บทที่ 18: พลังพุ่งทะยานอีกครั้ง! โซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดปรากฏ
บทที่ 18: พลังพุ่งทะยานอีกครั้ง! โซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดปรากฏ
บทที่ 18: พลังพุ่งทะยานอีกครั้ง! โซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดปรากฏ
"เขาน่าจะเลือกระดับนรกโลกันตร์เหมือนกับแม่หนูหย่าซูนะ"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหมิ่นและหลี่หยวนซิน ดวงตาของหวังเทียนลี่ก็เป็นประกายขึ้นมา
เขาไม่คาดคิดเลยว่าตี้จวินหลินจะเป็นอัจฉริยะที่ซ่อนเร้น
จากนั้น ความไม่พอใจเล็กน้อยก็ผุดขึ้นมา
เขาเหลือบมองซ่งเหวินเม่าที่กำลังตะลึงงันอยู่เช่นกัน แล้วอดไม่ได้ที่จะเบะปาก
ให้ตายสิ!
ทั้งหมดเป็นความผิดของตาเฒ่าซ่ง!
ถ้าตี้จวินหลินไม่เลือกระดับฝันร้าย!
ปีนี้โรงเรียนมัธยมฉีเทียนที่ 3 แห่งเจียงหนานของฉัน คงมีคนสอบเข้าสถาบันชั้นนำได้ถึงสองคน!
กระทรวงศึกษาธิการจะมอบทรัพยากรให้เรามากขนาดไหนกันนะ!
หลินหมิ่นเองก็ถอนหายใจ "น่าเสียดายจริงๆ"
"เดี๋ยวนะ! เขาไม่ได้เลือกฟื้นฟูพลังปราณต้นกำเนิดเหรอ!"
"เขาตรงเข้าไปในเขตแดนลึกลับชั้นถัดไปเลยงั้นเหรอ??"
เขาจ้องมองจอภาพที่แสดงภาพของตี้จวินหลิน แล้วดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ
หลี่หยวนซิน หลิวเซี่ย หวังเทียนลี่ และซ่งเหวินเม่า ต่างมองตามสายตาเขาไป สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ตี้จวินหลินในภาพไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
เขาก้าวเท้าเข้าไปในวังวนสีฟ้าตรงหน้าทันที
ม่านพลังสีเลือดโอบล้อมทั่วร่าง
พลังคุกโลหิตพลุ่งพล่าน!
เมื่อมาถึงขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว (ขอบเขตสูงสุด) รัศมีของคุกโลหิตที่ตี้จวินหลินครอบคลุมก็ขยายไปถึงสองเมตรครึ่งแล้ว!
พื้นที่เขตแดนลึกลับตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไป สภาพแวดล้อมต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ทันทีที่ตี้จวินหลินปรากฏตัว เขาก็ทำให้สิ่งมีชีวิตดุร้ายภายในนั้นแตกตื่น: ผีเสื้อหมอกพิษ
ผีเสื้อหมอกพิษสิบห้าตัวที่มีปีกบางโปร่งแสงสีม่วงอ่อนสั่นระริก ลำตัวเป็นปล้องปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำขนาดจิ๋ว และดวงตาประกอบสีขาวดำ จ้องมองมาที่ตี้จวินหลิน
พวกมันกระพือปีกบินตรงมายังตำแหน่งของเขาทันที พร้อมโปรยละอองเกล็ดสีม่วงอ่อน
ละอองเกล็ดนี้มีฤทธิ์ทำให้เป็นอัมพาตอย่างรุนแรง เพียงแค่สัมผัสเพียงเล็กน้อย ร่างกายก็จะชาด้านและขยับเขยื้อนไม่ได้
ผู้ที่ระดับพลังยังไม่เกินขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ แปดดาว ไม่มีทางเพิกเฉยต่อพิษร้ายเหล่านี้ได้เลย
"ปิดเกมเร็ว!"
"คุกโลหิต... ทำงาน!"
"ทะยานคุกโลหิต เสริมพลัง!"
"ท่าฟันเสย!"
ประกายเย็นยะเยือกวาบผ่านดวงตาของตี้จวินหลิน
ต้นไม้ยักษ์สูงตระหง่านด้านหลังเขาถูกโอบล้อมด้วยแสงสีแดงเจิดจ้า
เขาเหวี่ยงดาบยาวสีเลือดในมืออย่างรวดเร็ว ตวัดฟันจากล่างขึ้นบน
แสงดาบสีเลือดอันดุดันสว่างวาบขึ้นในพริบตา ปะทะเข้าที่หน้าท้องของผีเสื้อหมอกพิษสี่ตัวหน้าสุด!
พิษของผีเสื้อหมอกพิษทั้งหมดถูกสกัดกั้นด้วยม่านพลังสีเลือดที่เกิดจากตราประทับทักษะ 'โล่คุกโลหิต'
"จี๊ด..."
ผีเสื้อหมอกพิษที่ถูกโจมตีที่หน้าท้อง ปะทุพลังมหาศาลออกมาจากร่างกาย
เนื่องจากเลือดภายในตัวพวกมันถูกควบคุมโดยพลังคุกโลหิตของตี้จวินหลิน
เลือดของพวกมันจึงเริ่มไหลย้อนกลับ ส่งผลให้ความเร็วลดลงอย่างมาก
แม้แต่การกระพือปีกก็ยังดูยากลำบาก
หน้าท้องของผีเสื้อหมอกพิษตัวหน้าสุดมีรอยดาบฉีกกระชากเป็นแผลลึก
ภายใต้อิทธิพลของพลังคุกโลหิต เลือดพุ่งทะลักออกมาจากปากแผลอย่างบ้าคลั่ง
ผีเสื้อหมอกพิษเหล่านี้ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ตี้จวินหลิน ร่างกายก็อ่อนปวกเปียกและร่วงหล่นลงสู่พื้น
พลังชีวิตในตัวพวกมันสูญสลายไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับเลือดที่ไหลออกจนหมดตัว
"ดาบแสงเงินร่วงหล่น!"
ตี้จวินหลินกระทืบเท้าอย่างแรง ร่างกายพุ่งทะยานขึ้นสูงห้าเมตรในทันที
ดาบยาวสีเลือดในมือเริ่มสะสมพลังปราณโลหิต เล็งไปที่ผีเสื้อหมอกพิษที่เหลือ แล้วฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็ว
"ตูม!"
เสียงระเบิดดังสนั่น!
พละกำลังกายภาพอันทรงพลังของกายาเทพโกลาหลแสดงอานุภาพออกมาอย่างชัดเจน
พื้นดินของเขตแดนลึกลับทั้งโซนเริ่มแตกร้าวเป็นส่วนๆ ราวกับเกิดแผ่นดินไหว
คลื่นกระแทกพลังงานสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัวโอบล้อมผีเสื้อหมอกพิษทั้งหมดเอาไว้
พลังคุกโลหิตอันทรงพลังนั้นแทบจะเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ ห้าดาว!
ผีเสื้อหมอกพิษที่เหลือไม่มีโอกาสหลบหนีภายใต้อิทธิพลของพลังคุกโลหิต
เมื่อถูกพลังคุกโลหิตแทรกซึม พวกมันก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดไปทีละตัว
วังวนสีฟ้าอ่อนที่นำไปสู่เขตแดนลึกลับชั้นถัดไปปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
ในเวลาเพียงสองวินาที
ผีเสื้อหมอกพิษระดับขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ สี่ดาว ก็ถูกตี้จวินหลินกวาดล้างจนหมดสิ้น
แทบจะเป็นการฆ่าล้างบางในพริบตา!
และครั้งนี้!
พลังงานปราณโลหิตภายในร่างของเขายังคงเปี่ยมล้นอย่างเหลือเชื่อ!
'พลังเลือดลมพลุ่งพล่าน Lv.5' มีบทบาทสำคัญที่สุด!
ปราณโลหิตคำรามกึกก้อง เลือดลมหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง
วินาทีถัดมา
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีเสื้อหมอกพิษ ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ สี่ดาว สำเร็จ ได้รับตั๋วสุ่มรางวัลระดับกลาง 1 ใบ และแต้มต้นกำเนิด 50 แต้ม!]
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีเสื้อหมอกพิษ ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ สี่ดาว สำเร็จ ได้รับตั๋วสุ่มรางวัลระดับกลาง 1 ใบ และแต้มต้นกำเนิด 50 แต้ม!]
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีเสื้อหมอกพิษ ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ สี่ดาว สำเร็จ ได้รับตั๋วสุ่มรางวัลระดับกลาง...]
ข้อความจากระบบหลั่งไหลเข้ามาในหูของตี้จวินหลินทันที!
กลุ่มพลังงานปราณโลหิตกว่ายี่สิบกลุ่มกระจายไปทั่วทุกทิศ ถูกดึงดูดและกลืนกินโดยต้นไม้เทพมารโลหิตนรก!
พวกมันเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์อย่างรวดเร็ว และหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของตี้จวินหลิน!
ตี้จวินหลินเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ขั้นกลาง!
ภายใต้การผลักดันของพลังงานนี้!
ระดับของเขาก็เริ่มพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง!
แทบจะในทันที เขาไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ขั้นกลาง!
ห่างจากขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้นเพียงก้าวเดียว!
วินาทีต่อมา
เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ขั้นปลาย!
แต่มันยังไม่หยุดแค่นั้น!
กลุ่มพลังงานปราณโลหิตที่เหนือกว่าระดับพลังหลักของเขาหนึ่งระดับใหญ่ และระดับย่อยถึงห้าระดับ นำพลังงานมหาศาลมาสู่ตี้จวินหลิน!
กลิ่นอายของตี้จวินหลินแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!
ผมสีเงินด้านหลังพลิ้วไหวทั้งที่ไร้ลม
ระดับพลังของเขาทะลวงผ่านขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ขั้นปลาย ในพริบตา!
เข้าสู่ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ขั้นสมบูรณ์!
ทันใดนั้น เขาก็พุ่งทะยานเข้าสู่ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์!
ในขณะนั้นเอง
โซ่สีเลือดหนาและยาวปรากฏขึ้นใจกลางจุดตันเถียนของตี้จวินหลิน
ลวดลายแปลกตามากมายสลักอยู่บนโซ่สีเลือด แผ่กลิ่นอายโบราณออกมา
พันธนาการสีเลือดแดงฉานนี้ เปรียบเสมือนคอขวดที่ล็อกระดับการบำเพ็ญเพียรของตี้จวินหลินไว้อย่างแน่นหนาที่ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว!
"นี่คือโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดงั้นเหรอ?"
"มิน่าล่ะ"
เมื่อตี้จวินหลินเห็นโซ่สีเลือดแดงฉานเส้นนี้
เขาก็รู้ถึงที่มาของโซ่เส้นนี้อย่างอธิบายไม่ถูก
เขาเริ่มตระหนักรู้บางอย่างขึ้นมาลางๆ
มิน่าล่ะ ในตำราเรียนของดาวเคราะห์สีน้ำเงินปัจจุบันแทบไม่มีคำอธิบายเกี่ยวกับขอบเขตสูงสุดเลย
หากก้าวเข้าสู่ขอบเขตสูงสุดโดยไม่มีพลังงานและเจตจำนงที่แข็งแกร่งคอยสนับสนุน
ก็แทบจะเท่ากับสูญเสียหนทางในการก้าวหน้าต่อไป
ความแข็งแกร่งของโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดนั้นเกินจินตนาการจริงๆ
บางทีอาจเคยมีคนก้าวเข้าสู่ขอบเขตสูงสุดสิบดาวมาก่อน แต่ไม่เคยหาวิธีทำลายมันได้?
"แค่โซ่สีเลือดเส้นเดียวคิดจะหยุดฉันไม่ให้แข็งแกร่งขึ้นงั้นเหรอ?"
"ฝันไปเถอะ!"
"จงแหลกสลายไปซะ!"
เขาไม่มีทางยอมติดอยู่ที่ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น สิบดาว ไปตลอดชีวิตเด็ดขาด!
ตี้จวินหลินคำรามด้วยความโกรธ
เขาควบคุมปราณโลหิตอันทรงพลังที่ได้จากกายาเทพโกลาหล ผสมผสานเข้ากับพลังคุกโลหิตของต้นไม้เทพมารโลหิตนรกทันที!
พลังปราณต้นกำเนิดที่เปลี่ยนสภาพเป็นของเหลวแล้ว เริ่มหลั่งไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง
มันพุ่งเข้าชนโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดสีเลือดแดงฉานพร้อมกับพลังงานอันบริสุทธิ์และมหาศาลนั้น!
"แกรก..."
ภายใต้แรงกระแทกของพลังมหาศาล รอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นใจกลางโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุด
แต่โซ่ตรวนทั้งเส้นเพียงแค่สั่นสะเทือนเล็กน้อย ไม่ได้แตกสลาย!
"เอาอีก!"
ดวงตาสีแดงเข้มของตี้จวินหลินสว่างวาบขึ้นทันที
ต้นไม้เทพมารโลหิตนรกด้านหลังเริ่มสั่นไหว พลังคุกโลหิตที่แข็งแกร่งกว่าเดิมควบแน่นขึ้นอีกครั้ง
มันผสานเข้ากับพลังปราณต้นกำเนิด รวมกับพลังงานปราณโลหิต และพุ่งเข้าชนโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดอีกคำรบ!
"ปัง!"
"ปัง!"
"ปัง!"
หลังจากการปะทะอย่างดุเดือดนับครั้งไม่ถ้วน
รอยร้าวใจกลางโซ่ตรวนแห่งขอบเขตสูงสุดก็ปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆ
แผ่ขยายออกไปราวกับใยแมงมุม!
"เพล้ง!"
หลังจากการกระแทกนับร้อยครั้ง
พลังปราณต้นกำเนิดและปราณโลหิตภายในร่างของตี้จวินหลินแทบจะหมดเกลี้ยง!
............