บทที่ 28: แม้แต่พระพุทธองค์ก็ทำอะไรเจิ้นไม่ได้
บทที่ 28: แม้แต่พระพุทธองค์ก็ทำอะไรเจิ้นไม่ได้
บทที่ 28: แม้แต่พระพุทธองค์ก็ทำอะไรเจิ้นไม่ได้
“ดีมาก! พยายามต่อไป!”
จางกั๋วเฟยที่เดินตรวจตราในห้องเรียน เอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้ามาใกล้เย่เซี่ยว
“ครับ”
เย่เซี่ยวพยักหน้า แต่ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่แขนซ้ายของจางกั๋วเฟย
แขนซ้ายของจางกั๋วเฟยบาดเจ็บและถูกพันด้วยผ้าพันแผล แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังพอจะมองเห็นได้ว่าบาดแผลที่แขนซ้ายของจางกั๋วเฟยดูเหมือนจะถูกอะไรบางอย่างกัดจนเนื้อหลุดหายไป เผยให้เห็นกระดูกขาวโพลน ดูน่ากลัวและน่าสยดสยองอย่างยิ่ง หากไม่สังเกตอย่างละเอียด จะไม่สามารถมองเห็นสิ่งนี้ได้อย่างแน่นอน นับว่าโชคดีที่เย่เซี่ยวเป็นคนช่างสังเกตจึงมองเห็นได้
“อาจารย์ครับ มือของอาจารย์ไม่เป็นอะไรเหรอครับ?” เย่เซี่ยวรีบถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไร แค่บาดแผลถลอกเล็กน้อย”
จางกั๋วเฟยยิ้มและอธิบาย แล้วเดินตรวจตราในห้องเรียนต่อไป เพื่อกระตุ้นให้นักเรียนเหล่านี้ตั้งใจเรียน
การเรียนจะละเลยไม่ได้แม้แต่วันเดียว! โดยเฉพาะช่วงเวลาอ่านหนังสือตอนเช้ายิ่งมีความสำคัญเป็นพิเศษ สามารถทำให้เกิดประสิทธิภาพเป็นสองเท่าได้ เพราะเป็นที่ทราบกันดีว่า แผนการของหนึ่งวันอยู่ที่ตอนเช้า!
ทันใดนั้น เย่เซี่ยวก็รู้สึกบรรยายความรู้สึกไม่ถูก เขามองออกว่าบาดแผลที่แขนซ้ายของจางกั๋วเฟย ไม่ใช่แค่บาดแผลถลอกเล็กน้อยอย่างแน่นอน ประกอบกับจางกั๋วเฟยเป็นถึงนักลงทุนเหนือมนุษย์ระดับสามดาว จะมีบาดแผลถลอกแบบนี้ได้อย่างไร
เมื่อเชื่อมโยงกับครั้งก่อนที่จางกั๋วเฟยมีสีหน้าไม่ดี ไอเป็นเลือด แล้วก็ลาป่วย นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
...
เย่เซี่ยวแทบจะมั่นใจว่าเรื่องนี้ต้องมีความเกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอน หรือว่า... บาดแผลของจางกั๋วเฟยเกิดจากสัตว์อสูร?
แต่ในยุคที่สงบสุขเช่นนี้ ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นสัตว์อสูรเลย ทั่วทั้งเมืองหลงตู มีแต่ความสงบสุข
ทันใดนั้น ดวงตาของเย่เซี่ยวหดเกร็งลง
ไหนเลยจะมีความสงบสุขที่แท้จริง เพียงแต่มีคนกำลังแบกรับภาระเพื่อคุณอยู่เบื้องหลัง!
จางกั๋วเฟยต้องรู้ข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์อสูรไม่น้อยแน่
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เย่เซี่ยวจึงตัดสินใจว่าเขาจะต้องหาโอกาส สอบถามเรื่องนี้ให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ให้ได้
ไม่นานก็ถึงเวลาเข้าเรียน
คาบแรก คือคาบภาษาจีนของอาจารย์ประจำชั้นจางกั๋วเฟย
นักเรียนทั้งห้องมีสีหน้าเคร่งขรึม ไม่กล้าวอกแวก การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาทุกขณะ เหลือเวลาไม่ถึงแปดสิบวันแล้ว! ในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่ถึงแปดสิบวันนี้ พวกเขาต้องทุ่มเทหยาดเหงื่อและความพยายาม เพื่อคว้าชัยชนะในการสอบให้ได้!
หลังจากสอนประเด็นสำคัญของความรู้ภาษาจีนจบแล้ว จางกั๋วเฟยก็เริ่มวิเคราะห์แนวโน้มของหุ้นการลงทุนให้นักเรียนในห้องฟัง นี่คืออีกหนึ่งหน้าที่สำคัญของเขาในฐานะอาจารย์ประจำชั้น วิเคราะห์หุ้นการลงทุนให้นักเรียน!
“อาจารย์ครับ พวกเราอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพี่ฉงปา!”
“ใช่! พี่ฉงปาคงไม่ได้ร่อนเร่อยู่หลายวันขนาดนี้ใช่ไหม? ถ้าเป็นแบบนั้นจริง หุ้นการลงทุนตัวนี้ก็คงจะไร้ค่าเกินไปแล้ว!”
“ไม่หรอก ไม่หรอก พี่ฉงปาน่ะ บางทีอาจจะเจอทางออกแล้วก็ได้ เธอว่าจริงไหมเย่เซี่ยว?”
...
นักเรียนทุกคนต่างมองจูฉงปาและเย่เซี่ยวเป็นตัวตลก ในช่วงเวลาที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามา การได้ดูชีวิตที่น่าสังเวชของจูฉงปานั้น ช่างน่าสนใจจริงๆ
ท่าทีของคนพวกนี้ทำให้หน้าของเย่เซี่ยวดำคล้ำ เอาความทุกข์ของคนอื่นมาเป็นความสุขของตัวเอง แบบนี้มันดีจริงๆ เหรอ?
“พวกเธอก็เบิกตาดูกันให้ดีๆ ถึงเส้นทางการพลิกกลับมาของพี่ฉงปาเถอะ!” เย่เซี่ยวพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ท่าทีของนักเรียนทำให้จางกั๋วเฟยหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
“อืม งั้นเรามาดูหุ้นการลงทุนของจูฉงปากันก่อน”
นักเรียนทุกคนพยักหน้าอย่างแรง
ในไม่ช้า จางกั๋วเฟยก็เปิดใช้งานฟังก์ชันฉายภาพของระบบการลงทุนแห่งชาติ
【สังเกตการณ์จูฉงปาด้วยข้อความ ใช้ผลึกแดง 1 ชิ้น】
【จูฉงปากำลังมุ่งหน้าไปยังวัดหวงเจวี๋ย】
【จูฉงปาบวชเป็นพระ】
【จูฉงปาออกจากวัดหวงเจวี๋ย】
【จูฉงปากลายเป็นพระพเนจร】
...
ทันทีที่ข้อความปรากฏขึ้น นักเรียนทุกคนก็ตะลึงงัน แล้วพวกเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
“พรืด!”
เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วห้องเรียน
“ฮ่าๆๆๆ!”
จางกั๋วเฟยเห็นภาพนี้ ถึงกับอดกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ หุ้นการลงทุนจูฉงปาที่เย่เซี่ยวลงทุนนี่ช่างเป็นตัวตลกจริงๆ ไปบวชเป็นพระที่วัด แล้วก็ออกมาอีก
คงไม่ได้ถูกไล่ออกมาหรอกนะ? ช่างเป็นชีวิตที่อาภัพนัก!
จางกั๋วเฟยถอนหายใจในใจ เขาก็สนใจในตัวจูฉงปาเช่นกัน เพราะเขาได้ข้อสรุปอย่างหนึ่งแล้ว
จูฉงปาอาจจะเป็นภาพสะท้อนของชาวบ้านในยุคปลายหยวน ชะตากรรมของชาวบ้านคนอื่นๆ ในปลายยุคหยวน คงจะน่าสังเวชไม่ต่างจากจูฉงปา ระหกระเหิน ทุกข์ยากลำบาก
แล้วกองทัพฝ่ายธรรมะจึงได้เริ่มลุกฮือขึ้น!
ดูท่าว่ามหาหยวนคงจะถึงคราวอวสานแล้ว!
จากนั้น จางกั๋วเฟยก็ควบคุมระบบการลงทุนแห่งชาติต่อไป
【สังเกตการณ์จูฉงปาด้วยวิดีโอ ใช้ผลึกแดง 10 ชิ้น】
【แม้แต่พระพุทธองค์ก็ทำอะไรเจิ้นไม่ได้!】
ทันทีที่หัวข้อวิดีโอนี้ปรากฏขึ้น มุมปากของนักเรียนทุกคนในที่นั้นก็กระตุกไปหลายครั้ง
“พี่ฉงปานี่ก็มีดีเหมือนกันนะ!”
“กล้าต่อกรกับพระพุทธเจ้า! สุดยอด!”
“ดูท่าทางพี่ฉงปาเหมือนจะบวชเป็นพระแล้ว ยังกล้าลบหลู่พระพุทธเจ้าอีก? ช่างใจกล้านัก!”
“ขอร้องล่ะ พี่ฉงปา เลิกเล่นเกมสวมบทบาทเป็นจักรพรรดิได้แล้ว”
...
นักเรียนต่างพึมพำไม่หยุด และบ่นอุบอิบไม่หยุด ประเด็นหลักคือการบ่นเรื่องสรรพนามที่จูฉงปาใช้เรียกตัวเอง
ยังจะเรียกตัวเองว่าเจิ้นอีก!
แค่เด็กบ้านนอก ขอทาน พระ ยังจะเพ้อฝันอยากเป็นจักรพรรดิอีก ช่างไร้เดียงสาและน่าขันสิ้นดี!
“จูฉงปาไม่มีทางได้เป็นจักรพรรดิ ไม่เคยมีจักรพรรดิองค์ไหนเคยเป็นขอทาน เลี้ยงวัว หรือบวชเป็นพระมาก่อน นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน การที่จะได้เป็นจักรพรรดิ คนไหนบ้างที่ไม่มีตระกูลใหญ่คอยหนุนหลัง? หากไม่มีตระกูลใหญ่ ก็ต้องมีอำนาจทางการทหารในกองทัพ มีพลังของครอบครัวคอยสนับสนุน คนธรรมดาสามัญอยากจะช่วงชิงบัลลังก์ที่สูงส่งนั้น เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!” จางกั๋วเฟยพูดอย่างมั่นใจ
ในฐานะนักลงทุนเหนือมนุษย์ระดับสามดาว เขาได้เห็นโลกแห่งการลงทุนมามากมาย จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ในโลกเหล่านั้น คนไหนบ้างที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์หรือขุนนางชั้นสูง อย่างน้อยก็ต้องมีพลังของครอบครัว ตระกูลใหญ่คอยหนุนหลัง
สามัญชนคนธรรมดาก็อยากจะช่วงชิงบัลลังก์ที่สูงส่งที่สุด ช่างน่าขันสิ้นดี!
นักเรียนทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน เห็นด้วยกับคำพูดของจางกั๋วเฟยอย่างยิ่ง
แต่เย่เซี่ยวกลับไม่เห็นด้วย
“อาจารย์ครับ คนธรรมดาสามัญทำไมจะป็นจักรพรรดิไม่ได้ล่ะครับ? ในเมื่อไม่เคยมีมาก่อน งั้นพี่ฉงปาก็จะเป็นผู้ริเริ่มประวัติศาสตร์หน้าใหม่เอง!”
เย่เซี่ยวยืนขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นใจ
มหาจักรพรรดิหงอู่คือจักรพรรดิที่ได้ครองบัลลังก์อย่างชอบธรรมที่สุดในประวัติศาสตร์จีน! โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นเพของมหาจักรพรรดิหงอู่ ถือว่าน่าสังเวชที่สุด เคยเป็นขอทาน พระ เด็กเลี้ยงวัว แม่ทัพ และอื่นๆ
“เพ้อฝัน!”
นักเรียนต่างแสดงสีหน้าเยาะเย้ยถากถาง
แม้แต่สีหน้าของจางกั๋วเฟยก็ยังตะลึงไปชั่วขณะ เย่เซี่ยวยังไร้เดียงสาเกินไป ก็ถูกแล้ว เย่เซี่ยวยังไม่เคยผ่านโลกกว้าง ยังไม่เข้าใจว่านี่คือโลกที่คนกินคน ดังนั้นความคิดที่เพ้อฝันก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
ด้วยเหตุนี้ จางกั๋วเฟยจึงไม่ได้พูดอะไรมาก
ต่อไปนี้ ทุกคนจะได้เป็นประจักษ์พยานถึงชีวิตอันน่าตื่นเต้น วิดีโออันน่าตื่นเต้นของจูฉงปา!
ต้องดูให้ได้ว่าจูฉงปา ทำไมถึงได้พูดคำโอ้อวดเช่นนี้ออกมา
ยังจะบอกว่าแม้แต่พระพุทธองค์ก็ทำอะไรเจิ้นไม่ได้!
ช่างเป็นน้ำเสียงที่หยิ่งยโสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!
จูฉงปา แกมันไอ้คนหลงตัวเอง!
นักเรียนต่างบ่นในใจ