บทที่ 47 - น้ำมันเต่าวิญญาณบนหยกพก

บทที่ 47 - น้ำมันเต่าวิญญาณบนหยกพก

★★★★★

"ห้าสำนักใหญ่ของเราผูกพันกันเหมือนพี่น้อง ดังนั้นทางเสวียนโยว ซ่างเซียนจึงขอร้องให้เราช่วยส่งคนออกตามหา ทางท่านเจ้าสำนักก็เห็นชอบ เพราะเหตุเกิดหลังจากงานชุมนุมของเรา ถือว่าเป็นหน้าที่ที่ต้องช่วยเหลือ"

"ยอดเขาเสี่ยวหลิงของเรารับผิดชอบพื้นที่นี้ เจ้าสองคนนำทีมไป" โม่สิงเจี่ยนกางแผนที่ แล้วชี้จุดวงกลมสีแดง

"นี่คือเขตที่พวกเจ้าต้องรับผิดชอบ ส่วนอื่นยอดเขาอื่นจะจัดการ จำไว้ ภารกิจนี้ทำพอเป็นพิธีก็พอ ไม่ต้องทุ่มสุดตัว ถ้าอาจารย์เดาไม่ผิด เรื่องใหญ่ขนาดนี้ น่าจะมีเงาของสำนักอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง"

โม่สิงเจี่ยนกำชับด้วยสีหน้าเป็นกังวล

โจวชิงและเหยียนเสี่ยวหูรู้ทันทีว่าอาจารย์หมายถึงใคร

"เลือกคนที่ไว้ใจได้ไปด้วย จำไว้ เรื่องนี้อันตรายมาก ถ้าเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ให้รักษาชีวิตตัวเองไว้ก่อน ห้ามทำอะไรเกินตัวเด็ดขาด"

โม่สิงเจี่ยนมองดูศิษย์ตัวแสบสองคนนี้ด้วยความรู้สึกปนเป

เจ้าใหญ่รอบคอบ ฝีมือฉกาจ เด็ดขาด แต่น่าเสียดายยังปิดด่านอยู่

เจ้ารองยึดคติ 'เพลย์เซฟ' ซุ่มเงียบพัฒนาตัวเอง ออกไปข้างนอกป่านนี้ยังไม่กลับ

ศิษย์ที่พอจะส่งออกไปทำภารกิจได้ก็มีแต่เจ้าสองคนนี้ แต่ดันเป็นพวกหาเรื่องใส่ตัวเก่งที่สุด

แต่จะทำไงได้ นอกจากสองคนนี้ ยอดเขาเสี่ยวหลิงก็ไม่มีใครพึ่งพาได้แล้ว

เอาเถอะ ถือซะว่าไปหาประสบการณ์

"อาจารย์วางใจได้ ข้ากับเจ้าสี่รับประกัน!"

ได้ออกจากเขาไประบายอารมณ์ เหยียนเสี่ยวหูดีใจจนเนื้อเต้น ตบหน้าอกรับปากเสียงดัง

โม่สิงเจี่ยนถอนหายใจ "เจ้าพูดแบบนี้ ข้ายิ่งไม่วางใจเข้าไปใหญ่ เอาเป็นว่าระวังตัวด้วย"

หลังจากสั่งความอีกรอบ โม่สิงเจี่ยนก็รีบจากไป

ถ้าพวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวจริง คิดจะล้างไพ่ใหม่ สำนักไท่ชิงคงเลี่ยงไม่พ้นต้องโดนหางเลขไปด้วย

ต้องรีบเตรียมการรับมือ

ไม่นานนัก โจวชิงก็จูงไก่คู่ใจ ออกเดินทางไปกับศิษย์พี่สามและเหล่าศิษย์สายตรง

ไม่ถึงสองชั่วยาม ลู่เหยาเหยาก็ขี่กระบี่ตามมาอย่างตื่นเต้น กะจะมาอวดความสำเร็จกับโจวชิง

"ไปแล้วเหรอ ไปเร็วจัง" พรู้ว่าโจวชิงไม่อยู่แล้ว ลู่เหยาเหยาหน้าจ๋อยสนิท

สักพัก หลี่เต้าเสวียนก็ตามมา

"ศิษย์น้องเล็ก อาจารย์บอกว่าเจ้าเพิ่งทะลวงด่าน ต้องรีบปรับพื้นฐานลมปราณ ห้ามเที่ยวเล่นซุกซน" หลี่เต้าเสวียนดุ

ลู่เหยาเหยาฉุกคิดขึ้นได้ "ศิษย์พี่ใหญ่ พวกเราออกไปช่วยตามหาด้วยดีไหม พี่สาวเสวียนโยวดีกับข้ามาก ลูกศิษย์นางหายไป ข้าจะนิ่งดูดายได้ยังไง"

หลี่เต้าเสวียนส่ายหน้า "คำสั่งอาจารย์ แต่ละยอดเขาส่งศิษย์แกนหลักไปแค่สองคน เจ้าสี่กับเจ้าห้าไปแล้ว พวกเราไม่ต้องไปยุ่ง"

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่ เชื่อฟังหน่อย สถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติ ต่อให้เจ้าโกรธข้า ข้าก็ปล่อยให้เจ้าไปเสี่ยงอันตรายไม่ได้"

หลี่เต้าเสวียนเสียงเข้ม

ลู่เหยาเหยาอ้าปากจะเถียง แต่สุดท้ายก็ขี่กระบี่กลับไป "ข้าจะไปฟ้องอาจารย์"

...

พอลงจากเขา เหยียนเสี่ยวหูก็พาพวกมุ่งหน้าเข้าเมืองเยี่ยนหลง

"เอาล่ะ พักผ่อนที่นี่คืนนึง ไปซื้อเสบียงกับน้ำเตรียมไว้เยอะๆ" เหยียนเสี่ยวหูสั่งศิษย์สายตรงทั้งแปดคน

แปดคนนี้ล้วนเป็นจินตานขั้นต้น ที่เคยออกไปทำภารกิจกับเหยียนเสี่ยวหูบ่อยๆ รู้ใจกันดี ไว้ใจได้

"รับทราบ ศิษย์พี่เหยียน!" ทั้งแปดคนรับคำ แล้วแยกย้ายกันไปซื้อของอย่างรู้งาน

"งานชุมนุมจบแล้ว เมืองเยี่ยนหลงเงียบเหงาไปเยอะเลยนะ ศิษย์พี่สาม เพิ่งออกมาแท้ๆ จะพักแล้วเหรอ" โจวชิงอุ้มไก่ถาม

เหยียนเสี่ยวหูหัวเราะร่า กอดคอโจวชิงแล้วยื่นมือไปเกาพุงไก่เล่น

"แน่นอนสิ อาจารย์บอกเองว่ามาเดินโชว์ตัวเฉยๆ อย่าไปจริงจังมาก อีกอย่าง ให้ยอดเขาอื่นไปลุยก่อน เราค่อยดูสถานการณ์" เหยียนเสี่ยวหูทำหน้าเซียน

โจวชิงไม่พูดอะไรอีก ตั้งแต่เข้าสำนักไท่ชิงมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ออกมาผจญภัยโลกกว้าง ประสบการณ์สู้พวกเก๋าเกมอย่างศิษย์พี่สามไม่ได้หรอก

"ไป ตามข้าไปที่ที่หนึ่ง!" เหยียนเสี่ยวหูลากโจวชิงเดินดุ่มๆ

พอมายืนอยู่หน้า 【คฤหาสน์เสียดนภา】 โจวชิงมองหน้าเหยียนเสี่ยวหูที่ทำท่ากระเหี้ยนกระหือรือ แล้วก็พูดไม่ออก

"ศิษย์พี่สาม นี่ท่านจะมาสานต่อความฝันที่ยังค้างคาใจเหรอ" โจวชิงแซว

เหยียนเสี่ยวหูเบ้ปาก "พูดจาเลอะเทอะ เรามาหาเบาะแสจากต้นตอต่างหาก เข้าไป!"

เจ้าของคฤหาสน์พอเห็นว่าเป็นศิษย์สำนักไท่ชิง ก็รีบเชิญเข้าไปอย่างนอบน้อม

"พาไปดูบ่อน้ำพุร้อนที่พวกศิษย์หญิงเคยอาบน้ำก่อน!" เหยียนเสี่ยวหูสั่ง

เจ้าของคฤหาสน์ "..."

พอมายืนอยู่ขอบบ่อ เหยียนเสี่ยวหูก็หยิบภาพวาดแผนผังออกมาเทียบตำแหน่ง ยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย

"เจ้าสี่ สุดยอดไปเลย มุมนี้เห็นชัดแจ๋วเลยนะเนี่ย"

โจวชิงหันหลังเดินหนี

ไร้สาระ!

"เรียนท่านเซียน นี่คือห้องพักของแม่นางชุยอิ๋งอิ๋งขอรับ" เจ้าของคฤหาสน์กางสมุดรายชื่อ พาไปที่ห้องห้องหนึ่ง

เหยียนเสี่ยวหูคว้าสมุดมาถือเอง

"ขอบใจมากตาเฒ่า ไปทำงานของเจ้าเถอะ!"

พอเจ้าของคฤหาสน์ไปแล้ว ทั้งสองก็ผลักประตูเข้าไป

ห้องตกแต่งไว้อย่างสวยงาม กลิ่นหอมจางๆ ยังอบอวลอยู่

เหยียนเสี่ยวหูทิ้งมาดขี้เล่น เริ่มค้นหาอย่างจริงจัง

"ชุยอิ๋งอิ๋งเป็นศิษย์สายตรงลำดับที่สิบสามของเสวียนโยวซ่างเซียน พรสวรรค์สูง อนาคตระดับหยวนอิงแน่นอน การที่นางและศิษย์แกนหลักคนอื่นๆ หายตัวไปพร้อมกัน มันน่าสงสัยมาก"

"เราไม่เสนอหน้าไปรับลูกกระสุนหรอก แต่ในเมื่อโม่ส่งเรามา อย่างน้อยก็ต้องหาเบาะแสกลับไปรายงานบ้าง จะได้รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ สำนักเราจะได้เตรียมตัวถูก"

เหยียนเสี่ยวหูบ่นพึมพำขณะรื้อค้น

เห็นศิษย์พี่สามจริงจังขึ้นมา โจวชิงก็นับถือจากใจ

เขาเองก็เริ่มช่วยค้นหาบ้าง

"ของเสร่อๆ แบบนี้ใครใช้กันเนี่ย!"

ไม่นาน เหยียนเสี่ยวหูก็เจอหยกพกรูปหัวใจอันหนึ่งบนโต๊ะ ขนาดเท่าหน้าคน

ด้านหนึ่งสลักคำว่า "อิ๋งอิ๋ง" อีกด้านสลัก "อินเซียว"

เหยียนเสี่ยวหูหัวเราะลั่น "ดูสิ จะจีบสาวทั้งทีลงทุนหน่อยก็ไม่ได้ หยกราคาถูกๆ แถมสลักชื่อเห่ยๆ แบบนี้ โคตรเสร่อเลย"

โจวชิงมองหยกในมือศิษย์พี่สาม แล้วกดใช้สกิล [ตรวจสอบประจำวัน]

[หยกพกวัสดุธรรมดา: หยกเกรดต่ำจากโลกมนุษย์ ราคาตลาดประมาณสามสิบตำลึงเงิน แต่พื้นผิวถูกเคลือบด้วย 'น้ำมันเต่าวิญญาณ' ทำให้มูลค่าเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามเท่า]

เห็นข้อมูลที่เด้งขึ้นมา โจวชิงขมวดคิ้ว

เห็นเหยียนเสี่ยวหูทำท่าจะโยนหยกทิ้งแล้วไปหาที่อื่น โจวชิงรีบถาม "ศิษย์พี่สาม น้ำมันเต่าวิญญาณคืออะไร"

เหยียนเสี่ยวหูที่กำลังก้มดูใต้เตียง หันขวับมามองด้วยความแปลกใจ "เจ้ารู้จักน้ำมันเต่าวิญญาณด้วยเหรอ"

[จบแล้ว]