บทที่ 19: ฟางกั๋วเจิน จ้าวแห่งท้องทะเล

บทที่ 19: ฟางกั๋วเจิน จ้าวแห่งท้องทะเล

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็ถึงเวลาเที่ยงแล้ว

เนื่องจากตอนเที่ยงพ่อและแม่ของเย่เซี่ยวต้องทำงานยุ่ง เย่เซี่ยวจึงไม่ได้กลับบ้านไปกินข้าว แต่เตรียมจะกินที่โรงอาหารของโรงเรียนมัธยมหลงตูที่ 5

"หุ้นที่ฉันลงทุนไป พัฒนาไปได้ดีมากเลย แนวโน้มดีสุดๆ!"

"ฉันก็เหมือนกัน หุ้นที่ฉันลงทุนคือจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้! นี่แหละบุตรแห่งสวรรค์ตัวจริง!"

"แกรู้รึยัง? เย่เซี่ยวที่อยู่ห้องหก ม.ปลายปีสามน่ะ หุ้นที่เขาลงทุนชื่ออะไรนะ? อ้อ นึกออกแล้ว ชื่อจูฉงปา ตอนนี้คนนั้นกลายเป็นขอทานไปแล้ว!"

"หุ้นจูฉงปากลายเป็นขอทาน? สุดยอดไปเลยว่ะ!"

"ยังได้ยินคนที่อยู่ห้องหกพูดกันอีกว่า ในวิดีโอสังเกตการณ์มีหมอดูห่วยๆ คนหนึ่งชื่อหลิวรื่อซิน บอกว่าจูฉงปามีดวงชะตาเป็นจักรพรรดิ!"

"พรืด! พรืด!"

นักเรียนโรงเรียนมัธยมหลงตูที่ 5 หลายคนต่างพากันหัวเราะเยาะเย่เซี่ยว หัวเราะเยาะจูฉงปา และยิ่งหัวเราะเยาะนักต้มตุ๋นจอมปลอมอย่างหลิวรื่อซิน

สำหรับเรื่องเหล่านี้ เย่เซี่ยวทำราวกับไม่ได้ยิน เขารีบกินข้าวเที่ยงในโรงอาหารจนเสร็จ แล้วเตรียมกลับไปทบทวนบทเรียนที่ห้องเรียน

แต่แล้ว โทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าของเขาก็มีสายเข้า

ผู้โทรเข้าคือเย่ฮ่าวฮ่าว ซึ่งก็คือน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเย่เซี่ยว หรือก็คือน้องชายแท้ๆ ของเย่ถิงถิง

"เสี่ยวฮ่าว โทรมาหามีเรื่องอะไรเหรอ?"

เย่เซี่ยวรู้สึกสงสัยมาก

"พี่ชาย ปกติพวกเราก็เจอกันบ่อยๆ นี่ ทำไมช่วงนี้พี่หายหน้าไปเลยล่ะ? ผมเปิดคอมให้พี่ที่ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่หลงตูแล้วนะ พี่รีบมาเร็ว!"

"ตู๊ดๆ!"

พูดจบ โดยไม่รอให้เย่เซี่ยวได้ตอบอะไร เย่ฮ่าวฮ่าวก็วางสายไปทันที

นี่มัน... ชั่วขณะหนึ่ง เย่เซี่ยวก็ทำหน้าไม่ถูก

แต่สุดท้าย เขาก็ยังไปตามนัด ถือเป็นการกระชับความสัมพันธ์กับน้องชายคนนี้

ไม่ถึงสิบนาที เย่เซี่ยวก็มาถึงร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่หลงตู

ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่หลงตูมีขนาดไม่เล็กเลย มองไปรอบๆ มีคอมพิวเตอร์เกือบร้อยเครื่อง และมีลูกค้าจำนวนมาก แทบจะไม่มีที่นั่งว่าง แต่ลูกค้าเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้ามันเยิ้ม แม้แต่หนวดเคราก็ไม่ได้โกนมาหลายวัน ดูแล้วเป็นพวกวัยรุ่นติดเน็ตชัดๆ

"พี่ชาย! ทางนี้ๆ!"

เย่ฮ่าวฮ่าวตะโกนเรียก พร้อมกับโบกมือให้เย่เซี่ยว

เย่เซี่ยวเพ่งมองดู พบว่าเย่ฮ่าวฮ่าวกำลังเล่นคอมอยู่ที่เครื่องเบอร์ 68 เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็เห็นว่าน้องชายคนนี้ของเขาใบหน้าเกลี้ยงเกลา ดูหล่อเหลาไม่เบา

"น้องชาย ตอนนี้เป็นเวลาเรียนนะ นายมาเล่นเน็ต ไม่กลัวน้าชายกับน้าสะใภ้ว่าเอาเหรอ?"

เย่เซี่ยวทำหน้าขรึมพูด ดูเหมือนเขาจะเห็นว่าในวัยของเย่ฮ่าวฮ่าว ควรจะให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นอันดับแรก

การเรียนเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด จะมามัวแต่เล่นเน็ตเวลาว่างได้อย่างไร?

"พี่ชาย ไม่เป็นไรหรอกน่า อีกอย่างผลการเรียนของผม พี่ก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนี่ สอบได้ที่หนึ่งทุกวิชาเลยนะ"

เย่ฮ่าวฮ่าวยืดอกอย่างภาคภูมิใจ

เรื่องนี้เย่เซี่ยวรู้ดีอยู่แก่ใจ น้องชายคนนี้ของเขาถึงจะขี้เล่นไปหน่อย แต่ก็เป็นอัจฉริยะตัวจริง ไม่ว่าจะเป็นภาษาจีน คณิตศาสตร์ หรือภาษาต่างประเทศ ทุกวิชาล้วนได้ที่หนึ่ง ผลสอบจำลองต่างๆ ก็ได้ที่หนึ่งของระดับชั้น

ปัจจุบันเย่ฮ่าวฮ่าวเป็นนักเรียนชั้น ม.ปลายปีสอง ของโรงเรียนมัธยมหลงตูที่ 1

โรงเรียนมัธยมหลงตูที่ 1 เป็นโรงเรียนที่มีคณาจารย์และทรัพยากรทางการศึกษาที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองใหญ่อย่างหลงตูแห่งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย ทุกปีมีนักเรียน ม.ปลายปีสามหลายคนที่ได้รับการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชั้นหนึ่ง และยังมีส่วนน้อยที่ถูกคัดเลือกเข้าสุดยอดมหาวิทยาลัยชั้นหนึ่งอีกด้วย และผู้ที่สามารถสอบเข้าโรงเรียนมัธยมหลงตูที่ 1 ได้นั้น ในเมืองหลงตูทั้งเมืองก็นับนิ้วได้

พอคิดถึงผลการเรียนของตัวเอง แล้วมาคิดถึงผลการเรียนของเย่ฮ่าวฮ่าว เย่เซี่ยวก็รู้สึกอยากจะบ้าตายเพราะความแตกต่าง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เซี่ยวก็เริ่มเล่นเน็ตบ้าง

ต้องยอมรับเลยว่า เล่นเน็ตนี่มันสนุกจริงๆ! การได้เล่นเกมออนไลน์ ไล่ฆ่าศัตรูในเกม ความรู้สึกแบบนี้มันช่างสะใจจริงๆ โดยเฉพาะเจ้าเด็กเย่ฮ่าวฮ่าวที่รู้จักหาความสุขจริงๆ มาที่ร้านเน็ตยังพกขนมกับน้ำอัดลมมาด้วย

เย่เซี่ยวดื่มน้ำอัดลมที่เหล่าโอตาคุขนานนามว่า "น้ำแห่งความสุข" เข้าไปอึกใหญ่

"อึก!"

"อร่อย!"

เขากล่าวชม พร้อมกับเรอออกมาอย่างพึงพอใจ จมูกยังพ่นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาไม่น้อย

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับน้องชายเย่ฮ่าวฮ่าวคนนี้ดีมาโดยตลอด

ทันใดนั้น เย่ฮ่าวฮ่าวก็แสดงสีหน้ากังวลออกมา

"พี่ชาย ผมได้ยินมาว่า โอกาสลงทุนครั้งเดียวที่มี พี่ดันไปลงทุนกับเด็กบ้านนอกอย่างจูฉงปา พี่ชาย พี่หุนหันพลันแล่นเกินไปแล้ว!"

"ไม่แน่เสมอไปหรอก"

เย่เซี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"คนรากหญ้าอย่างจูฉงปา ในยุคสมัยแบบนั้นแทบไม่มีทางผงาดขึ้นมาได้เลย"

เย่ฮ่าวฮ่าวมีสีหน้ากระวนกระวาย ดูเหมือนเขาจะกังวลและใส่ใจอนาคตของเย่เซี่ยวเป็นอย่างมาก

"แล้วที่โรงเรียนของนายล่ะ นักเรียน ม.ปลายปีสามส่วนใหญ่ลงทุนกับอะไร?"

เย่เซี่ยวเอ่ยถามลอยๆ

"ก็ลงทุนกับพวกเชื้อพระวงศ์ขุนนางหรือไม่ก็จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ เน้นความมั่นคงไว้ก่อน! อย่างน้อยก็ต้องไม่ลงทุนล้มเหลว ถ้าลงทุนล้มเหลวเมื่อไหร่ ระบบการลงทุนแห่งชาติจะหายไปเลยนะ แต่ว่ามีเรื่องหนึ่งที่น่าสงสัยอยู่เหมือนกัน"

เย่ฮ่าวฮ่าวไม่ได้ปิดบัง เขาพูดกับเย่เซี่ยวไปพลางเคี้ยวขนมไปพลาง

"เรื่องอะไรที่ทำให้นายสงสัย?"

เย่เซี่ยวเลิกคิ้วขึ้น เริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง

"ฉู่หมิงเฟยที่อยู่ ม.ปลายปีสามของพวกเรา คนนี้ก็เป็นอัจฉริยะของโรงเรียนเหมือนกัน ผลการเรียนดีเด่นทุกวิชา เขาดันลงทุนกับคนเล็กคนน้อยเหมือนพี่เลย คนนั้นก็มาจากครอบครัวธรรมดา ทำเกษตรกรรมมาหลายชั่วอายุคน หุ้นตัวนั้นชื่ออะไรนะ? อ้อ! นึกออกแล้ว ชื่อฟางกั๋วเจิน!" เย่ฮ่าวฮ่าวหัวเราะ "ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมฉู่หมิงเฟยถึงไปลงทุนในฟางกั๋วเจิน ลงทุนกับคนเล็กคนน้อยแบบนี้ จะผงาดขึ้นมาได้เหรอ? จะลงทุนสำเร็จเหรอ? แต่นักเรียนในโรงเรียนของพวกเราไม่มีใครกล้าเอาเรื่องนี้ไปพูดหรอกนะ เพราะว่าภูมิหลังของฉู่หมิงเฟยดูเหมือนจะไม่ธรรมดา แต่โดยละเอียดแล้วมีที่มาที่ไปไม่ธรรมดายังไง พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน"

พูดจบ เขาก็ยักไหล่

กลับเป็นเย่เซี่ยวที่ในแววตามีประกายแห่งความประหลาดใจอย่างยิ่งฉายวาบผ่านไป

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ปลายยุคหยวนมากนัก แต่ฟางกั๋วเจินคนนี้ เขาก็พอจะรู้จักอยู่บ้าง

ฟางกั๋วเจิน ผู้นี้คือจ้าวแห่งท้องทะเล วีรบุรุษแห่งท้องทะเล!

ทำไมฉู่หมิงเฟยถึงได้นำโอกาสการลงทุนอันล้ำค่าเพียงครั้งเดียวไปลงทุนในตัวฟางกั๋วเจิน?

เย่เซี่ยวคิดไม่ตก แต่เขาก็ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง เขาจะประมาทคนในใต้หล้านี้ไม่ได้เลย

"วันนี้ ฉู่หมิงเฟยคนนั้นยังจะไลฟ์สดบนแพลตฟอร์มไลฟ์สดหลงเมาด้วยนะ! ไลฟ์สดเส้นทางการเติบโตของหุ้นที่เขาลงทุน ฟางกั๋วเจิน!"

เย่ฮ่าวฮ่าวกล่าวพลางยิ้ม

"นั่นมันไม่ถูกนะ? ถ้าสตรีมเมอร์จะไลฟ์สด ไม่ว่าจะเป็นการสังเกตการณ์ด้วยข้อความหรือวิดีโอ ก็ต้องจ่ายผลึกแดงจำนวนหนึ่งเป็นค่าไลฟ์สดไม่ใช่เหรอ อย่างน้อยก็ต้อง 1 ผลึกแดงสำหรับการสังเกตการณ์ด้วยข้อความ และ 10 ผลึกแดงสำหรับการสังเกตการณ์ด้วยวิดีโอ! เขาไม่น่าจะมีผลึกแดงนี่นา!"

เย่เซี่ยวแสดงสีหน้าสงสัย