บทที่ 1130: เติบโตอย่างสง่างาม (ฟรี)

การกระทำของอารยธรรมมนุษย์ทำให้ชาวเมอร์คทุกคนทั้งตกใจและโกรธเกรี้ยว

กระทั่งเกิดความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เห็นได้ชัดว่า พวกเขาคิดว่าตัวเองซ่อนตัวได้ดีมาก แต่แท้จริงแล้วทุกการเคลื่อนไหวล้วนอยู่ภายใต้สายตาของอารยธรรมมนุษย์

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ นักวิทยาศาสตร์บนยานของกองยานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของอารยธรรมเมอร์คไม่พบอุปกรณ์สอดแนมที่คอยจับตาดูพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ของอารยธรรมเมอร์คคิดไม่ตกยิ่งกว่าคือ ทำไมอารยธรรมแรกที่พวกเขาพบเจอถึงได้ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

หากม่อจิงชุนอยู่บนกองยานสำรวจของเมอร์คในตอนนี้และได้ยินการสนทนาของพวกเขา เขาจะต้องตกใจอย่างแน่นอน

อารยธรรมมนุษย์ คืออารยธรรมแรกที่อารยธรรมเมอร์คได้พบเจอ

แน่นอนว่า ไม่ว่าจะเป็นม่อจิงชุนหรือชาวเมอร์คเหล่านี้ ต่างก็ไม่รู้ว่าอันที่จริงแล้ว อารยธรรมมนุษย์ไม่ใช่อารยธรรมแรกที่อารยธรรมเมอร์คได้พบเจอ

ภายในห้องโถงบัญชาการ เมื่อเห็นยานอวกาศของเอเลี่ยนเริ่มเคลื่อนที่ ก็ไม่ได้เกิดความตื่นตระหนกแต่อย่างใด ตรงกันข้าม มนุษย์กลับรู้สึกตื่นเต้นและเร้าใจมากขึ้น

เอเลี่ยนกลัวแล้ว!

“สัญญาณติดตามจากหุ่นยนต์นาโนปกติ”

ณ มุมหนึ่งที่ไม่สะดุดตาของยานอวกาศอารยธรรมต่างดาว หุ่นยนต์นาโนที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าเกาะติดอยู่บนพื้นผิวของยาน

เป็นเพราะมีหุ่นยนต์นาโนและการสื่อสารควอนตัม มนุษย์จึงไม่กลัวว่าจะคลาดกับเป้าหมาย และยิ่งไม่กังวลว่าเอเลี่ยนจะค้นพบหุ่นยนต์นาโน

เพราะก่อนที่อารยธรรมต่างดาวจะเริ่มเร่งความเร็ว ดาวเทียมอัจฉริยะของถังกั่วเทคโนโลยีได้รับสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

นั่นเป็นการเปิดเผยระดับเทคโนโลยีการสื่อสารของอารยธรรมต่างดาวนี้อย่างไม่ต้องสงสัย ว่ายังคงอยู่ในระดับเดียวกับมนุษย์เมื่อหลายปีก่อน

ในขณะนั้นเอง หลิงก็พูดขึ้นข้างหูม่อจิงชุนด้วยน้ำเสียงประหลาดใจเล็กน้อย

“เจ้านายครับ เมื่อกี้ตอนที่ผมถอดรหัสข้อมูลคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของฝ่ายนั้น ผมมีการค้นพบครั้งสำคัญอย่างหนึ่ง”

เสียงของหลิงมีเพียงม่อจิงชุนคนเดียวที่ได้ยิน เขาจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ค้นพบอะไร”

“ตอนที่ถอดรหัสข้อมูลตัวอักษร ผมพบว่าฝ่ายนั้นใช้พจนานุกรมของอารยธรรมเมอร์คครับ”

“พจนานุกรมของอารยธรรมเมอร์ค?”

ม่อจิงชุนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมายของหลิงในทันที

ก็ไม่น่าแปลกใจที่หลิงจะประหลาดใจขนาดนี้

ช่างบังเอิญเสียจริง ฝ่ายนั้นคือคนรู้จักเก่าของอารยธรรมมนุษย์—อารยธรรมเมอร์ค

“แน่ใจนะ?”

“จากการวิเคราะห์โดยรวม มีความเป็นไปได้ว่าเป็นอารยธรรมเมอร์คมากกว่า 99% ครับ”

ม่อจิงชุนยกมือนวดขมับอย่างปวดหัว นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย

ระยะทางในการเคลื่อนย้ายของรูหนอนนั้นไกลแค่ไหน ม่อจิงชุนที่ไม่เคยศึกษาวิจัยเกี่ยวกับรูหนอนเลยก็ไม่ทราบ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องก็ยังตอบไม่ได้

เพราะไม่เคยมีใครเคยสัมผัสด้วยตัวเองมาก่อน

ไม่มีข้อมูลจริงมาสนับสนุน

เริ่มจากเมื่อหลายปีก่อนที่ได้รับสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า จนตอนนี้มาเผชิญหน้ากันซึ่งๆ หน้า เป็นเรื่องยากที่จะไม่ทำให้ม่อจิงชุนสงสัยว่าอารยธรรมเมอร์คคือเพื่อนบ้านของอารยธรรมมนุษย์

แต่ที่แน่ๆ คือไม่ใช่ระบบดาวฤกษ์ใกล้เคียงไม่กี่แห่งของระบบสุริยะแน่นอน มิฉะนั้นคงถูกค้นพบไปนานแล้ว

สิ่งที่ทำให้ม่อจิงชุนกังวลไม่ใช่ตัวอารยธรรมเมอร์ค แต่เป็นพฤติกรรมหาเรื่องตายของอารยธรรมเมอร์คที่ป่าวประกาศไปทั่วนั้น อาจจะดึงดูดอารยธรรมขั้นสูงเข้ามา

ในขณะที่ยักษ์ใหญ่ตบยุงที่ส่งเสียงหึ่งๆ น่ารำคาญ เขาจะสนใจความเป็นความตายของมดตัวหนึ่งบนพื้นหรือไม่?

เห็นได้ชัดว่าไม่

ม่อจิงชุนทำได้เพียงภาวนาในใจให้กาแล็กซีเมอร์คอยู่ห่างจากระบบสุริยะให้ไกลที่สุด

คลื่นลูกเก่าเพิ่งสงบ คลื่นลูกใหม่ก็ซัดเข้ามาอีก ช่างน่าปวดหัวจริงๆ

ม่อจิงชุนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะแจ้งการค้นพบของหลิงให้ศูนย์บัญชาการรบร่วมระดับโลกทราบ

นี่เป็นข่าวที่ดีและร้ายในเวลาเดียวกันอย่างไม่ต้องสงสัย

มีคำกล่าวว่ารู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง อย่างน้อยตอนนี้อารยธรรมมนุษย์ก็รู้แล้วว่าอารยธรรมที่บุกรุกระบบสุริยะคือใคร

ไม่ใช่การต่อสู้แบบคนตาบอดคลำทางอีกต่อไป

เมื่อรัฐบาลของแต่ละประเทศเริ่มชี้นำและเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเอเลี่ยนอย่างจงใจ ประชาชนก็ค่อยๆ สงบลง

ฐานทัพอันหยางคึกคักอยู่สองวัน ฝูงชนก็ค่อยๆ สลายตัวไป

ช่วยไม่ได้ เจ้านายพูดเองแล้วว่าใครที่ต้องทำงานก็กลับไปทำงาน ใครไม่อยากทำก็ยื่นใบลาออกได้

ตอนนี้ทุกคนต่างรู้ดีว่าแถบไคเปอร์อยู่ห่างจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินถึง 25 หน่วยดาราศาสตร์

จากการค้นหาและข้อมูลความรู้จากแพลตฟอร์มต่างๆ ในที่สุดคนทั่วไปก็ตระหนักได้ว่าระยะทาง 25 หน่วยดาราศาสตร์นั้นไกลเพียงใด

ไกลถึง 25 เท่าของระยะทางจากดวงอาทิตย์ถึงดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!

ตามข้อมูลที่ทางการประกาศ กองยานของอารยธรรมมนุษย์จะสามารถไล่ตามกองยานของอารยธรรมเมอร์คทันในอีก 5 ปีข้างหน้า

ปี 2035 ถูกกำหนดให้เป็นปีที่ไม่ธรรมดาที่สุด

เป็นครั้งแรกที่คนธรรมดารู้ว่าเอเลี่ยนมีอยู่จริง

ในวันที่ 5 หลังจากค้นพบอารยธรรมเมอร์คที่บุกรุกระบบสุริยะ ที่ประชุมใหญ่ของนานาชาติทั่วโลกมีมติเป็นเอกฉันท์ให้ระงับโครงการลิฟต์อวกาศบนดาวอังคารชั่วคราว

ด้วยการสนับสนุนจากเทคโนโลยีชั้นนำทั้งหมดของโลก หลิงใช้เวลาสั้นที่สุดในการออกแบบยานรบอวกาศที่เกิดมาเพื่อการรบโดยเฉพาะ

เพียงหนึ่งเดือน พื้นที่รอบๆ เหมืองแร่บนดาวอังคารก็เปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง

ยานรบอวกาศและยานรบอวกาศไร้คนขับกำลังถูกเร่งผลิตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เทคโนโลยีเครื่องยนต์ต้านแรงโน้มถ่วงใหม่ล่าสุด สามารถทำให้ยานรบอวกาศที่หนักมหาศาลลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างมั่นคง ขจัดข้อจำกัดที่ต้องผลิตในอู่ต่อเรือในอวกาศเท่านั้น

ยานรบอวกาศ 100 ลำ และยานรบอวกาศไร้คนขับ 10,000 ลำถูกผลิตขึ้นพร้อมกัน ทำให้ดาวอังคารคึกคักเป็นพิเศษ

ทว่าบนดาวอังคารกลับไม่ได้มีคนอยู่มากนัก

การผลิตทั้งหมดเป็นการผลิตแบบไร้คนควบคุม

ในตอนนี้ ข้อได้เปรียบที่ปัญญาประดิษฐ์นำมาให้ ทำให้มนุษย์ได้ลิ้มรสความหอมหวาน

เก้าเดือนต่อมา ท่ามกลางสายตาของมวลมนุษย์ทั่วโลกที่เฝ้ามอง ยานรบอวกาศ 100 ลำพร้อมด้วยยานรบอวกาศไร้คนขับ 10,000 ลำก็ได้ออกเดินทาง

สิ่งที่ทำให้มนุษย์มั่นใจเต็มเปี่ยมคือ การผลิตยานรบอวกาศไม่ได้หยุดลงแค่นั้น แต่กลับเริ่มขยายกำลังการผลิต

ภายใต้อิทธิพลอย่างลึกซึ้งของประเทศหัวเซี่ย ประเทศต่างๆ ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความกลัวว่าอำนาจการยิงจะไม่เพียงพอ

อย่างไรเสียก็เป็นการผลิตแบบอัตโนมัติทั้งหมด เหมืองแร่บนดาวอังคารก็เป็นผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึง

จากการหารือของผู้เชี่ยวชาญหลายครั้ง คาดว่าอารยธรรมเมอร์คอยู่ห่างจากระบบสุริยะไม่เกิน 200 ปีแสง

ทว่าไม่มีใครรู้ว่ารูหนอนตามธรรมชาติจะปรากฏขึ้นอีกครั้งหรือไม่

และครั้งต่อไปที่ออกมาจากรูหนอนจะไม่ใช่ยานอวกาศของอารยธรรมเมอร์คเพียง 10 ลำ แต่เป็นกองยานขนาดใหญ่

ภายใต้ปัจจัยหลายอย่าง มนุษย์จึงเลือกที่จะเร่งผลิตกองทัพ

แต่ละประเทศต่างรู้กันดีและไม่ได้เอ่ยถึงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของของยานรบเหล่านี้ในอนาคต

เวลาห้าปีผ่านไปในพริบตา ราวกับว่าการค้นพบการบุกรุกของเอเลี่ยนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง

ในช่วงห้าปีนี้ มนุษย์ได้ส่งกองยานออกไปทั้งหมดสี่กอง และขนาดของกองยานก็ใหญ่ขึ้นทุกครั้ง

ยานรบอวกาศทั้งหมดที่ผลิตในปีสุดท้าย ถูกนำไปประจำการอยู่รอบๆ ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

เพื่อป้องกันไม่ให้กองยานของอารยธรรมเมอร์คลอบโจมตีฐานหลัก

แม้ว่าความเป็นไปได้นี้จะน้อยมาก แต่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน

ในช่วงเวลาห้าปีนี้ เทคโนโลยีของมนุษย์เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ บุคลากรที่มีความสามารถต่างๆ ปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

หากจะพูดถึงคนที่โดดเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นม่อเสี่ยวเสวี่ย

ชื่อของม่อเสี่ยวเสวี่ย ไม่มีใครไม่รู้จัก ไม่มีใครไม่เคยได้ยิน

เวลาห้าปี จากนักศึกษาใหม่ในมหาวิทยาลัยสู่ตำแหน่งนักวิชาการเกียรติคุณของสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน ในที่สุดผู้คนก็ตระหนักได้ว่า ศิษย์เก่งกว่าอาจารย์

ม่อเสี่ยวเสวี่ยที่เติบโตเป็นสาวสวยสง่างาม ดูภูมิฐานและสุขุมเยือกเย็น วันนี้เธอไม่ได้สวมเสื้อกาวน์สีขาว แต่เปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงตัวใหม่

ตูตูที่อายุ 7 ขวบแล้วเดินตามหลังคุณอาของเธอ

ผมเปียสองข้างที่น่ารักแกว่งไปมา ดูน่ารักน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง

เมื่อเดินตามคุณอาเข้าไปในห้องปฏิบัติการ ตูตูก็พบว่าพ่อของเธอรออยู่ก่อนแล้ว

ม่อจิงชุนมองทั้งสองคนแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“ถ้าพวกเธอสองคนยังไม่มาอีก พ่อจะไม่รอแล้วนะ งานเลี้ยงฉลองสงครามอวกาศครั้งใหญ่นี้ พลาดไม่ได้เด็ดขาด”