12 พรสวรรค์ของฉัน คือวิชาลวงตา

“คาถาลวงตา พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ เทคนิคที่ใช้จักระรบกวนประสาทสัมผัสทั้งห้าของศัตรู

ทำให้ตกอยู่ในภาพลวงตา”

ยูฮิ ชินคุ อธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ประสาทสัมผัสทั้งห้า ได้แก่

การมองเห็น

การได้ยิน

การได้กลิ่น

การรับรส

และการสัมผัส

ในบรรดาคาถาลวงตาทั้งหมด

ภาพลวงตาที่มองเห็นได้ด้วยตา—คือรูปแบบที่พบบ่อยที่สุด

และแน่นอน

ตัวอย่างที่คลาสสิกที่สุดก็หนีไม่พ้น เนตรวงแหวน

ในโลกนินจา มีคำกล่าวหนึ่งว่า—

หากต้องสู้กับนินจาตระกูล อุจิวะ

อย่ามองเข้าไปในเนตรวงแหวนเด็ดขาด

เพราะแค่สบตาเพียงครั้งเดียว...

จะทำให้ “ระเบิด”—

เอ่อ ไม่ใช่สิ... จะทำให้ “ตกอยู่ในคาถาลวงตา” ต่างหาก!

“หากนินจาสองคนที่ใช้ คาถาลวงตา ปะทะกัน

ผลแพ้ชนะจะขึ้นอยู่กับพลังของ สายหยิน ซึ่งหมายถึง พลังจิต”

ยูฮิ ชินคุ หันมามอง ฮาเนคาวะ

“พลังจิตของเธอสูงกว่าคนทั่วไปโดยกำเนิด

เหมาะกับการเรียน คาถาลวงตา อย่างมาก”

“แล้วของหนูล่ะ?”

ยูฮิ คุเรไน รีบถามขึ้นมา

“ของลูกก็สูงกว่ารุ่นเดียวกันเช่นกัน”

ยูฮิ ชินคุ เว้นจังหวะ

และไม่ได้พูดประโยคต่อไปออกมา

ถ้าพูดกันตามตรง

ถ้าให้ตีค่าพรสวรรค์ด้านคาถาลวงตาเป็นตัวเลข

คุเรไน อาจมีอยู่ หกพัน

แต่ ฮาเนคาวะ มีอย่างน้อยก็ หมื่นขึ้นไป

แต่ไม่ได้แปลว่า คุเรไน มีพรสวรรค์แย่นะ

ตรงกันข้าม ก่อนจะเจอ ฮาเนคาวะ

เธอคือเด็กที่มีพรสวรรค์ด้าน คาถาลวงตา มากที่สุดเท่าที่ ยูฮิ ชินคุ เคยเห็น

ส่วนพวกตระกูล อุจิวะ น่ะเหรอ...

ไม่ต้องพูดถึง

ไม่ต้องมีพรสวรรค์ก็ได้

แค่ เปิดตา ได้—ก็มี คาถาลวงตา ติดมาด้วยอยู่แล้ว

“เอาล่ะ พูดกันพอแล้ว ลองฝึกจริงกันเลยดีกว่า”

ยูฮิ ชินคุ ปรบมือเบา ๆ แล้วกล่าว

“เริ่มจากคาถาลวงตาพื้นฐานสุด ๆ

คาถาลวงตา: ภาพนิมิตแดนนรก”

คาถานี้มีระดับการเรียนรู้เทียบเท่า D

มีผลทำให้ผู้เผชิญหน้าเห็น “เงาดำปีศาจ” ที่น่าหวาดกลัว

ถึงจะเคลื่อนไหวช้า ไม่มีพลังทำลาย

แต่ข้อดีคือ—เมื่อถูกโจมตี

มันจะ ‘แตกตัว’ ออกเป็นหลายเงา

เหมือนกับ คาถาแยกร่างเงา เวอร์ชันคาถาลวงตา

“ดูให้ดี แล้วลองทำตาม”

ยูฮิ ชินคุ ทำ ประสานอิน ช้า ๆ เพื่อให้ดูทัน

ไม่นาน เงาดำรูปร่างมนุษย์ก็ค่อย ๆ โผล่จากด้านหลังโซฟา

มันทั้งร่างเป็นสีดำสนิท แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา

แต่เพราะ ฮาเนคาวะ และ คุเรไน ตั้งใจเตรียมใจไว้แล้ว

เลยไม่ตกใจ

คาถานี้ใช้ได้ผลแค่ในสถานการณ์จู่โจมเท่านั้น

“ถึงตาพวกเธอล่ะ”

ยูฮิ ชินคุ ยกเลิกคาถา

มองเด็กทั้งสองด้วยความคาดหวัง

ตอนเขาเรียนคาถานี้

ต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าจะทำได้

แต่ ฮาเนคาวะ กับ คุเรไน มีพรสวรรค์เหนือกว่ามาก

เขาเชื่อว่าภายในครึ่งวันน่าจะเรียนรู้ได้แน่นอน

ว่าแล้วเขาก็กะพริบตา...

แล้วก็ตาค้าง

เพราะเบื้องหน้า ฮาเนคาวะ

เงาดำรูปร่างมนุษย์ผุดขึ้นมาในพริบตา!

ยูฮิ ชินคุ สัมผัสได้ทันทีว่าตัวเองตกอยู่ใน คาถาลวงตา

...เร็วเกินไปแล้ว!

“แย่จริง!!”

คุเรไน มองพื้นโล่งตรงหน้า

ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้

พรสวรรค์ของเธอ…

ไม่อาจเทียบเขาได้เลย

แต่เธอก็ไม่ปล่อยให้ความพ่ายแพ้กลืนกิน

ลองใหม่หลายครั้ง

ในที่สุด…

คุเรไน ก็สามารถใช้ คาถาลวงตา: ภาพนิมิตแดนนรก ได้สำเร็จ!

แม้ว่าเงาดำที่เธอเรียกออกมาจะไม่ใช่รูปร่างมนุษย์

แต่กลับมีรูปร่างประหลาดคล้ายสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง

“คุเรไน ลูกก็มีพรสวรรค์ดีกว่าเด็กทั่วไปมากแล้ว”

ยูฮิ ชินคุ กล่าวด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

แต่ คุเรไน ไม่รู้สึกดีใจเลย

เพราะการเปรียบเทียบ มักจะทำให้เจ็บปวด

ยิ่งเมื่อเทียบกับ ฮาเนคาวะ เธอก็ยังตามหลังอยู่มาก

“ลุงชินคุ สอนคาถาลวงตาบทถัดไปได้ไหมครับ?”

ฮาเนคาวะ ถามขึ้น ขณะมองข้อความคำอธิบายสกิลที่เพิ่งปรากฏใน “ระบบคำบรรยายแห่งโชคชะตา”

“ถึงเธอจะเรียนได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ชำนาญนะ”

ยูฮิ ชินคุ ทำเสียงเคร่งขรึม

“ฝึกให้ชำนาญเสียก่อน สักสองวัน

แล้วค่อยเรียนคาถาใหม่ อย่าใจร้อน”

“ลุงชินคุ ดูนี่สิครับ”

ฮาเนคาวะ ตบมือเบา ๆ

ในพริบตา เงาดำรูปร่างมนุษย์ก็โผล่มาตรงหน้า!

“อะ...อะไรกันเนี่ย!?”

ยูฮิ ชินคุ เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตา

“…”

คุเรไน ถึงกับพูดไม่ออก

ไม่เพียงแต่เรียนรู้ได้ในเวลาอันสั้น

แต่ยัง “ชำนาญ” ได้ทันทีอีกด้วย!?

ในโลกนินจา

ระดับความชำนาญของคาถา

วัดได้จาก “ความเร็วในการร่าย” และ “พลังของมัน”

การร่าย คาถาครั้งที่สอง ของ ฮาเนคาวะ

รวดเร็วกว่าครั้งแรกอย่างเห็นได้ชัด

ความเร็วในการร่าย

แทบจะถึง “ขีดจำกัดสูงสุด” ของ คาถาลวงตา: ภาพนิมิตแดนนรก เลยทีเดียว

เหตุผลก็ง่ายมาก—

เพราะเขา “เปิดโกง” แล้วนั่นเอง

【รายการคาถานินจาระดับ E: คาถาลวงตา: ภาพนิมิตแดนนรก】

【เงื่อนไขการปลดล็อก: ใช้คาถานี้สำเร็จ】

【ผลลัพธ์: คาถานี้จะเข้าสู่ระดับ ‘ชำนาญ’ โดยอัตโนมัติ】

【หมายเหตุ: มีเส้นทางการสังเคราะห์ สามรายการคาถาลวงตาระดับ E สามารถรวมเป็นรายการ    ระดับ D: ผู้ใช้คาถาลวงตาเกะนิน】

ทันทีที่ได้รับรายการ

คลื่นข้อมูลมหาศาลก็ไหลเข้าสู่สมองของ ฮาเนคาวะ

ราวกับว่าเขาเคย “ฝึกฝน” คาถานี้มานับครั้งไม่ถ้วน

“พรสวรรค์ของเธอ… สูงกว่าที่ฉันคาดไว้อีก!”

ยูฮิ ชินคุ ดึงสติกลับมาได้ก็อุทานขึ้นอย่างตื่นเต้น

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

โลกนินจาแทบไม่มี “ปรมาจารย์คาถาลวงตา” ปรากฏขึ้นเลย

เพราะชื่อเสียงทั้งหลาย

ถูก เนตรวงแหวน ของตระกูล อุจิวะ กลืนกินไปหมดแล้ว

แต่ตอนนี้…

ฮาเนคาวะ ได้จุดประกายความหวังให้กับเขาอีกครั้ง

บางที… วันนั้นอาจมาถึงจริง ๆ ก็ได้

ถ้าเขากลายเป็นลูกศิษย์

ตระกูล ยูฮิ อาจไม่ใช่แค่ “ครอบครัวเล็ก ๆ” อีกต่อไป

แต่กลายเป็น “ตระกูลยูฮิ” ที่มีชื่อเสียงในโคโนฮะ!

“…”

ฮาเนคาวะ มองสีหน้าของเขาอย่างเงียบ ๆ

ควรพูดว่าไงดีนะ…

‘ฉันจะนำพาพรสวรรค์นี้ มอบให้กับตระกูลยูฮิ’?

“งั้นฉันจะสอนคาถาลวงตาบทที่สองให้เธอตอนนี้เลย”

ยูฮิ ชินคุ สูดลมหายใจลึก

“คาถาลวงตา: แวดล้อมบิดเบือน!”

ดวงตาของ ฮาเนคาวะ เป็นประกายขึ้นทันที

คาถานี้… เขาเคยเห็นในต้นฉบับ

ทั้ง โอโรจิมารุ และ ฮาตาเกะ คาคาชิ เคยใช้!

แม้ระดับความยากยังอยู่ที่ระดับ D

แต่พลังของมันเหนือกว่า ภาพนิมิตแดนนรก หลายเท่า

มันสามารถทำให้ศัตรู

เห็น “ภาพที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในใจ” ของตนเอง

และโจมตีจิตใจโดยตรง

หลังจากใช้เพียงครั้งเดียว

รายการใหม่ก็โผล่ขึ้นมาทันที!

【รายการคาถานินจาระดับ E: คาถาลวงตา: แวดล้อมบิดเบือน】

【เงื่อนไขการปลดล็อก: ใช้คาถานี้สำเร็จ】

【ผลลัพธ์: คาถานี้จะเข้าสู่ระดับ ‘ชำนาญ’ โดยอัตโนมัติ】

【หมายเหตุ: มีเส้นทางการสังเคราะห์ สามรายการคาถาลวงตาระดับ E สามารถรวมเป็นรายการระดับ D: ผู้ใช้คาถาลวงตาเกะนิน】

ฮาเนคาวะ สูดหายใจลึก

ด้วยปริมาณจักระที่เขามีตอนนี้

การร่ายคาถาติดต่อกันสามบท

กินพลังจักระไปเกือบหมดแล้ว

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม

โรงเรียนนินจาจึงสอนแค่ “สามวิชาหลัก” ในช่วงแรกเท่านั้น

แต่เขายังไม่หยุด!

ยังคงขอให้ ยูฮิ ชินคุ สอนคาถาลวงตาบทที่สามให้ต่อ

เพราะเขากำลังจะ รวมรายการ ได้แล้ว!

จะมาหยุดกลางทาง…

มันก็เหมือนหนังแอ็กชันที่ค้างตรงฉากระเบิด

แบบนั้นมันเสียอารมณ์สิ

เมื่อเห็นว่าเขายังมีแรง

และยอมรับในพรสวรรค์ของเขา

ยูฮิ ชินคุ ก็พยักหน้าและสอนคาถาต่อไป

【รายการคาถานินจาระดับ E: คาถาลวงตา: ซากุระโปรย】

【เงื่อนไขการปลดล็อก: ใช้คาถานี้สำเร็จ】

【ผลลัพธ์: คาถานี้จะเข้าสู่ระดับ ‘ชำนาญ’ โดยอัตโนมัติ】

【หมายเหตุ: มีเส้นทางการสังเคราะห์ สามรายการคาถาลวงตาระดับ E สามารถรวมเป็นรายการระดับ D: ผู้ใช้คาถาลวงตาเกะนิน】

คาถาลวงตา: ซากุระโปรย

เป็นคาถาที่ทำให้ศัตรูมองเห็น “กลีบดอกซากุระร่วงโรย”

เพื่อใช้เบี่ยงเบนการมองเห็น

ในแง่ของประสิทธิภาพ

ด้อยกว่า ภาพนิมิตแดนนรก

เพราะทำได้แค่ “หลอกตา” เท่านั้น

จักระของ ฮาเนคาวะ

เกือบหมดแล้ว

เขาจึงนั่งพักอยู่ด้านข้าง

เหตุผลที่เขาเรียนรู้ได้เร็วขนาดนี้

นอกจากพรสวรรค์แล้ว

ยังเป็นเพราะคาถาทั้งสาม

ล้วนมีระดับความยากต่ำมาก

คุเรไน เห็นทุกอย่างแล้วก็ได้แต่เงียบ

แต่หลังจากเงียบไปสักพัก

เธอก็หัวเราะออกมาด้วยความโล่งใจ

...คนคนนี้

คือ “ชายในหมู่ชาย”

คือ “อัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ” อย่างแท้จริง

แล้วเธอจะไปชนะเขาได้ยังไงกัน?

สุดท้ายก็ได้แต่ยอมรับ...

ว่าเธอเป็นแค่ คนธรรมดา คนหนึ่งเท่านั้นเอง

จบตอน