บทที่ 25 ความน่าสะพรึงกลัวของทูตสวรรค์ตกสวรรค์

บทที่ 25 ความน่าสะพรึงกลัวของทูตสวรรค์ตกสวรรค์

เชียนเหรินหานเหลือบมองอวี้เทียนซวงที่นอนกุมบาดแผลอยู่บนเปลหาม หากนี่เป็นการต่อสู้แลกชีวิตแทนที่จะเป็นการประลองฝีมือ ดาบของเขาคงไม่ได้แค่เฉี่ยวเอวอวี้เทียนซวงเบาๆ แต่คงผ่าร่างของอวี้เทียนซวงออกเป็นสองท่อนไปแล้ว

จากนั้นสายตาของเชียนเหรินหานก็เบนไปหาเชียนเหรินเสวี่ยที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ราวกับกำลังถามว่า 'เจ้าเรียนรู้อะไรบ้างหรือเปล่า? การต่อสู้ของวิญญาณจารย์ไม่ได้มีแค่การพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าบิ่นหรอกนะ'

หากไม่ใช้วิญญาณยุทธ์ในการปะทะกันซึ่งหน้า เชียนเหรินหานย่อมไม่มีทางเอาชนะเชียนเหรินเสวี่ยที่ทุ่มสุดตัวได้ เชียนเหรินเสวี่ยอาจต้องใช้เวลาสักพักเพื่อเอาชนะอวี้เทียนหยวนด้วยพลังทั้งหมดที่มี แต่เขาอาศัยทักษะ จึงใช้เพียงดาบเดียวจัดการกับอวี้เทียนซวงที่แข็งแกร่งกว่า

“คนต่อไป รุ่นเทียนของตระกูลมังกรสายฟ้าไม่มีใครเหลือแล้วหรือ?” สายตาอันเฉยเมยของเชียนเหรินหานกวาดมองเหล่าสมาชิกตระกูลมังกรสายฟ้า

“เทียนหยวน เจ้าออกไป!” เส้นเลือดที่ขมับของอวี้หลงเฉินเต้นตุบๆ บ่งบอกชัดเจนว่าเขากำลังโกรธจนแทบระเบิด

“ลุยเลย พี่เทียนหยวน!”

“พี่เทียนหยวน อัดมันให้เละ!”

เด็กรุ่นใหม่ของตระกูลมังกรสายฟ้ารุ่นเทียนต่างส่งเสียงเชียร์อวี้เทียนหยวน รวมถึงอวี้เทียนเหิงและอวี้เทียนซินที่ยังไม่ปลุกวิญญาณยุทธ์ด้วย ไม่มีใครสักคนเรียกเขาว่า 'น้องเทียนหยวน' และไม่มีใครพูดว่า 'ข้าจะไปเป็นคนต่อไป' นี่แสดงให้เห็นว่าอวี้เทียนหยวนคือพี่ใหญ่และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดารุ่นเทียนของตระกูลอวี้ในขณะนี้

“ตระกูลมังกรสายฟ้า อวี้เทียนหยวน วิญญาณยุทธ์: มังกรสายฟ้า มหาวิญญาณจารย์สายโจมตีระดับ 28!” อวี้เทียนหยวนครอบครองร่างวิญญาณยุทธ์เสร็จสมบูรณ์และกล่าวอย่างเรียบเฉย “ขอคำชี้แนะ”

“เชิญ” เชียนเหรินหานชี้ปลายดาบไปที่อวี้เทียนหยวน สีหน้ายังคงราบเรียบไร้อารมณ์

“ชิ” อวี้เทียนหยวนขมวดคิ้ว โน้มตัวลงและพุ่งเข้าใส่ โดยรักษาสมดุลของร่างกายให้ต่ำมากอย่างเห็นได้ชัด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดซ้ำรอยอวี้เทียนซวง

อวี้เทียนหยวนเหวี่ยงกรงเล็บมังกรสายฟ้าปะทะกับดาบยาว เชียนเหรินหานถอยหลังอย่างต่อเนื่อง พื้นรองเท้าของเขาส่งเสียงครูดกับลานประลองอย่างชัดเจน ไม่เพียงเท่านั้น กระแสสายฟ้าสีม่วงอมฟ้ายังไหลผ่านดาบยาวเข้าสู่ร่างกายของเขาอีกด้วย

อวี้เทียนหยวนแสยะยิ้ม “ดาบของเจ้านำไฟฟ้า”

“แค่กระแสไฟอ่อนๆ นี่น่ะหรือ?” เชียนเหรินหานบิดคมดาบ เบี่ยงเบนแรงของอวี้เทียนหยวนแล้วก้าวถอยหลัง อาศัยความได้เปรียบของระยะโจมตี พุ่งดาบเข้าใส่หน้าอกของอวี้เทียนหยวน

ดาบยาวและกรงเล็บมังกรสายฟ้าปะทะกันอีกครั้ง เชียนเหรินหานต่อสู้พลางถอยร่น โจมตีอวี้เทียนหยวนอย่างต่อเนื่องด้วยความยาวของดาบ ทว่าการป้องกันของอวี้เทียนหยวนนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ดาบยาวไม่แม้แต่จะเจาะผ่านกรงเล็บมังกรสายฟ้าได้ อย่าว่าแต่จะทำอันตรายเกล็ดบนแขนขวาของเขาเลย

ปลายดาบกระแทกกับเกล็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกิดเสียง “ติ้ง ติ้ง ติ้ง ติ้ง…” ดังต่อเนื่อง

“เพลงดาบยอดเยี่ยม” พรหมยุทธ์กระบี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมท่วงท่าของเชียนเหรินหาน ด้วยสายตาของเขา เขาย่อมมองออกว่าเชียนเหรินหานได้บรรลุจุดสูงสุดของขั้นแรกแห่งวิถีดาบ นั่นคือขั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ หากเชียนเหรินหานไม่ใช่ทายาทตระกูลเชียน เขาคงรับมาเป็นศิษย์ทันทีหลังจบการต่อสู้ พรสวรรค์ระดับนี้ ต่อให้ต้องแย่งชิงมา ก็ต้องดึงตัวเข้าสู่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติให้ได้

อวี้เทียนหยวนฉวยโอกาสยื่นกรงเล็บมังกรสายฟ้าออกไปจับดาบยาวไว้แน่น เขาเหวี่ยงหมัดซ้ายเข้าใส่ และเชียนเหรินหานก็ยื่นมือออกไปรับหมัดของอวี้เทียนหยวนไว้เช่นกัน ทั้งสองตกอยู่ในสภาวะชะงักงันชั่วขณะ

“เจ้ายังไม่คิดจะใช้วิญญาณยุทธ์อีกหรือ?” อวี้เทียนหยวนถามเสียงเรียบ ด้วยการกดข่มของพลังวิญญาณและภายใต้สถานะสถิตร่างวิญญาณ พละกำลังของเขาเหนือกว่าเชียนเหรินหานมาก ในสถานการณ์ยื้อยุดเช่นนี้ หากเขาต้องการ เขาสามารถใช้พละกำลังผลักเชียนเหรินหานออกจากเวทีได้สบายๆ

“งั้นก็ตามใจเจ้า”

แสงสีแดงเลือดสาดส่องออกมาจากดวงตาของเชียนเหรินหาน และวงแหวนวิญญาณสีม่วงก็ลอยขึ้น พลังวิญญาณสีดำมืด เย็นยะเยือก และชั่วร้ายปะทุออกมาจากร่างของเขา ทูตสวรรค์สีดำที่มีแปดปีก หรือ ทูตสวรรค์ตกสวรรค์แปดปีก ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขา

“สำนักวิญญาณยุทธ์ เชียนเหรินหาน วิญญาณยุทธ์: ทูตสวรรค์ตกสวรรค์แปดปีก วิญญาณจารย์สายโจมตีระดับ 20”

“วิญญาณยุทธ์นั่น!”

ผู้ชมทุกคนต่างเก็บความประหลาดใจไว้ไม่อยู่ นี่คือวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ที่กลายพันธุ์ ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อพวกเขามองไปที่วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ตกสวรรค์ ความคิดชั่วร้ายที่ฝังลึกอยู่ในใจของพวกเขาก็ปะทุขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่เว้นแม้แต่หนิงเฟิงจื้อ อวี้หลงเฉิน พรหมยุทธ์กระบี่ และถังเซี่ยว ทว่าผู้ที่ฝึกฝนมาจนถึงระดับนี้ย่อมมีจิตใจที่มั่นคงและสามารถกดข่มความคิดเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์ แต่อย่างเสวี่ยซิงที่มีพลังเพียงระดับปรมาจารย์วิญญาณและมีความคิดชั่วร้ายมากที่สุด กลับรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่ควบคุมไม่ได้จนอยากจะหาผู้หญิงสักคนมาระบายความใคร่

หากทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์สามารถขจัดความคิดชั่วร้ายและทำให้จิตใจสงบลงโดยไม่รู้ตัว ทูตสวรรค์ตกสวรรค์ก็สามารถปลุกเร้าความคิดชั่วร้ายภายในใจของทุกคน ทำให้พวกเขาคลุ้มคลั่ง หรือแม้กระทั่งเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นทาสผู้ภักดี

มันตรงกันข้ามกับทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์อย่างสิ้นเชิง มันคือวิญญาณยุทธ์ระดับบรรพชนสำหรับเหล่าวิญญาณจารย์ชั่วร้าย เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย

“ต่อสิ” เชียนเหรินหานมองดูอวี้เทียนหยวนที่ยืนตะลึงงันอยู่ แล้วกล่าวอย่างเรียบเฉย “ถ้ากลัวก็ลงไป”

“เหอะ กลัวงั้นรึ? ข้ายินดีเสียมากกว่า” วงแหวนวิญญาณวงแรกใต้เท้าของอวี้เทียนหยวนสว่างวาบ “ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง กรงเล็บมังกรสายฟ้า!”

กรงเล็บมังกรสายฟ้าที่ก่อตัวจากสายฟ้าฟาดลงมา เชียนเหรินหานเพียงแค่ยกมือขึ้น พลังวิญญาณที่แผ่ออกมาจากร่างรวมตัวกันเป็นดาบยาวในมือ เขาตวัดฟันลงใส่กรงเล็บมังกรสายฟ้า

'รวบรวมพลังวิญญาณเป็นคมดาบ ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวหานจะทำได้เร็วขนาดนี้' เชียนสวินจี๋พึมพำกับตัวเองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ดาบยาวปะทะกับกรงเล็บมังกรสายฟ้า กรงเล็บมังกรสายฟ้าถูกผ่าออกเป็นสองส่วน นี่ไม่ได้หมายความว่าดาบยาวนั้นคมกริบจนตัดกรงเล็บขาด แต่เป็นเพราะพลังวิญญาณแห่งความมืดขั้นสูงสุดที่แผ่ออกมาจากดาบได้กลืนกินพลังวิญญาณ ณ จุดที่สัมผัสกับกรงเล็บมังกรสายฟ้าจนหมดสิ้น แล้วส่งพลังนั้นกลับคืนสู่ร่างกายของเชียนเหรินหาน

ระดับของวิญญาณยุทธ์แบ่งออกเป็น: วิญญาณยุทธ์ไร้ค่า, วิญญาณยุทธ์ระดับต่ำ, วิญญาณยุทธ์ระดับกลาง, วิญญาณยุทธ์ระดับสูง, วิญญาณยุทธ์พรีเมียม, วิญญาณยุทธ์ระดับท็อป (มังกรสายฟ้า), ซูเปอร์วิญญาณยุทธ์ (ราชาจระเข้ทองคำ), วิญญาณยุทธ์ระดับเทพ (ทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์), วิญญาณยุทธ์เหนือเทพ (ทูตสวรรค์ตกสวรรค์แปดปีก), วิญญาณยุทธ์ระดับกึ่งราชาเทพ, และวิญญาณยุทธ์ระดับราชาเทพ (สิบสองปีก)

ด้วยการเสริมพลังจากสมุนไพรเซียน ธาตุมืดขั้นสูงสุดของเชียนเหรินหานได้วิวัฒนาการไปถึงระดับสิบสองปีกแล้ว ซึ่งสูงกว่าสายฟ้าของวิญญาณยุทธ์มังกรสายฟ้าถึงสามระดับเต็มๆ มันจึงไม่สามารถต้านทานการดูดกลืนของเขาได้เลย อาจเรียกได้ว่าเป็นการโจมตีแบบข้ามมิติพลัง

“เจ้ามีลูกไม้อื่นอีกไหม?” เชียนเหรินหานถามเสียงเรียบ

อวี้เทียนหยวนกัดฟันแน่น วงแหวนวิญญาณวงที่สองใต้เท้าสว่างวาบ “ทักษะวิญญาณที่สอง สายฟ้าพิโรธ”

กระแสไฟฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่เลื้อยพันรอบกายเขาขยายขนาดขึ้นพร้อมกัน ในวินาทีถัดมา พวกมันก็เปลี่ยนเป็นศรสายฟ้านับไม่ถ้วนพุ่งออกไปทุกทิศทาง ก่อนจะรวมพลังโจมตีใส่เชียนเหรินหานพร้อมกัน

เผชิญหน้ากับหอกสายฟ้านับสิบเล่มเบื้องหน้า สีหน้าของเชียนเหรินหานยังคงสงบนิ่งไม่เปลี่ยนแปลง เขาไม่ได้มีความคิดที่จะขยับตัวหลบเลยแม้แต่น้อย

จากนั้น ศรสายฟ้าทั้งหมดก็พุ่งชนเชียนเหรินหาน เกิดเสียงระเบิดรุนแรงดังสนั่นหวั่นไหว จนเวทีประลองสั่นสะเทือนไปทั้งแถบ

“ท่านพี่!”

“นายน้อย!”

เชียนเหรินเสวี่ย พรหมยุทธ์หอกอสรพิษ และพรหมยุทธ์ปลาปักเป้าต่างลุกขึ้นยืนพรวด พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมเชียนเหรินหานถึงไม่หลบการโจมตีที่รุนแรงขนาดนั้น หรือแม้แต่จะตอบโต้ก็ยังไม่ทำ อวี้เทียนหยวนที่กำลังหอบหายใจก็ตกตะลึงเช่นกัน ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองกลุ่มควันที่กลืนกินร่างของเชียนเหรินหานจากการโจมตีของเขา

“นี่คือการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าแล้วหรือ?”

น้ำเสียงราบเรียบของเชียนเหรินหานดังออกมาจากกลุ่มควัน เมื่อเขาเดินออกมา ทุกคนรวมถึงเหล่ายอดฝีมือบนที่นั่งประธานต่างก็ต้องตกตะลึงสุดขีด

หลังจากรับการโจมตีจากสายฟ้าพิโรธเข้าไปเต็มๆ เชียนเหรินหานกลับไม่มีบาดแผลใดๆ เลย นอกจากทรงผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย แม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ไม่มีรอยไหม้เลยแม้แต่นิดเดียว