OS ตอนที่ 72 กิจกรรมวันพ่อสิ้นสุด

เมื่อสบโอกาส อีควิน็อกซ์และเหล่าสัตว์อัญเชิญก็พุ่งเข้าร่วมการต่อสู้ที่พ่อหมีเป็นผู้เปิดฉากไว้แล้ว

ค้นลาออนเปิดฉากโจมตีด้วยลมหายใจมังกรไฟ แต่แทนที่จะสร้างความเสียหายให้กับสไลม์ซุปร้อน มันกลับฟื้นคืนพลังชีวิตบางส่วน และยังจัดการเพิ่มพลังโจมตีได้อีกด้วย

อีควิน็อกซ์จึงสั่งให้เจ้ามังกรหยุดการโจมตีด้วยลมหายใจมังกรไฟ และสร้างความเสียหายทางกายภาพแทน เนื่องจากตัวมันเองมีภูมิคุ้มกันต่อธาตุไฟ

ทางด้านเซน่า มันแทบจะบินอยู่ด้านหลังพ่อหมีตลอดเวลา และรักษาเขาอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากตัวเขาต้องแบกรับความเสียหายทั้งหมด

อีควิน็อกซ์ปลดปล่อยทักษะเจาะวิญญาณ เสริมพลังลูกศรของเขาด้วยเอฟเฟกต์เจาะเกราะ

ถึงแม้เขาจะมีแก่นแท้อยู่เต็มเปี่ยม แต่เขาก็ไม่คิดจะใช้ทักษะความโกรธเกรี้ยวของนายพรานเลย เพราะเพดานของถ้ำแคบมากจนแทบจะพอดีกับร่างของคันลาออน

ขาปล่อยลูกศรมานาเข้าใส่สไลม์ซุปร้อนจากระยะปลอดภัย และมันได้ผลอย่างยอดเยี่ยม เนื่องจากศัตรูอ่อนแอต่อเวทมนตร์ บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่พ่อหมีไม่สามารถพิชิตดันเจี้ยนได้ เพราะเขามีแต่การโจมตีทางกายภาพจากอาวุธทำลายล้างสูงของตนเท่านั้น

สไลม์ซุปร้อนราวกับรู้สึกเจ็บปวดเมื่อถูกลูกศรมานาของอีควิน็อกซ์โจมตี และเปลี่ยนเป้ามาโจมตีเขา มันพุ่งเข้าหาอีควิน็อกซ์ด้วยความเร็วสูงที่เขาไม่สามารถหลบได้

อีควิน็อกซ์โดนซุปร้อนประมาณหนึ่งลิตรที่มีมันฝรั่งชิ้นเล็ก ๆ กระแทกหน้าเขา แถบพลังชีวิตของเขาลดลง 150 จากการโจมตีกะทันหัน และใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยฐานซุปร้อน

[คุณได้รับความเสียหาย 150]

[คุณต้านทานเอฟเฟกต์สถานะเผาไหม้ได้]

[ค่าความอิ่มของคุณลดลง 10 เนื่องจากกลิ่นหอมอันน่าลิ้มลอง]

[ค่าความอิ่มของคุณยังไม่ต่ำกว่า 50%]

อีควิน็อกซ์รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะไม่เพียงแต่เขาจะได้รับความเสียหายเท่านั้น แต่ค่าความอิ่มของเขาก็ลดลงไปอีก หากมันลดลงไปเรื่อย ๆ เขาจะได้รับสถานะอ่อนแอหรือแย่กว่านั้นคือสถานะหิว

จู่ ๆ อีควิน็อกซ์ตั้งเล็งยิงลูกศรมานาใส่เป้าหมายทันที เนื่องจากเขาสังเกตเห็นสิ่งที่ดูคล้ายมะเขือเทศลอยอยู่ภายในร่างของสไลม์ซุปร้อน

เพราะเขานึกขึ้นได้ว่า มอนสเตอร์ประเภทของเหลวที่สามารถคงรูปร่างไว้ได้โดยไม่ต้องอาศัยภาชนะนั้น มักจะต้องมีแกนกลางเป็นจุดศูนย์กลางของพวกมัน

อีควิน็อกซ์ลองพิสูจน์สมมติฐานของเขา และพยายามยิงลูกศรไปที่มะเขือเทศในร่างกายของสไลม์ซุปร้อนด้วยลูกศรมานา แต่เขาต้องประหลาดใจที่มะเขือเทศเคลื่อนตัวหลบลูกศรมานา

ดูเหมือนว่าเขาจะคิดถูก ตอนนี้อีควิน็อกซ์รู้วิธีสังหารสไลม์ซุปร้อนแล้ว แต่ทว่าสไลม์ซุปร้อนเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เขาอีกครั้ง เพราะสิ่งที่เขาทำ

"พ่อหมีเบี่ยงเบนความสนใจของสไลม์ให้ฉันหน่อย"

อีควิน็อกซ์ตะโกนพร้อมกับบอกเหล่าสัตว์อัญเชิญของเขาผ่านสายใยวิญญาณเพื่อให้พวกเขาคอยสนับสนุนพ่อหมี

พ่อหมีพยักหน้าและโจมตีสไลม์ซุปร้อนด้วยพละกำลังอันดิบเถื่อน คันลาออนกับซิริอุสก็เข้าร่วมโจมตีด้วย ซึ่งทำให้ค่าความโกรธเปลี่ยนไปหาพวกเขา

จากนั้น อีควิน็อกซ์เริ่มใช้ทักษะดาวตก และเล็งไปที่มะเขือเทศที่ลอยอยู่ภายในร่างของสไลม์ซุปร้อน

ขณะที่อีควิน็อกซ์กำลังเล็งหาช่องว่าง พ่อหมีฉวยโอกาสขว้างระเบิดเข้าไปในร่างของสไลม์ซุปร้อน ทันทีที่ระเบิดทำงาน แรงระเบิดก็ซัดร่างของสไลม์ซุปร้อนจนกระจายออกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมกับสร้างความเสียหายให้กับสมาชิกที่อยู่แนวหน้า

อีควิน็อกซ์ไม่พลาดโอกาสนี้ที่สไลม์ซุปร้อนถูกทำให้ไร้ความสามารถและยิงดาวตกไปที่มะเขือเทศ

ตูม!!!

เมื่อมะเขือเทศถูกโจมตีด้วยทักษะดาวตก มันระเบิดออกภายในร่างของสไลม์ซุปร้อน และทำให้ส่วนต่าง ๆ รอบ ๆ เป็นสีแดง ร่างของสไลม์ซุปร้อนชักกระตุก ก่อนจะยุบตัวลงเหมือนลูกโป่งปล่อยลม

[คุณได้ทำลายแกนกลางของสไลม์ซุปร้อนส่งผลให้มันตายทันที]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์]

อีควิน็อกซ์เดินเข้าไปใกล้แนวหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เมื่อเห็นสภาพของพวกพ้องที่เปื้อนซุปข้นไปทั้งตัว พ่อหมีหยิบผ้าขนหนูออกมา ซึ่งไม่รู้ว่าเขาไปเอามาจากไหน และเริ่มเช็ดตัวเองให้สะอาด ขณะที่ซิริอุสเลียขนของตัวเองจนเกลี้ยงเกลา ส่วนคันลาออนก็ใช้ไอความร้อนจากร่างกายช่วยทำให้ซุปที่เกาะติดตัวค่อย ๆ ระเหยออกไป

พ่อหมีหันไปพูดกับอีควิน็อกซ์ว่า ดันเจี้ยนใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว จากมุมมองของเขา ดันเจี้ยนนี้ค่อนข้างง่ายเกินไป แต่ก็ไม่น่าแปลกใจมากนัก เพราะมันเป็นดันเจี้ยนกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อมอบของรางวัลให้ผู้เล่น มากกว่าจะเป็นบททดสอบที่แท้จริง

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่ได้คาดหวังรางวัลที่หรูหราหรือทรงพลังนัก เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่ไม่ใช่เนื้อเรื่องหลักของเกม

“ฉันได้กลิ่นเจ้าของเส้นผมสีทองที่ปลายอุโมงค์นั้น รีบไปกันเถอะ!” พ่อหมีเร่งเร้าอีควิน็อกซ์

อีควิน็อกซ์ทำตามและพวกเขาก็รีบไปที่อุโมงค์ และไปถึงปลายอุโมงค์ในไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อไปถึงจุดสิ้นสุด พวกเขาก็ถูกกลิ่นหอมชวนให้เคลิ้ม ซึ่งกระตุ้นความอยากอาหารอย่างถึงที่สุด

[คุณได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่อร่อยมาก และกลิ่นของมันทำให้ประสาทสัมผัสของคุณตื่นตัว]

[แถบความอิ่มของคุณลดลงทีละหนึ่งทุกหนึ่งนาที]

สิ่งที่พวกเขาเห็นตรงหน้าคือภาพของแม่มดสาวผมทองกำลังคนหม้อต้มขนาดใหญ่ ข้าง ๆ กันมีหมีน้อยคอยช่วยโยนส่วนผสมลงไปในหม้อ บรรยากาศดูราวกับฉากหนึ่งในหนังสือนิทานเด็ก ทั้งสองยิ้มแย้มขณะปรุงอาหารบางอย่างในหม้อใหญ่ ทำให้ภาพที่เห็นดูอบอุ่นและน่าขบขันไปพร้อมกัน

“นั่นลูกเหรอ? ลูกอยู่ที่นี่ตลอดเลยเหรอ?” พ่อหมีถามหมีน้อย

ราวกับประหลาดใจกับการปรากฏตัวของพ่อ หมีน้อยหันหน้าเข้าหาพ่อหมี และดูน่ารักมากจนคุณอยากจะกอดมันตลอดไป

“พ่อ! พ่อมาทำอะไรที่นี่!? พ่อทำลายการเซอร์ไพรส์ของผมนะ!” หมีน้อยบ่นขณะที่มันกระทืบเท้า

“เซอร์ไพรส์เหรอ? แต่มันมีมอนสเตอร์อยู่ในถ้ำนี้นะ” พ่อหมีพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ แต่ก็ห่วงใย

“โอ้… ใช่… เกี่ยวกับเรื่องนั้น...” หมีน้อยพูดพลางมองไปที่หม้อสองใบที่ว่างเปล่า

อีควิน็อกซ์พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้บางส่วน เมื่อเขารู้ว่าเด็กหญิงตัวน้อยผมสีทองตรงหน้าคือแม่มด

“ผมกับเพื่อนแค่อยากทำอาหารพิเศษให้พ่อ แต่ดูเหมือนว่าเราจะทำผิดสูตรจนทำให้เกิดปัญหา แต่โกลดี้ก็จัดการพาพวกเขาไปที่ปากถ้ำได้สำเร็จ” หมีน้อยพูดด้วยท่าทางเกือบจะร้องไห้

ในที่สุด พ่อหมีก็ให้อภัยลูกชายที่แอบออกจากบ้านไป และบอกให้เขาขออนุญาตก่อนเสมอ หมีน้อยยังแนะนำเพื่อนของเขาให้รู้จัก และบอกพวกเขาว่าของขวัญที่ตั้งใจจะทำให้พ่อก็คือซุปแสนอร่อย

อีควิน็อกซ์ยิ้มให้กับฉากตรงหน้า และบอกกับตัวเองว่าจะไปกอดพ่อของเขา หลังจากออกจากระบบ

ขณะเดียวกัน หมีน้อยย่องมาหาอีควิน็อกซ์ และยื่นชามซุปให้เขา

“ขอบคุณที่พาพ่อของฉันมาที่นี่นะ ฉันไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงดี ฉันมีแค่ซุปแสนอร่อยเท่านั้น รับมันไปสิ รับรองว่ามันอร่อยจนหยุดกินไม่ได้เลย” หมีน้อยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและน่ารัก

อีควิน็อกซ์รับชามอย่างยินดีและใส่ไว้ในช่องเก็บของ เขาบอกลากลุ่มพ่อหมี และไปที่วงเวทย์ที่ส่องประกาย ซึ่งจะพาเขาออกจากดันเจี้ยน

จากนั้น เขาก็ออกจากระบบและออกจากเครื่องเล่นเกม ก่อนจะเข้าไปกอดพ่อของเขา และเล่าถึงการผจญภัยในเกมให้ฟัง ซึ่งทำให้พ่อของเขาอมยิ้ม

จากนั้น อีควิน็อกซ์กลับเข้าสู่ระบบเกมและดูรางวัลที่เขาได้รับ

==

ชื่อ: ซุปแสนอร่อย

ระดับ: เฉพาะกิจ

ประเภท: บริโภคได้

เอฟเฟ็กต์: ฟื้นฟูความอิ่มให้เต็ม เพิ่มเลเวลของผู้กินหนึ่งเลเวล เมื่อผู้กินมีเลเวลต่ำกว่า 100 หากผู้กินมีเลเวลสูงกว่า 100 เขาจะได้รับประสบการณ์เพิ่ม 50% เป็นเวลาหนึ่งวัน ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้

==

อีควิน็อกซ์รู้สึกดีใจที่ได้รับเลเวลจากไอเทมแบบไม่คาดคิด ซึ่งทำให้เลเวลของเขาขึ้นถึง 40 เขารู้สึกว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมแล้วที่จะลงแต้มสถานะเพื่อเพิ่มค่าสถานะต่าง ๆ ที่จะช่วยให้เขามีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นในการเผชิญกับศัตรูในอนาคต

แต่ก่อนที่เขาจะทำยอย่างเขาต้องกินเจ้าซุปแสนอร่อยที่เสียก่อน

เขาหยิบมันมาจากช่องเก็บของและซดซุปเข้าไปทันที มันแทบทำให้เขาเกือบลืมหายใจ เพราะรสชาติอันแสนอร่อย ขณะที่ลิ้มรสเขาได้นึกภาพเสื้อผ้าของตัวเองฉีกขาดออกจากร่างกายอีกด้วย

อีควิน็อกซ์ซดซุปจนหมดโดยไม่รู้ตัว และรู้สึกผิดหวังที่เสื้อผ้ายังอยู่เหมือนเดิม เขาถอนหายใจและตัดสินใจลงแต้มสถานะที่เหลือ

เนื่องจากอีควิน็อกซ์จะต้องไปเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่มีเลเวลสูงกว่าเขา เขาจึงตัดสินใจใส่แต้มสถานะทั้งหมด 40 แต้มให้กับพละกำลังและสติปัญญา เพื่อเพิ่มศักยภาพในการต่อสู้

จากนั้นก็ใส่แต้มค่าสถานะอีก 20 แต้มให้กับความคล่องแคล่วและพลังวังชา ส่วนแต้มที่เหลือ เขาก็แบ่งลงให้กับความแม่นยำและพลังกายเพื่อเสริมความสมดุลในการต่อสู้

ด้วยเหตุนี้ ค่าสถานะของเขาจึงเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดด

==

ชื่อ: อีควิน็อกซ์

เผ่าพันธุ์: เดมอส (ลูกครึ่งแอสโมเดียน)

สายพันธุ์: อิมป์ (ปีศาจชั้นล่าง)

ฉายา: ผู้กล้าแห่งเทพเจ้าคู่แฝด, นักฆ่าอันเดด (กดขยาย)

อาชีพ: นักอัญเชิญวิญญาณ (สืบทอดนักอัญเชิญโอเมก้า)

อาชีพรอง: อาลักษณ์ (ฝึกหัด)

เลเวล: 40

ค่าประสบการณ์: 33.8 / 100%

HP: 3000 / 3000

MP: 1900 / 1900

VIT: 145 + 5

STR: 170 + 25

INT: 170 + 20

AGI: 145 + 10

DEX: 145 + 15

END: 138

ค่าสถานะที่ใช้ได้คงเหลือ: 0

ทักษะ: ทักษะอาชีพ (กดขยาย), ทักษะใช้งาน (กดขยาย), ทักษะติดตัว (กดขยาย), ทักษะเผ่าพันธุ์: เวทมนตร์ต้นกำเนิด (กดขยาย)

==

ด้วยค่าสถานะของอีควิน็อกซ์เพียงอย่างเดียว เขาก็สามารถแข่งขันกับผู้เล่นที่เลเวล 70 ที่ผ่านการเลื่อนขั้นสายอาชีพมาได้แล้ว แน่นอนว่าเขาจะไม่ทำเช่นนั้น เพราะเขายังคงห่างไกลจากผู้เล่นอันดับสูงในกระดานผู้เล่น เขาไม่ได้อยู่ใน 100 อันดับแรกของกระดานนักอัญเชิญด้วยซ้ำ เขาทำได้เพียงตบหน้า และให้กำลังใจตัวเอง

จากนั้น อีควิน็อกซ์ก็นึกขึ้นได้ว่าเขาเคยนำหนังสือทักษะไปประมูลเมื่อไม่นานมานี้ เขาจึงตัดสินใจเข้าไปตรวจสอบราคาปัจจุบัน

เมื่อเขาเห็นราคาประมูลที่ปรากฏอยู่ อีควิน็อกซ์ถึงกับล้มลงไปนั่งบนพื้นด้วยความตกใจ ส่งผลให้เหล่าสัตว์อัญเชิญที่อยู่รอบ ๆ ก็เข้ามาโอบล้อมเขาเอาไว้ ราวกับว่าพวกมันเป็นห่วง และพยายามปลอบใจเขา