บทที่ 13 การสอบเข้ามหาวิทยาลัยถูกเลื่อนขึ้นมาเร็วขึ้น? เขตแดนลึกลับคือสนามสอบงั้นเหรอ?

บทที่ 13 การสอบเข้ามหาวิทยาลัยถูกเลื่อนขึ้นมาเร็วขึ้น? เขตแดนลึกลับคือสนามสอบงั้นเหรอ?

"เงียบ!"

ซ่งเหวินเม่าขยับแว่นสายตา เดินเข้าห้องเรียนด้วยใบหน้าบึ้งตึง

เขากวาดสายตามองสภาพของนักเรียนแต่ละคน แล้วรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

นักเรียนรุ่นนี้เป็นรุ่นที่แย่ที่สุดเท่าที่เขาเคยสอนมาเลยจริงๆ

"ครูจะไม่เสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงแล้วนะ!"

"พวกเธอทุกคนน่าจะรู้ดีว่าวันนี้เป็นวันอะไร!"

"เขตแดนลึกลับของโรงเรียนเรากำลังจะเปิดแล้ว!"

"ตอนนี้ตี้จวินหลินปลุกพลังสำเร็จแล้ว ดังนั้นทุกคนสามารถเข้าไปในเขตแดนลึกลับได้!"

"ครูจะเตือนแค่ครั้งเดียว! ไม่ว่าจะยังไง วันนี้พวกเธอต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเคลียร์เขตแดนลึกลับให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

"เอาล่ะ ทุกคนไปเข้าแถวที่หน้าประตู!"

ซ่งเหวินเม่าไม่ได้กล่าวปลุกใจอะไรยืดยาว เขาเตรียมพาทุกคนตรงไปยังโถงเขตแดนลึกลับทันที

เขาสอนห้อง ม.6/2 มาสามปีเต็ม

ย่อมรู้ตื้นลึกหนาบางและศักยภาพของทุกคนเป็นอย่างดี

จำนวนนักเรียนในห้องที่พอจะมีหวังสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้นั้น นับนิ้วมือข้างเดียวยังเหลือเฟือ

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ พื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์หดแคบลงเรื่อยๆ ในขณะที่พลังของเหล่าวิญญาณชั่วร้ายกลับแข็งแกร่งขึ้น

ไม่มีใครบอกได้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

เขาแค่ไม่คิดว่าเรื่องสำคัญขนาดนี้จะถูกเลื่อนเข้ามาเร็วขึ้น...

"เฮ้อ"

ซ่งเหวินเม่าเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาถอนหายใจเงียบๆ แล้วเดินนำไปที่ประตูเพื่อพาทุกคนไปยังโถงเขตแดนลึกลับ

"ตี้จวินหลินปลุกพลังสำเร็จแล้วจริงๆ ด้วยแฮะ"

"ฮ่าๆ ปลุกพลังได้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วจะมีประโยชน์อะไร?"

"ระดับเขตแดนลึกลับของโรงเรียนเราไปถึง 'ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์' แล้วนะ! พวกวิญญาณชั่วร้ายในนั้นอย่างต่ำก็ต้องมีความแข็งแกร่งระดับ 'ขอบเขตตื่นรู้ขั้นต้น เก้าดาว'"

"ตี้จวินหลินคงโดนวิญญาณชั่วร้ายส่งกลับบ้านเก่าทันทีที่ก้าวเข้าไปแน่"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นายพูดมีเหตุผล..."

นักเรียนหลายคนรอบข้างชี้ไม้ชี้มือไปที่ตี้จวินหลินพลางกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์

สีหน้าดูถูกเหยียดหยามปรากฏขึ้นเป็นระยะ

พวกเขาไม่คิดจะปิดบังความเกลียดชังที่มีต่อตี้จวินหลินเลยแม้แต่น้อย

"พวกปัญญาอ่อนเอ๊ย"

ตี้จวินหลินเดินรั้งท้ายฝูงชน อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเมื่อได้ยินคำพูดของนักเรียนพวกนี้

เขาไม่ได้ลดเสียงลงแต่อย่างใด คนกลุ่มนั้นที่เพิ่งนินทาเขาจึงได้ยินเต็มสองหู

"ตี้จวินหลิน เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ?"

"แกด่าพวกเราเหรอ?"

วัยรุ่นชายหน้าสิวเขรอะหันขวับกลับมาด้วยท่าทางหาเรื่อง

"เดาสิ"

"แกว่งเท้าหาเสี้ยนนักนะมึง!" เถียนปู้โยวจ้องเขม็งไปที่ตี้จวินหลิน ถ้าซ่งเหวินเม่าไม่คอยจับตาดูอยู่

ป่านนี้เขาคงลงมือไปแล้ว

ไอ้ขยะนี่ยังกล้าด่าคนอื่นอีกเหรอ?

"หึ ดีแล้วที่รู้ตัวว่าโง่"

"อยากมีเรื่องก็รีบเข้ามา ความกล้ามีแค่นี้เองเหรอ?"

ตี้จวินหลินมองเด็กเมื่อวานซืนตรงหน้าด้วยแววตายียวน

เขาแอบกระตุ้น 'พลังคุกโลหิต' อย่างลับๆ

แต่ก็อดรู้สึกอ่อนใจไม่ได้

ให้ตายสิ

เจ้าของร่างคนก่อนไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้กันนะ?

ทำไมเด็กพวกนี้ถึงได้ปฏิบัติกับเขาด้วยท่าทีแบบนี้ทุกคนเลย?

"แก!" เถียนปู้โยวเห็นหน้ากวนๆ ของตี้จวินหลินแล้วก็ง้างมือขึ้นทันควัน

"เถียนปู้โยว! นายจะทำอะไร?"

เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

เด็กสาวในชุดนักเรียน ผิวขาวผ่องดั่งหิมะ คิ้วเรียวงามดั่งใบหลิว บุคลิกสูงส่ง อ่อนโยน และน่าหลงใหล

จู่ๆ เธอก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังตี้จวินหลินและเถียนปู้โยว

"เหรินหย่าซู?"

พอเห็นเธอ เถียนปู้โยวก็หดคอลงเงียบกริบ ไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก

เขารีบหันหลังกลับเดินตามคนอื่นไปทันที

เหรินหย่าซูขมวดคิ้วแน่น มองตี้จวินหลินที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากด้วยแววตาซับซ้อน

ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

"???"

ยัยนี่เป็นใครอีกล่ะเนี่ย?

จะมาขัดจังหวะโชว์เทพตบหน้าคนอื่นทำไมกัน?

ตี้จวินหลินรีบค้นความทรงจำหาข้อมูลเกี่ยวกับสาวสวยตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

"ตี้จวินหลิน นายจับคู่กับฉันเข้าไปในเขตแดนลึกลับก็ได้นะ"

เหรินหย่าซูสบตาตี้จวินหลินแล้วเอ่ยปากช้าๆ

"จับคู่?"

ในที่สุดตี้จวินหลินก็เจอข้อมูลเกี่ยวกับสาวสวยสะท้านเมืองคนนี้ในความทรงจำ

เหรินหย่าซู เป็นนักเรียนอัจฉริยะของโรงเรียนมัธยมฉีเทียนที่ 3 แห่งเจียงหนาน เช่นเดียวกับปิงเยว่ซิน

ดูเหมือนว่าทั้งห้องจะมีแค่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวที่ไม่ได้มองตี้จวินหลินเป็นตัวประหลาด

"ไม่จำเป็น"

"ฉันลุยเดี่ยวได้"

ตี้จวินหลินปฏิเสธทันควัน

เขาเคยเจ็บตัวเพราะปิงเยว่ซินมาแล้ว จะยอมเจ็บซ้ำสองได้ยังไง?

ถึงจะสวยมากก็เถอะ แต่ใครจะไปรู้ว่าจะเป็นพวกไก่กาอาราเล่หรือเปล่า

นั่นสินะ เขายังคงเหมือนตอนเด็กไม่มีผิด

ดื้อรั้นจริงๆ

ทั้งที่มากับฉันก็ได้แท้ๆ แต่ดันทำตัวแบบนี้...

คิ้วที่ขมวดแน่นของเหรินหย่าซูคลายลงเล็กน้อย "งั้นก็ขอให้โชคดีนะ"

"จำไว้! ไม่ว่าจะยังไง วันนี้ต้องพยายามให้เต็มที่ที่สุด!"

เธอมองสีหน้าเย็นชาของตี้จวินหลินแล้วกำชับด้วยใบหน้าจริงจัง

"อืม"

ตี้จวินหลินชะงักไปเล็กน้อย

เขตแดนลึกลับวันนี้มีอะไรต่างไปจากเดิมหรือเปล่า?

ดูเหมือนทั้งครูประจำชั้นและเหรินหย่าซูจะรู้อะไรบางอย่าง?

"หย่าซู ให้ฉันจับคู่กับเธอเถอะ!"

"ระดับพลังของฉันถึง 'ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ ห้าดาว' แล้วนะ ถ้าเราคู่กัน ต่อให้เป็นระดับ 'ฝันร้าย' ก็มีโอกาสเคลียร์ได้!"

หลินฉีเจ๋อเห็นตี้จวินหลินทำตัวไม่เห็นค่าความหวังดี จึงรีบเข้ามาเสนอหน้าข้างกายเหรินหย่าซูอย่างกระตือรือร้น

"ขอโทษที ฉันชอบลุยเดี่ยวมากกว่า" เหรินหย่าซูไม่แม้แต่จะหันไปมอง

เธอเดินตามกลุ่มใหญ่เข้าสู่โถงเขตแดนลึกลับไปทันที

"พรืด..."

ตี้จวินหลินกลั้นขำไม่อยู่

ไม่รอให้หลินฉีเจ๋อทันตั้งตัว เขาก็รีบเดินตามเหรินหย่าซูเข้าไปในโถงเขตแดนลึกลับติดๆ

"ตี้จวินหลิน!!!"

หลินฉีเจ๋อกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูนโปน

มองแผ่นหลังของตี้จวินหลินแล้วอยากจะพุ่งเข้าไปต่อยให้ตายคามือ

"หัวหน้าห้อง อย่าเพิ่งโมโหสิ!"

"เขตแดนลึกลับรอบนี้ไม่ธรรมดานะ!"

"ปีนี้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยถูกเลื่อนขึ้นมาเร็วขึ้น! วันนี้ทุกโรงเรียนจะเปิดเขตแดนลึกลับพร้อมกัน!"

"เวลาที่ใช้ในการเคลียร์ ระดับความยากของเขตแดน และผลงานภายในเขตแดน! ทั้งหมดนี้คือเกณฑ์การให้คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย!"

"คาดว่าคนอื่นยังไม่รู้เรื่องนี้ แต่พวกเราต้องทำให้เต็มที่ที่สุด!"

หลี่เกาหยางโน้มตัวไปกระซิบข้างหูหลินฉีเจ๋อ

"นายว่าอะไรนะ?"

หลินฉีเจ๋อเบิกตากว้างทันที

มองหลี่เกาหยางตรงหน้า และนักเรียนอีกสามคนที่เดินตามหลังมา เขาก็เข้าใจสถานการณ์ทันที

"นายหมายความว่า! วันนี้คือวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยงั้นเหรอ?"

"แล้วนายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" หลินฉีเจ๋อถามด้วยความสับสน

"ใช่แล้ว นายคือสมาชิกคนสุดท้ายที่ฉันวางแผนจะชวน!"

"พวกเราห้าคนจะรวมเป็นทีมเดียวกัน! ต้องเคลียร์เขตแดนลึกลับระดับ 'ราชา' ให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม!"

"มีแค่วิธีนี้เท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำ!"

"ฉันรู้มาได้ยังไงไม่สำคัญหรอก หัวหน้าห้อง นายจะมาร่วมทีมกับพวกเราไหม?"

"ตราประทับทักษะที่พวกเราสี่คนปลุกขึ้นมาเป็นระดับ A ทั้งหมด!" หลี่เกาหยางยิ้มอย่างมีเลศนัยและไม่ได้อธิบายอะไรมาก

เดิมทีเขาอยากชวนเหรินหย่าซูมาร่วมทีม

แต่ดูจากท่าทีที่เธอปฏิเสธหลินฉีเจ๋อเมื่อกี้คงเป็นไปได้ยาก

เขาจึงต้องเลือกตัวเลือกที่ดีรองลงมา

เท่าที่เขารู้ ตราประทับทักษะที่หลินฉีเจ๋อปลุกได้ก็เป็นระดับ A เช่นกัน!

ในห้อง ม.6/2 ทั้งหมด น่าจะมีแค่ไม่กี่คนที่มีตราประทับทักษะระดับ A

หลินฉีเจ๋อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ตกลง ฉันร่วมด้วย!"

"ฉันจะเป็นตัวทำดาเมจเอง!"

"ไม่มีปัญหา!"

"เราขาดตัวทำดาเมจอยู่พอดี ทักษะของฉันเน้นไปทางควบคุมมากกว่า"

"ทักษะของเกาซงมีฮีล ส่วนหลี่อวี้เน้นป้องกัน และหวงซิงเน้นซัพพอร์ต ระดับพลังของทุกคนก็ถึง 'ขอบเขตตื่นรู้สวรรค์ ห้าดาว' แล้ว"

"สมบูรณ์แบบ!"

หลี่เกาหยางโอบไหล่หลินฉีเจ๋ออย่างมีความสุขพร้อมรอยยิ้ม

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีนี้

มหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่ในกำมือแน่!

ถ้าโชคดี อาจจะติดมหาวิทยาลัยระดับท็อปเลยก็ได้!

............