เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 680 ปีศาจ!
เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 680 ปีศาจ!
รูปปั้นพระกษิติครรภ์ดำคือร่างแท้ของ 'เทพปีศาจ'
แม้ดูเป็นวัตถุไร้ชีวิต แต่แท้จริงคือปีศาจร้ายที่หลับใหล
ปีศาจร้ายยังถูกนำมาหลอมเป็นอาวุธได้ด้วยหรือ?
ระหว่างขั้นตอนการหลอม
เทพปีศาจจะตื่นขึ้นมาทันทีหรือไม่?
คำถามมากมายวนเวียนในห้วงความคิดของอิ่งหลิง แม้ซูอู่จะอธิบายให้นางฟังมากมาย แต่นางยังไม่อาจจินตนาการภาพเมื่อรูปปั้นพระกษิติครรภ์ดำถูกหลอมเป็นอาวุธ
ไม่เพียงเพราะพระกษิติครรภ์ดำเป็นปีศาจร้าย
แต่เพราะวัสดุของรูปปั้นไม่ได้เป็นโลหะ แล้วจะหลอมเป็นดาบได้อย่างไรกัน?
อาวุธที่หลอมได้สำเร็จ มนุษย์จะใช้งานได้จริงหรือ?
อิ่งหลิงกดความสงสัยทั้งหมดไว้ในใจ ช่วยบรรดาศิษย์ขนฟืนหนาเท่าแขนมนุษย์มากองในหลุมดินใหญ่ หลังจากเติมฟืนจนเต็มหลุม เซี่ยนเจิ้งกับเซี่ยนอี้ก็นำเชื้อไฟมาโปรยลงบนฟืนแห้ง ทำให้ฟืนค่อยๆ ลุกไหม้ จากนั้นพากันเอาดินกลบฟืนที่กำลังลุกไหม้ให้กลายเป็นภูเขาดิน
ต่อมาพวกเขาขุดรูที่ยอดกองดิน ให้ควันลอยออกจากรู
และขุดรูขนาดเท่ากำปั้นอีกสี่รูตามด้านต่างๆ ทะลุถึงด้านใน คอยเติมเชื้อไฟและฟืนลงไปไม่ขาด
เสาควันพวยพุ่งออกจากยอด 'เนินดิน' ไม่หยุด
จากรูเล็กๆ ทั้งสี่ด้าน เปลวไฟลุกโชนพุ่งออกมา
หลังปล่อยให้ไหม้ไปพักหนึ่ง เซี่ยนเจิ้งกับเซี่ยนอี้สังเกตการเผาไหม้ของฟืนผ่านรูเล็กๆ แล้วจึงอุดทั้งรูระบายควันที่ยอดและรูทั้งสี่ด้าน
พวกเขาบอกกับอิ่งหลิงและศิษย์คนอื่นๆ ที่มาช่วย "อาจารย์อา พี่น้อง หลุมถ่านนี้คงเผาเสร็จพรุ่งนี้ตอนเดียวกัน
พวกเราสะสมถ่านได้พอแล้ว ขอเชิญอาจารย์ไปที่โรงเถอะขอรับ เริ่มหลอมดาบกันได้แล้ว"
"ดีๆ งั้นข้าไปเตรียมอุปกรณ์ที่ต้องใช้ก่อน" เซี่ยนชุนรับคำแล้วเดินนำไปยังโรงงานใหม่ที่สร้างไว้หลังวัดร้าง
เซี่ยนเซิงกับเซี่ยนจื๋อร้องตะโกนตามหลัง "พวกเราไปช่วยด้วย!"
พรตหญิงทั้งสองรีบตามเซี่ยนชุนไป
คนอื่นๆ รวมถึงพ่อแม่ของเซี่ยนชุน—หยวนชิงและภรรยาแก่—ก็แบกน้ำไปที่โรงงานด้วย
ไม่นานนัก
ที่เดิมเหลือเพียงเซี่ยนเจินจูงมือเซี่ยนสิง กับอิ่งหลิงที่ยังเฝ้าหลุมถ่านอยู่
"ข้าไปตามอาจารย์ของพวกเจ้ามา" อิ่งหลิงลูบศีรษะเซี่ยนสิง พูดกับสองศิษย์หลานด้วยรอยยิ้ม
เซี่ยนเจินจูงมือเซี่ยนสิง ตอบยิ้มๆ "พวกเราจะไปกับอาจารย์อาด้วยเจ้าค่ะ
อาจารย์จะหลอมรูปปั้นนั้นเป็นดาบ ศิษย์น่าจะต้องช่วยแบกรูปปั้นด้วยเจ้าคะ?"
อิ่งหลิงส่ายหน้า—พี่ใหญ่เก็บรูปปั้นไว้ในเงามืด เมื่อต้องการก็ใช้พลังปีศาจดึงออกมาได้เลย ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นช่วยแบก
แต่พรตหญิงอาวุโสครุ่นคิดเล็กน้อย สังเกตสีหน้าเซี่ยนเจิน คำที่เตรียมพูดถูกกลืนกลับไป เพียงกล่าวว่า "ดี งั้นไปด้วยกันเถอะ"
สองใหญ่หนึ่งเล็ก พรตหญิงสามคนเดินย้อนกลับไปยังวัดร้างที่มีไม้ล้อมรอบ
ซูอู่ในชุดพรตสีเขียวเข้ม มวยผมแบบพรตเต๋า กำลังแบกปรมาจารย์มังกรแดงออกมาจากวัดร้าง เห็นสามคนเดินมาก็รีบโบกมือเรียก "รีบตั้งแท่นพิธีมา ข้าจะเรียกจิตวิญญาณของอาจารย์กลับมา!"
พรตหญิงทั้งสามตั้งใจมาเชิญซูอู่ไปโรงงาน เริ่มหลอมดาบ
ไม่คิดจะเจอเหตุไม่คาดฝัน
พวกนางตกตะลึงครู่หนึ่ง แล้วรีบตอบสนอง—อิ่งหลิงรีบวิ่งเข้าวัดร้าง ยกโต๊ะสี่เหลี่ยมออกมาจากวิหาร วางตามตำแหน่งหลักสุดยอดของหยินหยางแปดกระบวน
เซี่ยนเจินสั่งเซี่ยนสิงอย่างรวดเร็ว "เจ้าไปเรียกพี่ๆ น้องๆ มาเร็ว บอกว่าวันนี้หยุดหลอมดาบก่อน อาจารย์จะเชิญจิตวิญญาณของอาจารย์ปู่กลับมา!"
พูดจบ ก็รีบไปเก็บธง เทียนคู่ เตาเผาธูป และของอื่นๆ
นำมาวางบนโต๊ะทีละชิ้น
แท่นพิธีเริ่มมีรูปร่าง
อิ่งหลิงยกเก้าอี้จากในวัดออกมา ช่วยซูอู่วางปรมาจารย์มังกรแดงบนเก้าอี้ แล้วยกเก้าอี้ไปวางหน้าแท่นพิธี
ปรมาจารย์มังกรแดงนั่งพิงเก้าอี้ หลับตาเล็กน้อย อกขยับขึ้นลงเบาๆ ดูเหมือนยังนอนหลับลึก ไม่ได้รับผลกระทบจากความวุ่นวายเลยสักนิด
แต่ตอนนั้น
ซูอู่ใช้ด้ายปีศาจช่างปั้นเย็บความคิดของตนครอบจิตวิญญาณของปรมาจารย์มังกรแดง ให้มีเปลือกป้องกันชั้นหนึ่ง เพื่อให้ท่านมีการป้องกันเพิ่มอีกขณะสำรวจความเชื่อมโยงของวัดเทพปีศาจ—ตอนนั้นซูอู่กับอาจารย์ตกลงกันว่า หากซูอู่รู้สึกถึงความผิดปกติของลักษณะชะตาปลอม มีสัญญาณว่าจะแตกสลายเมื่อไร
เขาจะทำพิธีทรงเจ้าทันที ติดต่อกับ 'พลังพระผู้คุ้มครองประเทศเจิ้งขุย' เชิญจิตวิญญาณปรมาจารย์มังกรแดงกลับจากความเชื่อมโยงวัดเทพปีศาจ!
บัดนี้ ซูอู่สัมผัสได้ถึงลักษณะชะตาปลอมที่เงียบสงบมานาน ว่าเกิดความปั่นป่วนอย่างรุนแรง ใกล้จะแตกสลาย—ไม่ว่าเขาจะไปไหน เขามักพาปรมาจารย์มังกรแดงไปด้วย จึงพบความเปลี่ยนแปลงนี้ทันที สั่งให้ศิษย์ตั้งแท่นพิธีโดยไม่รอช้า!
ซูอู่วางกล่องดาบที่ปรมาจารย์มังกรแดงมอบให้ไว้บนแท่นพิธี
เขาดึงดาบวิเศษเจ็ดเล่มเปล่งประกายเย็นออกจากกล่อง วางเรียงบนแท่น!
ซูอู่สีหน้าเคร่งขรึม มือซ้ายชูนิ้วดาบ มือขวาทำท่า 'ป้องกันภูเขา' หน้าอก ปากเปล่งเสียง "บรรพชนแห่งไท่ซาน เทพแห่งแดนสวรรค์ จักรพรรดิแห่งดินแดนใต้ ผู้เป็นที่เคารพแห่งภูเขาไฟ แสงเจิดจ้าตะวันตก ดวงดาวไท่ไป๋ จักรพรรดิเหิงซานแห่งความมืด ความว่างเปล่าแห่งเขาจงซง ผู้ปกครองวิญญาณทั้งมวล ควบคุมเป็นตาย
บัดนี้ข้าเรียกห้าภูเขา ห้าภูเขาต้องมา!
มาที่แท่นพิธีโดยเร็ว บัญชาดาบวิเศษ!"
นิ้วดาบซ้ายพุ่งชี้ดาบห้าเล่มจากซ้ายไปขวา—ยันต์สีเหลืองลอยวูบขึ้นจากข้างดาบ บนยันต์ปรากฏรอยไหม้ราวกับถูกไฟลน รอยไหม้เชื่อมโยงกลายเป็นลายเส้นอาคม แนบติดบนดาบทั้งห้า!
วูบ—
ดาบเล่มแล้วเล่มเล่าพุ่งขึ้นในชั่วพริบตา พุ่งไปทางทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ ปักลึกลงในพื้นดิน!
ดาบเล่มสุดท้ายปักลงกลางแท่นพิธี
พลังมหาภูเขาทั้งห้ากดทับลงมา ปิดล้อมสี่ทิศและจุดศูนย์กลางในทันที ทำให้สถานที่นี้ปลอดจากภูตผี พลังทั้งหมดไม่อาจบุกรุก!
เซี่ยนสิงได้รับคำสั่งจากเซี่ยนเจินก่อนหน้านี้ รีบไปเรียกศิษย์คนอื่นมา พวกเขามารวมตัวกัน แต่ทำได้เพียงยืนดูจากระยะไกลภายใต้อำนาจ 'คาถาเรียกห้าภูเขา' ไม่อาจก้าวเข้าสู่แท่นพิธี!
การเรียกจิตวิญญาณอาจารย์กลับคืน เรื่องนี้สำคัญยิ่ง แม้พิธีจะดูเรียบง่าย ซูอู่ก็ไม่อาจประมาท
ด้วยอาจารย์ไปยังวัดเทพปีศาจ!
หากท่านกลับมาอย่างสมบูรณ์ก็ดีไป แต่หากท่านกลับมาพร้อมกับบางสิ่ง การเตรียมการทั้งหมดของซูอู่ก็จะได้ใช้!
"สายฟ้าสวรรค์ตื่นจากฟ้า สายฟ้าดินเคลื่อนในพิภพ สายฟ้าเทพสั่นสะเทือนห้าภูเขา สายฟ้าน้ำไหลทั่วทะเลสี่สาย บัดนี้ภาวนาให้สายฟ้าผุดขึ้นฉับไว เคลื่อนลับผ่านประตูทิศทั้งห้า สายฟ้าเปรี้ยงช่วยอำนาจเทพ ทุกแห่งที่มนต์ศักดิ์สิทธิ์ไปถึง มารร้ายไม่กล้าเกิด! เร่งเร่งดังกฎระเบียบ!"
ซูอู่ร่ายคาถาอีกดวง!
ทั่วร่างมีสายฟ้าแล่นพล่าน!
แม่ทัพสายฟ้าทั้งห้าพร้อมทหารสายฟ้าผุดขึ้นจากตา หู ปาก จมูกของเขา พุ่งออกโอบล้อมทั้งห้าทิศ วนเวียนเหนือแนวห้าภูเขา เวลานี้ แผ่นฟ้าเหนือวัดร้างถูกปกคลุมด้วยเมฆสายฟ้า แสงฟ้าแลบวูบวาบ บนนั้นราง ๆ มีกองทัพสายฟ้าแผ่อานุภาพ!
"ด้วยคำสั่งแรก เรียกเซียนทั้งห้าแห่งสายฟ้าตะวันออก ธงเขียว ม้าเขียว กระบี่และหอกเขียว สวมหมวกเขียว เกราะสีเขียวมรกต ตามข้ามายังแท่นพิธี กำจัดปีศาจ!
เหล่าเซียนรีบมาเถิด!"
พร้อมคำสั่ง
ธงสีเขียวพุ่งขึ้นพร้อมสายฟ้าสีฟ้า สั่นสะเทือนฟากฟ้า!
เซียนผู้โหดเหี้ยมเขี้ยวขาวตาถลน นำหมู่เซียนที่ปกคลุมด้วยเงาปีศาจ ล้อมรอบแท่นพิธี ผลักเซี่ยนเจินและอิ่งหลิงให้ถอยไปอยู่ข้างหลังซูอู่ คอยปกป้อง!
หลังเตรียมการทั้งหมด ซูอู่รู้สึกถึงลักษณะชะตาปลอมที่เขาเย็บให้ปรมาจารย์มังกรแดงอย่างพิถีพิถัน ว่ามาถึงขีดจำกัดแล้ว เสี่ยงจะแตกสลายทุกเมื่อ เขาไม่ลังเลอีก หนังสีเหลืองคล้ำปกคลุมใบหน้า รวดเร็วดั่งสายน้ำกลายเป็นใบหน้าเจิ้งขุย
ปีกหมวกขุนนางสั่นไหวเบา ๆ
เคราสีเลือดชุดใหญ่
ในชุดขุนนางแดงสด บนอกมีแผ่นยศที่มีรูปปีศาจร้ายถูกกัด 'พรตผู้คุ้มครองประเทศเจิ้งขุย' ปรากฏหลังแท่นพิธี 'เจิ้งขุย' เบิกตา มือจับแผ่นไม้กลางแท่น ทุ่มแรงตบลงทันที!
แปะ!
เทวดาทั้งมวลเงี่ยหูฟัง!
พลังประหลาดผุดขึ้นจากร่าง 'เจิ้งขุย'
เสียงตวาดเกรี้ยวกราดดังขึ้น "ขุนนางจากเขาจงหนาน แม่ทัพผู้ปกป้องแผ่นดิน
เสียงดังเปรี้ยงประดุจสายฟ้า ฟาดฟันภูตผีในหุบเขา นัยน์ตาระยิบยิ่งกว่าฟ้าแลบ โอบล้อมพระราชวังหลวง
ประสานกำลังกับแม่ทัพจิ่นกงเตียวเฉิงเต๋อ เป็นจอมทัพปราบมาร ร่วมกับเซินถูอวี่ลี่เป็นเทพแห่งปีศาจ!
ออกคำสั่งสามพันทหารปีศาจ มารร้ายตกตะลึงหวาดกลัว!
ควบคุมแสนกองทัพเทพ ผีสางสะดุ้งด้วยความหวาดหวั่น!
...
เทพผู้หน้าเหล็กแห่งเขาจงหนาน
มหาเทพกวาดล้างมารหมอก!
เทพผู้ตอบสนองทุกคำขอ!
จักรพรรดิขับมาร!
พรตผู้กินผี!
ขอเชิญเจิ้งขุย!"
ซูอู่ในใบหน้าเจิ้งขุยพลันคว้าดาบวิเศษเล่มหนึ่งจากแท่น พุ่งไปยังฟากฟ้าที่เมฆสายฟ้าเบียดเสียด—ดาบแลบแสงสายฟ้า แล่นพล่านขึ้นไป วาดผ่านท้องฟ้าแล้วตกกลับสู่ป่าลึก บริเวณที่ดาบสายฟ้าผ่าน พลันเปิดรอยแยก!
ในรอยแยกนั้น
ภาพประหลาดทั้งหลายค่อยๆ ชัดเจนขึ้นจากความพร่ามัว
ภูเขาสองลูกถูกมวลผมและเส้นสายมังกรรัดไว้แน่น บีบให้ชิดกัน
ปลายเส้นสายมังกรที่รัดภูเขาสองลูกคือยอดแหลมทรงเขาแกะที่ทอดจากเชิงเขาซ้าย ส่วนปลายอีกด้านคือก้อนเนื้องอกมหึมาที่ถูกเส้นผมพันรัดใกล้ยอดเขาขวา!
เส้นผมนับร้อยนับพันแผ่กระจายจากเส้นสายมังกร เกือบปกคลุมภูเขายักษ์ทั้งสองลูกทั้งหมด!
และภายในก้อน 'เนื้องอกขนาดยักษ์' นั้น ลายเส้นมหาเต๋าสีม่วงแดงราวกับสายน้ำ ไหลล้นออกมาไม่หยุด ตามเส้นทางผม คดเคี้ยวผ่านแต่ละถ้ำเขา แต่ละเส้นผมระหว่างสองภูเขาและเส้นสายมังกร ระหว่างไหลผ่าน สีม่วงแดงของลายเส้นมหาเต๋าค่อยๆ จางลง เมื่อถึงยอดเขาแหลมทรงเขาแกะที่ผมจับตัวเป็นก้อนกลม ก็ไร้สีสิ้น!
"ปีศาจ!"
มองเส้นสายมังกรที่รัดสองภูเขา ซูอู่รู้แล้วว่ามันคืออะไร
นั่นคือร่างแท้ของปีศาจ!
ถ้ำเขาที่ถูกผมห่อหุ้มคือวัดต่างๆ ภายใต้จักรขัยเทพปีศาจ!
พรตขนแห่งเขาเขาดำทุกยุคล้วนอ้างอิงร่างแท้ของปีศาจเป็นแบบ ฝึกวิชาเส้นผมเทพงู หนังเทพงู และวิชาลึกลับชั่วร้ายอื่นๆ!
'ท่านอาจารย์ใหญ่หวดจื่อ' แห่งเขาเขาดำยังฝึกสำเร็จสามวิชาอย่างสมบูรณ์คือ 'เส้นผมเทพงู' 'หนังเทพงู' และ 'กระดูกปีศาจ' อายุขัยเขาจึงยืนยาวกว่าแปดร้อยปี ขนานนามตนเองว่า 'ทายาทปีศาจ' 'น้องชายผู้นำสาม'!
หวดจื่อต้าซือกงเพียงใช้ร่างแท้ของปีศาจเป็นแบบเลียนแบบเท่านั้น ก็ทำให้อายุขัยทะลุแปดร้อยปี อำนาจเวทสยดสยอง ครอบคลุมเหนือสำนักลู่ซานทางใต้!
แล้วปีศาจแท้ เมื่อตื่นขึ้นมา จะน่ากลัวเพียงใด?
ตามตำนาน
เส้นผมเทพงูแฝงอยู่ในสายเลือดชาวแคว้นหมินทุกคน เมื่อปีศาจตื่น ชาวหมินสิ้นชีพหมด!
ปีศาจสยดสยองถึงเพียงนี้ บัดนี้กลับถูกพันธนาการอยู่บนเขาสองลูก
สองภูเขานี้มีที่มาอย่างไร?!
------
ปล.
ผมลงรายชื่อนิยายของผมไว้ให้ลองตรวจดูนะเผื่อชอบ
เรือนจำเซลล์พิศวง พระเอกพบว่าตนเองกลายเป็นเซลล์อยู่ในคุกที่คุมขังซากศพ และต้องเดินทางไปมาระหว่างห้องเพื่อยึดครองร่างศพ
ทาสแห่งเงา (กลับมาแปล) เรื่องการผจญภัยในมิติเร้นลับ คล้ายๆ กับเรือนจำเซลล์พิศวง จะมีพัฒนาการด้านอารมณ์ ความเจ็บปวด ความขัดแย้ง ความเป็นเพื่อน
ระบบจำลองวิถีเซียน(ทันต้นฉบับ) เรื่องการแสวงหาการเป็นเซียน ใช้เล่ห์เหลี่ยม การวางแผนมากมายเพื่อบรรลุเป้าหมาย
เครื่องจำลองสยองขวัญ การผจญภัยในปัจจุบัน และในอดีตของบุคคลอื่น มีบรรยากาศของทิเบตโบราณ ญี่ปุ่นโบราณ
สืบเสาะสู่นิรันดร์ (เรื่องนี้) เรื่องการผจญภัยของเด็กน้อยน่ารักน่าชังและเจ้าเล่ห์ ใครอ่านก็ต้องหลงรัก
ทายาทเงา ย้อนกลับคืนสู่อดีต แก้ไขเพื่อพามนุษย์ให้รอดพ้น แต่ด้วยยังไร้กำลัง ต้องบงการอยู่ในเงามืด
ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ! เรื่องของการบำเพ็ญเซียนที่ขำกลิ้ง ฮาจนตกจากเก้าอี้ได้
เหนือนภา ยุคกึ่งอนาคตกึ่งอดีตยุคกลางของยุโรป มีอัลเคมิสต์ มีวัวเทียมเกวียน และมีเกราะรบที่สุดล้ำ ปนเปกันระหว่างล้าสมัยกับทันสมัย
เซียนมรรคพิกล คนวิปลาส นิยายดังที่นำไปสร้างเป็นมังงะ พระเอกที่สับสนว่าตนเองเป็นคนไข้โรคจิตยุคปัจจุบันหรือว่าเป็นคนในยุคเซียน
เกมซิมเทพเจ้า พระเอกที่เล่นเกมและกลายเป็นพระเจ้าของเกมซิม
เกมจำลองสำนักเซียนมหัศจรรย์ บรรพบุรุษที่สิ้นชีวิตแต่ได้รับระบบสร้างความรุ่งเรืองให้สำนัก เพื่อให้ตนเองสามารถฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่กำลังแปลกันอยู่ในช่วงนี้นะครับ ลองสำรวจกันดูนะครับ ขอบคุณครับ