เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 61 สิ่งเหนือธรรมชาติบนแผ่นกระดาษ
เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 61 สิ่งเหนือธรรมชาติบนแผ่นกระดาษ
'หมอ' ได้รับตราอาคมมาด้วยวิธีใดกัน?
บางทีหญิงสาวที่เรียกตัวเองว่าหมอยาอาจยังปิดบังบางอย่างไว้ ลัทธิเชิญเทพลงร่างของพวกเธอยังคงมีผู้ควบคุมสิ่งเหนือธรรมชาติอยู่หรือ?
หากไม่ใช่เช่นนั้น 'หมอ' ได้รับตราอาคมมาจากที่ไหน --- หรือว่าเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติที่ประทับตราลงบนตัวเขาโดยตรง?
ความเป็นไปได้นี้ก็ไม่อาจตัดทิ้ง
จากการที่มีอุปกรณ์บางอย่างที่ใช้ป้องกันสิ่งเหนือธรรมชาติติดตั้งอยู่ในโถงลิฟต์ อาคารแห่งนี้อาจมีสิ่งเหนือธรรมชาติอยู่สักตนหนึ่ง
ถ้าหากมีสิ่งเหนือธรรมชาติอยู่ในอาคารจริง เป็นไปได้สูงมากที่ 'หมอ' ได้รับตราอาคมผ่านสิ่งเหนือธรรมชาตินั้น!
ความคิดในสมองของซูอู่หมุนวนอย่างรวดเร็ว
'หมอ' ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยลายเสือ ทำให้ดูราวกับเสือตัวหนึ่งที่สวมเสื้อกาวน์สีขาว หยิบแฟ้มเอกสารจากโต๊ะที่อยู่ตรงมุมห้อง เดินมาใกล้ซูอู่
เขาโยนแฟ้มลงบนเตียงอย่างไม่ใส่ใจ
ในแฟ้มที่เปิดออก มีเพียงกระดาษแผ่นเดียวสีแดงเข้ม วัสดุดูคล้ายหนังสัตว์
บนกระดาษเต็มไปด้วยตัวอักษรบิดเบี้ยวจำนวนมากที่คนธรรมดาไม่อาจอ่านเข้าใจ
ด้านล่างสุดของแถวตัวอักษรเหล่านั้น มีรอยนิ้วมือสีแดงสด
กลิ่นอายสยองขวัญแผ่ออกมาจากกระดาษแผ่นนี้อย่างรุนแรง แม้ว่าซูอู่จะมีผ้าห่มบางๆ คลุมร่างอยู่ ก็ยังรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แทรกซึมผ่านผ้าห่มมา กัดกร่อนผิวหนังของเขาไม่หยุด!
กระดาษแผ่นประหลาดนี้ อาจจะเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติก็เป็นได้!
แม้ไม่ใช่สิ่งเหนือธรรมชาติ ก็คงเป็นสะพานเชื่อมต่อกับสิ่งเหนือธรรมชาติ หรือเป็นวัตถุสำคัญบางอย่าง!
"มาเถอะ มาเถอะ ลงนามในสัญญานี้ แล้วคุณก็จะเป็นคนของพวกเรา จะได้ทุ่มเททำงานให้เจ้านายร่วมกับฉัน ช่วยยืดชีวิตของเขาให้ยาวนานขึ้น..." หมอพึมพำอย่างสับสน พยายามจับมือของซูอู่จุ่มลงในหมึกประทับที่พกติดตัวมา
แต่เขาไม่ทันสังเกตว่าตอนนี้ซูอู่ลืมตาขึ้นแล้ว!
แขนของซูอู่แข็งราวกับเหล็กกล้า ไม่ว่าหมอจะพยายามดึงหรือบิดอย่างไร ก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย เขาจ้องมองแผ่นกระดาษประหลาดที่หมอวางไว้บนอกของตัวเองอย่างไม่ใส่ใจ รู้สึกราวกับว่ากระดาษแผ่นเดียวนี้หนักถึงพันชั่ง!
กระดาษแผ่นนี้ อาจจะเป็นตัวสิ่งเหนือธรรมชาติเอง หรืออาจเป็น 'สะพาน' ที่เชื่อมต่อกับสิ่งเหนือธรรมชาติ
แต่ไม่ว่าจะเป็นความเป็นไปได้แบบไหน การสัมผัสกับมันก็คงไม่ใช่เรื่องดีแน่!
ถ้าหากตัวเองยื่นมือไปหยิบกระดาษแผ่นนี้ แล้วพลาดไปแตะต้องมัน ประทับรอยมือลงไป จะไม่กลายเป็นว่าได้ทำ 'สัญญา' บางอย่างกับมันโดยไม่รู้ตัว กลายเป็นทาสของสิ่งเหนือธรรมชาติบางอย่างหรือเปล่า?
อีกอย่าง รอยนิ้วมือที่อยู่ด้านล่างสุดของกระดาษนั่นเป็นของใครกัน?
หรือว่าเป็นลายนิ้วมือของหมอที่อยู่ตรงหน้า?
เขาได้รับตราอาคมด้วยวิธีนี้หรือ?
ตราอาคมของหมอปรากฏออกมาเป็นลายเสือ --- แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับกระดาษแผ่นนี้?
"ปล่อยมือ ปล่อยสิ!"
ไม่ว่าจะออกแรงมากแค่ไหน แม้กระทั่งใช้พลังจากตราอาคม หมอก็ไม่อาจแกะมือของซูอู่ออกได้
เขาเห็นมือข้างนั้นของซูอู่ถูกเงาด้านล่างห่อหุ้ม กลายเป็นสีดำสนิท
พลังที่แข็งแกร่งกว่าตราอาคมของตัวเองหลายเท่า พลันแผ่ซ่านออกมาจากร่างของ 'หมายเลข 3'!
ซูอู่ลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างเงียบเชียบ
ใต้รักแร้ของเขางอกแขนสีดำขึ้นมาข้างหนึ่ง แขนนั้นมีนิ้วมือสิบนิ้ว เคลื่อนผ่านอากาศด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่เห็น คว้าคอของหมอเอาไว้!
"คุณ... คุณถึงกับ ---"
"ฮ่า--- เชิญเทพแล้ว!!"
ลายสีม่วงแดงบนใบหน้าของหมอยิ่งหนาแน่นขึ้น มือทั้งสองที่พยายามแกะมือผีออก เส้นเลือดพองโตขึ้น กลายเป็นกรงเล็บเสือทันที!
เขามองซูอู่ที่ลุกขึ้นนั่งกะทันหัน ดวงตาเต็มไ
เส้นเลือดพองโตขึ้น กลายเป็นกรงเล็บเสือทันที!
เขามองซูอู่ที่ลุกขึ้นนั่งกะทันหัน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว กรงเล็บเสือพยายามข่วนมือปีศาจศพคลั่งอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่อาจทำให้มือปีศาจคลายออกแม้แต่น้อย!
โครม! โครม! โครม!
ในตอนนั้นเอง เสียงกระแทกอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นนอกประตูโลหะผสม
ฟังดูเหมือนมีคนกำลังใช้อุปกรณ์หนักๆ ทุบประตูใหญ่อย่างต่อเนื่อง หวังจะทลายประตูให้ได้
"พี่ใหญ่ อย่าทำอะไรผิดพลาดนะ!"
"เปิดประตูเร็วเข้า ทุกอย่างยังพอมีทางแก้ไขได้!"
เสียงอ่อนแรงของซ่านอวี่และหมอยาดังเข้ามาในห้อง แม้เสียงจะแผ่วเบา แต่ก็เต็มไปด้วยความกระวนกระวายและกังวล
"อ้าาาาา ---"
หมอที่เดิมกำลังดิ้นรนอย่างรุนแรง พยายามหลุดพ้นจากการควบคุมของมือปีศาจของซูอู่ ตอนนี้กลับปล่อยกรงเล็บทั้งสองลงทันที
กรงเล็บข้างหนึ่งของเขากดลงบนกระดาษสีแดงเข้มแผ่นนั้นโดยตรง!
--- หรือพูดให้ถูกต้องคือ ไม่ใช่การกระทำโดยสมัครใจของหมอ แต่เป็นกระดาษประหลาดแผ่นนั้นที่พลันลอยขึ้น แล้วแนบติดกับกรงเล็บเสือข้างหนึ่งที่ห้อยลงมาในชั่วพริบตา!
กระดาษประหลาดกลายเป็นโปร่งใสในทันที
ตัวอักษรบิดเบี้ยวบนนั้นเคลื่อนไหวราวกับงูและแมลงใต้ผิวหนังของหมอ ประกอบรวมกันเป็นบทความที่ยากจะเข้าใจความหมายใต้ผิวหนังของเขา
บนมือปีศาจของซูอู่ที่กำคอหมอไว้ พลันรู้สึกถึงสัมผัสแปลกประหลาด
ราวกับมีสารเหนียวๆ ชั้นหนึ่งก่อตัวขึ้นระหว่างมือปีศาจกับลำคอของหมอ พยายามจะเชื่อมติดมือปีศาจเข้ากับลำคอของหมออย่างแน่นหนา!
เขาปล่อยมือออกในทันที แล้วฉีกเงาบนพื้น ดิ่งร่างลงไปในนั้น ในชั่วพริบตาก็ถูกเงามืดห่อหุ้มเอาไว้!
อาศัยเงา เขาเคลื่อนไปยังตำแหน่งประตูในพริบตา
ซ่อนตัวอยู่ในเงา โลกในสายตาเขาแตกต่างจากโลกปกติโดยสิ้นเชิง --- รอบๆ มีแต่เงาที่ผุดขึ้นจากพื้นราวกับต้นไม้
ในช่องว่างระหว่างเงาเหล่านี้ จึงเป็นภาพของความเป็นจริง
ในช่องว่างนั้น ซูอู่เห็น 'หมอ' ลอยอยู่กลางอากาศ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นสองข้างจับศีรษะและเท้าเอาไว้ แล้วบิดอย่างรุนแรงเหมือนกำลังบิดผ้า!
กระดูกและเส้นเอ็นแตกหัก อวัยวะภายในถูกบดขยี้ ผิวหนังฉีกขาดเนื้อแยกออก
"อ้า หยา ฮ่า ฮ่า ฮ่า ---"
เสียงจากลำคอของ 'หมอ' ฟังดูทั้งเจ็บปวดทรมานและเหมือนกำลังเพลิดเพลินกับการนวด เสื้อกาวน์สีขาวบนร่างเขาถูกย้อมจนแดงฉานด้วยเลือดในเวลาเพียงไม่กี่ครั้งกะพริบตา!
จากนั้น เลือดข้นหนืดก็หยดลงมาจากชายเสื้อกาวน์ไม่หยุด
รวมตัวกันเป็นแอ่งเลือดบนพื้น
แอ่งเลือดขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
กลิ่นอายสยองขวัญแผ่ซ่านออกมาอย่างเต็มที่ในที่แห่งนี้!
แสงไฟบนเพดานได้รับผลกระทบจากกลิ่นอายสยองขวัญ จึงกะพริบวูบวาบทันที
บนผนังสีขาวโดยรอบผุดขึ้นเป็นกลุ่มเนื้องอกเล็กๆ เนื้องอกเหล่านั้นเติบโตและแผ่ขยาย เชื่อมต่อกัน กลายเป็นผนังเนื้อและเลือดชั้นหนึ่ง!
ผนังเนื้อและเลือดกำลังจะแผ่คลุมทั่วทั้งห้อง ท่วมทับเงาที่ซูอู่ซ่อนตัวอยู่!
โครม!
ในตอนนั้น ประตูโลหะผสมทรงกลมถูกเจาะเป็นรูขนาดใหญ่เท่าหน้าด้วยสว่านขนาดใหญ่
สว่านกระแทกถูกถอนออก แสงที่กะพริบวูบวาบในห้องส่องออกไปยังโลกภายนอก --- ฉวยโอกาสนี้ ซูอู่ก็แทรกตัวออกจากห้องลับทันที!
นอกห้องลับ รอยแยกปรากฏขึ้นในเงาที่ทอดยาวจากแสงไฟ
ซูอู่คลานออกมาจากรอยแยกนั้น!
ตรงหน้าเขาคือซ่านอวี่และหมอยาทั้งสองคน
พวกเธอแต่งกายไม่เรียบร้อย ร่วมมือกันควบคุมสว่านกระแทกเครื่องหนึ่ง เจาะประตูโลหะผสมนั้นจนแตกได้!
ตอนนี้เห็นว่าประตูถูกเจาะทะลุแล้ว ซ่านอวี่ก็จะยื่นหน้าเข้าไปดูสถานการณ์ในรูทันที!
ทั้งสองคนหันหลังให้ซูอู่ ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าซูอู่หลุดออกมาจากประตูแล้ว!
"อย่าไปมอง!"
ซูอู่เตือนด้วยเสียงทุ้มหนัก
เขากระทืบเท้าอย่างแรง เงาใต้เท้ากลายเป็นงูเหลือมตัวหนึ่ง ในชั่วพริบตาก็ลากซ่านอวี่กับหมอยามาอยู่ข้างตัวเขา!
ในเมื่อทั้งสองคนช่วยชีวิตเขาไว้
ในขอบเขตที่ทำได้ ซูอู่ก็อยากจะช่วยพวกเธอสักหน่อย
ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเธอตายที่นี่ ซูอู่ก็จะยากที่จะเข้าใจเรื่องราวภายในได้!