บทที่ 15: บทสรุปแห่งหลงฮั่น! โทสะของหงจวิน! การปรากฏตัวของซ่างชิง! ส่งสมบัติวิเศษมาซะ!

บทที่ 15: บทสรุปแห่งหลงฮั่น! โทสะของหงจวิน! การปรากฏตัวของซ่างชิง! ส่งสมบัติวิเศษมาซะ!

"วิถีสวรรค์ปรากฏ!?"

เหล่าสรรพชีวิตในหงฮวงต่างสั่นสะเทือน แต่เมื่อพิจารณาว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสามเผ่าพันธุ์บรรพกาลซึ่งเป็นเจ้าผู้ปกครองที่แท้จริงของหงฮวง พวกเขาก็รู้สึกคลายใจลง

วูบ!!!

ในขณะนี้ ดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ดูเหมือนจะฉายแสงลึกลับ ในชั่วพริบตา สรรพชีวิตทั้งมวลต่างเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ขึ้นในห้วงแห่งจิต และความรู้แจ้งก็บังเกิดขึ้นในใจ

สามเผ่าพันธุ์ยินยอมที่จะสะกดข่ม ดิน น้ำ ลม และไฟ แห่งหงฮวง นี่คือกุศลกรรมอันยิ่งใหญ่ ประทานรางวัล กุศลวิถีสวรรค์!

นับจากนี้ไป ทุกหนึ่งหมื่นปีที่สามเผ่าพันธุ์ทำหน้าที่สะกดข่ม พวกเขาจะได้รับกุศลวิถีสวรรค์จำนวนหนึ่ง จนกว่าหงฮวงจะสมบูรณ์พร้อม หรือจนกว่าสามเผ่าพันธุ์จะยุติการสะกดข่ม!

"พวกเขาสามารถได้รับกุศลวิถีสวรรค์ทุกๆ หนึ่งหมื่นปี?"

ลมหายใจของเหล่าสรรพชีวิตเริ่มถี่กระชั้น บางคนเต็มไปด้วยความอิจฉา และพวกเขายังเกิดความเข้าใจบางอย่าง ราวกับตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง

นี่คือ... การทำให้สามเผ่าพันธุ์ต้องเก็บตัวอย่างนั้นหรือ?

ถูกต้องแล้ว อย่างน้อยที่สุดจนกว่าผู้นำของทั้งสามเผ่าพันธุ์จะบรรลุระดับฮุ่นหยวน สามเผ่าพันธุ์จะไม่สามารถออกมาเป็นเจ้าผู้ปกครองหงฮวงอย่างเปิดเผยได้ เพราะอย่างไรเสีย พวกเขาก็ยังต้องสะกดข่ม ดิน น้ำ ลม และไฟ หากพวกเขาออกมาแล้วไม่มีผู้ใดทำหน้าที่นั้น กุศลผลบุญก็จะหายไป

"..."

หงจวิน

บัดซบ!

บัดซบ บัดซบ บัดซบ!!!

ข้าวางแผนมาเนิ่นนาน คำนวณมาตั้งมากมาย ท้ายที่สุดผลประโยชน์กลับตกเป็นของสามเผ่าพันธุ์?

หงจวินโกรธจัดจนร่างกายสั่นเทิ้มเล็กน้อย

ต้องรู้ว่าในการคำนวณของเขา เดิมทีสามเผ่าพันธุ์ควรจะต้องแบกรับกรรมเนื่องจากสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อหงฮวง และจำต้องทำหน้าที่เฝ้ารักษาดิน น้ำ ลม และไฟ เพื่อชดใช้ ส่วนรางวัลจากการเฝ้ารักษานั้นย่อมต้องตกเป็นของเขาผู้เป็นคนวางแผน

แต่ตอนนี้ สามเผ่าพันธุ์กลับเป็นฝ่ายเสนอตัวเฝ้ารักษาเอง แล้วกุศลผลบุญเล่า? ฟุ่บ! หายวับไปแล้ว! มันกลายเป็นของสามเผ่าพันธุ์โดยตรง หงจวินไม่ได้ตกอยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหรอกหรือ? หากปราศจากกุศลผลบุญก้อนมหาศาลนี้ เขาจะบรรลุทั้งฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนและนักบุญแห่งวิถีสวรรค์ไปพร้อมกันได้อย่างไร?

"ผู้ใด! ใครกันแน่! ใครวางแผนอยู่เบื้องหลัง! สามเผ่าพันธุ์ไม่มีทางมีสติปัญญาและการวางแผนเช่นนี้ได้ มิฉะนั้นหลัวหูคงไม่สามารถก่อคลื่นลมได้ และหนึ่งวิถีที่รอดพ้นก็ถูกชิงไปเช่นกัน เส้นเวลาของหงฮวง... มีปัญหา!"

สีหน้าของหงจวินเปลี่ยนไปมาไม่หยุด ความเป็นไปได้ต่างๆ วาบผ่านเข้ามาในหัว แต่ก็ถูกปัดตกไป แม้จะสูดหายใจเข้าลึกๆ อารมณ์ของหงจวินก็ยังไม่สงบลง

บัดซบเอ๊ย!

ครืน!!!

ฟ้าดินสั่นสะเทือน เมฆมงคลรวมตัวกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด นิมิตมงคลโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า และแสงสีทองอันกว้างใหญ่ไพศาลรวมตัวกันราวกับมหาสมุทรไร้ขอบเขต

เมื่อดวงตาแห่งวิถีสวรรค์เลือนหายไป เกือบครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าหงฮวงได้กลายเป็นทะเลสีทอง กุศลวิถีสวรรค์อันมหาศาลและเข้มข้นทำให้สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนต้องกลั้นหายใจ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า

ภายใต้สายตาของสรรพชีวิตทั้งมวล กุศลวิถีสวรรค์จำนวนมหาศาลค่อยๆ รวมตัวกัน และในที่สุดก็แบ่งออกเป็นสองส่วน

สี่ในสิบส่วนของกุศลยังคงลอยนิ่งอยู่ในความว่างเปล่า ในขณะที่อีกหกส่วนแบ่งออกเป็นสามสาย และแตกแขนงออกเป็นส่วนเล็กส่วนน้อยนับไม่ถ้วนพุ่งตรงไปยังทะเลตะวันออก ส่วนที่ใหญ่กว่าพุ่งเข้าสู่ร่างกายของผู้นำสามเผ่าพันธุ์ ในขณะที่ส่วนเล็กๆ ที่เหลือเข้าสู่ร่างกายของสรรพชีวิตในสามเผ่าพันธุ์ทั้งหมด

"โฮก!!!"

"แกว๊ก!!!"

"มอ!!!"

เสียงคำรามอันยิ่งใหญ่และทรงพลังสามเสียงดังก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน บรรพชนมังกร จ้าววิหคเพลิง และราชันกิเลน ต่างเผยร่างที่แท้จริง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกมาจากร่างของพวกเขา กวาดผ่านหงฮวงในทันทีราวกับการระเบิดพลังขั้นสูงสุด

อำนาจอันท่วมท้นของพวกเขาราวกับเงาสะท้อนของมหาเต๋า ร่างอันสูงส่งทั้งสามของมังกร วิหคเพลิง และกิเลน ถูกฉายภาพขึ้นบนท้องฟ้าทั้งหมดของหงฮวงทันที

ผู้นำสามเผ่าพันธุ์เกิดการทะลวงผ่าน บรรลุสู่ระดับกึ่งก้าวฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน!

เมื่อเผชิญกับแรงกดดันของผู้นำสามเผ่าพันธุ์ สิ่งมีชีวิตในหงฮวงทั้งหมดต่างตัวสั่น และมีเพียงการก้มกราบคารวะเท่านั้นที่จะช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากแรงกดดัน เมื่อมองไปรอบๆ สรรพชีวิตทั้งมวลต่างก้มกราบ ราวกับแสดงความยินดีต่อผู้นำสามเผ่าพันธุ์ที่บรรลุสู่ระดับกึ่งก้าวฮุ่นหยวน

"ทำไมยังมีกุศลผลบุญเหลืออยู่อีก?"

แม้จะก้มกราบ แต่สายตาของสรรพชีวิตทั้งมวลต่างจับจ้องไปที่กุศลวิถีสวรรค์อีกสี่ส่วนที่เหลือซึ่งแขวนลอยอยู่บนท้องฟ้า ความสงสัยฉายชัดในดวงตาของพวกเขา

"สหายเต๋าซ่างชิง เผ่ามังกรของเราติดค้างหนี้กรรมก้อนโตต่อท่าน หากท่านต้องการสิ่งใด เผ่าของเราจะช่วยเหลือท่านอย่างสุดกำลังแน่นอน"

"สหายเต๋าซ่างชิง เผ่าวิหคเพลิงของเราติดค้างหนี้กรรมก้อนโตต่อท่าน หากท่านต้องการสิ่งใด เผ่าของเราจะช่วยเหลือท่านอย่างสุดกำลังแน่นอน"

"สหายเต๋าซ่างชิง เผ่ากิเลนของเราติดค้างหนี้กรรมก้อนโตต่อท่าน หากท่านต้องการสิ่งใด เผ่าของเราจะช่วยเหลือท่านอย่างสุดกำลังแน่นอน"

ในขณะที่เหล่าสรรพชีวิตกำลังงุนงง เหนือทะเลตะวันออก ผู้นำสามเผ่าพันธุ์ที่เสร็จสิ้นการทะลวงผ่านระดับได้กลับคืนสู่ร่างมนุษย์ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความปิติยินดี ขณะที่โค้งคำนับอย่างนอบน้อมไปยังความว่างเปล่าและกล่าวออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน

"อะไรนะ!?"

"ซ่างชิง?"

"ซ่างชิง หนึ่งในสามส่วนดวงจิตดั้งเดิมของมหาเทพผานกู่น่ะรึ?"

"หมายความว่าอย่างไรที่ติดค้างหนี้กรรมต่อซ่างชิง?"

"ในบรรดาสามบริสุทธิ์ ไม่ใช่ว่ามีเพียงไท่ชิงและอวี้ชิงเท่านั้นหรือที่ปรากฏตัว ส่วนซ่างชิงเก็บตัวอยู่ในเขาคุนหลุนเป็นเวลานาน? เขาไปเกี่ยวข้องกับสามเผ่าพันธุ์ได้อย่างไร?"

"สูด... ช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง?"

คำพูดของบรรพชนมังกร จ้าววิหคเพลิง และราชันกิเลน ราวกับสายฟ้าฟาดกะทันหัน ทำให้เหล่าเทพอสูรกำเนิดใหม่ทั้งหมดมึนงง

สิบสองบรรพชนแม่มด, ตี้จวิน, ไท่อี, คุนเผิง, หมิงเหอ, หนี่วา, ฝูซี, เจียอิน, จุ่นถี, หงอวิ๋น, เจิ้นหยวนจื่อ, ตงหวังกง... เทพอสูรกำเนิดใหม่นับไม่ถ้วนต่างเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่อยากจะเชื่อ ตกตะลึงอย่างสุดขีดกับคำพูดของบรรพชนมังกรและคนอื่นๆ

"ซ่างชิง!?"

ณ เขาจิตวิญญาณแห่งทิศตะวันตก ร่างกายของหงจวินสั่นสะท้าน ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ความเชื่อมโยงทั้งหมดกระจ่างชัดขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับเมฆหมอกได้จางหาย และในที่สุดเขาก็เข้าใจ

เกาะสามเซียน... การเปลี่ยนแปลงกะทันหันของสามเผ่าพันธุ์... การหายไปของสมบัติวิเศษสูงสุด... เป็นเขา! เป็นมัน! เป็นมันแน่ๆ!

ซ่างชิง!!!

เป็นซ่างชิงที่ลงมือ!

"เป็นไปได้อย่างไร! เป็นไปได้อย่างไรกัน? ซ่างชิงทำได้อย่างไร และเขาวางแผนทั้งหมดนี้ได้อย่างไร?"

หงจวินตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่สมองของเขาจะว่างเปล่า แต่มันยังส่งเสียงวิ้งๆ จนแทบทำให้เขาสงสัยในชีวิตของตนเอง

หรือว่าซ่างชิงก็... สีหน้าของหงจวินเปลี่ยนไป และแววตาของเขาก็กลายเป็นสิ่งที่ยากจะคาดเดา

"ซ่างชิง ในเมื่อเจ้าอยู่ที่นี่ ไยไม่ออกมาเล่า?"

ความคิดมากมายแล่นผ่านสมองของหงจวิน เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

วูบ!!!

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และซ่างชิงก็ค่อยๆ เดินออกมาจากความว่างเปล่านั้น

ละครฉากใหญ่นี้ได้จบลงแล้ว เหลือเพียงบทสรุปเท่านั้น เขาย่อมต้องปรากฏตัว มิเช่นนั้นเขาจะได้รับกุศลวิถีสวรรค์ได้อย่างไร? ในเมื่อหงจวินเอ่ยปากเรียก ซ่างชิงจึงเปิดเผยตัวออกมา

"ซ่างชิงคารวะสหายเต๋าหงจวิน"

ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ซ่างชิงโค้งคำนับให้หงจวิน

ในเส้นเวลาเดิม เมื่อเขาพบหงจวิน อีกฝ่ายเป็นนักบุญไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องเรียกขานด้วยความเคารพ แต่ตอนนี้ ตัวเขาเองก็อยู่ในระดับฮุ่นหยวนจินเซียนขั้นปลาย และเป็นทายาทของผานกู่ เช่นเดียวกับการเรียกขานบรรพชนมังกร คำว่า "สหายเต๋า" ก็เพียงพอแล้ว

"ซ่างชิง!"

เมื่อเห็นว่าซ่างชิงอยู่ที่นั่นจริงๆ หงจวินจ้องมองเขาเขม็ง ดวงตาแทบจะเป็นสีแดงฉาน

เจ้าคนสารเลวนี่เองที่ทำลายแผนการของเขาจนพังพินาศ และทำให้กลอุบายทั้งหมดของเขาไร้ผล เมื่อพิจารณาว่ามันเกี่ยวข้องกับหนทางสู่การเป็นนักบุญของเขา ความโกรธแค้นและโทสะของหงจวินนั้นเกินกว่าจะจินตนาการได้

"มีซ่างชิงอยู่จริงๆ ด้วย? เจ้านี่ชิงสมบัติวิเศษไปงั้นรึ?"

ดวงตาของหลัวหูเป็นประกายแวววาว และเขาก็ถอยฉากไปด้านข้างอย่างขี้เล่น

อย่างไรก็ตาม ชีพจรวิญญาณไม่สามารถถูกจุดระเบิดได้แล้ว และแผนการของเขาก็ล้มเหลว ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ควรจะยืนดูละครฉากนี้ก่อนดีกว่า

"เจ้า..."

ทันทีที่หงจวินเอ่ยออกมาเพียงคำเดียว กุศลวิถีสวรรค์บนท้องฟ้าดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยบางสิ่ง เมื่อสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของซ่างชิง มันก็พุ่งตรงเข้าหาซ่างชิงทันที

"*&...￥%&￥()."

เมื่อมองดูซ่างชิงที่ถูกห่อหุ้มด้วยกุศลวิถีสวรรค์ หัวใจของหงจวินรู้สึกราวกับมีม้าป่าหมื่นตัววิ่งพล่านเหยียบย่ำอยู่ภายใน... "กุศลเคลื่อนที่แล้ว!"

"มันไปทางทิศตะวันตก"

"เดี๋ยว นั่นมัน..."

"ซ่างชิง?"

"ซ่างชิงได้รับกุศลได้อย่างไร?"

"ข้าเข้าใจแล้ว เหตุผลที่สามเผ่าพันธุ์สะกดข่ม ดิน น้ำ ลม และไฟ เป็นเพราะซ่างชิง?"

"เป็นซ่างชิงที่ทำให้สามเผ่าพันธุ์ยอมสะกดข่ม ดิน น้ำ ลม และไฟ และเขายังอยู่ในสถานะผู้บงการหลัก ดังนั้นเขาจึงได้รับกุศลมากมายขนาดนี้!?"

เหล่าเทพอสูรกำเนิดใหม่ทั้งหมดที่เฝ้าสังเกตกุศลวิถีสวรรค์ รีบปลดปล่อยจิตสัมผัสแห่งเซียนเพื่อครอบคลุมพื้นที่ทันทีที่เห็นทิศทางที่กุศลร่วงหล่น เมื่อพวกเขาเห็นซ่างชิงรับกุศล การตอบสนองจากสัมผัสทางจิตวิญญาณทำให้พวกเขาระบุตัวตนของซ่างชิงได้ทันที

ในชั่วพริบตา เทพอสูรกำเนิดใหม่ทั้งหมดต่างตอบสนองและเข้าใจต้นสายปลายเหตุของเรื่องราว

ณ เวลานี้ ทั่วทั้งหงฮวงตกอยู่ในความเงียบงันอย่างสมบูรณ์!

"ซ่างชิง ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกับพวกเรา... กลับสามารถปั่นป่วนลมฝนแห่งหงฮวงได้ถึงเพียงนี้? และยัง... ฮุ่นหยวนจินเซียนขั้นปลาย!?"

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป อารมณ์ซับซ้อน ความตกตะลึงและความหวาดหวั่นในใจของพวกเขานั้นเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

สามบริสุทธิ์นั้นสูงส่งเพราะอาวุโสสูงกว่า เป็นทายาทของผานกู่ แต่ถ้าพูดกันตามจริง พวกเขาก็เป็นรุ่นเดียวกับพวกตนนั่นแหละ สามเผ่าพันธุ์บรรพกาล รวมถึงหงจวินและหลัวหู คือรุ่นแรก ในขณะที่พวกเขาคือรุ่นที่สอง

และตอนนี้ สิ่งมีชีวิตกำเนิดใหม่รุ่นที่สองซึ่งเป็นรุ่นเดียวกัน กลับสามารถบงการแนวโน้มทั่วไปของหงฮวงและปั่นป่วนลมฝนแห่งหงฮวงได้!? เมื่อเทียบกับซ่างชิง จู่ๆ พวกเขาก็รู้สึกละอายใจขึ้นมา

บนเขาฟางจู สีหน้าของตงหวังกงเปลี่ยนไป และในที่สุดเขาก็กัดฟัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ ก่อนจะหันหลังกลับเข้าสู่ถ้ำเซียนของตน

ในแดนลึกลับแห่งผานกู่ อวี้ชิงหน้าเขียวคล้ำ แววตาเหม่อลอย ในที่สุดโดยไม่พูดอะไร เขาเลือกที่จะปิดด่านฝึกตนต่อไปด้วยความโศกเศร้า

ในแดนลับสระหยก ดวงตาของซีหวังหมู่เป็นประกายระยิบระยับ นางไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่แก้มของนางค่อยๆ แดงระเรื่อ และชั่วขณะหนึ่งนางดูเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์

เขาปู้โจว, ทะเลเลือด, ดาวอาทิตย์, ดาวจันทรคติ, เขาอายุวัฒนะ... ในเวลานี้ ทั่วทั้งหงฮวง... กำลังปั่นป่วน!

...[หลังจากที่กุศลวิถีสวรรค์ผสานเข้ากับร่างกายของท่าน ท่านเริ่มอนุมานและวิเคราะห์องค์ประกอบของกุศลวิถีสวรรค์ ด้วยพรจากความสามารถในการเรียนรู้ระดับท้าลิขิตฟ้า ท่านเข้าใจองค์ประกอบหลักและวิวัฒนาการแกนกลางของกุศลวิถีสวรรค์โดยตรง 'บททองคำปฐมกาล' ได้รับการปรับปรุงให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น และตอนนี้สามารถวิวัฒนาการสาขา 'กุศลวิถีสวรรค์' ได้แล้ว]

[ท่านเข้าใจแก่นแท้ของกุศลวิถีสวรรค์ แยกแยะได้ว่าธรรมชาติของมันคือการทำงานหลักของฟ้าดิน จากสิ่งนี้ ท่านเข้าใจวิธีการแห่งกุศลวิถีสวรรค์ และด้วยความสามารถในการเรียนรู้ระดับท้าลิขิตฟ้า ท่านได้สร้างอิทธิฤทธิ์พิเศษขึ้นมาได้สำเร็จ 'วงล้อทองคำแห่งกุศล']

วูบ!!!

ห้วงแห่งจิตของซ่างชิงราวกับพายุโหมกระหน่ำ หลักการศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขตปะทุขึ้น กวนจังหวะแห่งเต๋าจำนวนมหาศาล รอยประทับแห่งเต๋าแต่ละรอยวิวัฒนาการข้อมูลจำนวนมหาศาลและรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่อึดใจหลังจากที่กุศลเข้าสู่ร่างกาย ด้วยพรจากความสามารถในการเรียนรู้ระดับท้าลิขิตฟ้า ซ่างชิงวิเคราะห์มันได้อย่างรวดเร็วและถี่ถ้วน และสร้างอิทธิฤทธิ์ขึ้นมาได้อีกครั้ง!

นี่คือประโยชน์ของการยกระดับตบะและการเชี่ยวชาญมหาเต๋ามากขึ้น ทำให้ซ่างชิงสามารถใช้ความสามารถในการเรียนรู้ระดับท้าลิขิตฟ้าได้อย่างเต็มศักยภาพ!

[วงล้อทองคำแห่งกุศล: อิทธิฤทธิ์พิเศษ ยิ่งระดับของขอบเขตพลังสูงเท่าใด อำนาจของอิทธิฤทธิ์นี้ก็จะยิ่งสูงขึ้น]

[เมื่อเปิดใช้งาน สามารถสำแดงวงล้อทองคำแห่งกุศล ทำให้สรรพสิ่งไม่อาจกล้ำกรายและได้รับความเมตตาจากฟ้าดิน ยิ่งครอบครองกุศลมากเท่าใด ก็ยิ่งได้รับการปกป้องและพรจากวิถีสวรรค์ในโลกปัจจุบันมากเท่านั้น]

[ผู้ใดที่ลบหลู่เจ้าของวงล้อทองคำแห่งกุศลจะได้รับผลสะท้อนกลับ หากผู้ใดโจมตีเจ้าของวงล้อทองคำแห่งกุศลวิถีสวรรค์ ผู้นั้นจะต้องดับสูญ มันมีคุณสมบัติมหัศจรรย์และลึกลับมากมาย]

"เกราะป้องกันด้วยกุศล?"

"นี่ค่อนข้างคล้ายกับวงล้อทองคำแห่งกุศลในนิยายแนวย้อนยุคดึกดำบรรพ์ แต่วงล้อทองคำแห่งกุศลที่ควบแน่นจากอิทธิฤทธิ์นี้ดูจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า"

หลังจากตรวจสอบข้อมูลของอิทธิฤทธิ์วงล้อทองคำแห่งกุศล ดวงตาของซ่างชิงก็สว่างวาบ

เดิมทีเขาวางแผนจะรับผลประโยชน์แล้วหนีไป เพราะไม่จำเป็นต้องปะทะโดยตรงกับหงจวินที่กำลังโกรธจัด อย่างไรก็ตาม ในเมื่อตอนนี้เขาสร้างอิทธิฤทธิ์เช่นนี้ขึ้นมาได้?

เช่นนั้นซ่างชิงก็ไม่รู้สึกง่วงอีกต่อไป!

ปะทะซึ่งหน้า?

ถ้าต้องปะทะซึ่งหน้า ก็เอาสิ ใครบ้างไม่ใช่คนบ้าระห่ำ!

"ดังนั้นแกนกลางของกุศลวิถีสวรรค์คือวิวัฒนาการและการก่อสร้างพลังแห่งมหาเต๋างั้นรึ? ดีมาก ถ้าอย่างนั้นข้าก็สามารถแปลงพลังปราณให้เป็นกุศลวิถีสวรรค์ได้..."

มุมปากของซ่างชิงยกขึ้นเล็กน้อย

สำหรับคนทั่วไป แม้จะมีวงล้อทองคำแห่งกุศลและบททองคำปฐมกาล ก็คงไม่มีประโยชน์มากนัก เพราะพลังเวทของพวกเขามีจำกัด และไม่สามารถแปลงได้มากนัก แต่ซ่างชิงนั้นต่างออกไป

ผู้อื่นบำเพ็ญมหาเต๋าหนึ่งสาย แต่ซ่างชิงบำเพ็ญ... ยี่สิบเอ็ดสาย!

มหาเต๋าแต่ละสายสามารถมอบพลังเวทให้ซ่างชิงและหล่อเลี้ยงมันได้ ด้วยมหาเต๋ายี่สิบเอ็ดสายและผลแห่งเต๋ายี่สิบเอ็ดผล ปริมาณของกุศลวิถีสวรรค์ที่สามารถแปลงได้นั้นย่อมเกินกว่าจะจินตนาการ

มันจะเหนือจินตนาการอย่างแน่นอน!!!

ความคิดมากมายแล่นผ่านสมอง ความคิดของซ่างชิงขับเคลื่อน และเขาไม่รีบร้อนที่จะหลอมรวมกุศลที่วิถีสวรรค์ประทานให้ แต่เก็บมันไว้ก่อน

"ซ่างชิงเจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่?"

ในขณะนี้ เมื่อเห็นว่าวิถีสวรรค์ได้ประทานกุศลเสร็จสิ้นและถอนการปกป้องออกไป หงจวินจ้องมองซ่างชิงเขม็ง ใบหน้าไร้ความรู้สึกขณะเอ่ยปาก

แม้เสียงของเขาจะสงบนิ่ง แต่แผ่นหยกแห่งการสรรค์สร้างได้ปรากฏขึ้นด้านหลังหงจวินแล้ว และแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาก็ค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมา แข็งแกร่งขึ้นและน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสัมผัสแห่งเซียนจำนวนมากที่สอดส่องอยู่รอบๆ หงจวินแค่นเสียงเย็นชา โบกมือเพื่อปิดกั้นพื้นที่ทางทิศตะวันตกทั้งหมดโดยตรง จากนั้นจึงหันกลับมามองซ่างชิงและกล่าวว่า "ส่งแผนภาพไท่จี๋ ธงผานกู่ และกระถางเฉียนคุนมาซะ เห็นแก่ที่เจ้าเป็นทายาทของผานกู่และได้สร้างคุณูปการต่อหงฮวง เปิ่นจั่วจะตักเตือนเจ้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!"