บทที่ 21 การย้ายบ้านและพันธมิตร HR

บทที่ 21 การย้ายบ้านและพันธมิตร HR

ไม่นานนัก หญิงสาวในชุดสูทสีขาวก็กลับมาพร้อมกับสัญญาฉบับจริงสองชุด เธอแนะนำหลัวเฟิงและหลัวเซี่ยในการเซ็นสัญญา

หลัวเฟิงและหลัวเซี่ยกวาดสายตาดูข้อความในสัญญา ไม่มีศัพท์เทคนิคที่ชวนสับสน ทุกอย่างเขียนไว้อย่างชัดเจนและเข้าใจง่าย

ทั้งสองคนไม่ได้กังวลว่าจะถูกสำนักขีดจำกัดหลอกลวง จึงจรดปากกาเซ็นสัญญาลงไปทันที

"ยินดีต้อนรับ! หลัวเฟิง หลัวเซี่ย สู่ครอบครัวใหญ่ของสำนักขีดจำกัดของเรา!"

หลังจากสองพี่น้องเซ็นสัญญาเสร็จ ชายวัยกลางคนในชุดถังจวงก็ยื่นมือมาจับมือแสดงความยินดีกับพวกเขาทีละคน

"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนนะ"

ชายวัยกลางคนในชุดถังจวงดูจะเป็นคนที่มีงานรัดตัวมาก สาเหตุที่เขามาในครั้งนี้ก็เพราะพรสวรรค์ของหลัวเฟิงและหลัวเซี่ยนั่นโดดเด่นอย่างแท้จริง ทำให้เขายอมตกลงตามคำขอของไป๋ปั๋ว

"อ้อ อีกอย่าง ข้าชื่อ จูเก๋อเทา พวกเจ้าสองพี่น้องอย่าลืมซะล่ะ"

ก่อนจากไป ชายวัยกลางคนในชุดถังจวงบอกชื่อของตนแก่หลัวเฟิงและหลัวเซี่ย

ไม่นานนัก บนชั้นสองของวิลล่าก็ว่างลง เหลือเพียงไป๋ปั๋ว เจียงเหนียน หลัวเฟิง และหลัวเซี่ยเท่านั้น

"ฮ่าฮ่า ตอนที่ท่านผู้จัดการอยู่เมื่อกี้ ข้าแทบไม่กล้าหายใจแรงเลย"

เจียงเหนียนหัวเราะร่า

หลัวเฟิงถามด้วยความสงสัย "ครูฝึกครับ ลุงไป๋ ผู้จัดการท่านนี้คือใครเหรอครับ? เป็นระดับหัวหน้าจากสำนักงานใหญ่หรือเปล่า?"

"นายเดาถูกแล้ว!"

ครูฝึกเจียงเหนียนพยักหน้า อธิบายให้หลัวเฟิงและหลัวเซี่ยฟัง "ผู้จัดการท่านเมื่อครู่คือหนึ่งในสามผู้จัดการใหญ่แห่งสำนักงานใหญ่สำนักขีดจำกัดของเรา แต่แน่นอนว่าในทางลับ พวกเราเรียกพวกเขาว่า 'สี่ยักษ์ใหญ่'"

หลัวเซี่ยได้ยินดังนั้นก็อดพึมพำไม่ได้ "ผู้จัดการสามคน แต่ทำไมเรียกว่าสี่ยักษ์ใหญ่ล่ะ?"

เพราะตอนที่เขาอ่านนิยายเรื่องนี้ในชาติก่อน เขายังเป็นแค่นักเรียนมัธยมต้น แม้ตอนนี้จิตวิญญาณจะแข็งแกร่งขึ้น แต่ความทรงจำจากชาติก่อนก็ไม่ได้ชัดเจนนัก ทำให้จำรายละเอียดพล็อตเรื่องเดิมได้ไม่มาก

เจียงเหนียนหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า "เหตุผลที่เรียกว่าสี่ยักษ์ใหญ่ ก็เพราะสำนักงานใหญ่ยังมีท่านประธานอยู่อีกคนไงล่ะ! รองจากท่านประธานก็คือผู้จัดการทั้งสามท่านนี่แหละ สถานะของพวกเขาสูงส่งมากเชียวล่ะ!"

"ท่านผู้จัดการถึงกับบอกชื่อของท่านให้พวกเธอรู้ ดูเหมือนท่านจะให้ความสำคัญกับพวกเธอมากทีเดียว" ไป๋ปั๋วกล่าวด้วยความตื้นตันใจในขณะนี้

"เลิกคุยเรื่องนี้กันเถอะ สิ่งที่พวกเธอสองคนต้องทำตอนนี้คือตั้งใจฝึกฝนให้ดี อย่าทำให้ความคาดหวังของท่านผู้จัดการต้องสูญเปล่า"

เจียงเหนียนมองไปที่หลัวเฟิงและหลัวเซี่ย "เอาล่ะ สองพี่น้อง ลองคิดดูสิ สำหรับวิลล่าที่ทางสำนักมอบให้ พวกเธออยากได้หลังที่อยู่ในเขตเมืองหลัก หรือจะเอาในเมืองหยางโจวของเรา?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลัวเซี่ยและหลัวเฟิงก็สบตากัน

หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง หลัวเซี่ยก็พูดกับเจียงเหนียนว่า "ครูฝึกครับ ผมมีความคิดหนึ่ง..."

"ความคิดอะไร?"

เจียงเหนียนมองไปที่หลัวเซี่ย

"มันดูสิ้นเปลืองไปหน่อยถ้าผมกับพี่ชายจะมีวิลล่าคนละหลัง เรายังไม่ถึงเวลาต้องแยกบ้านกันอยู่ ผมเลยคิดว่า... ทำไมไม่เปลี่ยนวิลล่าในส่วนของผมเป็นเงินทุนตั้งต้นแทนล่ะครับ? ครูฝึกคิดว่ายังไง?"

หลัวเซี่ยกล่าวเสนอ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงเหนียนและไป๋ปั๋วต่างหันมองหน้ากัน

หลังจากชะงักไปเล็กน้อย ไป๋ปั๋วก็พยักหน้าและกล่าวว่า:

"ทำได้สิ ก่อนหน้านี้ก็เคยมีกรณีที่พี่น้องสองคนเป็นนักสู้ทั้งคู่ และคนหนึ่งไม่ต้องการวิลล่า จึงเปลี่ยนเป็นเงินทุนตั้งต้น"

"แต่อย่างไรก็ตาม..."

"เนื่องจากนักสู้มีสิทธิ์เพียงแค่อยู่อาศัยในวิลล่าที่ทางสำนักจัดให้ ไม่มีสิทธิ์ขาย ต่อให้เปลี่ยนเป็นเงินทุนตั้งต้น เราก็สามารถตีราคาให้ได้เพียง 50 ล้านเท่านั้น"

หากวิลล่าที่สำนักมอบให้นักสู้สามารถนำไปขายได้ มูลค่าของมันย่อมมากกว่า 50 ล้านแน่นอน อย่างน้อยๆ ก็สองถึงสามร้อยล้าน

แต่นี่ไม่ใช่การขาย แต่เป็นการเปลี่ยนรูปแบบสวัสดิการ ดังนั้นตามกฎระเบียบ นักสู้ที่ไม่รับวิลล่าจะได้รับเงินทุนตั้งต้นสูงสุดเพียง 50 ล้าน

"และการที่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินทุนตั้งต้นได้ถึง 50 ล้าน ก็เพราะวิลล่าที่จัดสรรให้พวกเธอสองพี่น้องเป็นระดับท็อป ถ้าเป็นนักสู้ทั่วไป อย่างมากก็ได้แค่ 5 ล้านเท่านั้น"

ไป๋ปั๋วเสริมในตอนท้าย

หลัวเซี่ยได้ยินดังนั้นจึงกล่าวกับไป๋ปั๋วโดยไม่ลังเล:

"ตกลงครับ งั้นเอาตามที่ลุงไป๋บอกเลย เปลี่ยนวิลล่าส่วนของผมเป็นเงินทุนตั้งต้น รบกวนด้วยนะครับ"

เงินทุนตั้งต้นเพิ่มเติมอีก 50 ล้าน จะช่วยให้เขาและพี่ใหญ่หลัวเฟิงสามารถซื้ออุปกรณ์และคัมภีร์วิชาที่ดีกว่าในช่วงเริ่มต้น ซึ่งจะเป็นตัวช่วยสำคัญในการพัฒนาฝีมือ

ไป๋ปั๋วยิ้มและกล่าวว่า:

"ไม่รบกวนเลย ข้ารับผิดชอบเรื่องการแจกจ่ายสวัสดิการให้คนหนุ่มสาวที่เข้าร่วมสำนักอยู่แล้ว เดี๋ยวข้าแจ้งฝ่ายพลาธิการให้ เงินทุนส่วนนี้จะโอนเข้าบัญชีธนาคารของเธออย่างรวดเร็วแน่นอน"

"ขอบคุณครับลุงไป๋"

หลัวเซี่ยและหลัวเฟิงกล่าวขอบคุณไป๋ปั๋ว

จากนั้นครูฝึกเจียงเหนียนก็ถามต่อ "แล้วพวกเธอวางแผนจะย้ายไปที่ไหน? ไปที่หมู่บ้านนักสู้ของเราในเมืองหยางโจว? หรือจะไปในเขตเมืองหลัก?"

หลัวเฟิงได้ยินดังนั้นจึงหันมาถามหลัวเซี่ยเบาๆ "เจ้าสาม นายคิดว่ายังไง?"

หลัวเซี่ยตอบ "พี่ใหญ่ ครอบครัวเราเคยอยู่ที่เมืองหยางโจว เพื่อนพ่อเพื่อนแม่แล้วก็เพื่อนที่พวกเราคุ้นเคยก็อยู่ที่นั่นหมด เราอยู่ที่เมืองหยางโจวเหมือนเดิมดีกว่าไหม?"

หลัวเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าและตอบครูฝึกเจียงเหนียน "ครูฝึกครับ พวกเราเลือกหมู่บ้านหมิงเยว่ในเมืองหยางโจวครับ"

เจียงเหนียนยิ้มและพยักหน้า "ดี เดี๋ยวข้าจะส่งเรื่องไปที่หมู่บ้านหมิงเยว่ให้พวกเขาเตรียมตัว"

ทันใดนั้น เขาก็เอ่ยชวนไป๋ปั๋ว "ไป๋ปั๋ว ข้าไม่ได้ไปสำนักงานใหญ่นานแล้ว ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปหาอะไรกินกันหน่อยไหม? ถือเป็นการฉลองให้เจ้าหนูสองคนนี้ด้วย"

"ไปสิ วันนี้ข้าก็ไม่ได้มีธุระด่วนอะไร"

ไป๋ปั๋วพยักหน้าพลางหัวเราะ

ดังนั้นครูฝึกเจียงเหนียนจึงพาหลัวเซี่ยและคนอื่นๆ ไปทานอาหารมื้อใหญ่อย่างครึกครื้นที่สำนักงานใหญ่ กว่าสองพี่น้องจะกลับถึงบ้านที่เมืองหยางโจวก็ปาเข้าไปช่วงค่ำแล้ว

เมื่อกลับถึงบ้าน พอได้ยินว่าทั้งหลัวเฟิงและหลัวเซี่ยได้เข้าร่วมสำนักขีดจำกัดและสามารถย้ายเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านหมิงเยว่ได้ ทั้งครอบครัวก็ตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่อีกครั้ง

เช้าวันรุ่งขึ้น หลัวหงกั๋วก็รีบหาคนมาช่วยย้ายบ้านทันที

แม้ว่าสภาพความเป็นอยู่ปัจจุบันของพวกเขาจะไม่เลวร้าย แต่ก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับวิลล่าในหมู่บ้านหมิงเยว่ หลักๆ คือเรื่องความปลอดภัย ดังนั้นพวกเขาจึงอยากย้ายเข้าไปในหมู่บ้านหมิงเยว่ให้เร็วที่สุด

...

"คุณหลัวเฟิงคะ วิลล่าที่ทางสำนักจัดสรรให้คุณและครอบครัวคือหลังตรงหน้านี้ค่ะ"

ภายในหมู่บ้านหมิงเยว่ หญิงสาวที่ถือเอกสารกำลังแนะนำสถานที่ให้กับหลัวเฟิงและคนอื่นๆ

"อาคารหมายเลข 199 ตรงหน้านี้คือบ้านของคุณหลัวเฟิงค่ะ วิลล่าหลังนี้มีสามชั้น มีชั้นใต้ดิน และดาดฟ้าขนาดใหญ่พิเศษเหนือชั้นสาม พื้นที่ใช้สอยรวม 512 ตารางเมตร และถ้ารวมชั้นใต้ดิน สวนหย่อม ดาดฟ้า และพื้นที่อื่นๆ พื้นที่รวมทั้งหมดจะเกือบ 800 ตารางเมตรเลยทีเดียวค่ะ!"

หลัวเซี่ยและคนอื่นๆ หันมาสบตากัน

พื้นที่กว้างใหญ่มาก...

พูดตามตรง หลัวเซี่ยที่เป็นเพียงคนธรรมดาในชาติก่อน นี่เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่จะได้อาศัยอยู่ในวิลล่าหลังใหญ่ขนาดนี้

...

ตลอดระยะเวลากว่ายี่สิบวันต่อมา หลัวเซี่ยและหลัวเฟิงไม่ได้ออกไปไหน เอาแต่เก็บตัวฝึกฝนอยู่ที่บ้าน

วิลล่าหลังนี้มีห้องฝึกซ้อมส่วนตัว ซึ่งเหมาะมากสำหรับสองพี่น้องในการบ่มเพาะพลัง

ไม่นานนัก วันที่ 1 สิงหาคมก็มาถึง

ช่วงเช้า

ภายใต้การนำของนักสู้จากสำนักขีดจำกัด เหล่าว่าที่นักสู้กว่าสามสิบคน รวมถึงหลัวเซี่ยและหลัวเฟิง มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ

จากนั้นพวกเขาก็ขึ้นรถไฟขบวนหนึ่ง

รถไฟขบวนนี้จะมุ่งหน้าไปยังสถานที่สำหรับการทดสอบภาคปฏิบัติของว่าที่นักสู้

ในขณะนั้นเอง บนหน้าจอขนาดใหญ่ภายในตู้โดยสาร องค์กรและขุมกำลังต่างๆ กำลังฉายโฆษณาเพื่อรับสมัครนักสู้—

"ถึงว่าที่นักสู้ทุกท่าน เหล่านักสู้แห่งอนาคต"

ชายวัยกลางคนในชุดสูทปรากฏตัวบนหน้าจอ ประกาศเชิญชวนเข้าองค์กรของเขาอย่างกระตือรือร้น—

"ผมมาจากพันธมิตร HR และผมเชื่อว่าทุกท่านคงเคยได้ยินชื่อเสียงขององค์กรเรา เราคือกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ร่ำรวยที่สุด และเป็นกลุ่มที่มีนักสู้สังกัดอยู่มากที่สุด!"

ข้างกายหลัวเฟิงมีหยางอู่นั่งอยู่

เขาได้ยินคำประกาศบนหน้าจอ จึงหันมาถามหลัวเฟิงและหลัวเซี่ยด้วยรอยยิ้ม:

"เจ้าบ้า หลัวเซี่ย พวกนายรู้จักพันธมิตร HR ใช่ไหม? พวกเขาเป็นกลุ่มที่รวยที่สุดในโลก รวยยิ่งกว่ารัฐบาลของบางประเทศซะอีก!"

"ผมรู้ครับ ตอนหาเงินออนไลน์เคยปะทะกับพวกเขามาก่อน แย่งเงินจากมือพวกเขามาได้เยอะเหมือนกัน"

หลัวเซี่ยกล่าว

พันธมิตร HR หรือที่รู้จักกันในชื่อ พันธมิตรสิทธิมนุษยชน หรือ พันธมิตรใต้ดิน

เป็นองค์กรที่ก่อตั้งโดยตระกูลเก่าแก่บางตระกูลเพื่อต่อต้านกองทัพของรัฐบาลและเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกกระแสธารแห่งยุคสมัยกวาดล้าง

ตอนที่หลัวเซี่ยลงทุนในตลาดหุ้นออนไลน์ก่อนหน้านี้ เขาเคยปะทะคารมและขับเคี่ยวกับคนพวกนี้มาหลายครั้ง และฉกฉวยเงินจำนวนมหาศาลมาจากมือของพวกเขา