บทที่ 320 - ยินดีต้อนรับ

ตามปฏิทินศักราชใหม่ เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาวในเขตตะวันตก และหิมะแรกเริ่มโปรยปรายลงมาตามการควบคุมสภาพอากาศของสถาบันบรรยากาศสาขาตะวันตก...

รถไฟจากส่วนกลางก็เดินทางมาถึงเมือง 'ซินหลาน'

ที่หน้าสถานีรถไฟ... มาร์ควิสแห่งซินหลาน 'แลนสเตอร์'  ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแกรนด์ดยุกสจ๊วต ได้นำขบวนต้อนรับมาจัดฉากไว้อย่างอลังการงานสร้าง!

ดอกไม้ ริบบิ้น เสียงประทัด... บรรยากาศเหมือนงานฉลองปีใหม่ สมาชิกสภาอาวุโส ผู้นำโรงเรียน และเซเลบคนดังของเมือง ถูกเกณฑ์มายืนรอต้อนรับสองฝั่งถนน

ท่ามกลางการต้อนรับที่ยิ่งใหญ่ระดับนี้... สมาชิกกองทุนการศึกษาฯ ที่อยู่บนรถไฟมาเกือบเดือน เดินลงมาด้วยสีหน้าตื่นเต้นและภาคภูมิใจ!

ฮาน่าเดินนำหน้า ยืดอกรับเสียงเชียร์และเสียงปรบมือกึกก้อง ราวกับวีรสตรีผู้กู้ชาติ!

ข่าวจากส่วนกลางแพร่สะพัดไปทั่วเขตตะวันตกนานแล้ว

เมืองอื่นๆ อาจจะแค่มองเรื่องอันหงตายเป็นเรื่องไกลตัว หรือเรื่องตลกขบขัน... เพราะส่วนกลางไม่เคยมีอำนาจสั่งการพวกเขาได้จริงๆ อยู่แล้ว

แต่สำหรับเมืองซินหลาน... มันต่างออกไป

ความแค้นระหว่างตระกูลสจ๊วตกับตระกูลอันฝังรากลึกมาเกือบร้อยปี การโฆษณาชวนเชื่อที่ปลูกฝังให้ชาวเมืองเกลียดชังราชวงศ์อันนั้นเข้มข้นมาก

ทุกความทุกข์ยากของประชาชน ถูกโยนว่าเป็นความผิดของราชวงศ์อัน!

เมื่ออันหงถูกฆ่า... ชาวซินหลานจึงสะใจอย่างที่สุด!

ตระกูลสจ๊วตถือโอกาสนี้จัดงานฉลองใหญ่ ยกย่องการกระทำของ 'ซุนเว่ย' ว่าเป็นวีรกรรมของผู้กล้า!

แม้กองทุนการศึกษาฯ จะไม่ได้เป็นคนฆ่าอันหง และจริงๆ แล้วทำแค่ระเบิดตึกเล่นๆ จนคนเดือดร้อน... แต่ชาวซินหลานก็ยกย่องพวกเขาเป็นฮีโร่!

ส่วน 'ซุนเว่ย'... กลายเป็นเทพเจ้าองค์ใหม่ของเมืองไปแล้ว

โบสถ์ในเมืองวาดรูปเขาสวมมงกุฎสนิมยืนคู่กับโป๊ปคนก่อน... ตระกูลสจ๊วตถึงขั้นจัดงานศพและไว้อาลัยให้เขาอย่างสมเกียรติ พร้อมแต่งตั้งยศ 'มาร์ควิส' ย้อนหลังให้ โดยไม่สนใจประกาศจับจากรัฐบาลกลาง

ยิ่งตอนนี้มีข่าวว่าส่วนกลางกำลังจะเปลี่ยนระบอบการปกครอง... เมืองซินหลานยิ่งคึกคัก

ในสายตาพวกเขา... ตระกูลอันคือต้นเหตุแห่งความชั่วร้าย... ถ้าตระกูลอันล่มสลาย ชีวิตพวกเขาต้องดีขึ้นแน่ๆ! (ตรรกะง่ายๆ ที่ถูกป้อนมา)

งานต้อนรับนี้จึงเกิดขึ้นจากความสมัครใจของประชาชนส่วนหนึ่งด้วย

กองทุนฯ เองก็งง... ตอนแรกนึกว่าจะโดนด่าที่ทำงานพลาดและหนีกลับมา... ไหงกลายเป็นฮีโร่ซะงั้น?

ฮาน่าเดินยิ้มร่า ทักทายผู้คน... แต่เบื้องหลังรอยยิ้มนั้นคือการถูกเชิดหุ่น

ที่ท้ายขบวน... หลี่เหวยเดินลงจากรถไฟ

เขาเปลี่ยนโฉมใหม่หมด... ผมยาวสีน้ำตาล นัยน์ตาสีฟ้า กลายเป็นหนุ่มหล่อชาวตะวันตกเต็มตัว

เขามองดูเมืองซินหลานที่ตกแต่งสวยงามและผู้คนที่ดูมีความสุข... พลางเดาะลิ้นอย่างสนใจ

ดูเหมือนคนที่นี่จะมีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าที่คิดแฮะ?

ขณะที่สมาชิกกองทุนฯ ถูกเชิญขึ้นรถลีมูซีนเพื่อไปงานเลี้ยงฉลอง... หลี่เหวยก็อาศัยจังหวะชุลมุน แยกตัวออกมาและหายวับไปในฝูงชนอย่างเงียบเชียบ

และในเวลาเดียวกัน... ที่สถานีรถไฟส่วนกลาง

จ้าวมิงต๋ายืนส่งเฉิงเช่อขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่เขตตะวันตก... เพื่อตามหาความจริงที่อาจเปลี่ยนโลก!

[จบแล้ว]