่พวกเขาตราหน้าว่าเป็นไอ้ขี้แพ้มาตลอด

กลับเหยียบย่ำพวกเขาจนจมดิน

หลินฉีเจ๋อหันไปมองอย่างยากลำบาก เห็นผู้อำนวยการและหัวหน้าฝ่ายวิชาการกำลังเดินเคียงคู่กับตี้จวินหลิน

พวกเขากำลังคุยอย่างออกรสกับ "บุคคลสำคัญ" อีกสองคนที่แผ่กลิ่นอายทรงอำนาจ

เลือดลมในกายตีกลับ เขาเป็นลมล้มพับไปทันที

"หัวหน้าห้อง!"

"ฉีเจ๋อ เป็นอะไรไป?"

"อาจารย์ครับ! หลินฉีเจ๋อเป็นลมครับ!"

เพื่อนร่วมทีมของหลินฉีเจ๋อรีบเข้าไปพยุงเขา และแพทย์ประจำโรงเรียนก็รีบวิ่งเข้ามา

นักเรียนหลายคนที่เห็นเหตุการณ์ยังคงสมน้ำหน้า

พื้นที่ในแดนลับวุ่นวายไปหมด

ตี้จวินหลินยิ้มบางๆ เมื่อเห็นฉากนี้

เจ้าเด็กน้อย ความอดทนมีแค่นี้เองเหรอ?

เป็นลมไปซะแล้ว?

"จวินหลิน ไปกันเถอะ!"

"หมอทหารระดับเทียนโหวที่ฉันเชิญมาถึงแล้ว!"

"ลุงหลี่จะพานายไปหาเขา เขาจะช่วยรักษาน้องสาวนายให้เอง!"

หลี่หยวนซินถือโทรศัพท์พูดกับตี้จวินหลิน

เขาไม่สนใจความวุ่นวายในโถงแดนลับ

พาตี้จวินหลินเดินออกจากโถงแดนลับไป

"ครับ! ขอบคุณครับลุงหลี่!"

"หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย ผมจะเข้ากองทัพแน่นอนครับ!"

ตี้จวินหลินเปลี่ยนสีหน้า พูดด้วยความจริงใจทันที

แต่นี่ไม่ใช่แค่คำพูดตามมารยาท

เขาตั้งใจจะเข้ากองทัพอยู่แล้ว!

อย่างที่หลี่หยวนซินบอก ด้วยการควบคุมต้นกำเนิดนรกโลหิตของเขา เขาไม่กลัวการต่อสู้แบบกลุ่ม

ตอนนี้เขายังได้รับ 'เกราะหนามย้อนกลับ' ซึ่งเป็นตราประทับทักษะติดตัวที่เทียบเท่ากับทักษะเทพ

ไม่เพียงแต่เพิ่มพลังป้องกัน แต่ยังสะท้อนดาเมจได้ด้วย!

การเข้ากองทัพและต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้ายในแนวหน้า

ผลประโยชน์ต่อตัวเขาชัดเจนมาก!

การฆ่าวิญญาณชั่วร้ายจะทำให้เขาได้รับแต้มต้นกำเนิดเพื่อเสริมแกร่งกายศักดิ์สิทธิ์โกลาหล!

และรวบรวมพลังของคชสารมังกรบรรพกาล!

ด้วยการที่ต้นไม้เทพอสูรโลหิตนรกกลืนกินพลังงานปราณโลหิต เขาสามารถเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรได้อย่างต่อเนื่อง

นั่นคือหนทางสู่ความแข็งแกร่งที่เร็วที่สุด

ส่วนสำนักปราบปีศาจน่ะเหรอ

อืม ตี้จวินหลินยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกนั้นทำอะไร

"ดี! ดี! ดี!"

"เด็กดี ไปกันเถอะ! ฉันจะพานายไปหาลุงหยวน เขาเป็นนักบวชศักดิ์สิทธิ์แปดดาราระดับเทียนโหวเชียวนะ!"

"ถ้านายเข้ากองทัพ ยังไงก็ต้องได้เจอเขาแน่นอน"

หลี่หยวนซินตบไหล่ตี้จวินหลินหนักๆ พูดอย่างมีความสุข

เขาหันไปมองหลินหมินแล้วยิ้มกวนประสาทให้อีกครั้ง

"ตาแก่หลี่! นายยังไม่ชนะหรอกนะ!"

หลินหมินหรี่ตาลงเล็กน้อย

ถ้าไม่ใช่เพราะนักบวชศักดิ์สิทธิ์ของสำนักปราบปีศาจของฉันติดภารกิจยุ่งยากอยู่

วันนี้คงไม่ถึงตานายหรอก

อนาคตยังมีโอกาสอีกเยอะ!

หลินหมินแค่นเสียงเย็นชา แล้วเดินตามหลังตี้จวินหลินและหลี่หยวนซินออกไป

ผลการประเมินของคนอื่นก็ชัดเจนแล้ว

ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ต่อ

วิญญาณชั่วร้ายแปลกๆ เริ่มแทรกซึมเข้ามาในถิ่นฐานมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ

สำนักปราบปีศาจของพวกเขาต้องรวบรวมคนเก่งที่มีศักยภาพสูงให้ได้ทั้งหมด!

...

โรงเรียนมัธยมปลายเจียงหนานหมายเลขสามฉีเทียน

ที่หน้าประตูโรงเรียน

ร่างหนึ่งร่อนลงจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

คนผู้นี้แผ่พลังแห่งแสงอันแข็งแกร่ง และรอบๆ บริเวณที่เขายืน

วัชพืชเติบโตงอกงาม พลังชีวิตอันเข้มข้นอบอวลอยู่ในอากาศ

เขาคือนักบวชศักดิ์สิทธิ์แปดดาราระดับเทียนโหวที่หลี่หยวนซินพูดถึง ผู้ครอบครองทักษะพรสวรรค์ระดับ SSS: วจนะพฤกษาศักดิ์สิทธิ์

ชุดคลุมสีทองที่เขาสวมใส่และไม้กางเขนสีทองที่กำแน่นในมือ ล้วนเป็นอุปกรณ์ระดับโหวชั้นยอด!

(ระดับอุปกรณ์: ระดับสมบัติ, ระดับวิญญาณ, ระดับผู้เคารพ, ระดับโหว, ระดับราชัน, ระดับจักรพรรดิ, ระดับนักบุญ, ระดับราชวงศ์...)

"ตาแก่หยวน! ทางนี้!"

หลี่หยวนซิน, ตี้จวินหลิน และหลินหมิน มาถึงหน้าประตูโรงเรียนพอดี

"ตาแก่หยวน!" หลินหมินก็เดินเข้าไปทักทายหยวนเฉิงผิงเช่นกัน

ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงของนิคมเจียงหนาน พวกเขาย่อมรู้จักกันดี

"หยวนซิน นายเรียกฉันมาด่วนจี๋ทำไม?"

"นึกว่านายเป็นอะไรไปซะแล้ว!" หยวนเฉิงผิงบ่นอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นหลี่หยวนซินปลอดภัยดี

เดิมทีเขาอยู่ที่เขตสงครามตะวันออก กำลังสอนทักษะพรสวรรค์ให้นักเรียนไม่กี่คน

จู่ๆ ก็ได้รับข้อความจากหลี่หยวนซิน: โรงเรียนมัธยมปลายเจียงหนานหมายเลขสามฉีเทียน มาด่วน!

หลังจากนั้นก็เงียบหายไปเลย

เขาเลยรีบบึ้งมาจากเขตสงครามตะวันออก

ให้ตายสิ!

"ตาแก่หยวน พูดอะไรแบบนั้น!"

"ฉันเรียกนายมาเพราะมีเรื่องสำคัญ!"

"มาๆ แนะนำให้รู้จักก่อน! เด็กคนนี้คือว่าที่สมาชิกเขตสงครามตะวันออกของพวกเรา! ตี้จวินหลิน!"

"อัจฉริยะผู้ซึ่งอยู่แค่ระดับตื่นรู้ขั้นสวรรค์หนึ่งดารา แต่โซโล่เคลียร์รังแห่งหายนะระดับฝันร้ายได้ภายในสามนาทีสามสิบสามวินาที!"

"เข้าใจใช่ไหม!"

หลี่หยวนซินขยิบตาให้หยวนเฉิงผิงแล้วรีบแนะนำ

"จวินหลิน นี่คือคนที่ลุงบอกไง เรียกเขาว่าลุงหยวนสิ!"

ตี้จวินหลินได้ยินดังนั้นก็รีบเรียกหยวนเฉิงผิงทันที "ลุงหยวนครับ!"

"ดี! เด็กดี!"

หยวนเฉิงผิงยิ้มแก้มปริ

มิน่าล่ะหลินหมินถึงทำหน้าบอกบุญไม่รับ เป็นเพราะแบบนี้นี่เอง

คราวนี้หลี่หยวนซินฉลาดไม่เบา

สามนาทีสามสิบสามวินาที?

ระดับตื่นรู้ขั้นสวรรค์หนึ่งดาราเคลียร์รังแห่งหายนะระดับฝันร้าย?

ต้องเป็นอัจฉริยะที่ปลุกพลังทักษะพรสวรรค์ระดับ SSS ได้สำเร็จแน่นอน!

ยิ่งเห็นท่าทางได้ใจของหลี่หยวนซิน เขาก็ยิ่งมั่นใจ

ตำแหน่ง 'คุณลุง' คนนี้ ฉันจองแน่!

หยวนเฉิงผิงเองก็ตื่นเต้นมาก ถ้าเขตสงครามตะวันออกได้อัจฉริยะแบบนี้มาครอง!

เขตสงครามอื่นคง...

หึหึหึ...

"จวินหลิน มานี่!"

"ไหนลองเล่าอาการน้องสาวนายให้ลุงหยวนฟังซิ!"

"เดินไปคุยไปที่ห้องพยาบาลกัน"