บทที่ 38: การ์ดเข้าฝัน หมายเลข 610

บทที่ 38: การ์ดเข้าฝัน หมายเลข 610

“ท่านเจ้าอาวาส ความปรารถนาดีของท่าน ฉงปาขอน้อมรับไว้ด้วยใจ แต่ฉงปาปรารถนาจะเป็นเพียงพระภิกษุรูปหนึ่งเท่านั้น”

จูฉงปารีบลุกขึ้นคารวะ ดูรู้สึกผิดและขออภัยอย่างสุดซึ้ง

“ฮุ่ยหมิง พาฉงปาไปพักผ่อนในวัด”

เจ้าอาวาสเกาปินหลับตาลงแน่น ดูเหมือนจะไม่โกรธเคืองกับการกระทำของจูฉงปาเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย

“ขอรับ ท่านเจ้าอาวาส”

หลวงจีนฮุ่ยหมิงพยักหน้าอย่างนอบน้อม แล้วนำจูฉงปาจากไป

หลังจากที่จูฉงปาและหลวงจีนฮุ่ยหมิงจากไปแล้ว เจ้าอาวาสเกาปินก็พึมพำกับตัวเองว่า “แน่นอนว่า ตอนนั้น ข้าไม่ได้ดูคนผิดไปจริงๆ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ถึงกับไม่เลือกทางเดินทั้งสามสาย”

พูดจบ เจ้าอาวาสเกาปินก็เปิดซองจดหมายทั้งสามซองออกด้วยสีหน้าแปลกๆ จะเห็นได้ว่าภายในซองจดหมายทุกซองว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย

เมื่อเหล่านักเรียนได้เห็นฉากนี้ ก็รู้สึกขนหัวลุกขึ้นมา

“เจ้าอาวาสเกาปินนี่เป็นจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ!”

“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ ฉันก็แปลกใจอยู่แล้วว่าเขาเป็นแค่เจ้าอาวาสวัด จะมีความสามารถขนาดนั้นได้อย่างไร ที่แท้ทั้งหมดนี่ก็แค่หลอกลวงพี่ฉงปาทั้งนั้น”

“พวกเธอว่าถ้าพี่ฉงปาเลือกซองจดหมายจะเป็นอย่างไร?”

“บางที เจ้าอาวาสเกาปินอาจจะใช้ข้ออ้างอื่นมาหลอกลวงพี่ฉงปาต่อ!”

เหล่านักเรียนต่างพูดคุยกันจอแจ และก็รู้สึกเห็นใจจูฉงปาอยู่บ้าง พวกเขายิ่งอยากรู้มากขึ้น

ในสถานการณ์เช่นนี้ จูฉงปาจะเข้าร่วมกองทัพได้อย่างไร?

คนตาดีต่างก็มองออกว่า จูฉงปาคนนี้ปรารถนาจะเป็นเพียงพระภิกษุเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในฐานะอาจารย์ประจำชั้น จางกั๋วเฟยกลับมองได้ลึกซึ้งกว่านักเรียนในที่นั้น เขามีสีหน้าเคร่งขรึม และพูดเป็นนัยว่า “จูฉงปา ดูเหมือนกำลังรอคอยโอกาสที่จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า! เขากำลังรอคอยโอกาส!”

“จริงเหรอครับ?”

เพื่อนร่วมชั้นต่างมองหน้ากันไปมา ดูเหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับคำพูดของจางกั๋วเฟยเท่าไหร่นัก

วิดีโอเล่นต่อไป

ในคืนนั้น จูฉงปาที่ขดตัวอยู่ในมุมอับของวัดหวงเจวี๋ยที่ทรุดโทรมแห่งนี้ได้ฝันไป เขาฝันถึงแม่และพ่อที่เสียชีวิตไปนานแล้ว

“พ่อ! แม่!”

ในความฝัน จูฉงปามีสีหน้ายินดี ร้องไห้ด้วยความดีใจ เขาได้พบกับพ่อแม่

“ลูกแม่ ลูกของแม่!”

นางเฉิน แม่ของจูฉงปา เป็นหญิงที่มีใบหน้าซีดเหลือง เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น และกอดจูฉงปาไว้

จูอู่ซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆ มีสีหน้าปลาบปลื้มใจ ขอบตาก็แดงก่ำ เขาร้องไห้

“ลูกพ่อ! พ่อคิดถึงเจ้า! คิดถึงเจ้า!”

“พ่อ แม่ ลูกก็คิดถึงพวกท่าน!”

จูฉงปากอดพ่อแม่ไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว

“ลูกพ่อ พ่อมีเรื่องจะบอกเจ้า”

ทันใดนั้น จูอู่ซื่อก็จับมือจูฉงปาไว้แน่น

“พ่อครับ ลูกฟังอยู่ ฟังอยู่ครับ”

จูฉงปารีบพูด

“เป็นพระที่ดี อย่าได้มีจิตใจวอกแวก เป็นพระที่ดี”

จูอู่ซื่อราวกับถูกผีเข้า พึมพำอยู่ในปาก

“ใช่ เป็นพระนะ ฉงปา เจ้าต้องเป็นพระ”

นางเฉินก็พูดเสริมขึ้น

ในตอนนี้ จูฉงปารู้สึกว่าพ่อแม่ดูแปลกหน้าไปมาก

“พ่อ แม่ ลูกไม่ต้องการเป็นพระไปตลอดชีวิต ในใจของลูกมีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ อยากจะขับไล่ชาวมองโกลออกจากแผ่นดินจงหยวน ลูกต้องการฟื้นฟูแผ่นดินของชาวฮั่น! ลูกยิ่งต้องการ...”

จูฉงปาบอกเล่าความใฝ่ฝันที่ซ่อนอยู่ในใจมานาน ต่อหน้าพ่อแม่ เขาสามารถเปิดใจได้ทุกอย่าง

“ไม่ ฉงปา เจ้าไม่อยาก เจ้าอยากจะเป็นเพียงพระเท่านั้น!”

ใครจะไปคิดว่า ใบหน้าที่ซื่อสัตย์ของจูอู่ซื่อ พลันเย็นชาลง

“ใช่ ฉงปา เป็นพระนะ เป็นพระ”

นางเฉินก็พูดเสริมขึ้น

“ลูก...”

จูฉงปารู้สึกน้อยใจ แต่ก็ไม่กล้าเถียงพ่อแม่

ในตอนนี้ นักเรียนทุกคนที่กำลังดูวิดีโออยู่ กลับมีสีหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดีๆ พี่ฉงปาถึงได้ฝันประหลาดเช่นนี้ และพ่อแม่ของพี่ฉงปาก็แสดงท่าทีที่ผิดปกติเกินไปแล้ว

ว่าไปแล้ว ความสามารถในการสังเกตการณ์ด้วยวิดีโอของระบบการลงทุนแห่งชาตินี่ช่างทรงพลังจริงๆ ถึงกับสามารถสังเกตการณ์ได้แม้กระทั่งความฝัน!

แต่จางกั๋วเฟยผู้เคยผ่านโลกแห่งการลงทุนมามากกว่า กลับตระหนักได้ในทันทีว่าหุ้นการลงทุนจูฉงปาอาจจะเกิดปัญหาขึ้นแล้ว

“ถ้าครูเดาไม่ผิด หุ้นการลงทุนจูฉงปาอาจจะถูกใครบางคนใช้การ์ดเข้าฝัน!”

จางกั๋วเฟยตัดสิน

นักเรียนทั้งห้องต่างมีสีหน้าตกตะลึง สำหรับการ์ดที่ขายในร้านค้าของระบบการลงทุนแห่งชาติ พวกเขาไม่รู้และไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย ความรู้ในด้านนี้ของพวกเขาน้อยเกินไป

สำหรับการ์ดเข้าฝันนี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ

“อาจารย์ครับ การ์ดเข้าฝันนี่ใช้ทำอะไรเหรอครับ?”

นักเรียนต่างทำหน้าสงสัย

เรื่องนี้จางกั๋วเฟยไม่ได้แปลกใจเลยแม้แต่น้อย การ์ดที่ขายในร้านค้าของระบบการลงทุนแห่งชาติมีมากมายเหลือเกิน สูงถึงหลายร้อยหลายพันชนิด ประกอบกับนักเรียนเหล่านี้ เพิ่งจะได้สัมผัสกับโลกแห่งการลงทุนเป็นครั้งแรก การที่ไม่รู้เรื่องการ์ดเข้าฝันก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

จางกั๋วเฟยไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้ระบบการลงทุนแห่งชาติแสดงการ์ดเข้าฝันขึ้นมาโดยตรง

หมายเลข—610

ชื่อ—การ์ดเข้าฝัน

ราคา—1000 ผลึกแดง

คำอธิบาย—สามารถใช้เข้าฝันตัวละครในโลกแห่งการลงทุนได้เท่านั้น

“การ์ดเข้าฝัน สามารถใช้กับตัวละครที่กำหนดในโลกแห่งการลงทุนได้ เนื้อหาในความฝันอาจจะเป็นได้ทั้งในแง่ลบหรือแง่บวก ขึ้นอยู่กับผู้ใช้เป็นผู้เลือก และในระหว่างการใช้การ์ดเข้าฝัน ยังต้องจ่ายค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมเป็นผลึกแดงอีกด้วย ค่าธรรมเนียมผลึกแดงนี้ขึ้นอยู่กับตำแหน่งของตัวละครที่กำหนด ตำแหน่งยิ่งสูง ผลึกแดงที่ต้องใช้ก็จะยิ่งมากขึ้น”

จางกั๋วเฟยอธิบาย แสดงท่าทีที่เป็นมืออาชีพอย่างยิ่ง

“อะไรนะครับ?!”

นักเรียนต่างฮือฮา พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่ามีการ์ดเข้าฝันอยู่ด้วย! อย่างการ์ดรักษา การ์ดสื่อสาร การ์ดเคลื่อนย้าย และอื่นๆ พวกเขาก็พอจะรู้มาบ้าง แต่การ์ดเข้าฝัน พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ

แม้แต่เย่เซี่ยว ดวงตาทั้งสองข้างก็เบิกกว้างขึ้น

การ์ดเข้าฝัน! ดูเหมือนจะเป็นเพียงการเข้าฝัน แต่กลับมีความเป็นไปได้ที่จะส่งผลต่อชะตากรรมของตัวละคร!

ถ้าอย่างนั้น ประวัติศาสตร์ที่เขารู้จัก จะเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่?

บ้าเอ๊ย มันเป็นใครกันแน่? ถึงกับใช้การ์ดเข้าฝันกับพี่ฉงปา?

ความรู้สึกถึงวิกฤตที่มองไม่เห็น แผ่ซ่านอยู่ในใจของเย่เซี่ยว

“ก็อาจจะเป็นการตัดสินที่ผิดพลาดของครู อาจจะเป็นเพียงความฝันธรรมดาๆ”

จางกั๋วเฟยพูดเสริมขึ้น

นักเรียนต่างครุ่นคิด เป็นความฝัน? หรือว่าพี่ฉงปาถูกใครบางคนใช้การ์ดเข้าฝัน?

“ฟู่ ฟู่!”

เย่เซี่ยวสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ภาพวิดีโอตรงหน้าอย่างไม่วางตา

พี่ฉงปา ท่านต้องอดทนไว้นะ!

“แม่ ท่านอย่าร้องไห้เลย อย่าร้องไห้เลย ลูกจะเป็นพระ ลูกจะเป็นพระ ลูกจะฟังคำพูดของท่านกับพ่อ”

เมื่อเสียงยอมแพ้ของจูฉงปาดังมาจากในภาพ เย่เซี่ยวก็รู้สึกราวกับหัวใจสลาย

ใช่แล้ว! พี่ฉงปา หลังจากก่อตั้งราชวงศ์ต้าหมิงแล้ว ก็ได้ยึดถือหลักการหนึ่ง

ปกครองยุคแห่งความโกลาหลต้องใช้กฎหมายที่รุนแรง ปกครองยุคที่รุ่งเรืองต้องเน้นความกตัญญู

ดังนั้น วัฒนธรรมความกตัญญูในราชวงศ์ต้าหมิงจึงเฟื่องฟูอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น จูหยวนจางยังมีสมญานามว่าจักรพรรดิผู้กตัญญูอีกด้วย

ก็เพราะเหตุนี้เอง คำพูดของพ่อแม่ เขาจะต้องฟังอย่างแน่นอน!

ทันใดนั้นเย่เซี่ยวก็คิดขึ้นมาได้อีกครั้ง ถึงการสังเกตการณ์ด้วยข้อความก่อนหน้านี้ จูฉงปาได้เป็นหัวหน้าทหารองครักษ์เก้านาย จูฉงปายังคงเข้าร่วมกองทัพ

ในระหว่างนี้ ต้องเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรบางอย่างขึ้นอย่างแน่นอน

ที่แท้ก็แค่ตกใจไปเอง!

เย่เซี่ยวเช็ดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผากมีเหงื่อเม็ดเท่าเม็ดถั่วเหลืองผุดขึ้นมา