เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 41 เวลา

ค่ำคืน

บ้านของผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเมืองหมิงโจว

เสียงตักอาหารในครัวดังเข้ามาในห้องนั่งเล่น โทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นเปิดอยู่ กำลังฉายรายการวาไรตี้รายการหนึ่ง

หญิงสาวคิ้วโก่งตาโต สวมชุดนอนสีชมพูหนาๆ นอนเอกเขนกบนโซฟาอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ ดูคลิปวิดีโอสั้นๆ ในโทรศัพท์ หัวเราะฮ่าๆ เป็นระยะ

ข้างศีรษะของเธอ ไก่ตัวผู้ขนาดใหญ่สีสันสดใสก้มหัวจิกถั่วในจานตรงหน้า กินอย่างเอร็ดอร่อย

หญิงวัยกลางคนที่มีใบหน้าคล้ายกับหญิงสาวเจ็ดส่วน ยกจานผลไม้ที่ล้างแล้วออกมาจากครัว วางบนโต๊ะกลางตรงหน้าหญิงสาว

เธอตบหลังไก่ตัวใหญ่เบาๆ มันก็กระโดดลงจากโซฟา เดินไปสองสามก้าว แล้วกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของหญิงสาว ถูกหญิงสาวกอดไว้แน่น ขยี้ขนมันแรงๆ

"กำลังดูอะไรอยู่หรือ? หัวเราะอย่างมีความสุขจัง"

หญิงวัยกลางคนเอียงหัวไปดูโทรศัพท์ของหญิงสาว ดูคลิปวิดีโอสั้นๆ ที่เล่นอยู่บนโทรศัพท์สักพัก แล้วก็หัวเราะร่วมกับหญิงสาว หัวเราะจนตัวงอ: "เอ๊ะ นี่คือ คนนั้นใช่ไหม เน็ตไอดอลที่กำลังดังมากเร็วๆ นี้น่ะ?

ทำไมเขาตลกขนาดนี้?

ฮ่าๆๆ..."

"ใช่ๆๆ คือเขานั่นแหละ

คนนี้ถ่ายคลิปตลกๆ พวกนี้โดยเฉพาะ ตอนนี้มีผู้ติดตามเกินล้านคนแล้ว!" หญิงสาวพยักหน้าหงึกๆ ยื่นมือไปหยิบผลไม้บนโต๊ะกลาง

แต่ถูกหญิงวัยกลางคนตีมือเบาๆ: "มือเต็มไปด้วยเชื้อโรค ไปล้างมือก่อนแล้วค่อยมากินนะ"

"หนูแค่ลูบอาหารกระป๋องฉุกเฉินเท่านั้นเอง

มันไม่สกปรกหรอก มันอาบน้ำเองทุกวันนะ!" หญิงสาวเบ้ปาก แต่ก็ลุกจากโซฟา สวมรองเท้าแตะเตรียมไปล้างมือ

เธอหันไปมองนอกหน้าต่างโดยไม่ตั้งใจ ---

ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เคยเงียบสงบและลึกล้ำ ขณะนี้กลับมีโคมไฟสีแดงลอยขึ้นมากมาย

โคมไฟสีแดงเหล่านั้นย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดงอมชมพู สะท้อนแสงลงมายังตึกรามบ้านช่องและแสงไฟนีออนนับหมื่น ดูงดงามตระการตา ทำให้คนรู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝัน

"แม่ เร็วมาดูข้างนอกสิ!"

หญิงสาวตบไหล่แม่ที่นั่งอยู่บนโซฟา: "ข้างนอกมีโคมไฟสีแดงลอยขึ้นมาเยอะแยะเลย สวยมากๆ!"

"โคมไฟสีแดง?"

"ปล่อยโคมลอยเหรอ?"

หญิงวัยกลางคนพูดพลางกำลังจะลุกขึ้นไปดูกับลูกสาว เสียงผัดอาหารในครัวพลันหยุดลง

วัตถุสีดำมืดชิ้นหนึ่งลอยออกมาจากครัว

'มัน' หยุดนิ่งตรงหน้าหญิงวัยกลางคนและหญิงสาว

ปะงะงะงะ ---

ไก่ตัวผู้ 'อาหารกระป๋องฉุกเฉิน' ที่นั่งสบายอยู่บนโซฟาพลันกระพือปีก บินขึ้นไปเกาะบนไหล่ของหญิงสาวทันที

แม่ลูกสองคนมองวัตถุที่ลอยอยู่ตรงหน้าอย่างงงงัน

นั่นคือศีรษะของพ่อของหญิงสาว สามีของหญิงวัยกลางคน

'เขา' ยังมีเหงื่อเกาะบนใบหน้า แว่นตาที่สวมอยู่บนสันจมูกดูเป็นฝ้า พูดกับหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนโซฟา: "ที่รัก ไปซื้อซีอิ๊วขวดหนึ่งที่ชั้นล่างหน่อยสิ"

ศีรษะลอยพูดไปตามลำพัง

หญิงวัยกลางคนไหล่สั่นอย่างรุนแรง ลุกพรวดขึ้น ยื่นมือไปรับศีรษะของสามี

ศีรษะของสามีพลันลอยสูงขึ้น ลอยห่างออกไป

แม่วิ่งตามไป

ระยะห่างระหว่างเธอกับลูกสาวจากตอนแรกที่มีเพียงสองสามก้าว ขยายออกไปเป็นสิบก้าว

จากนั้น

ศีรษะของเธอก็ลอยขึ้นไปด้วย

"พ่อ!"

"แม่!"

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังออกมาจากบ้าน

...

ค่ำคืนเริ่มมืดสนิท

หมู่บ้านผิงอันฮวาหยวน

ในห้องมืด ซูอู่เก็บเข็มถักไหมพรม แขนเสื้อที่ถักเสร็จแล้วหนึ่งข้าง และลูกบอลไหมพรม

เขาตรวจสอบความเข้ากันได้ระหว่างตัวเองกับมือปีศาจศพคลั่งอีกครั้ง

ความเข้ากันได้กับมือปีศาจศพคลั่ง: 31.9%

ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ นอกจากกินข้าวและเข้าห้องน้ำ ซูอู่ถักเสื้อไหมพรมตลอด

ความพยายามไม่เคยทรยศต่อคนที่มุ่งมั่น

ภายใต้สถานการณ์ที่เขาจดจ่อฝึกฝนเช่นนี้ ความเข้ากันได้ระหว่างมือผีกับตัวเขาเองก็พุ่งสูงขึ้น 5.1%

แม้ว่าตอนนี้ความเข้ากันได้เกือบ 40% ยังไม่สามารถรับประกันได้ว่าเขาจะใช้ท่า 'มือผีขยายใหญ่' เพื่อทะลวงพื้นที่ครอบคลุมของปีศาจคุมศพได้อย่างราบรื่น

แต่อย่างน้อยก็ทำให้เขาเห็นแสงแห่งความหวัง

ก่อนที่จะเพิ่มความเข้ากันได้ให้เต็ม เขายังสามารถอยู่ในศาลเจ้าเล็กๆ ฝึกฝนด้วยวิธีต่างๆ เพื่อเพิ่มความเข้ากันได้นี้ให้เต็มได้!

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะถักเสื้อไหมพรมต่อไปแล้ว

สัญชาตญาณของซูอู่เตือนเขา: เหตุการณ์ผิดปกติกำลังจะเกิดขึ้น

ถึงเวลาต้องเตรียมตัวหนีแล้ว

เขาเก็บของบนโต๊ะเขียนหนังสือให้เรียบร้อย สะพายเป้ที่บรรจุอุปกรณ์ฉุกเฉินต่างๆ แขวนระฆังจักรพรรดิไว้ที่คอ ใส่ไฟฉายแรงสูงไว้ในกระเป๋ากางเกง

จากนั้นเดินออกจากห้อง นั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น

นาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังส่งเสียงเข็มวินาที 'ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก' แสดงเวลาปัจจุบัน - 20:57

การจำลองหลายครั้งก่อนหน้านี้ ทำให้เขาจดจำจุดเวลาสำคัญได้แม่นยำ

21:37

คู่รักชั้นบนถูกปีศาจเงาฆ่าตาย

การตายของพวกเขาสองคน เป็นสัญญาณว่าปีศาจเงาได้กัดกร่อนตึกนี้อย่างแท้จริงแล้ว

เวลาตอนนี้ยังไม่ถึง แม้ว่าปีศาจเงาจะส่งผลกระทบต่อตึกนี้แล้ว แต่การเดินในตึกนี้ ส่วนใหญ่ก็เหมือนเดิม ไม่น่าจะมีอันตราย

อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน

และถึงแม้ว่าตอนนี้การเดินออกจากตึกนี้หรือแม้แต่ทั้งหมู่บ้านจะค่อนข้างปลอดภัย แต่นอกหมู่บ้านปีศาจตาได้ฟื้นคืนชีพแล้ว

--- ปีศาจตาปรากฏตัวเร็วกว่าปีศาจเงา

ภายใต้โคมไฟสีแดง ทุกคนอาจถูกฆ่าแบบสุ่ม

หากต้อง

หากต้องการไม่ให้ถูกปีศาจตาเก็บศีรษะไป จำเป็นต้องรีบหลบเข้าศาลเจ้าเล็กๆ ต่อเปลวไฟที่ลุกไหม้อยู่ในนั้น จึงจะสามารถดำเนินแผนต่อไปของซูอู่ได้อย่างราบรื่น

เวลาที่ศาลเจ้าเล็กๆ จะปรากฏไม่สามารถกำหนดได้แน่นอน

มันอาจปรากฏอยู่บนถนนสายการค้านอกหมู่บ้านแล้วในตอนนี้ หรืออาจยังไม่ปรากฏก็ได้

หากซูอู่ออกจากหมู่บ้านตอนนี้ เดินเข้าไปในพื้นที่ที่ปีศาจตาครอบคลุม ก็ต้องเสี่ยงดวง เดิมพันว่าศาลเจ้าเล็กๆ ได้ปรากฏบนถนนสายการค้าแล้ว

แต่เขามีทางเลือกที่มั่นคงกว่า

ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อสิ่งนี้

ในการจำลองทุกครั้งก่อนหน้านี้ เมื่อเขาออกเดินทางประมาณ 21:50 น. ก็สามารถเห็นศาลเจ้าเล็กๆ บนถนนสายการค้า และเข้าไปในนั้นได้อย่างราบรื่น

ดังนั้น ครั้งนี้ในโลกแห่งความเป็นจริง ซูอู่จะเลือกออกเดินทางในเวลาเดียวกันนี้เช่นกัน

ความมืดปกคลุมห้องนั่งเล่นในตอนนี้

ในความมืด สายตาของเขาได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อย ดังนั้นจึงยังสามารถเห็นเข็มนาฬิกาบนผนังหมุน

ในที่สุดก็ชี้ไปที่เก้าโมงตรง

"เก้าโมงตรง ข้อความที่ตั้งเวลาไว้ของผม น่าจะส่งไปยังกลุ่มผู้เช่าแล้วสินะ?"

"หวังว่าจะมีประโยชน์บ้าง"

ความคิดหลายอย่างแวบผ่านสมองของซูอู่ แล้วถูกเขาบดขยี้ทิ้ง

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดถึงเรื่องภายนอก

...

เก้าโมงตรง

ในกลุ่มใหญ่ผู้เช่าหมู่บ้านผิงอันฮวาหยวน ข้อความหนึ่งถูกส่งเข้ามา ทำลายความเงียบในกลุ่มที่ยาวนานเกือบสองชั่วโมง

คุณชายกินขนม: "โปรดทราบ: ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ขอให้ทุกคนปิดประตูหน้าต่างให้สนิท ปิดบังแหล่งกำเนิดแสงทั้งหมดในห้อง ปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์!

หลบซ่อนอยู่ในบ้านอย่างเงียบๆ ผมค้นคว้าเอกสารบางอย่างพบว่า ขณะนี้มีสสารที่ไม่รู้จักชนิดหนึ่งที่แพร่กระจายผ่านแสงได้ กำลังแพร่กระจายอยู่ในหมู่บ้านผิงอันฮวาหยวน

หากเปิดหน้าต่างรับแสงหรือใช้แหล่งกำเนิดแสงใดๆ ในตอนนี้ จะถูกสสารที่ไม่รู้จักนี้ฆ่าตายทันที!

โปรดตัดแหล่งกำเนิดแสงทั้งหมด ชีวิตมีค่า!"

ข้อความที่ตั้งเวลาไว้ของซูอู่ ถูกส่งไปยังกลุ่มผู้เช่าตามกำหนด

เขานำข้อความทางการที่เห็นในเครื่องจำลองก่อนหน้านี้ มาแก้ไขเล็กน้อย แล้วส่งออกไปโดยตรง