บทที่ 100 - แฟ้มลับ

"ส่วนกลาง" ยังคงทันสมัย สะอาดสะอ้าน และเจิดจรัสเหมือนเช่นเคย

ที่นี่เต็มไปด้วยตึกระฟ้า กินพื้นที่กว้างขวาง มีประชากรอาศัยอยู่ใต้ดินมากที่สุดกว่า 5 ล้านคน และเกินครึ่งเป็นผู้มีการศึกษาที่ผ่านการอบรมจากสถาบัน

ในฐานะศูนย์กลางการเมืองและเศรษฐกิจของมนุษยชาติใต้ดิน ที่ทุกเมืองยอมรับเป็นผู้นำ ที่นี่ไม่มีแรงงาน ไม่มีชาวนา มีเด็กโควตาพิเศษ แต่ก็ล้วนเป็นหัวกะทิรุ่นใหม่จากสถาบัน

ในเมืองนี้ ทุกคนเท่าเทียมกัน แม้แต่เด็กโควตาพิเศษ ในทางทฤษฎีก็มีสิทธิพลเมืองเท่ากับคนอื่น

เพียงแต่ไม่เคยเห็นเด็กโควตาพิเศษคนไหนได้ขึ้นมาเป็นระดับบริหารก็เท่านั้น

เฟิงจือเดินทางมาถึงส่วนกลางพร้อมอาจารย์ของเธอ ก่อนวันที่หลี่เหวยจะพาไป๋หลีไปฆ่าฉีจื่อเฉิงหนึ่งวัน

เธอกลายเป็นคนเงียบขรึมพูดน้อยไปโดยสิ้นเชิง

วันๆ เอาแต่จ้องเครื่องสื่อสารในมือ เหมือนของสิ่งนั้นเป็นสมบัติล้ำค่าส่วนตัว ใครแสดงความสนใจอยากดู แม้แต่เป็นอาจารย์ของเธอ เธอก็จะของขึ้นทันที จ้องมองคนรอบข้างด้วยสายตาเย็นชาดุร้าย

เฉิงเช่อจนปัญญา และอาจเรียกได้ว่ากลุ้มใจมาก

ลูกศิษย์คนโปรดที่เขาฟูมฟักมาตั้งแต่เล็ก แค่กลับบ้านเกิดไปแป๊บเดียว กลับมาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เหมือนตัดขาดทางโลก

เขาคิดจนหัวแทบแตกก็คิดไม่ออกว่าเจ้ามนุษย์สังเคราะห์นั่นเอายาเสน่ห์อะไรกรอกปากเฟิงจือ ตายไปจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้าแล้วแท้ๆ ยังทำให้คนเป็นบ้าเป็นหลังได้ขนาดนี้

น่าเสียดายที่เขาทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับจ้าวหมิงต๋าบนรถไฟไม่ได้ เขาหาข้อมูลเกี่ยวกับมนุษย์สังเคราะห์หมายเลข 626 ในห้องเก็บเอกสารของบริษัทเทียนเอินสาขาเมืองซันไม่เจอเลยสักนิด

เหมือนกับว่าตัวทดลองนี้ไม่เคยเป็นของเทียนเอินมาก่อน

นี่มันผิดปกติชัดๆ เขาเดาได้ทางเดียวว่า หลินชุนโม่ ผู้จัดการสาขาที่มีประวัติน่าสงสัยคนนั้น คงทำลายข้อมูลทิ้งไปหมดแล้วหลังจากตรวจสอบประวัติของ 626

แต่จ้าวหมิงต๋ากลับไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก เขาอยู่ที่เมืองซันต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ ตระเวนสืบตั้งแต่เขตเย่ากวงยันเขตยู่กวง ได้เบาะแสมาเพียบ แล้วค่อยกลับส่วนกลางพร้อมเฉิงเช่อ

พอกลับมาถึง เขาก็ไม่กลับบ้าน ไม่เข้าสำนักงานวินัยและควบคุมทางวิทยาศาสตร์ แต่พุ่งตรงดิ่งเข้าห้องสมุดกลาง

ขลุกอยู่ในห้องสมุดทั้งคืน จนเช้าตรู่เขาถึงติดต่อเฉิงเช่อด้วยดวงตาแดงก่ำแต่ตื่นเต้น ให้รีบมาเจอกันที่ห้องสมุด

"เจอเรื่องเด็ดสองเรื่อง ไม่ธรรมดาทั้งคู่ เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับเจ้ามนุษย์สังเคราะห์รหัส 626 อีกเรื่องเกี่ยวกับหลินชุนโม่คนของบริษัทนาย นายอยากฟังเรื่องไหนก่อน?"

เฉิงเช่อรู้นิสัยเพื่อนเก่าดีว่ามักจะเอาเรื่องสำคัญที่สุดไว้ทีหลัง

"เจ้ามนุษย์สังเคราะห์นั่นมีเบื้องหลังด้วยเหรอ?"

"อย่าว่าแต่มีเลย เบื้องหลังใหญ่กว่าที่นายคิดเยอะ!"

จ้าวหมิงต๋าตบแฟ้มเอกสารที่ปิดผนึกแน่นหนาลงตรงหน้าเฉิงเช่อ

"ไม่ต้องสนใจตราประทับลับ ฉันทำเรื่องขออนุมัติเบื้องบนแล้ว ระดับนายดูได้ เปิดดูเลย!"

เฉิงเช่อหยิบแว่นสายตายาวออกมาสวมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วเปิดแฟ้ม

เขาเปิดอ่านทีละหน้า ยิ่งอ่านไปข้างหลัง มือก็ยิ่งเปิดช้าลง สายตาหยุดค้างนานขึ้น คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วยิ่งขมวดแน่นจนแทบผูกเป็นปม!

จนกระทั่งเปิดถึงหน้าสุดท้าย เขาถึงเพิ่งรู้ตัวว่าข้อมูลที่เหลืออยู่ในห้องสมุดกลางมีแค่นี้ และมือของเขาที่กำแฟ้มเอกสารบางๆ นั้นแน่นจนแทบจะฉีกมันขาดเพราะความตึงเครียด!

"สถาบันวิจัยชีวภาพกล้าดีเกินไปแล้ว!" เฉิงเช่อเงยหน้าขวับ จ้องตาจ้าวหมิงต๋า "การทดลองแบบนี้ คณะรัฐมนตรีกับองค์จักรพรรดิไม่รู้เรื่องเลยเรอะ!"

จ้าวหมิงต๋าทำหน้ายิ้มกึ่งบึ้ง พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเล่น

"ตอนเริ่มทดลอง พวกท่านอาจจะไม่รู้จริงๆ แต่ในเมื่อเอกสารนี้ถูกเก็บไว้ในห้องสมุดกลาง แถมให้คนระดับเราเข้าถึงได้ ก็แสดงว่าเบื้องบนรับรู้และ 'หลับตาข้างหนึ่ง' ยอมให้ทำ เพียงแต่การทดลองมันล้มเหลวในตอนท้าย"

เฉิงเช่อต่อเรื่องราว

"การทดลองล้มเหลว 626 ที่เป็นตัวทดลองที่ใกล้เคียงความสำเร็จที่สุด ถูกส่งไปให้เฟิงเสวียเฉิงผ่านเส้นสายของคุณตาของเฟิงจือ เฟิงเสวียเฉิงพามันไปเมืองซัน หวังจะใช้เทคโนโลยีชีวภาพล้ำยุคในตัวมันไปพัฒนาเมือง แต่สุดท้ายอุดมการณ์พังทลาย ถูกส่วนกลางทอดทิ้ง 626 เลยถูกเปลี่ยนมือไปตกอยู่ในมือสาขาเทียนเอิน!"

"จากนั้นลูกศิษย์นายก็ไปลักพาตัวมันออกมาจากสนามทดลอง มอบกุญแจให้มัน ทำให้เกิดการกลายพันธุ์นอกเหนือแผนการที่วางไว้ จนมันลุกขึ้นมาฆ่าล้างบางเมืองซัน แล้วกระโดดลงเตาหลอมฆ่าตัวตาย"

เฉิงเช่อหน้าดำคร่ำเครียด แก้คำพูดจ้าวหมิงต๋าเสียงเข้ม

"มันต่างหากที่ลักพาตัวลูกศิษย์ฉัน!"

"เฟิงจือยังทำใจไม่ได้เหรอ?"

"ตอนนั้นยัยหนูเกือบจะโดดตามเจ้ามนุษย์สังเคราะห์นั่นไปแล้ว นายคิดว่าจะทำใจได้เร็วขนาดนั้นเหรอ!"

"เฮ้อ เด็กมันก็น่าสงสารนะ แต่ได้ข่าวว่าสถาบันวิจัยชีวภาพวิเคราะห์อาการของเธอเสร็จแล้ว เดี๋ยวคงมีแผนการรักษาออกมา ทำให้เธอกลับไปเป็นเหมือนก่อนการทดลองล้มเหลว"

พูดถึงเรื่องนี้ หน้าเฉิงเช่อยิ่งแย่ลงไปอีก

"เดิมทีก็เกือบเสร็จแล้ว แต่ตอนอยู่เมืองซัน ยัยหนูกินยาฝืนลิมิตไปหลายครั้ง ร่างกายเลยแย่ลงกว่าเดิม ระยะฟื้นฟูคงต้องยืดออกไปอีก!"

"ชิ รักแท้จริงๆ สินะ"

เห็นเฉิงเช่อทำท่าจะระเบิดอารมณ์ จ้าวหมิงต๋ารีบเคาะนิ้วลงบนแฟ้มประวัติของหลี่เหวย เปลี่ยนเรื่องทันทีด้วยสีหน้าจริงจัง

"กลับมาเข้าเรื่อง ฉันสงสัยว่าหลินชุนโม่ ที่น่าจะเป็นสมาชิกกลุ่ม [ตะวันเขียว] เป้าหมายหนึ่งของมันก็คือ 626 นี่แหละ พอได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาเมืองซันปุ๊บ มันก็เสนอนโยบายแจกตั๋วชิงโชคเข้าหอคอยขาวให้คนจนทันที เฟิงจือกับ 626 ก็ใช้ตั๋วนั่นแฝงตัวเข้าไป!"

เฉิงเช่อจ้องมองรูปถ่ายวัยขวบเศษของ 626 ในแฟ้ม แล้วพูดเสียงเย็น

"ใครจะต้านทานสิ่งเย้ายวนขนาดนี้ได้ล่ะ? ไอ้พวกบ้าในสถาบันวิจัยชีวภาพนั่นคิดจะสร้าง..."

"อะแฮ่ม!"

จ้าวหมิงต๋ากระแอมขัดจังหวะ มองซ้ายมองขวาว่าไม่มีใครแอบฟังหรือมีเครื่องดักฟัง แล้วกดเสียงต่ำ

"ระวังปากหน่อย!"

"นักวิทยาศาสตร์ที่เป็นหัวหอกโครงการ 626 ต้องไม่ใช่กระจอกๆ แน่" เฉิงเช่อรู้หลบเป็นปีก เปลี่ยนประเด็นทันที "ทำไมในเอกสารนี้ไม่มีพูดถึงเธอเลยสักคำ?"

จ้าวหมิงต๋ายกกาแฟขึ้นจิบ แล้วพูดเหมือนเป็นเรื่องดินฟ้าอากาศ

"หลังการทดลองล้มเหลว แนวคิดของเธอก็เริ่มเป๋ โดนสถาบันวิจัยชีวภาพเรียกไปปรับทัศนคติ แล้วก็หนีไปสอนหนังสือแบบซังกระตายอยู่ที่ 'สถาบัน' ไม่กลับมา 7-8 ปีแล้ว"

"เรื่องของเจ๊แกไม่มีอะไรน่าคุยหรอก แต่ไอ้หลินชุนโม่นี่สิ นายไม่สงสัยเหรอว่าทำไมฉันถึงบอกว่า 626 เป็นแค่ 'เป้าหมายหนึ่ง' ของมัน?"

[จบแล้ว]