OS ตอนที่ 1 ยินดีต้อนรับสู่ความวุ่นวายโกลาหล

ในที่สุด วันที่เอเดรียนรอคอยก็มาถึงเสียที มันเป็นวันที่พ่อแม่ของเขาสัญญากับเขาไว้ว่าจะซื้อเครื่องเล่นเกมแบบแคปซูลสำหรับเกมแพนดีโมเนียม ซึ่งเป็นเกมเสมือนจริงแบบเต็มรูปแบบให้กับเขา

เขารอคอยช่วงเวลานี้มาทั้งปีโดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ที่ทำให้เขาไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน

อย่างไรก็ตาม นี่อาจถือเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ เขาแทบจะรอทั้งชีวิตเพื่อจะได้เล่นเกมนี้

“ดีมาก! ในที่สุดก็ได้ติดตั้งเสร็จแล้ว! ผมอยากเล่นมันตั้งแต่ที่มันออกวางจำหน่าย ในที่สุด ผมก็ได้เล่นซะที!”

เอเดรียนบอกกับพ่อแม่ของเขา

“เราซื้อเกมนี้มาเพื่อไม่ได้ให้ลูกเล่นมันทั้งวันทั้งคืนนะ แต่เราซื้อเพื่อให้ลูกได้กลับไปรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเดินอีกครั้งต่างหาก เผื่อว่ามันจะช่วยให้ลูกกลับมาเดินไปในโลกแห่งความเป็นจริง ลูกเก่งมากเลยนะที่โน้มน้าวหมอของลูกให้เห็นด้วยกับแนวทางนี้”

พ่อแม่ของเอเดรียนกล่าวพลางยิ้มเบา ๆ

...

ผ่านไปหนึ่งปีครึ่งแล้วนับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ หมอบอกว่าขาและกระดูกที่หักของเขาหายดีแล้วด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ แต่เนื่องจากเขาเดินไม่ได้มาเป็นเวลานาน เอเดรียนจึงลืมความรู้สึกเมื่อต้องใช้ขา ซึ่งทำให้เขาเศร้าเสียใจมาก ถึงเขาจะเข้ารับการบำบัด แต่มันก็ไม่เป็นผล

ในระหว่างนั้น ทางบริษัทแอตลาสอินคอร์ปอเรทได้ประกาศว่าจะปล่อยเกมแพนดีโมเนียมสู่สาธารณะอย่างเป็นทางการ

เอเดรียนแทบจะไล่ตามทุกแพลตฟอร์มข่าวสาร ติดตามการทดสอบเบต้า และรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเกม แม้ว่าพ่อแม่ของเขาจะยิ้มอย่างเศร้า ๆ แต่ก็ยังมีสีหน้าโล่งใจ เพราะอย่างน้อย ๆ ลูกชายของพวกเขากลับมามีรอยยิ้มที่มีชีวิตชีวาเหมือนก่อนหน้านี้

...

“การติดตั้งเสร็จสิ้นแล้วครับ คุณริชาร์ด และยังมีตัวตั้งเวลาให้เล่นได้เพียงวันละ 8 ชั่วโมงตามที่คุณได้แจ้งไว้ เนื่องจากลูกชายของคุณยังอายุ 17 ปี”

หนึ่งในช่างติดตั้งกล่าว

“ขอบคุณมาก” ริชาร์ดซึ่งเป็นพ่อของเอเดรียนกล่าว

“เอ๋! ทำไมถึงมีกำหนดเวลาด้วย ไม่มีใครบอกเรื่องกำหนดเวลาเลย!”

เอเดรียนทำท่าคัดค้าน

แม้ว่าเขาจะรู้แล้วว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น สำหรับเด็กอายุ 13 ปีและต่ำกว่านั้น จำเป็นต้องมีผู้ปกครองไปดูแลเด็ก ในขณะที่เด็กอายุ 14 ถึง 17 ปี ต้องมีกำหนดเวลาไว้สำหรับพวกเขา เนื่องจากพวกเขาสามารถเล่นโดยไม่ต้องมีใครดูแลได้แล้ว

พ่อแม่ของเอเดรียนยิ้ม เพราะรู้ว่าลูกชายของเขาฉลาดแกมโกงแค่ไหนและพูดว่า

"เล่นให้สนุกและอย่าไประรานคนอื่นเข้าล่ะ แล้วก็ระวังคนแปลก ๆ ด้วย อยู่ให้ห่างจากพวกเขาให้ไกลที่สุด

นอกจากนี้ อย่าผูกใจเจ็บกับความพ่ายแพ้ เพราะชัยชนะ มันไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

เราจะปล่อยให้ลูกเล่นเกมอย่างอิสระ เพราะเราไว้ใจลูกและมั่นใจว่าลูกจะไม่ทำลายความไว้วางใจของพวกเรา"

ขณะที่พ่อแม่กำลังพูด เอเดรียนก็ตั้งค่ารถเข็นเป็นโหมดยกขึ้นแล้ว และกำลังเข้าไปในเครื่องเล่นเกมแบบแคปซูล มันมีรูปร่างคล้ายไข่สีครีมขาว พื้นผิวเรียบเพื่อให้ผู้ใช้สามารถทำความสะอาดได้อย่างสะดวกสบาย ภายในมีเบาะนุ่มที่ปรับให้เข้ากับผู้ใช้ซึ่งเพิ่มความสะดวกสบายสูงสุด ซึ่งสามารถเทียบได้กับเตียงระดับไฮเอนด์ที่วางขายตามท้องตลาด

หลังจากเข้าไปในเครื่องเล่นเกมแบบแคปซูลแล้ว เขาบอกพ่อแม่ของเขาว่า

"ขอบคุณแม่และพ่อมาก ผมจะไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง"

จากนั้น เขาก็ปิดเครื่องเล่นเกมโดยไม่รอคำตอบ

[กำลังสแกนผู้ใช้... เสร็จสมบูรณ์]

[ป้อนรหัสแอดลาส... เสร็จสมบูรณ์]

[ยินดีต้อนรับผู้ใช้ มายคราฟตี้ซัน[1]]

‘ฮ่า ๆ พ่อช่างเข้าใจตั้งชื่อซะจริง’

เอเดรียนคิด

[ผู้ใช้ได้เลือกเกมแพนดีโมเนียม]

[โปรดรอสักครู่ เกมกำลังเริ่มต้นในอีก 10 วินาที]

[10]

[9]

[8]

[7]

[6]

[5]

[4]

[3]

[2]

[1]

[ยินดีต้องรับเข้าสู่ แพนดีโมเนียม!]

[1] เจ้าลูกชายแสนเจ้าเล่ห์