เครื่องจำลองสยองขวัญ บทที่ 35 ศิลปะการพูด (สีเขียว)

ความเข้ากันได้ระหว่างมือปีศาจศพคลั่งกับซูอู่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เพิ่มขึ้น 10.2%

เป็นเพราะความเจ็บปวดที่ตัวเองทนรับระหว่างกระบวนการรวมร่าง ทำให้ความเข้ากันได้เพิ่มขึ้นอย่างมากหรือ?

ถ้าเป็นเช่นนั้น หากต้องการให้ความเข้ากันได้เพิ่มขึ้นจนเต็ม ตัวเองจะต้องทนรับความเจ็บปวดแบบนี้อีกกี่ครั้งกัน?

แค่คิดถึงภาพนั้น ซูอู่ก็รู้สึกทรมานแล้ว

เขาสลัดความคิดสับสนในหัวทิ้งไป ก้มมองใต้รักแร้ด้านขวาของตัวเอง --- แขนสีดำสนิทยื่นออกมาจากใต้รักแร้

มันกางนิ้วทั้งสิบ เคาะโต๊ะเบาๆ

นี่คือการเคลื่อนไหวที่ซูอู่สั่งให้มันทำ

ความเข้ากันได้เกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์ ทำให้ซูอู่สามารถสั่งให้มือปีศาจศพคลั่งทำการเคลื่อนไหวง่ายๆ ได้แล้ว

เช่น ยกแขน ยื่นมือ ปรบมือ

และการทำท่าทางง่ายๆ เหล่านี้ ไม่ทำให้ตัวเขาสูญเสียพลังงานแต่อย่างใด

แต่ถ้าตอนนี้ซูอู่อยากจะใช้มือปีศาจศพคลั่งเล่นบาสเกตบอล หรือต่อสู้กับคน ก็อาจจะสูญเสียพลังชีวิตของตัวเองจำนวนมาก

ส่วนการใช้มือนี้ปักผ้า หรือผ่าตัด คาดว่าแม้จะใช้พลังชีวิตจนหมดสิ้น ก็คงทำไม่สำเร็จ

ซูอู่พิจารณามือปีศาจศพคลั่งอย่างละเอียด

บนแขนสีดำสนิทมีลวดลายสีม่วงพันรอบ ลวดลายเหล่านั้นประกอบกันเป็นรูปกระดูกมือ ดูน่าขนลุกและลึกลับ

การรวมร่างกับมือผีนี้จริงๆ ทำให้เขารู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ซ่อนอยู่ภายใน

หากความเข้ากันได้เพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง ตัวเองคงจะสามารถใช้ประโยชน์จากพลังนี้ได้กระมัง?

ซูอู่คิดเล็กน้อย มือดำที่งอกออกมาจากใต้รักแร้ขวาของเขาเริ่มบิดเบี้ยวหดตัว ในที่สุดก็กลายเป็นรอยดำแผ่นหนึ่ง ติดอยู่ใต้รักแร้ของเขา

ความเข้ากันได้เพิ่มขึ้นเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์ เขาสามารถเก็บและปล่อยมือผีนี้ได้อย่างอิสระแล้ว

เขาขยับร่างกาย ลุกขึ้นยืนในความมืด หยิบเป็ดย่างที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องนั่งเล่น นั่งลงที่โต๊ะกาแฟ ฉีกขาเป็ดออกมาหนึ่งชิ้น แล้วกินพร้อมกับขนมปังกรอบอัดแท่งหลายกล่อง

ด้วย 'ตราอาคมนักรบ' ที่มีอยู่ในตัว การกินอาหารปริมาณมากแต่ละครั้งของซูอู่ล้วนเป็นการเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง

และความแข็งแกร่งของร่างกาย ย่อมนำมาซึ่งการเพิ่มพูนพลังชีวิต สามารถสร้างสมดุลกับสิ่งเหนือธรรมชาติร้ายกาจที่รวมร่างอยู่ในตัวได้ดีขึ้น ชะลอการฟื้นคืนชีพของมัน!

ซูอู่เคี้ยวอาหารเสียงดังในความมืด

การไร้แสงสว่างไม่ส่งผลกระทบต่อเขาเลย

เวลาใกล้จะถึงวันที่ 15 แล้ว ปีศาจเงาอาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้สภาพแวดล้อมเริ่มได้รับผลกระทบจากปีศาจเงาแล้ว ยังคงต้องระมัดระวังไว้ก่อนจะดีกว่า

หลังกินอาหารเสร็จ ซูอู่ลุกขึ้นกลับห้อง

บนขลุ่ยอาคมกังต้งที่วางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือมีรอยแตกเพิ่มขึ้นหลายรอย

เขาหยิบขลุ่ยอาคมกังต้งขึ้นมา ตรวจดูรอยแตกใหม่บนกระดูกที่เหลืองซีด เข้าใจว่าวัตถุตกทอดชิ้นนี้มีข้อจำกัดในการใช้งาน

ทุกครั้งที่ใช้มันเข้าสู่ 'ชีวิตในอดีตของจั่วเจี๋ย' จะทำให้มันได้รับความเสียหาย

เมื่อรอยแตกปรากฏทั่วขลุ่ยอาคมกังต้ง จนกระทั่งมันแตกละเอียดเป็นผุยผง ก็จะไม่สามารถใช้จำลองได้อีกต่อไป

ซูอู่เก็บขลุ่ยอาคมกังต้งกลับเข้าไปในกระเป๋าเป้

แล้วหยิบระฆังจักรพรรดิขึ้นมาถือไว้ หลับตาลง เรียกเครื่องจำลองขึ้นมา

"ยินดีต้อนรับสู่เครื่องจำลองชีวิตที่สมบูรณ์แบบ!"

"ยอดคงเหลือในกระเป๋าของคุณคือ 1558 หยก คุณสามารถเลือกจำลองชีวิตในอนาคตของตัวเอง หรือชีวิตในอดีตของผู้อื่น..."

"จำลองชีวิตในอนาคตของตัวเอง" ซูอู่กล่าว

"เลือกแล้ว"

"หัก 1 หยก ยอดคงเหลือในกระเป๋าของคุณคือ 1557 หยก"

"ต้องการใช้หยกเพื่อนำสิ่งของจากโลกแห่งความเป็นจริงเข้าไปในเกมจำลองหรือไม่?"

หน้าปัดขนาดใหญ่ลอยอยู่ในความมืด สิ่งของต่างๆ ลอยวนรอบหน้าปัด

ตัวเลือก 0: ร่างกายของคุณ (100 หยก)

ตัวเลือก 1: มือปีศาจศพคลั่ง (500 หยก)

ตัวเลือก 2: กุญแจรถยนต์เชฟโรเลต ครูซ หนึ่งดอก (1 หยก)

ตัวเลือก 3: กระดูกหุ้มทองแดงที่เสียหายเล็กน้อย (1 หยก)

ตัวเลือก 4: ระฆังจักรพรรดิ (1 หยก)

...

ทั้งที่ตัวเองรวมร่างกับมือปีศาจศพคลั่งแล้ว แต่การเลือกเข้าร่วมการจำลองอนาคตด้วยตนเองกลับใช้หยกน้อยกว่าการนำมือปีศาจศพคลั่งเข้าไปเพียงอย่างเดียวมาก

ทำไมกัน?

เป็นเพราะตัวเองไม่สามารถใช้พลังที่แท้จริงของมือปีศาจศพคลั่งได้ ทำให้เครื่องจำลองประเมินค่าตัวเองต่ำเกินไปหรือ?

--- ได้รับการดูถูกทางจิตใจจากเครื่องจำลอง +10000

ซูอู่ข้ามตัวเลือก 0 ไปเลย กล่าวว่า: "เลือกตัวเลือก 1 และตัวเลือก 4 เข้าสู่การจำลองอนาคต!"

การใช้มือปีศาจศพคลั่งในโลกแห่งความเป็นจริง เขายังมีข้อกังวลมากเกินไป ยากที่จะใช้งานได้อย่างเต็มที่

แต่ในการจำลองอนาคตไม่มีข้อกังวลเช่นนั้น

สิ่งเหนือธรรมชาติไม่สามารถถูกฆ่าตายได้ แน่นอนว่าก็คงใช้งานจนพังไม่ได้เช่นกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ ซูอู่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการทดลองใช้มือปีศาจศพคลั่งอย่างเต็มที่ในการจำลอง เพื่อจะได้เข้าใจสิ่งเหนือธรรมชาติตนนี้อย่างถ่องแท้

"เลือกแล้ว"

"หัก 500+1 หยก ยอดคงเหลือในกระเป๋าของคุณคือ 1056 หยก"

"กำลังโหลดพรสวรรค์..."

"กำลังโหลดเกม..."

"ชีวิตในอนาคตของคุณได้โหลดเข้าระบบเรียบร้อยแล้ว!"

หน้าปัดกลายเป็นแสงดาวกระจายออกไป ทัศนียภาพรอบด้านพลันชัดเจนขึ้น

ซูอู่เห็นเปลวไฟสีส้มที่ลุกโชนบนโคมไฟด้วยสายตาเพียงแวบเดียว เขาก้มมองโดยรอบ เห็นกล่องเครื่องอุปโภคบริโภคหลายกล่องกองอยู่ที่มุมของศาลเจ้าเล็กๆ

--- สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของที่เขาขนย้ายมาจากโกดังเล็ก

เมื่อศาลเจ้าเล็กๆ ปรากฏในโลกแห่งความเป็นจริง สิ่งของเหล่านี้ก็จะปรากฏขึ้นในศาลเจ้าด้วย

เมื่อถึงเวลานั้น ซูอู่แค่หนีจากห้องเช่าไปยังศาลเจ้าเล็กๆ ก็พอ

ประหยัดความยุ่งยากในการขนย้ายสิ่งของ และยังลดความเสี่ยงได้อีกมาก

เขาหยิบสมุดบันทึกและโทรศัพท์ที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมา ตรวจสอบทีละรายการ พบว่าข้อมูลไม่มีความแตกต่างจากครั้งที่เข้ามาครั้งก่อนเลย จึงวางของสองอย่างนี้ลง

ปีศาจคุมศพจะปรากฏตัวบนเส้นทางที่เขาเดินหน้าไป

และสาเหตุที่สิ่งเหนือธรรมชาตินี้สามารถระบุตำแหน่งของเขาได้ ซูอู่คาดว่าเป็นเพราะโทรศัพท์มือถือที่พกติดตัว

ผ่านโทรศัพท์มือถือ ปีศาจคุมศพสามารถติดตามร่องรอยของเขาได้

ครั้งนี้ซูอู่ทิ้งโทรศัพท์ไว้ในศาลเจ้า ดูซิว่าปีศาจคุมศพจะยังปรากฏตัวบนเส้นทางที่เขาเดินหน้าไปอย่างแม่นยำหรือไม่?

นอกศาลเจ้า แสงสีแดงจางหายไป ป้ายนีออนกลับมาสว่างไสวอีกครั้ง

ซูอู่แขวนระฆังจักรพรรดิไว้ที่คอ มือหนึ่งถือเทียนที่จุดไฟแล้ว อีกมือหนีบกล่องเทียนไว้ใต้รักแร้ เดินออกจากศาลเจ้าเล็กๆ อย่างรวดเร็ว

เดินไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้ไม่ไกล ก็เห็นรถเชฟโรเลต ครูซ จอดอยู่หน้าร้านอาหาร

เขาลากร่างไร้ศีรษะออกจากที่นั่งคนขับ ตัวเองนั่งลงบนที่นั่ง วางเทียนไว้บนแผงหน้าปัด จากนั้นสตาร์ทรถ ขับออกสู่ถนน

เวลา 22:51 น. ซูอู่มาถึงสี่แยก

เจียงอิงอิงอุ้มอาหารกระป๋องฉุกเฉินเดินมาจากฝั่งตรงข้าม

ซูอู่ขับรถตรงไปหาเจียงอิงอิง ขวางทางเดินของเธอไว้ กวาดตามองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา แล้วเอ่ยปาก: "ขึ้นรถมา"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่มีความมั่นคงที่ไม่อาจโต้แย้งได้

หญิงสาวที่อุ้มไก่ตัวผู้เพียงแค่อึ้งไปครู่หนึ่ง ก็เปิดประตูรถ นั่งเข้าไปในรถ

แม้ว่าซูอู่จะเคยพบเจียงอิงอิงหลายครั้งแล้วในการจำลองอนาคต แต่สำหรับเจียงอิงอิงแล้ว ทุกครั้งล้วนเป็นการพบกันครั้งแรก

คนที่เพิ่งพบกันครั้งแรก แค่พูดประโยคเดียว ก็ทำให้เจียงอิงอิงเชื่อฟังขึ้นรถมาอย่างว่าง่าย

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?

ก็เพราะพรสวรรค์ของซูอู่ --- ศิลปะการพูด

พรสวรรค์นี้ได้ถูกเขาใช้ตั๋วอัพเกรดพรสวรรค์ไปหนึ่งใบ อัพเกรดเป็นระดับสีเขียวแล้ว

ศิลปะการพูด (สีเขียว): คำพูดของคุณทำให้คนอื่นเชื่อถือได้อย่างง่ายดาย

หากคู่สนทนาเป็นศัตรูของคุณ คำพูดของคุณจะทำให้ศัตรูโกรธได้อย่างง่ายดาย หากยั่วยุด้วยคำพูดอย่างต่อเนื่องอาจถึงขั้นทำให้ศัตรูสูญเสียสติ