บทที่ 13 สาวกเทพีผู้ทอเวทย์

บทที่ 13 สาวกเทพีผู้ทอเวทย์

*: "อะไรนะ? ใครฆ่าใครกันแน่? ฉันรู้สึกว่าอ่านไม่รู้เรื่องแล้ว!"

*: "เดี๋ยวสิ เป็นอย่างที่ฉันคิดไหม?"

*: "คนไหนที่มีความสามารถพิเศษด้านจิตใจช่วยอ่านประกาศให้หน่อย ฉันรู้สึกว่าอ่านไม่รู้เรื่องแล้ว"

*: "เหมือนกัน อ่านไม่รู้เรื่อง สติของฉันอาจจะหมดไปแล้ว"

*: "ตัวอักษรฉันรู้จักหมด แต่พอเอามาต่อกัน ฉันกลับอ่านไม่รู้เรื่อง!"

*: "ฉันไม่เหมือนใครนะ ฉันแทบจะไม่รู้จักตัวอักษรแล้ว"

*: "เร็วๆ ใครที่มีสติปัญญาสูงช่วยอธิบายให้หน่อย"

*: "ใช่ ถ้าไม่มีใครอธิบาย ฉันรู้สึกว่าจะบ้าแล้ว"

เมื่อประกาศของระบบออกมา ผู้เล่นทุกคนตกใจจนไม่กล้าเชื่อ

แม้กระทั่งมีคนยังคิดว่าการรับรู้ของตัวเองมีปัญหา

*: "ทุกคนใจเย็นๆ ใจเย็นๆก่อน ฉันอ่านประกาศถึง 20 ครั้งเต็ม จริงๆแล้วเป็นอย่างที่ทุกคนคิด หมายเลข 67 ฆ่าสาวกอบิสส์ ตายแล้ว"

*: "แน่ใจมั๊ย? ว่าไม่ได้อ่านผิด ไม่ใช่หมายเลข 67 ถูกสาวกอบิสส์ฆ่าตายหรอ?"

*: "วางใจได้ ค่าสติของฉันยังไม่หมด คนที่ตายจริงๆ คือสาวกอบิสส์"

*: "พระเจ้า?! สาวกอบิสส์ ก็มีวันถูกล่าด้วยเหรอ?"

*: "เดี๋ยวสิ ในประกาศบอกว่า เลเวล 1 ชั้น 9! ชั้น 9 หมายความว่าอะไร?"

*: "เอา 'ชั้น 9' นี้มาแปะ หมายความว่ามีระดับขั้นพลังอีกมากเลยใช่มั๊ย?"

*: "คนข้างบนคิดมากไปแล้ว เลเวล 1 ชั้น 9 พูดง่ายๆ คือเลเวล 1.9 หรือก็คือคนที่กำลังจะเลื่อนขึ้น เลเวล 2"

*: "จริงเหรอ?"

*: "วางใจได้ ฉันได้สัมผัสสิ่งต่างๆ ระดับชั้น...จริงๆแล้วหมายความแบบนั้น"

*: "เลเวล 1 ชั้น 9? นั่นหมายความว่า ผู้เล่นหมายเลข 67 ฆ่าผู้เหนือธรรมชาติที่เก่งมากใช่มั๊ย?"

*: "ถูกต้อง! เป็นการฆ่าข้ามเลเวลชัดๆ!"

*: "และยังข้ามไปถึงสองเลเวลเลยด้วย! ชั้น 0 ฆ่าชั้น 1.9"

*: "ไม่ว่าอย่างไร ฆ่าได้ก็ดี! ฉันสบายใจมาก!"

*: "ถูกต้อง! สาวกอบิสส์ ฆ่าผู้เล่นพวกเราไปหลายคน ตอนนี้ในที่สุดก็ได้ลิ้มรสกันบ้างแล้ว!"

*: "ใช่! ถ้าฆ่าพวกที่พึ่งพาการล่าคนอื่นเพื่อเลเวลอัพให้ตายได้ ก็เป็นการกำจัดปีศาจร้ายเพื่อประชาชน!"

*: "ใช่! สาวกอบิสส์พวกนี้ไม่ควรมีอยู่ หมายเลข 67 ฆ่าเขาได้สะก็ดี!"

*: "เฮ้! หมายเลข 67 ก็ควรอยู่ในช่องแชทด้วย ออกมาพูดอะไรสักหน่อยสิ"

*: "ใช่ มาเร็วเข้า ฉันอยากไปกับคุณ!"

*: "คุณทำการฆ่าข้ามเลเวลได้อย่างไร? "

*: "ใช่ ทำได้อย่างไร? พูดได้มั๊ย? อยากฟังมาก"

*: "คำถามแบบนี้อย่าถามดีกว่า สถานการณ์ในโลกนี้ทุกคนก็รู้ แม้จะเป็นเจ้าพ่อก็คงไม่อยากเปิดเผยเคล็ดลับใช่มั๊ยล่ะ"

*: "อีกอย่าง นี่ก็เป็นความลับ ความเป็นส่วนตัวของคนอื่น"

*: "ใช่ ระบบประกาศแล้ว ต้องไม่ผิดแน่ๆ เรารู้ผลลัพธ์แค่นั้นก็พอแล้ว"

*: "อ้า ฉันตื่นเต้นเกินไป ไม่ได้คิดมากขนาดนั้น หมายเลข 67 ขออภัยด้วย!"

*: "อย่าไปใส่ใจเลย ในหมู่พวกเราต้องมีคนเลือกฝ่ายอบิสส์แน่ๆ ดังนั้นนักฆ่าก็อยู่ท่ามกลางพวกเรานี่เอง"

*: "ฮ่าๆๆ จิตใจคน เราไม่รู้กันจริงๆ นะ"

*: "แต่หมายเลข 67 ถ้าเปิดเผยหมายเลข เขาก็คือ ราชาในหมู่พวกเรา!"

*: "คนที่ไม่เปิดเผยก็เหมือนกันใช่มั๊ย คนอื่นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีพลังเหมือนเขา"

*: "ใช่ พลังวางอยู่ตรงนั้น!"

*: "เดี๋ยวก่อนนะทุกคน หมายเลข 67 ที่เราพูดถึง...ไม่ใช่ผู้เล่นที่ทำภารกิจทั้ง 2 ข้อ สำเร็จ คนนั้นหรอ?"

ทันใดนั้นมีผู้เล่นนึกออก!

*: "ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปไม่ได้!"

*: "แต่เป็นไปได้มากเลยแหละ!"

*: "คนเก่ง! ไม่ว่าจะด้านไหนก็เก่ง"

*: "พูดอย่างนั้นก็ใช่ แค่วันที่สองของการข้ามมิติก็สามารถฆ่าคนได้ หมายเลข 67 นี่... ไม่ธรรมดาใช่มั๊ย!"

*: "จริงๆนะ เราทุกคนข้ามมิติมาจากสังคมที่มีกฎหมาย การเผชิญหน้ากับคนเป็นๆ จะลงมือได้ทันทีอย่างไร?"

*: "ประเด็นนี้ก็จริงนะ"

*: "นังแม่ชีเซนต์นี่มาจากไหน? ป่วยเหรอ? ในโลกนี้เป็นโลกที่มีแต่อะไร ไม่รู้กันบ้างเหรอ?"

*: "ใช่ สาวกอบิสส์ฆ่าเราไปหลายคน ในเวลายังไม่ถึงวันเดียว ลืมหมดแล้วเหรอ?"

*: "ฉันยังจำหมายเลข 28 ที่ตายไป ก่อนตายเขายังหวังดีส่งข้อความสำคัญมาให้พวกเรา"

*: "ถูกต้อง! ถ้าไม่มีข้อความของหมายเลข 28 พวกเราคงยังใช้พรสวรรค์กันอย่างเปิดเผย และถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ใครจะรู้ว่าจำนวนคนตายในวันแรก จะสูงมากแค่ไหน!"

*: "ฮ่าๆๆ น่าเสียดายหมายเลข 28 ถูกสาวกอบิสส์ฆ่าตาย ผ่านไปแค่วันเดียว ก็มีคนลืมความโหดร้ายของฝ่ายอบิสส์แล้ว"

*: "ใช่! แล้วยังบอกว่าพวกเขาเป็นคนเป็นๆ? พวกเขาเป็นคนเหรอ? พึ่งพาการฆ่าพวกพ้องเพื่อเลเวลอัพ เป็นปีศาจมากกว่า!!!"

*: "ถูก! ดังนั้นหมายเลข 67 ฆ่าได้ดี! แก้แค้นให้ผู้เล่นที่ตายไปแล้ว!"

*: "ใช่ การตอบโต้ฝ่ายอบิสส์  ก็คือการแก้แค้นให้เพื่อนร่วมชาติที่ตายไป!"

*: "เห็นด้วย!!! หมายเลข 67 ทำให้เราระบายความโกรธได้จริงๆ!"

*: "หือๆ นี่เป็นข่าวดีเดียวที่ได้ยินตั้งแต่ข้ามมิติมา!"

*: "ยังไงฉันก็จะเลือกฝ่ายผู้พิทักษ์ระเบียบ ถ้าหมายเลข 67 ต้องการอะไร แค่บอกมาในช่องสนทนา ฉันจะหามาให้ทันทีแน่นอน"

*: "ถูก! ฉันด้วย!"

*: "ถูกต้อง ฉันเอาด้วย"

*: "และฉันด้วย!"

……

เนื่องจากหลี่เฟิงตอบโต้สาวกอบิสส์ได้ ทำให้ผู้เล่นที่ยังมีชีวิตได้ระบายความแค้น และให้ความมั่นใจแก่พวกเขาได้ระดับหนึ่ง ดังนั้นในช่วงหนึ่ง ผู้เล่นมากขึ้นเรื่อยๆก็เข้าร่วมสนทนา

หลี่เฟิงก็เงียบๆแล้วออกมา ตอนนี้เขามีปัญหาสำคัญกว่าที่ต้องแก้ไข

เพราะตั้งแต่เขาตกปลาด้วยศพของนักล่าเสร็จ เขาก็รู้สึกว่าผลกระทบการเสริมพลังพันเท่าของยาแสงเงาจันทร์หายไป

ต้องบอกว่า มันเร็วเกินไปจริงๆ

ตอนนี้ ผลกระทบของวัตถุโบราณหายไปแล้ว แต่โชคดี ตั้งแต่ดื่มยา หลี่เฟิงยังไม่รู้สึกถึงราคาที่ต้องจ่ายของมัน

ยังไม่มีภาพหลอนหรือเสียงกระซิบแปลกๆ ปรากฏขึ้น

นี่อาจเกี่ยวข้องกับการที่จิตใจของเขา ได้รับการเสริมพลังขึ้นอย่างมาก แต่ไม่ว่าอย่างไร การเพิ่มพลังตัวเองอย่างรวดเร็ว ก็เป็นเรื่องเร่งด่วนแล้ว!

หลี่เฟิงทบทวนสถานการณ์ตัวเอง ตอนนี้เขามีความสามารถพิเศษ 5 อย่าง

ในนั้นคือ การเพิ่มจิตใจระดับ D การเพิ่มความคล่องแคล่วระดับ C การตกปลาไร้ขีดจำกัดระดับ SSS และวิวัฒนาการออกมาเป็นความสามารถพิเศษ

ขณะนี้ การเสริมพลังจิตใจสามารถต้านทานอิทธิพลชั่วร้ายได้

การตกปลาไร้ขีดจำกัดสามารถเพิ่มพลังขีดความสามารถ หรือช่วยให้ได้สิ่งของเหนือธรรมชาติ

และตอนนี้สิ่งที่ตัวเองยังขาดที่สุด น่าจะเป็นความสามารถในการโจมตี

วิเคราะห์ถึงจุดนี้ หลี่เฟิงมองไปที่มังกรตัวเล็กสีดำที่อยู่ไม่ไกลนัก

ความสัมพันธ์ของพิธีกรรมสัญญาทาส ทำให้หลี่เฟิงรู้สึกถึงความสามารถเหนือธรรมชาติ และระดับเหนือธรรมชาติของมันอย่างสมบูรณ์

เผ่าพันธุ์มังกรยักษ์ เป็นเผ่าพันธุ์เหนือธรรมชาติโดยกำเนิด พวกมันไม่ต้องเหมือนมนุษย์ที่ต้องตื่นรู้พรสวรรค์ถึงจะก้าวเข้าสู่เหนือธรรมชาติได้

และมังกรเล็กตัวนี้ เป็นสาวกเทพีแม่ผู้ทอเวทย์ เป็นผู้ร่ายเวทย์ เลเวล 1 ชั้น 1

"เทพีผู้ทอเวทย์ ผู้ร่ายเวทย์ น่าจะหมายถึงเป็นผู้เหนือธรรมชาติที่สามารถควบคุมเวทมนตร์ได้"

งั้น...เนื่องจากสามารถควบคุมเวทมนตร์ และเป็นผู้เหนือธรรมชาติ เลเวล 1 ชั้น 1 เจ้าตัวเล็กนี้ก็ไม่น่าจะไม่มีพลังโจมตี

ขณะที่หลี่เฟิงคิดอย่างนั้น มังกรเล็กสีดำที่อยู่ไม่ไกลนัก ค่อยๆลืมตาขึ้น

--------------------------------

ฝากติดตาม สนับสนุน และเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

หากพบคำผิด แจ้งได้เลย