บทที่ 38: ราชวงศ์หลี่ (จบภพ)

บทที่ 38: ราชวงศ์หลี่ (จบภพ)

ปีที่ 200

ราชวงศ์เทียนหยวนเจิ้นเจิ้งก้าวเข้าสู่ยุคที่อัจฉริยะปรากฏตัวอย่างต่อเนื่อง

ตลอดห้าสิบปีที่ผ่านมา บรรดาอาณาจักรทั้งสิบสามที่เคยรุมโจมตีราชวงศ์เทียนหยวน ต่างพากันส่งส่วยสิ่งของล้ำค่าเพื่อหวังบรรเทาความโกรธแค้นของ ซูเฉิน

ทว่า ซูเฉินกลับเพียงแค่นิ่งเฉยและเย้ยหยัน

หลังจากพักฟื้นอย่างยาวนานถึงห้าสิบปี เมื่อมีทั้งกองทัพเข้มแข็งและม้าศึกพร้อมสรรพ ซูเฉินจึงไม่ลังเลที่จะเริ่มต้นศึก เขาเลือกเปิดศึกกับ อาณาจักรชางหลาน เป็นเป้าหมายแรก

ความแค้นระหว่างเขากับอาณาจักรชางหลาน ได้เวลาชำระสะสาง

ณ อาณาจักรชางหลาน...

ราชาคังหลิน สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวทันทีที่ได้รับข่าวการรุกรานของราชวงศ์เทียนหยวน

เพราะอาณาจักรชางหลานไม่มีผู้ฝึกตนระดับ ระดับหลอมแดนว่างเปล่า คอยปกปักรักษา

เขาเสียใจนัก... หากรู้ล่วงหน้าว่าราชวงศ์เทียนหยวนจะแข็งแกร่งเช่นนี้ เขาคงเลือกช่วยเหลืออาณาจักรเทียนเฟิงอย่างเต็มกำลัง และไม่ยอมให้มันถูกทำลาย

แต่น่าเสียดาย... การเสียใจในตอนนี้มันไร้ความหมาย

ในเวลาไม่ถึงครึ่งปี กองทัพแห่งเทียนหยวนก็มาถึงหน้าประตูเมือง การป้องกันที่เคยคิดว่าแน่นหนากลับพังทลายลงในชั่วพริบตาเพียงเพราะการโบกมือลวก ๆ ของซูเฉิน

อาณาจักรชางหลานล่มสลาย

การล่มสลายครั้งนี้ได้ปลุกความหวาดผวาในอาณาจักรใกล้เคียง

“ริมฝีปากสูญสิ้น ซี่ฟันย่อมหนาวเย็น”

หลังสงครามนั้น หลี่หงเหวิน เริ่มรู้สึกถึงวาระสุดท้ายของตน เขาจึงลาซูเฉินและออกเดินทางไปนอกดินแดนร้อยอาณาจักรเพื่อแสวงหาโอกาสทะลวงระดับ

แต่ภายหลังการจากไปของเขา... ก็ไม่มีข่าวคราวใด ๆ อีกเลย

ซูเฉินจึงไม่คิดจะรุกรานอาณาจักรอื่นอีก การจากไปของหลี่หงเหวินทำให้เขารู้สึกถึงภัยแฝงบางอย่าง เขาจึงตัดสินใจตั้งมั่นรากฐานของตน

ปีที่ 300

ซูเฉินทะลวงพลังฝึกตนสู่ ระดับหลอมแดนว่างเปล่า ขั้นที่สาม

ในหมู่ผู้ฝึกตนระดับหลอมแดนว่างเปล่า เขาถือเป็นผู้ทรงพลังยิ่ง

ทว่าเขากลับไม่เลือกเดินบนเส้นทางการฝึกตนต่อไป

เขาค้นพบว่า ยิ่งเขาฝึกตนมากเท่าไร ความทรงจำของ “ต่งหลิงหวัง (ราชาวิญญาณ)” ก็ยิ่งเผยออกมาชัดเจน

หากเขาทะลวงถึงขั้นที่สี่เมื่อใด อาจเป็นหายนะที่ “ต่งหลิงหวัง” จะแทนที่ตัวตนของเขาโดยสมบูรณ์

“ข้าเป็นราชาผู้มีปณิธานยิ่งใหญ่ หวังจะกวาดล้างหกทิศ... แต่กลับถูกคนตายชักใย ช่างน่าหดหู่ยิ่งนัก!”

ซูเฉินพึมพำกับตนเอง

หลังจากทำลายอาณาจักรชางหลาน เขาจึงจำต้องหยุดทันที และหันมาเสริมสร้างรากฐาน เตรียมพร้อมสำหรับ “ชีวิตหน้า”

ในปีเดียวกันนั้น มี ดินแดนลับของราชา ปรากฏขึ้นใกล้ราชวงศ์เทียนหยวน

ซูเฉินประกาศถือครองมันทันที และวาง ยันต์สัญลักษณ์ ทิ้งไว้ในดินแดนลับ ระบุว่า

“ผู้ใดได้ครอบครองยันต์นี้ สามารถขอร้องสิ่งใดจากตระกูลหลี่แห่งเทียนหยวนได้สามข้อ ไม่ว่าจะเป็นราชบัลลังก์ก็ต้องยอมมอบให้!”

เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทั้งอาณาจักรต่างแตกตื่น ทำให้ดินแดนลับแห่งนี้โด่งดังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เหล่าผู้มีพรสวรรค์แห่กันไปสำรวจ

แต่สุดท้าย... ล้วนกลับมามือเปล่า

เพราะซูเฉินได้บิดเบือนยันต์ไว้ ต่อให้ใครสัมผัสได้ ก็ไม่มีทางได้รับมัน

นี่คือการเตรียมการของเขาในชาติหน้า วางสามเงื่อนไขไว้ล่วงหน้า เพื่อให้ตระกูลหลี่สามารถอำนวยความสะดวกให้กับเขาในภายภาคหน้า

ส่วนเคล็ดวิชาฝึกตนที่ หลี่เซินฮวา ทิ้งไว้... ชาตินี้เขาไม่อาจเข้าใจได้

แต่ชาติหน้าเล่า?

ในปีนี้ ซูเฉินตัดสินใจครั้งใหญ่

เปิดรับศิษย์ชาวบ้านเข้าสู่สถาบันศิลายุทธเทียนหยวน

หากใครค้นพบผู้มีพรสวรรค์จากสามัญชน จะได้รับรางวัลใหญ่จากราชวงศ์

และศิษย์สามัญชนที่สอบผ่านเข้าสู่สถาบันได้ จะไม่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน ราชวงศ์จะสนับสนุนเต็มที่

การกระทำของซูเฉินนำมาซึ่งการต่อต้านครั้งใหญ่จากตระกูลขุนนาง ที่ยึดครองสถาบันนี้มาเนิ่นนาน

แต่เมื่อเขาสังหารผู้นำเสียงค้านไม่กี่คน...

ไก่ตายลิงดู

เสียงคัดค้านก็พลันสงบ

ปีที่ 320

เหลนของซูเฉินถือกำเนิดขึ้น พร้อมกับครอบครอง “ร่างกายแห่งน้ำแข็งวิญญาณ” ซึ่งเป็นร่างวรยุทธในตำนาน

ในวันที่ถือกำเนิดนั้น มีปรากฏการณ์ฟ้าดิน น้ำในทะเลสาบทั่วดินแดนกลายเป็นน้ำแข็ง!

ซูเฉินเอ็นดูเขายิ่งนัก ตั้งชื่อว่า หลี่เสวียนปิง

หลี่เสวียนปิงมีพรสวรรค์การฝึกตนเทียบเคียงซูเฉิน ความก้าวหน้ารวดเร็วน่าอัศจรรย์

เขาจะทะลวงถึงระดับหลอมแดนว่างเปล่าได้ในไม่ช้า และอาจก้าวไกลกว่านั้น

เมื่ออายุได้สิบแปดปี หลี่เสวียนปิงเข้าร่วมการประเมินแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนหยวน และได้รับการรับเลือกเป็นศิษย์ เขาได้รับการชุบเลี้ยงโดยยอดคนโบราณของสำนักนั้น

จากนั้น สถานะของราชวงศ์เทียนหยวนในสายตาของอาณาจักรต่าง ๆ ก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ปีที่ 350

อีกหนึ่งอัจฉริยะปรากฏขึ้นในตระกูลหลี่ คือ หลี่เสวียนหยวน แม้พรสวรรค์ไม่เทียบเท่าหลี่เสวียนปิง แต่ด้วยนิสัยมั่นคง เขาจึงเป็นที่รักยิ่งของซูเฉิน และได้รับการชุบเลี้ยงให้เป็นผู้สืบทอด

ขณะเดียวกัน ศิษย์ชาวบ้านผู้หนึ่งนามว่า จีฉางผิง ก็ปรากฏขึ้น เขามีพรสวรรค์โดดเด่นยิ่ง สามารถทะลวงถึง ระดับทะเลวิญญาณ ได้เมื่ออายุเพียงยี่สิบ

หลี่เสวียนหยวน และ จีฉางผิง ได้รับการยกย่องเป็น “คู่มังกรแห่งราชวงศ์”

ปีที่ 400

เมื่อซูเฉินอายุครบสี่ร้อยปี เขาจึงตัดสินใจสละราชบัลลังก์ ให้ หลี่ผิงอัน บิดาของหลี่เสวียนหยวนขึ้นครองราชย์แทน

ส่วนตัวเขา... ออกเดินทางไปนอกดินแดนร้อยอาณาจักร เพื่อแสวงหาโอกาสในการทะลวงระดับ

ราชวงศ์เทียนหยวน ณ ตอนนี้มี หลินอู่ และ หลี่เสวียนปิง คอยประคับประคองด้านบน และมี หลี่เสวียนหยวน กับ จีฉางผิง คอยเสริมฐานรากเบื้องล่าง

เหลือเวลาอีกห้าสิบปี ซูเฉินปรารถนาจะสำรวจว่าดินแดนรกร้างตะวันออกนั้นกว้างใหญ่เพียงใด

ทว่ามันยิ่งใหญ่กว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก

สิ่งที่หลินอู่เคยเล่า... เป็นเพียงเสี้ยวเล็ก ๆ เท่านั้น

ที่นั่นมีอัจฉริยะผู้ควบคุมกฎแห่งสายฟ้าแต่กำเนิด มีร่างเทพผู้ไร้ผู้ต้านตลอดยุค มีสัตว์อสูรเยาว์วัยที่เพียงหายใจก็สามารถล้างราชวงศ์ได้ทั้งราชวงศ์

ห้าสิบปี... เขาสำรวจได้เพียงมุมเล็ก ๆ เท่านั้น

และเมื่อ “ต่งหลิงหวัง” ใกล้จะแทนที่ตัวตนของเขาโดยสมบูรณ์ ในวันสุดท้ายของชีวิต

ซูเฉินก็เงียบ ๆ กลับมายังราชวงศ์เทียนหยวน แอบซ่อนของทุกอย่างไว้ในดินแดนลับเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง วางค่ายกลผนึกอย่างแน่นหนา

ในชั่วพริบตา... รอบดินแดนลับสิบลี้ มีสายฝนวิญญาณบางเบาโปรยปราย

“หลังฝนใหม่ในหุบเขาว่างเปล่า”

ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... ในหุบเขาลึกแห่งหนึ่ง ได้มีผู้ฝึกตนระดับหลอมแดนว่างเปล่าจากโลกนี้ไปอย่างเงียบงัน

......

เมื่อกลับเข้าสู่ห้วงมิติของ “คัมภีร์ชะตาฟ้า” ซูเฉินก็รีบเปิดมันขึ้นเพื่อตรวจสอบผลลัพธ์ของชีวิตในชาติภพนี้

หน้าที่สี่ของคัมภีร์เปิดขึ้น...

【ชาติภพที่สี่: เจ้าเป็นอัจฉริะแห่งตระกูลหลี่แห่งไท่หยวน ทุกคนในตระกูลต่างฝากความหวังไว้ที่เจ้า เจ้ากลายเป็นดาวรุ่งตั้งแต่วัยเยาว์ ส่องประกายเจิดจ้า จนอัจฉริยะร่วมยุคต้องหม่นแสง เจ้าเข้าร่วมการทดสอบของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนหยวน และสามารถผ่านได้ แต่กลับเลือกละทิ้ง เพราะเชื่อมั่นว่าการเป็นหัวหน้าฝูงไก่ ดีกว่าเป็นหางหงส์ การตัดสินใจนี้... หาใช่ความผิดพลาด

เจ้ากุมกองทัพใหญ่ ทำลายอาณาจักรเทียนเฟิง ปราบปรามสี่ทิศ ผลักดันสถานการณ์ด้วยสงครามเพียงครั้งเดียว บิดาอิจฉาในพรสวรรค์ พี่น้องริษยาในโชคชะตา เจ้าวางแผนยาวนานห้าสิบปี กำจัดพี่น้องทรยศด้วยพลังที่ต้านไม่อยู่ ครอบครองอำนาจทั้งราชสำนัก และขึ้นสู่บัลลังก์

หลังขึ้นครองราชย์ เจ้าบริหารแผ่นดินด้วยความตั้งใจ ทำให้บ้านเมืองสงบสุขทั่วหล้า จนกลายเป็นเป้าความอิจฉา ในยามราชวงศ์เผชิญวิกฤต เจ้าทะลวงสู่ระดับหลอมแดนว่างเปล่า พลิกชะตาของทั้งแคว้น

ครึ่งชีวิตของเจ้าคือความรุ่งโรจน์ แม้จะเผลอเข้าไปในแผนการของผู้มีชีวิตมาแล้วหลายพันปี ทว่าเจ้าก็เลือกเผาผลาญพลังทั้งหมด เพื่อจบมันลงพร้อมกัน สร้างตำนานอันยิ่งใหญ่ของราชาผู้หนึ่ง

การประเมิน: หกดาวสีฟ้า

แต้มชะตา: 600

จบบท