บทที่ 10: จักรพรรดิต้าหยวนผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม

บทที่ 10: ฮ่องเต้แห่งต้าหยวนผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความผูกพัน!

【เริ่มเล่นวิดีโอ】

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของทุกคนคือหมู่พระราชวังอันกว้างใหญ่ไพศาล หมู่พระราชวังทั้งหมดประกอบด้วยประตูเมืองสิบสองแห่ง ระหว่างประตูเมืองแต่ละแห่ง มีการสร้างหอรบธนูที่ดูสง่างามน่าเกรงขาม และบนหอรบธนูยังมีทหารของราชวงศ์หยวนสวมเกราะสีดำกำลังเดินตรวจตราไปมา เมื่อมองออกไปไกลๆ จะเห็นผู้คนหนาแน่นที่ประตูเมืองแต่ละแห่ง คาดว่ามีทหารประจำการอยู่ประมาณพันกว่านาย

ขณะเดียวกัน ภายในพระราชวังแห่งนี้ ยังสามารถเห็นบ้านเรือนและพระตำหนักทุกหลังประดับประดาด้วยมังกรทองคำที่สร้างขึ้นจากทองคำบริสุทธิ์ มังกรทองคำส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์แผดจ้า เปล่งแสงสีทองอร่ามออกมา นอกจากนี้ ภายในพระราชวังยังมีภาพวาดนกและสัตว์ นักรบ และสงครามอีกมากมาย ภาพวาดเหล่านี้ดูเหมือนจะวาดขึ้นโดยจิตรกรชื่อดัง มีชีวิตชีวาราวกับของจริง

หลังคาก็ตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ยังสามารถเห็นช่องรับแสงบนเพดานที่ทำจากกระจกใสราวกับคริสตัลได้อีกด้วย รวมถึงภายในพระราชวัง ก็สามารถเห็นโคมไฟรูปดอกบัวที่ทำจากแก้วได้ทุกหนทุกแห่ง โคมไฟรูปดอกบัวแต่ละชิ้น แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่ แต่กลับส่องประกายระยิบระยับ งดงามประณีต โดยเฉพาะเมื่อประดับอยู่ในพระราชวังแห่งนี้ ก็ยิ่งทำให้บรรยากาศของพระราชวังทั้งหลังดูหรูหราขึ้นอีกหลายระดับ

ภายในพระราชวังแห่งนี้ ยังสามารถเห็นสระน้ำที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์ และทะเลสาบจำลองที่เลี้ยงปลาหลากหลายสายพันธุ์

“นี่คือพระราชวังของราชวงศ์หยวนเหรอ?”

“หรูหราอลังการจริงๆ!”

“ขนมังกรทองคำพวกนี้ไปขาย คงจะได้ราคาดีน่าดู!”

“โคมไฟรูปดอกบัวแก้วที่ใสแจ๋วพวกนี้ สวยงามจริงๆ!”

ผู้ชมที่จัตุรัสหลงตูต่างก็หลงใหลไปกับพระราชวังของราชวงศ์หยวน พวกเขาจ้องมองไม่วางตา แทบจะไม่ยอมกะพริบตาเลยทีเดียว ขณะเดียวกัน พวกเขาก็ตั้งตารอที่จะได้เห็นจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ผู้ไม่ต้องการเป็นฮ่องเต้!

วิดีโอดำเนินต่อไป

ฮ่องเต้หนุ่มแห่งราชวงศ์หยวนผู้สวมฉลองพระองค์จื้อซุนปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน ระบบการลงทุนแห่งชาติยังใจดีให้คำแนะนำเกี่ยวกับบุคคลผู้นี้มาด้วย เขาคือถูเถทีมู่เอ่อร์ ท่านอาของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ ข้างกายของถูเถทีมู่เอ่อร์ มีเด็กชายนัยน์ตากลมโตคนหนึ่งยืนอยู่ เด็กชายคนนี้มีหน้าตาน่ารักไร้เดียงสา อายุประมาณสิบขวบ เขาคือจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์

“หลานอา บัลลังก์นี้ อาตั้งใจจะสละราชสมบัติให้พี่ชาย ซึ่งก็คือพ่อของหลาน แต่ใครจะรู้ว่าฟ้าดินไม่เป็นใจ พ่อของหลานยังไม่ทันเดินทางมาถึงต้าตูก็ถูกคนชั่วลอบวางยาพิษจนสิ้นใจ หลานอาวางใจเถอะ อาได้เร่งรัดให้ตามหาฆาตกรและสืบหาความจริงอย่างเต็มที่แล้ว จะต้องสืบให้กระจ่างแจ้งได้อย่างแน่นอน!”

ถูเถทีมู่เอ่อร์พูดอย่างชอบธรรม ใบหน้าแสดงความโกรธแค้นอย่างยิ่ง น้ำเสียงที่เขาพูดนั้น ยิ่งดูเป็นกันเองอย่างมาก แม้ว่าเขาจะได้เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ของราชวงศ์หยวนแล้ว แต่ต่อหน้าหลานชาย เขากลับแทนตัวเองว่าอา

แต่จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์ กลับทำตัวราวกับคนบ้านนอกเข้ากรุง ทุกอย่างดูน่าสนใจไปหมด เขามองซ้ายมองขวา ไม่ได้ตั้งใจฟังคำพูดของถูเถทีมู่เอ่อร์เลยแม้แต่น้อย

ใบหน้าของถูเถทีมู่เอ่อร์ไม่มีแววโกรธเคืองแม้แต่น้อย

“นอกจากนี้ อายังได้ตัดสินใจเรื่องหนึ่งแล้ว อาต้องการจะสละราชสมบัติคืนให้หลาน ให้หลานสืบทอดบัลลังก์ของอาแทนพ่อของหลาน หลานอายินดีหรือไม่? หากยินดี พรุ่งนี้อาจะประกาศให้ทั่วหล้า ให้หลานอาขึ้นครองราชย์!”

ถูเถทีมู่เอ่อร์พูดต่อไป ใบหน้าไม่มีแววเสียดายแม้แต่น้อย ราวกับว่าบัลลังก์นี้ เป็นของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์อยู่แล้ว และเขาเป็นเพียงผู้ที่คืนของสู่เจ้าของเดิมเท่านั้น

“ท่านอา บัลลังก์นี่คืออะไรหรือขอรับ? กินได้ไหม?”

ทว่าจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์กลับกะพริบตาโตใสซื่อคู่นั้น พร้อมกับพูดประโยคที่ทำให้ถูเถทีมู่เอ่อร์แทบจะกระอักเลือดออกมา

“แค่กๆ!”

ทันใดนั้น ถูเถทีมู่เอ่อร์ก็ไอออกมาไม่หยุด เขาแทบจะหายใจไม่ทัน หลานชายของเขาคนนี้ ช่างโง่เขลาถึงเพียงนี้เชียวหรือ? นี่คือบัลลังก์นะ! คือตำแหน่งอันสูงส่งที่อยู่เหนือคนนับหมื่นนับแสน!

“พรืด!”

ส่วนผู้ชมที่จัตุรัสหลงตูที่กำลังดูวิดีโออยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะพรืดออกมา

“เด็กโง่คนนี้ ยังจะมาถามว่าบัลลังก์กินได้ไหม?”

“ล้อพวกเราเล่นรึเปล่า?”

“ขำจะตายอยู่แล้ว! บัลลังก์คืออะไร? กินได้ไหม?”

“พวกเราควรจะใจกว้างกับจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์หน่อยนะ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังเป็นแค่เด็กน้อย เรื่องบัลลังก์อะไรนี่ จะไปเข้าใจได้อย่างไร!”

“รู้สึกว่าท่านอาของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้นี่เป็นคนดีจังเลยนะ!”

ผู้ชมต่างพากันซุบซิบพูดคุยกัน พวกเขาทุกคนรู้สึกว่าถูเถทีมู่เอ่อร์ หรือท่านอาของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้นั้น แสดงออกมาได้ดีทีเดียว ใครว่าราชวงศ์ไม่มีความรัก! ท่านอาของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้นี่แหละคือแบบอย่าง ทั้งยังเป็นผู้ที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความผูกพัน!

แต่ผู้ชมทุกคนกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูกในชั่วขณะ

วิดีโอดำเนินต่อไป

ผ่านไปอีกสามวัน ถูเถทีมู่เอ่อร์เรียกจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์เข้าเฝ้าอีกครั้ง

“ถวายบังคม...”

ดูเหมือนจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์กำลังจะทำความเคารพถูเถทีมู่เอ่อร์อย่างเต็มยศ อย่างไรเสียอีกฝ่ายไม่เพียงแต่เป็นท่านอาของเขา แต่ยังเป็นฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนด้วย

แต่การกระทำของเขากลับถูกถูเถทีมู่เอ่อร์รีบเข้ามาห้ามไว้

“หลานอา อาเคยบอกแล้วว่า เจอหน้าอา ไม่ต้องทำความเคารพ ต่อหน้าหลาน อาไม่ใช่ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน เป็นเพียงแค่อา! เป็นเพียงแค่อาเท่านั้น!”

ถูเถทีมู่เอ่อร์เน้นย้ำสถานะความเป็นอาของตนเป็นพิเศษ

“แต่ว่า ท่านอา ขุนนางฝ่ายพิธีการสอนหลานว่า ต่อหน้าท่านอาจะเสียมารยาทไม่ได้ มิฉะนั้น...”

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์พูดเสียงเบาอย่างประหม่า

เขายังพูดไม่ทันจบ ถูเถทีมู่เอ่อร์ก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที พร้อมกับพูดแทรกอย่างแข็งกร้าว

“ตอแหล! พวกขุนนางฝ่ายพิธีการนั่นมันก็แค่พวกไร้ประโยชน์ กินข้าวไปวันๆ พวกมันจะไปรู้อะไร! พวกมันจะไปรู้อะไร!”

ดูเหมือนถูเถทีมู่เอ่อร์กำลังจะโกรธจัด

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เขายังคงทำหน้าตาไร้เดียงสาเหมือนเดิม

ทว่านางกำนัลและขันทีที่อยู่ข้างๆ ต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้น พวกเขากลัวถูเถทีมู่เอ่อร์มาก พิโรธของจักรพรรดิ! เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ!

จากนั้น ความโกรธของถูเถทีมู่เอ่อร์ก็สงบลง

“เรื่องฆาตกรที่วางยาพิษพ่อของหลาน อาสั่งประหารไปแล้ว เพียงแต่ว่า นี่เป็นองค์กรนักฆ่าขนาดใหญ่ พวกมันแทรกซึมอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดังนั้น หากอาต้องการจะถอนรากถอนโคนพวกมัน ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร เพราะฉะนั้น อาตัดสินใจแล้วว่า จะย้ายหลานไปอยู่ในที่ปลอดภัยชั่วคราว หลานอายินดีหรือไม่? ออกจากต้าตู ออกจากสถานที่แห่งความขัดแย้งนี้!”

พูดจบ ถูเถทีมู่เอ่อร์ก็หรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย

“ทุกอย่างแล้วแต่ท่านอาจะจัดการ”

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์ตอบอย่างว่าง่าย

“หลานรัก เป็นความผิดของอาเอง ในฐานะฮ่องเต้แห่งต้าหยวนนี้ กลับจัดการกับองค์กรนักฆ่าเพียงองค์กรเดียวไม่ได้!”

ถูเถทีมู่เอ่อร์ถอนหายใจ ราวกับกำลังคร่ำครวญว่าในฐานะฮ่องเต้ เขาก็ไม่ได้มีอำนาจล้นฟ้าไปเสียทุกอย่าง มีหลายเรื่องที่ฮ่องเต้อย่างเขาก็ทำไม่ได้ ทำแล้วก็ติดขัดไปหมด

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์ทำหน้าเหม่อลอย ไม่ได้พูดอะไร ราวกับไม่เข้าใจเลยว่าองค์กรนักฆ่าคืออะไร

“หลานอา ฮ่องเต้องค์นี้ เจ้าไม่อยากเป็นจริงๆ หรือ?”

ทันใดนั้น ถูเถทีมู่เอ่อร์ก็เอ่ยถาม

“โครก!”

ในขณะนั้นเอง ท้องของจักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์ก็ร้องดังโครกครากขึ้นมา

“ท่านอา หลานหิวแล้ว หลานอยากกินของอร่อย ฮ่องเต้? อร่อยไหมขอรับ? รสชาติเป็นอย่างไร?”

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้ในวัยเยาว์กลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว