บทที่ 144 - สถานการณ์ของแต่ละฝ่าย

เรื่องสถาบันปิดไม่มิด

ข่าวแพร่ไปทั่วเขตตะวันออก คณะรัฐมนตรีเต้นผาง สั่งเฝ้าระวังกลุ่ม 'ตะวันเขียว'

ส่วนเรื่องเด็กโควตาที่หนีไป...

คณะรัฐมนตรีเถียงกันหนัก

ฝ่ายหนึ่งอยากนิรโทษกรรม ดึงตัวมาเป็นกำลังสำคัญของเมืองเล็กๆ เพราะมีตั้ง 900 คนที่เป็นนักวิทยาศาสตร์

แต่อีกฝ่ายค้านหัวชนฝา

1. เสียการปกครอง ถ้าปล่อยไป คนอื่นจะเอาเยี่ยงอย่าง
2. เมืองเล็กๆ รับมือไหวเหรอ? เมืองอย่างเมืองซันมีระดับ 1 ไม่กี่คน จู่ๆ มีระดับ 1 โผล่มา 10 คน จะแบ่งเค้กยังไง? อำนาจท้องถิ่นจะสั่นคลอน

สุดท้ายมติออกมา... "ล่าสังหาร!"

ออกหมายจับทั่วโลกใต้ดิน!

ในขณะเดียวกัน สถาบันก็แถลงการณ์ยอมรับเรื่องทำกุญแจ อ้างทำเพื่อมนุษยชาติ

คนด่ากันขรม แต่พอสถาบันประกาศปฏิรูป มีรางวัลล่อใจคนเก่ง มีบทลงโทษคนห่วย... สถานการณ์ในสถาบันก็เริ่มสงบลง

สอบคัดเลือกครั้งแรกผ่านไป 3 คนแรกได้เป็นนักเรียนภาคปกติ คนอื่นได้เงิน... การต่อต้านเริ่มลดลง

...

บนรถไฟ

เหลือคนไม่กี่สิบคน

"ฉันจะลงจูหลานสถานีหน้า" หงลี่ลี่บอก

จูหลงย้ำ

"อย่าลืม ไปหาประธานสภา ฉีเมี่ยวเมี่ยว บอกความจริง แต่อย่าเอ่ยชื่อเฉียนเหวย"

หงลี่ลี่ท่องได้ขึ้นใจแล้ว

"นายล่ะ?" เจียงฉีถามจูหลง

"ฉันจะไปเมืองซัน มันอันตราย แต่เป็นแนวหน้าของการต่อสู้ อยู่นานๆ ไปไฟจะมอด ฉันต้องไปเห็นเลือดบ้าง"

เจียงฉียิ้มกว้าง กอดคอจูหลง

"งั้นเราไปทางเดียวกัน! ฉันจะไปขอให้ฉีเมี่ยวเมี่ยวทำบัตรให้ แล้วเดินทางไปเมืองซัน!"

เกรย์ยิ้ม

"ฉันก็จะลงสถานีหน้า เปลี่ยนรถกลับบ้าน... ถ้าไม่ไหวจริงๆ มาหาฉันที่เขตตะวันตก!"

"ตกลง!"

[จบแล้ว]